ตอนที่8 ทดสอบ ผู้นำนิกาย คำทำนาย
“เ้าแข็งแกร่งจริงๆ”อาจารย์ของชุนจินกล่าวออกมาด้วยสีหน้าประหลาดใจก่อนที่จะพุ่งเข้ามายืนที่ด้านหน้าของเทียนถางด้วยความเร็วสูงและเริ่มตรวจสอบร่างกายของมันแต่พริบตานั้นคลื่นพลังจากชุดคลุมและมงกุฎของมันก็กระแทกร่างกายของชายวัยกลางคนปลิวออกไปมันประหลาดใจอีกครั้งเพราะว่าเทียนถางได้สมบัติที่แข็งแกร่งถึงสองชิ้นเลย
“ข้าต้องอภัยท่านผู้าุโแต่ด้วยสมบัตินี้ท่านไม่สามารรถตรวจสอบร่างกายหรือพลังของข้าได้และข้าเองก็ไม่้าให้ท่านตรวจสอบร่างกายของข้าเช่นกัน”เทียนถางกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังพร้อมประสานมือเล็กน้อย
“ข้าเข้าใจเอาเถอะตอนนี้เ้าควรที่จะไปทดสอบเพื่อเข้าร่วมนี้กายนะ”ชายวัยกลางคนกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังเมื่อเทียนถางได้ยินก็พยักหน้าตอบชุนจิเดินนำทางเทียนถางได้ด้วยความเร็วสูง เมื่อเทียนถางและชุนจิจากไปชายวัยกลางคนก็คาวโลหิตออกมาจากปากและยิ้มออกมาด้วยสีหน้ายินดี
“เ้านี้สุดยอดเลยเทียนถางเ้าสามารถที่จะสู้กับอาจารย์ของข้าได้อีกทั้งยังสามารถโจมตีเข้าโจมถอยหลังออกไปได้ถึงสองครั้ง”ชุนจิเดินเข้ามาด้านข้างของเทียนถางพร้อมโอบไหล่ของมันด้วยรอยยิ้มและมันก็กล่าวออกมาด้วยสีหน้ามีความสุข
“ข้ายังไม่รู้จักนามหรือฐานะของอาจารย์เ้าเลยนะชุนจิ”เทียนถางกล่าวถามออกมาด้วยสีหน้าจริงจังอีกครั้งเพราะมันยังไม่รู้จักของอาจารย์ชุนจิเลยรู้เพียงว่ามันแข็งแกร่งในการต่อสู้เมื่อคู่ชายผู้นั้นใช้พลังไปไม่ถึงหนึ่งในห้าส่วนด้วยซ้ำถึงเทียนถางจะไม่ได้เอาจริงก็ตามแต่มันรู้ว่าชายผู้นั้นแข็งแกร่งมากจริงๆ
“อาจารย์ข้ามีนามว่ากงหยุนเป็รองผู้นำนิกายจักรพรรดิาระดับพลังก็ครึ่งเทวะโลกขั้นที่ห้าและท่านยังได้รับฉายาว่าจ้าวาด้วยนะ”ชุนจิกล่าวออกมาอย่างระเอียดและเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจเทียนถางหัวเราะออกมาเล็กน้อยเมื่อเห็นหน้าที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจทั้งที่มันไม่ได้ทำสิ่งใดเลย
“เ้าหัวเราะข้าหรือเ้าบ้า”ชุนจิกล่าวออกมาอย่างดุร้ายแต่มันก็ทำได้เพียงกระทืบเท้าเท่านั้นเทียนถางหัวเราะดังขึ้นกว่าเดิมจนทุกคนที่อยู่ภายในนิกายจ้องมองมาที่มันและชุนจิทั้งสองเต็มไปด้วยสุขและเดินเข้ามาภายในตำหนักการทดสอบ
