เจ้าหญิงฮิเมรากิ กับไข่มุกแห่งภูผา (Himeragi Princess and The Pearl of Mountain)

        อิทาโกะ โนะ นิวโดนั้นมีหนวดปลาหมึกขนาดยาวอยู่บนใบหน้าเป็นจำนวนมากแบบอิกะ โนะ โคอัน มีแขนทั้งสองข้างเป็นหนวดปลาหมึกที่มีจำนวนมหาศาลแบบทาโกะนิวโด ซึ่งสามารถใช้เป็นอาวุธแส้ที่ยืดหดไปมาได้ตามที่ต้องการ และมีกายท่อนล่างเป็นหนวดปลาหมึกจำนวนมหาศาลที่ติดกับลำตัวคล้ายกับผืนผ้าแบบโคโระโมดาโกะ

        จากนั้น อสุรกายอาโคโระคามุยก็ใช้หนวดปลาหมึกของมันจับร่างไร้วิญญาณของเด็กสาวชุดขาว ผู้เป็นเหยื่อสังเวย ก่อนที่มันนั้นจะนำเข้าปากและกลืนกินเข้าไป จากนั้น ภาพเหตุการณ์ก็ได้ตัดกลับมายังช่วงปัจจุบันทันที

        หลังจากที่ได้เดินทางมา ถึงที่หมู่บ้านในหุบเขาแห่งนั้น เจ้าหญิงฮิเมรากิก็รีบเดินตรงไปยังบ้านของหัวหน้าหมู่บ้านทันที โดยที่พวกเธอทั้งสองนั้นพยายามจะปกปิดใบหน้าเอาไว้ เพื่อที่จะไม่ให้โดดเด่นจนสะดุดตา

        เมื่อได้มาถึงที่หน้าบ้านของหัวหน้าหมู่บ้านแล้วนั้น เจ้าหญิงฮิเมรากิก็รีบเดินไปเคาะประตูที่อยู่หน้าบ้านทันที หลังจากนั้นไม่นาน ผู้เป็นเจ้าของบ้านก็ได้เดินมาเปิดประตูแล้วได้พบกับเจ้าหญิงฮิเมรากิ ซึ่งกำลังยืนอยู่ที่หน้าประตู หัวหน้าหมู่บ้านจึงรีบพาเจ้าหญิงฮิเมรากิกับเจ้าหญิงโอริฮิเมะเข้ามาในบ้านทันที

        หลังจากที่ได้มานั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นแล้ว ผู้เป็นหัวหน้าหมู่บ้านจึงรีบเอ่ยปากเล่าเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดกับหมู่บ้านแห่งนี้ให้กับเจ้าหญิงฮิเมรากิฟังทันที

        “เดิมทีแล้ว ในอดีต พวกเราเคยอาศัยอยู่ในหมู่บ้านแห่งนี้ด้วยกันอย่างสงบสุข จนกระทั่งมีอยู่วันหนึ่ง อาโคโระคามุย อสุรกายหมึกยักษ์นั้นก็ได้มาเยือนถึงที่ทะเลสาบตรงบริเวณใกล้ๆ หุบเขาแห่งนี้...หลังจากนั้นต่อมา หมู่บ้านแห่งนี้ก็ได้เกิดภัยพิบัติขึ้นไม่เว้นแต่ละวัน...”

        “ภัยพิบัติที่เกิดขึ้นในแต่ละครั้งก็ได้ส่งผลกระทบต่อการใช้ชีวิตเป็นอย่างมาก อีกทั้งยังส่งผลทำให้ผู้คนในหมู่บ้านแห่งนี้พากันสิ้นใจลงไปเป็นจำนวนมากอีกด้วย ผู้คนในหมู่บ้านที่เหลือรอดต่างก็พากันอาศัยอยู่อย่างยากลำบากแร้งแค้น...”

        “หลังจากนั้นเป็นต้นมา ในทุกๆ ปี พวกเราจะต้องส่งเด็กสาววัยเบญจเพสมาหนึ่งคนไปเป็นเครื่องบูชายัญให้แก่อาโคโระคามุย เพื่อป้องกันมิให้เกิดภัยพิบัติขึ้นในหมู่บ้านแห่งนี้” หัวหน้าหมู่บ้านเอ่ยเล่าเรื่องราวเหตุการณ์ในอดีตเมื่อ 2 เดือนก่อนให้เจ้าหญิงฮิเมรากิฟังจนจบ

