## ???? ตอนที่ 14: ไฟแค้นกลางเบาะหลัง
เสียงเครื่องยนต์คำรามต่ำ ขณะรถยนต์หรูแล่นฝ่าความเงียบกลางค่ำคืน
ภายในรถเต็มไปด้วยความตึงเครียด — เพราะคนขับคือ **เข้ม** ที่กำลังโกรธสุดขีด
**“ทำไมเธอไม่บอกฉันเื่อดีตพวกนั้นก่อน!”**
เสียงของเขาเย็นจนเหมือนน้ำแข็ง แต่ในน้ำเสียงนั้นแฝงความคับแค้น
**มุกดา** นั่งตัวสั่น
เธอไม่เคยเห็นเข้มในโหมดนี้มาก่อน
> “เพราะฉันกลัวคุณจะรังเกียจ...กลัวคุณจะไม่มองหน้าฉันอีก...”
> “ฉันไม่ได้ตั้งใจจะปิดบัง...ฉันแค่...”
“พอ!”
เขาตวัดสายตามามอง ก่อนจะหักพวงมาลัยเลี้ยวเข้าข้างทางอย่างรวดเร็ว
**เอี๊ยดดด!!**
เสียงเบรกดังลั่น รถหยุดสนิทในที่เปลี่ยวไร้แสงไฟ
---
**เข้มดับเครื่อง ก่อนหันขวับมาจับต้นแขนเธอแน่น**
“ฉันโกรธเธอที่ไม่ไว้ใจฉันมุกดา”
เสียงเขาต่ำ...แต่ดุดัน
“เธอรู้ไหมว่าอะไรทำให้ฉันคลั่งที่สุด?”
“คือการที่เธอเลือกจะปิดบังทั้งที่ฉันอยากปกป้องเธอ!”
มุกดาน้ำตาคลอ
แต่ไม่ทันได้พูดอะไร…
**ริมฝีปากร้อนรุ่มของเขาก็พุ่งเข้าประกบจูบเธออย่างดุเดือด**
---
> "อื้อ...ค-คุณเข้ม...อย่าทำแบบนี้สิ..."
> มุกดาพยายามผลักเขาออกแต่กลับถูกมือหนาดันติดเบาะ
> จูบของเขาเหมือนไฟที่พร้อมจะเผาเธอทั้งเป็
**“เธออยากจะยั่วฉันอยู่ตลอดไม่ใช่เหรอ?”**
**“งั้นคืนนี้...เธอจะได้ในสิ่งที่เธอเรียกร้องมาตลอด”**
---
**ร่างของมุกดาถูกกดลงเบาะหลังในพริบตา**
เสื้อเชิ้ตของเขาหลุดออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะตามด้วยกระโปรงของเธอ
เสียงหอบกระชั้น...เสียงครางเบาๆ...
บรรยากาศในรถร้อนระอุราวกับข้างในไม่ใช่รถอีกต่อไป
แต่เป็เตียงแห่งความโกรธและความปรารถนา
> เธอทั้งหวั่นไหวและหวาดกลัว
> แต่ทุกััของเขาก็ทำให้เธอ **้ามากขึ้น...มากขึ้นเรื่อยๆ**
---
**30 นาทีต่อมา – ความเงียบปกคลุมอีกครั้ง**
เข้มนั่งพิงพนักเบาะหน้า
เหงื่อผุดตามขมับ ส่วนมุกดานอนซบอกเขาในสภาพที่ยังไม่ทันได้แต่งตัวดี
“ฉันขอโทษ...ที่โกหก”
เสียงเธอเบา…ราวกับจะหลับ
เข้มเงียบไปนาน ก่อนจะพูดขึ้นแ่เบา
> “ครั้งหน้าถ้าเธอปิดบังอะไรอีก...”
> “ฉันจะไม่ใช้แค่เบาะหลังรถ...จำไว้”
---
**จบตอนที่ 14**