“ผู้าุโอาจารย์ข้าให้พาสหายมาทดสอบเข้านิกายขอรับ”ผู้าุโเดินเข้ามาหาเทียนถางและชุนจิชุนจิกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังพร้อมโค้งคำนับเล็กน้อยผู้าุโไม่สามารถที่จะตรวจสอบพลังของเทียนถางได้เลยอีกทั้งยังเต็มไปด้วยความโกรธเมื่อเห็นท่าทีที่เต็มไปด้วยความหยิ่งยโสของเทียนถาง
“การทดสอบมีสามขั้น หนึ่งพลังกายสองพลังปราณ สามพลังแห่งจิตใจ”ผู้าุโเมื่อคิดถึงคำกล่าวของชุนจิจึงได้กล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังพร้อมโบกมือไปที่ลานทดสอบเทียนถางปรากฏตัวที่ลานทดสอบด้วยความเร็วสูง ผู้คนที่อยู่ภายในลานทดสอบเต็มไปด้วยความตกตะลึงในทักษะย่างก้าวของเทียนถาง
“นี้คือหยกพลังกายเ้าโจมตีเข้าใส่มันได้เลย”ผู้าุโสะบัดมือเรียกหยกสีแดงออกมาพร้อมกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังเทียนถางพยักหน้าตอบและพุ่งเข้าใส่หยกและต่อยเข้าใส่มันสุดแรงจนพื้นที่รอบๆสั่นะเืทั่วทั้งตำหนักสั่นไหวหยกพลังกายแตกออกเป็ชิ้นๆทุกคนเต็มไปด้วยความตกตะลึงมากกว่าเดิม
“ต่อไปหยกพลังปราณเพียงแค่ส่งพลังปราณเข้าไปภายในและมันจะแสดงพลังออกมา”ผู้าุโเต็มไปด้วยความตกตะลึงก่อนที่จะกล่าวออกมาด้วยสีหน้าซีดและสะบัดมือเรียกหยกสีฟ้าออกมาพร้อมกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจัง
เทียนถางพยักหน้าตอบและเดินเข้าไปััมือลงไปที่หยกพลังปราณเมื่อส่งพลังปราณลงไปปรากฏสีหลากหลายสีภายในหยกพลังปราณจนมันเกิดะเิที่รุนแรงออกมาจำนวนมากทั้งอสนีบาติญญา พิภพ แสงศักดิ์สิทธิ์ เหมัน เปลวเพลิงพลังทั้งหกสายเริ่มสั่นะเืทั่วทั้งนิกายอย่างบ้าคลั่ง
“ตูมมมม”ด้วยพลังอันบ้าคลั่งของเทียนถางทำให้หยกพลังปราณะเิออกมาปลดปล่อยคลื่นพลังปราณอันบ้าคลั่งไปทั่วทุกทิศทุกคนที่นั่งอยู่รอบๆลานทดสอบและพุ่งหลบออกไปเพื่อหลบจากพลังทำลายล้างที่รุนแรงจากพลังปราณ
“เ้าเป็สิ่งใดกันแน่”ผู้าุโกล่าวถามออกมาเมื่อมันะโหลบออกมาหลายก้าวเทียนถางจ้องมองไปที่ผู้าุโอีกครั้งโดยไม่ได้สนใจถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อยชุนจิหัวเราะออกมาอย่างมีความสุขทุกคนจึงจ้องมองไปที่มัน
“เทียนถางเ้ามันสุดยอดจริงๆสมแล้วที่เป็สหายรักของข้า”ชุนจิกล่าวออกมาอย่างมีความสุขและจ้องมองไปที่ผู้าุโ
“สุดท้ายคือหยกแห่งจิตใจเพียงแค่ััมันเท่านั้น”ผู้าุโสงบสติของมันลงและสะบัดมือเรียกหยกสีขาวออกมามันกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดหวั่นเทียนถางทำตามเช่นเดิมมันััไปที่หยกสีขาวอย่างช้าๆ