        อันที่จริงแล้ว การที่เจ้าหญิงฮิเมรากิเดินทางมายังหุบเขาแห่งนี้ เป็นเพราะว่าในช่วงก่อนหน้านี้ หัวหน้าหมู่บ้านของที่นี่ได้เดินทางข้ามน้ำข้ามฟากมาเป็นเวลาหลายชั่วยาม เพื่อที่จะมาขอความช่วยเหลือจากเจ้าหญิงฮิเมรากิถึงที่บ้านพักริมธารในกลางป่า อันเนื่องมาจากว่าตัวเขานั้นไม่ต้องการให้มีเด็กสาวคนไหนต้องไปเป็นเครื่องสังเวยให้กับเจ้าอาโคโระคามุยอีกแล้ว เพราะสงสารเด็กที่ต้องมาตายตั้งแต่อายุยังน้อย

        หลังจากที่หัวหน้าหมู่บ้านเล่ามาให้ฟังจนจบ และแล้ว ก็ได้เกิดฟ้าฝนขึ้นปกคลุมไปทั่วทั้งหุบเขา มีสายฝนอันเย็นเฉียบสาดลงมาอย่างโหมกระหน่ำและบ้าคลั่ง พร้อมกับเสียงลมพัดที่ดังสนั่นไปทั่วทั้งหมู่บ้าน

        “ท่านหัวหน้าแม่บ้าน แย่แล้วขอรับ”

        ทันใดนั้น ก็ได้มีชาวบ้านคนหนึ่งที่เป็นคนในหมู่บ้านแห่งนี้รีบวิ่งฝ่าสายฝนเข้ามาหาถึงที่บ้านด้วยความร้อนรน ชาวบ้านคนนี้มีสภาพที่เปียกปอนไปทั่วร่าง จากการที่โดยน้ำฝนสาดลงมาอย่างไม่ยั้ง

        “เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ” หัวหน้าหมู่บ้านเอ่ยถามออกมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

        “ตรงบริเวณพื้นที่หมู่บ้านในทางทิศตะวันออกได้เกิดลมพายุพัดเข้ามา จนทำให้บ้านเรือนต่างๆ พังเสียหายไปหลายเรือน และมีผู้คนในหมู่บ้านที่อยู่ในพื้นที่ตรงนั้นพากันสิ้นใจลงจากลูกพายุนั่นขอรับ”

        ชาวบ้านคนนั้นรีบแจ้งเหตุร้ายให้หัวหน้าหมู่บ้านได้ทราบด้วยสีหน้าที่ตื่นตระหนก และในขณะเดียวกัน ตรงพื้นที่หมู่บ้านในบริเวณตรงนั้นก็ได้เกิดพายุไต้ฝุ่นขึ้นที่มีขนาดใหญ่ และมีอานุภาพในการทำลายล้างที่มหาศาลขึ้นในท่ามกลายสายฝนที่สาดลงมาอย่างโหมกระหน่ำ

        พายุลูกนั้นได้พัดโหมกระหน่ำจนทำให้บ้านเรือนหลังต่างๆ ที่อยู่ในพื้นที่นั้นพังเสียหายยับเยินในรัศมีวงกว้าง มีผู้คนในหมู่บ้านที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ตรงนั้นพากันล้มตายลงเป็นจำนวนมาก

        มีเสียงกรีดร้องของเหล่าบรรดาผู้คนในหมู่บ้านดังออกมาอย่างไม่ขาดสาย ในท่ามกลางลมพายุที่มาพร้อมกับสายฝนที่สาดลงมาอย่างโหมกระหน่ำ

        “อะไรกัน...ทั้งๆ ที่ในปีที่ผ่านมา พวกเราก็สังเวยชีวิตเด็กสาววัยเบญจเพสให้กับเจ้าอสุรกายอาโคโระคามุยมาตลอดทุกปีนี่นา และเมื่อ 2 เดือนก่อน พวกเราก็นำเด็กสาววัยเบญจเพสมาสังเวยให้กับอาโคโระคามุยไปแล้วด้วยครั้งนึง ทำไมในตอนนี้...เจ้าอสุรกายนั่นถึงได้ผิดสัญญากับพวกเรา”

        หัวหน้าหมู่บ้านกล่าวน้ำเสียงตัดพ้อด้วยความรู้สึกเสียใจเป็นอย่างยิ่งที่ตัวเองนั้นเสียรู้ และหลงเชื่อเจ้าอสุรกายนั่นมาโดยตลอด ตัวเขาในตอนนี้เริ่มรู้สึกผิดที่พาเด็กสาวที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลยพวกนั้นไปตายโดยสูญเปล่า

