Astral Beast Hunter (นักล่าอสูรดวงดาว)

ตอนที่ 48 สร้างอุปกรณ์บทกลาง

“สุดยอดแกนกลางดวงดาวนี่มันมีคุณสมบัติของน้ำแข็ง แกนกลางแบบนี้ฉันไม่เคยเห็นมันมาก่อน”แอนดรูว์อุทาน เสียงเตือนของโมบิทพลันดังขึ้นต่อเนื่อง

“อันตราย โปรดถอยห่างจากแกนกลางดวงดาว”

…….

…

แอนดรูว์ที่ได้ยินเสียงเตือนของโมบิทเขาเลือกเมินเฉย เพราะเขาไม่ได้รับอันตรายจากแกนกลางดวงดาวเขาเพียงรู้สึกว่ามันเย็นนิดหน่อยไม่ต่างไปจากความรู้สึกเย็นสบายของเครื่องปรับอากาศ

หลังสำรวจดูแกนกลางดวงดาวสีฟ้าจนพึงพอใจแอนดรูว์ได้ปิดกล่องลง แล้วหันไปมองแกนกลางดวงดาวสีส้ม

“แจ้งเตือน อันตรายอันตราย โปรดสวมใส่ชุดป้องกัน”

“หยุดเตือนฉันสักทีโมบิทมันน่ารำคาญ” แอนดรูว์พูดจบเขาได้เปิดกล่องแกนกลางดวงดาวสีส้ม

เมื่อเปิดกล่องออกความรู้สึกกดดันทางจิตวิญญาณได้กระจายออกมา ความกดดันนี้ไม่มีผลกระทบต่อจิตวิญญาณของแอนดรูว์แต่มันมีผลกับชีวจักรกลสีม่วงทั้งสิบตัว พวกมันทรุดลงไปนอนกองกับพื้นคล้ายถูกแรงบางอย่างกดทับ

แอนดรูว์ไม่ได้สนใจชีวจักรกลสีม่วงที่ได้รับผลกระทบจากแกนกลางดวงดาวเขาสนใจเพียงความสามารถทางจิตวิญญาณที่ไม่เคยพบเจอตามปกติแกนกลางดวงดาวจะมีคุณสมบัติธาตุไฟ หรือไม่ก็มีความเบาที่หาได้ยาก ประกอบกับความแข็งแกร่งยากเกินกว่าจะทำลายแม้ว่าจะมีส่วนน้อยที่มีคุณสมบัติแตกต่างไปก็มีเพียงคุณสมบัติการปรับตัวไปตามสภาพแวดล้อม

ตามฐานข้อมูลในระบบ แกนกลางดวงดาวแบบที่แอนดรูว์กำลังเห็นอยู่ไม่เคยถูกค้นพบมาก่อนต่อให้เป็นข้อมูลที่ได้จากการขโมยมาจากต่างเผ่าพันธุ์หรือรวบรวมมาจากเศษซากในยุคโบราณของจักรวาลหลายแห่ง ข้อมูลในส่วนนี้ยังไม่เคยมีการค้นพบคุณสมบัติแกนกลางดวงดาวแกนไหนเหมือนแกนกลางดวงดาวตรงหน้าเขา

“นี่อาจเป็นหนึ่งในหลักฐานช่วยยืนยันทฤษฎีความหลากหลายของแกนกลางดวงดาว” แอนดรูว์พึมพำก่อนใช้มือสัมผัสแกนกลางดวงดาวโดยตรง

จังหวะฝ่ามือสัมผัสกับแกนกลางดวงดาวจิตวิญญาณแอนดรูว์คล้ายมองเห็นแกนกลางดวงดาวสีส้มทะลุปรุโปร่งราวกับว่ามีบางอย่างเชื่อมโยงแกนกลางดวงดาวเข้ากับเขา

‘ความรู้สึกนี้มันความรู้สึกเดียวกับสัมผัสจารึกในใจกลางมหาจักรวาล’ จิตใจแอนดรูว์เกิดความตื่นเต้นเขามีความคิดอยากใช้แกนกลางดวงดาวสีส้มสร้างอาวุธแต่ด้วยปัญหาในการสร้างอาวุธให้เหมาะสมกับจิตวิญญาณเป็นเรื่องยากเขาจึงตัดสินใจปิดกล่องและหันไปดูแกนกลางดวงดาวชิ้นสุดท้าย

‘คิดไม่ออกว่าอาวุธแบบไหนถึงเหมาะกับความสามารถทางจิตวิญญาณ’แอนดรูว์คิดพลางมองแกนกลางดวงดาวสีดำส่องประกาย ก่อนยื่นมือไปเปิดกล่อง

ในอีกด้านชีวจักรกลสีม่วงที่พึ่งลุกขึ้นยืนได้ไม่นาน รีบถอยห่างไปให้ไกลจากแอนดรูว์

พรึบ!