“วิ้ง วิ้ง วิ้ง”เมื่อมือของเทียนถางััไปที่หยกสีขาวแสงสีทองที่รุนแรงก็ส่องสว่างออกมาผู้าุโที่เต็มไปด้วยความหวาดหวั่นในตอนแรกตอนนี้คุกเข่าลงไปและแสงสีทองนั้นก็เปลี่ยนไปเป็ัสีทองงดงามจำนวนมากพวกมันลอยเข้ามาล้อมตัวของเทียนถางเอาไว้เหล่าศิษย์และผู้าุโทั้งหมดต่างคุกเข่าลง
“ในที่สุดศิษย์ข้าก็มาถึง”ณพื้นที่ด้านในพระราชวังภายในนิกายที่ห้องโถงหลักบนบัลลังก์มีชายผู้หนึ่งนั่งอยู่มันััได้ถึงพลังของเทียนถางมันจึงได้กล่าวออกมาด้วยสีหน้ายินดีและพุ่งออกมาด้วยความเร็วสูงพุ่งเข้ามาที่ตำหนักทดสอบเมื่อมันพบเทียนถางมันก็เต็มไปด้วยความยินดีและเดินเข้ามาหาเทียนถาง
“ยินดีตอนรับสู่นิกายจักรพรรดิาศิษย์ข้าข้ารอเ้ามาอย่างยาวนานเหลือเกิน”ชายวัยชราเดินเข้ามาหาเทียนถางและกล่าวออกมาด้วยสีหน้ามีความสุขเทียนถางขมวดคิ้วคิดเมื่อได้ยินเช่นนั้นมันจ้องมองมาที่ชายชราด้วยสหีน้าสับสน
“เ้าคงไม่รู้ถึงคำทำนายสินะข้าผู้นำนิกายจักรพรรดิา กงิ”ชายวัยชรากล่าวออกมาอีกครั้งด้วยสีหน้าจริงจังเมื่อเทียนถางได้ยินก็ประสานมือคำนับเล็กน้อยแต่กงิพุ่งเข้ามาหาเทียนถางและพยุงมันขึ้นเล็กน้อย
“ข้าจะเล่าเื่ให้ฟังที่หลังตอนนี้ไปหาข้าก่อนเถอะ”กงิกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังอีกครั้งเทียนถางพยักหน้าตอบและจ้องมองไปที่ชุนจิที่กำลังอ้าปากค้าแต่มันก็รีบส่ายหัวเล็กสติออกมาและเดินเข้ามาหากงิและโค้งคำนับอย่างเคารพ
“โอ้...ชุนจิเ้าเองหรือเ้ารู้จักศิษย์ข้าเช่นนั้นหรือ”กงิกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังเมื่อเทียนถางและชุนจิได้ยินอย่างชัดเจนอีกครั้งก็จ้องมองไปที่หน้ากันและกันก่อนที่จะหันไปจ้องมองที่กงิด้วยสีหน้าสับสน
“เอาเถอะตอนนี้ศิษย์ตัวน้อยไปกับข้าก่อนส่วนเ้าไปตามน้องหยุนมาหาข้าที่พระราชวัง”กงิกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังอีกครั้งและดึงเทียนถางออกไปด้วยความเร็วสูงชุนจิจึงไม่มีทางเลือกมากนักและมุ่งหน้าไปหากงหยุนและพาไปที่พระราชวังของนิกายด้วยความเร็วสูงเทียนถางในตอนนี้เข้ามาภายในพระราชวังด้วยความเร็วสูง
“ข้าจะเล่าทุกอย่างให้เ้าฟังเกี่ยวกับสิ่งที่ข้าได้กล่าวก่อนหน้านี้”กงิกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังเทียนถางพยักหน้าตอบเพราะมันเองก็้าที่จะรู้ว่าเหตุใดกงิผู้นำแห่งนิกายจักรพรรดิาจึงได้้าเป็อาจารย์ของมันเช่นนี้