        “ข้ารู้นะ...ว่าเจ้ารู้สึกโกรธแค้นมากที่เจ้าอสุรกายนั่นหลอกใช้เจ้ามาโดยตลอด แต่ก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวข้าจะจัดการกับมันเอง...” เจ้าหญิงฮิเมรากิรีบลุกจากที่นั่งไปที่หน้าประตู ก่อนที่เธอจะกล่าวทิ้งทายในเชิงคำสั่งไปว่า

        “ในระหว่างนั้น เจ้าก็รออยู่ที่นี่ก่อนเถอะ”

        จากนั้น เจ้าหญิงฮิเมรากิกับเจ้าหญิงโอริฮิเมะก็รีบเดินออกมาจากบ้าน แล้วมุ่งหน้าไปยังทะเลสาบที่อยู่ใกล้กับหุบเขาแห่งนี้ ตรงบริเวณที่ผู้คนในหมู่บ้านนำร่างเด็กสาววัยเบญจเพสไปเป็นเครื่องสังเวยให้กับอาโคโระคามุย ในท่ามสายฝนที่สาดลงมาอย่างโหมกระหน่ำ

        ในระหว่างทางนั้น เจ้าหญิงฮิเมรากิก็ได้เข้าเผชิญหน้ากับเหล่าบรรดาลูกสมุนของอาโคโระคามุยที่พากันบุกเข้ามาอาละวาดในหมู่บ้านกันเป็นฝูง และสังหารเหล่าผู้คนในหมู่บ้านไปเป็นจำนวนมาก

        เหล่าบรรดาลูกสมุนของอาโคโระคามุยนั้นก็จะประกอบไปด้วยอิกะ โนะ โคอัน-โยไค ที่มีหนวดปลาหมึกขนาดยาวอยู่บนใบหน้าเป็นจำนวนมาก มีกายท่อนบนเป็นมนุษย์ มีแขนทั้งสองข้างเป็นหนวดปลาหมึกที่มีขนาดยาว และมีกายท่อนล่างเป็นปลาหมึก

        ทาโกะนิวโด-โยไค ที่มีหัวและกายท่อนบนเป็นมนุษย์วัยชรา มีแขนทั้งสองข้างเป็นหนวดปลาหมึกที่มีจำนวนอันมหาศาล ซึ่งมันจะสามารถใช้เป็นอาวุธแส้ที่ยืดหดไปมาได้ตามที่ต้องการ และมีกายท่อนล่างเป็นปลาหมึกเช่นเดียวกับอิกะ โนะ โคอัน-โยไค

        และโคโระโมดาโกะ-โยไคที่มีเปลือกกระดองคล้ายกับทากนิดๆ และมีกายท่อนล่างเป็นหนวดปลาหมึกจำนวนมหา ศาลที่ติดกับลำตัวคล้ายกับผืนผ้า มันสามารถยืดปลายแหลมที่มีขนาดยาวออกมาจากช่องปากที่เต็มไปด้วยเขี้ยวอันแหลมคมดั่งใบมีดเรียงรายไปทั่วทั้งช่องปากของมัน และที่สำคัญก็คือ มันยังสามารถลอยตัวไปมาอยู่บนกลางอากาศได้อีกด้วย

        เจ้าหญิงฮิเมรากิรีบชักดาบพลังแสงคุซานางิออกมา และจัดการกับเหล่าลูกสมุนของอาโคโระคามุยที่ขวางหน้าอย่างต่อเนื่อง พลางสลับเปลี่ยนรูปแบบอาวุธกันไปมาระหว่างดาบ ง้าว และดาบยาว

        ในระหว่างนั้น เธอก็ได้ทำการร่ายเวทย์ชนิดต่างๆ ออกมา เพื่อใช้ในการจัดการกับพวกลูกสมุนของอาโคโระคามุยเหล่านั้นด้วย จนทำให้ร่างของพวกมันเหล่านั้นค่อยๆ ทยอยกันดับสลายหายไปเป็นจำนวนมาก และในขณะเดียวกัน เจ้าหญิงฮิเมรากิก็ยังใช้แผงบาเรียป้องกันชนิดล่องหนจากกำไลกระจกยาตะที่มีขนาดกว้างในการป้องกันการโจมตีของพวกมันอีกด้วย

        และในขณะเดียวกัน ตรงบริเวณพื้นที่หมู่บ้านในทางทิศเหนือนั้นก็ได้เกิดแผ่นดินไหวขึ้น เกิดการสั่นสะเทือนขึ้นไปทั่วทั้งพื้นที่ตรงนั้น จนกระทั่งบ้านเรือนหลังต่างๆ พากันพังถล่มลงมาเสียหายยับเยิน และมีเหล่าคนในหมู่บ้านพากันสิ้นใจลงอยู่ตามซากบ้านเรือนที่ถล่มลงมา