“เื่มันเกิดขึ้นมาสามสิบปีก่อนมีนักพยากรณ์จากนิกายที่ล้มสลายไปแล้วได้มาหาข้าและกล่าวกับข้าว่าเ้าจะมาถึงชายผู้มาพร้อมกับพร์ที่มากล้นและจะปลดปล่อยจิตใจที่เหนือกว่าเหล่าเทพเ้าออกมา”กงิกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังและเล่าเื่อยางระเอียดเทียนถางตกตะลึงมากและพยักหน้าตอบ
“เขากล่าวว่าเ้าจะมาเป็ศิษย์ของข้าและกลายเป็ผู้นำแห่งนิกายจักรพรรดิาในภายภาคหน้า”กงิยังกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังและเต็มไปด้วยความสุขอันมากมายเทียนถางพยักหน้าตอบมันยังไม่ได้กล่าวสิ่งใดออกมาเพราะมันกำลังรวบรวมข้อมูลและระดับพลังของคนจำนวนมากภายในนิกายนี้
เทียนถางได้รู้ว่าร่างกายและพลังของกงิอยู่ในระดับเทวะโลกขั้นที่สองเลยและความแข็งแกร่งของกงิมันมากมายจำเทียนถางตกตะลึงพลังนี้มีมากว่ากงหยุนหลายเท่าตัวเลยนั้นทำให้เทียนถางยินดีถ้ามันมีอาจารย์ที่แข็งแกร่งมากมายเช่นนี้
“ท่านอาจารย์ข้ามีนามว่าเทียนถางว่าที่ผู้สืบทอดผู้นำแห่งคฤหาสน์ั์ฟ้าขอรับ”เทียนถางจึงได้คุกเข่าลงพร้อมประสานมือโค้งคำนับกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงจังกงิตกตะลงเมื่อได้ยินแต่มันก็เข้าใจในพริบตาพร้อมเดินเข้ามาหาเทียนถางและพยุงร่างกายของเทียนถางขึ้นมันยิ้มออกมาอย่างมีความสุข
“ข้าไม่ได้สนใจว่าเ้ามาจากที่ใดหรือเป็ผู้ใดแต่ตอนนี้เ้าเป็ศิษย์ของข้าแล้ว”กงิกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยนและชุนจิกับกงหยุนก็เดินเข้ามาพอดีทั้งสองตกตะลึงมากเมื่อได้ยินว่าตอนนี้เทียนถางได้เป็ศิษย์ของผู้นำนิกายแล้ว
“น้องหยุนมาพอดีเลยข้ากำลัง้าที่จะให้เ้านำสิ่งนั้นมาให้ข้า”กงิจ้องมองไปที่กงหยุนและกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังกงหยุนยักไหล่ก่อนที่จะสะบัดมือส่งตำราทักษะเล่มหนึ่งมาให้เทียนถาง และกงิก็รับอย่างง่ายดายและสะบัดมือเรียกตำราทักษะออกมาเช่นกันพร้อมประสานทักษะทั้งสองเข้าด้วยกัน
“ศิษย์นี้คือทักษะที่เ้าจะต้องฝึกก่อนที่ข้าจะได้เริ่มสอนสิ่งต่างๆให้กับเ้า”กงิกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังและสะบัดมือส่งตำราทักษะทั้งสองที่ประสานกันแล้วให้เทียนถางมันเต็มไปด้วยความยินดีและเริ่มอ่านตำราด้วยความเร็วสูง
“โอ้...ข้าทำได้แล้ว”เทียนถางใช้เวลาอยู่เพียงแค่สามสิบลมหายใจเท่านั้นก่อนที่จะเก็บตำราทักษะไปและเริ่มฝึกทักษะโดยที่ทักษะนี้มีนามว่าโล่ัหอกวิหค โดยที่ทักษะนี้มีเพียงหนึ่งบทเท่านั้นเป็ทักษะการต่อสู้พื้นฐานของระดับาขั้นสูงสุดเทียนถางเรียกหอกออกมาและเริ่มเคลื่อนไหวตามด้วยความเร็วสูงไม่นานมันก็รู้สึกว่าบรรลุแล้วมันจึงกล่าวออกมา
“เหลือเชื่อ”กงิกงหยุนจ้องมองหน้ากันเมื่อได้ยินและกล่าวออกมาอย่างตกตะลึงเพราะเทียนถางสามารถที่จะบรรลุทักษะระดับาขั้นสูงสุดได้เพียงแค่เสี้ยวพริบตาเท่านั้นสามารถที่จะยืนยันได้จากร่างเงาของัและวิหคด้านหลังของมันเทียนถางคิดว่ามันไม่ใช้ทักษะธรรมดาแน่นอน
เทียนถางเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้งทุกครั้งที่มันสามารถฝึกจนจบบทมันรู้สึกว่าทั้งร่างกายพลังปราณและพลังจิตใจเพิ่มขึ้นด้วยความเร็วสูงเทียนถางคิดว่ามันเป็ทักษะที่ยิ่งฝึกก็จะยิ่งทำให้มันแข็งแกร่งขึ้นไปอย่างไม่สิ้นสุด
“วิ้ง ฟุม ตูม”เทียนถางฝึกไปโดยที่ไม่ได้สนใจใครเลยทุกคนครั้งที่หอกฟาดลงไปที่อากาศเสียงจะเริ่มรุนแรงขึ้นจากเพียงแค่ผ่านสายวายุไปกลายเป็การะเิวายุด้วยความเร็วในการฝึกของเทียนถางไมมีผู้ใดที่จะสามารถเข้าไปห้ามมันได้อีกแล้ว
“สัตว์ประหลาดแล้วเ้าเพื่อนยาก”ชุนจิกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงเพราะสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามันคือเทียนถางคนที่อ่อนแอกว่ามันมากแต่ตอนนี้เวลาผ่านไปเพียงแค่สามชั่วโมงพลังของเทียนถางจากระดับาขั้นที่เจ็ดแล้วและพลังยังเพิ่มขึ้นไม่หยุดเลย
“ข้าคิดว่าคงต้องพักก่อน”แต่แล้วเทียนถางก็หยุดลงมันกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังเพราะตอนนี้ร่างกายทุกส่วนของมันเติบโตจนไม่สามารถควบคุมได้แล้วปรากฏโลหิตหลั่งไหลออกมาจากมุมปากของมันเล็กน้อย
“ฮ่า ฮ่า ฮ่าเ้าช่างเต็มไปด้วยพร์ของผู้ยิ่งใหญ่จริงๆ”กงิหัวเราะและกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มอันเปี่ยมไปด้วยความสุขอย่างมากล้นเทียนถางล้มลงไปที่นอนกองที่พื้นทั้งสามตกตะลึงมากและพุ่งเข้ามาดูตอนนี้เทียนถางได้หลับไปแล้วร่างกายของมันบังคับให้มันหลับเพื่อพักผ่อนนั้นเอง
“น้องหยุนพาเข้าไปที่ห้องพักเถอะชุนจิเ้าก็เข้ามาอยู่กับเทียนถางด้วย ข้าจะไปเตรียมห้องฝึก”กงิกล่าวออกมาอย่างจริงจังทั้งสองบพยักหน้าตอบกงหยุนอุ้มเทียนถางมาส่งที่ห้องพักและให้ชุนจิอยู่พักที่ภายในพระราชวังด้วย
“สหายข้าเ้าแข็งแกร่วจนหน้าหวาดกลัวจริงๆ”ชุนจิที่กำลังนั่งอ่านตำราทักษะอยู่ก็หยุดและจ้องมองมาที่เทียนถางที่กำลังนอนอยู่ที่เตียงพร้อมกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นมัน้าให้พลังของเทียนถางเท่ากับมันมันจะได้ต่อสู้กับเทียนถางอย่างเต็มกำลัง
ส่วนในตอนนี้เทียนถางที่ได้ฝึกอย่างบ้าคลั่งนั้นได้พัฒนาร่างกายและพลังของตนไปจำนวนมากร่างกายของมันฟื้นฟูและเติบโตขึ้นด้วยความเร็วสูงจนสามารถที่จะดูดซับพลังได้รวดเร็วมากขึ้นพลังจากทักษะปีศาจกระแสพลังได้ ทำให้ทักษะ กายาปีศาจะบทที่สี่ทำงานโดยที่เทียนถางยังไม่ได้้า มันเริ่มเปลี่ยนแปลงประสาทััจิตใจ กับสมองของเทียนถาง
แสงส่องออกมจากอกของเทียนถางแต่มันไม่ได้ทะลุเสื้อคลุมออกมาชุนจิจึงไม่ได้สังเกตเห็นพลังจำนวนมากเริ่มเปลี่ยนแปลงจิตใจสมอง และประสาทััของเทียนถางด้วยความเร็วสุดร่างกายของเทียนถางตอนนี้เติบโตรวดเร็วยิ่งกว่าเดิมอีก
เมื่อถึงยามเช้าเทียนถางก็ได้ตื่นขึ้นมันเต็มไปด้วยความตกตะลึงเมื่อเห็นว่าร่างกายและพลังของมันตอนนี้อยู่ในระดับครึ่งาขั้นที่เก้าแล้วและมันยังบรรลุบทที่สี่แห่งกายาปีศาจะอีกด้วย เทียนถางหัวเราะออกมาอย่างยินดีถึงมันจะไม่รู้ก็ตามว่าเกิดสิ่งใดขึ้น
“เ้าส่งเสียงดังแต่เช้าเลยหรือ”ชุนจิกล่าวออกมาเทียนถางจึงได้หันไปจ้องมองปรากฏว่าตอนนี้ชุนจิกำลังนอนอยู่ด้านข้างของมันอีกทั้งยังใช้ขาและแขนพาดมันเอาไว้ด้วยเทียนถางรีบพุ่งถอยออกไปด้วยความเร็วสูงแต่ชุนจิไม่ได้สนใจและมันก็นอนต่อ
เทียนถางหงุดหงิดเล็กน้อยก่อนที่จะเดินออกไปสุดอากาศได้นอกแต่เมื่อมันเบิกตาจ้องมองออกไปยังผืนฟ้ากระแสพลังจากโลกทั้งหมดกำลังถูกดูดกลืนเข้ามาที่กลางอกของมันเทียนถางเริ่มคิดแล้วว่าร่างกายของมันกำลังเกิดสิ่งใดขึ้นกันแน่และมันคิดว่าเป็เพราะทักษะโล่ัหอกวิหค อย่างแน่นอน
และมันก็ได้ขึ้นไปที่ลานฝึกเพื่อทดสอบดูอีกครั้งเทียนถางเริ่มใช้ทักษะ โล่ัหอกวิหคเมื่อมันเคลื่อนไหวกระแสพลังจำนวนมหาศาลก็พุ่งเข้าสู่ร่างกายของมันด้วยความเร็วสูงเทียนถางหัวเราะออกมาเพราะตอนนี้มันได้รับวิธีฝึกที่เต็มไปด้วยพลังคุณภาพอันยอดเยี่ยมมาแล้วเวลาผ่านไปถึงเที่ยงชุนจิจึงตื่นขึ้นมา
“เ้าตื่นช้าไปข้าทานอาหารทั้งเช้าและกลางวันของเ้าจนหมดแล้ว”เทียนถางที่กำลังฝึกกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังชุนจิเต็มไปด้วยความหงุดหงิดแต่มันก็ไม่ได้คิดสิ่งใดมากนักและเดินเข้ามานั่งที่ด้านข้างลานฝึกแต่เมื่อเข้ามาภายในระยะสิบเมตรของเทียนถางพลังในร่างกายของมันก็ถูกดึงเอาออกไปจากร่างกายมันะโถอยออกมาด้วยความเร็วสูง