แอนดรูว์เปิดกล่องออกไม่เกิดปฏิกิริยาใด ๆ ไม่มีคลื่นพลังหรือความรู้สึกกดดันเขาเห็นเพียงประกายระยิบระยับบนแกนกลางดวงดาวสีดำเคลื่อนไหวไปมา

‘คุณสมบัติของมันคืออะไร’แอนดรูว์เกิดความสงสัย เขาไม่คิดถามโมบิทแต่เลือกใช้ฝ่ามือสัมผัสลงบนแกนกลางดวงดาว

“แปลก” แอนดรูว์พูดสั้นๆ หลังสัมผัส เพราะเขาไม่สามารถรับรู้ว่าแกนกลางดวงดาวชิ้นนี้มีคุณสมบัติอะไรตามปกติคุณสมบัติมันจะแสดงออกมาชัดเจนเหมือนแกนกลางดวงดาวสองอันก่อน

กิ้ง ๆ กริ๊ง ๆ

เสียงใสดังออกมาจากแกนกลางดวงดาวหลังแอนดรูว์ใช้มือเคาะราวกับเป็นสิ่งของที่ไม่มีอันตรายก่อนจะลองลูบมือตามประกายบนแกนกลาง เขายังไม่พบถึงความผิดปกติจึงตัดสินใจเพ่งสายตามองมัน น่าเสียดายที่เขาเห็นเพียงความมืดมิดไร้สิ้นสุด

“แกนกลางดวงดาวชิ้นนี้มีคุณสมบัติอะไร”ในที่สุดแอนดรูว์ก็เปิดปากถามโมบิท เพราะไม่อยากเสียเวลาหาคำตอบ

“รายงาน คุณสมบัติของแกนกลางดวงดาวชิ้นนี้คือการเพิ่มประสิทธิภาพ ยกระดับ มีความสามารถด้านการป้องกันและลดเสียหายในระดับสูงโฮสสามารถหลอมเป็นส่วนเสริมของอาวุธ ใช้สร้างชุดเกราะหรือเสริมตัวยาน”

ฟังสิ่งที่โมบิทรายงานในหัวแอนดรูว์มีภาพของดาบสองคมกับชุดเกราะลอยเข้ามาในหัว ซึ่งมันเป็นสองสิ่งที่แวบขึ้นมาโดยไม่ทราบสาเหตุ

‘อาวุธส่วนใหญ่ที่ใช้รักษาชีวิตเป็นอาวุธระยะประชิด แต่อาวุธหลักจะเป็นอาวุธระยะไกล เปรียบเทียบด้านการใช้งานอาวุธระยะไกลได้ใช้ประโยชน์มากกว่ายกเว้นในเวลาจวนตัวพลังงานหรือกระสุนหมดมันจะไร้ประโยชน์...

...แต่ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปเมื่อสามารถควบคุมอาวุธระยะประชิดได้จากระยะไกลไม่ว่าจะด้วยพลังของจิตวิญญาณที่น้อยเผ่าพันธุ์จะใช้ หรือเทคโนโลยีเชื่อมต่อแบบไร้สาย’ แอนดรูว์คิดอยู่นาน เขาจึงสั่งโมบิท

“เตรียมเร่งเตาหลอมฉันต้องการให้อุณหภูมิอยู่ในระดับเดียวกับใจกลางดาวฤกษ์ปรับแรงโน้มถ่วงในเตาหลอมให้มีแรงพอบีบอัดแกนกลางดวงดาวตอนหลอมละลายตัดแบ่งแกนกลางดวงดาวสีดำเป็นสองส่วน เอาส่วนหนึ่งไปหลอมรวมกับแกนกลางดวงดาวสีส้มระหว่างนี้ฉันจะออกแบบอาวุธ”

สิ้นเสียงของแอนดรูว์ชีวจักรกลสีม่วงรีบเขามายกแกนกลางดวงดาวทั้งสองกล่อง หนึ่งกล่องตรงไปยังเตาหลอมอีกกล่องตรงไปยังเครื่องตัด

เห็นว่าทุกอย่างเริ่มต้นดำเนินการแอนดรูว์เดินไปยังโต๊ะเครื่องมือ เขาวาดแบบร่างของตัวกระบี่เล่มหนึ่งที่ดูเรียบง่ายก่อนเพิ่มรายละเอียดและความซับซ้อนลงไป

‘วิธีหลอมแกนกลางดวงดาวต้องใช้วิธีพิเศษไม่เหมือนหลอมแร่ชนิดอื่น ต้องใช้ความคิดในการขึ้นรูป ใช้พลังของจิตวิญญาณในเติมแต่งวิธีนี้เผ่าพันธุ์ระดับสูงใช้มานานในบันทึกประวัติศาสตร์ของจักรวาลยังมีการพูดถึงแต่ไม่ลงลึกรายละเอียดโชคดีที่เรามีมันและเคยใช้อยู่บ้าง จึงพอมีวิธีประหยัดแรง’

แบบร่างของกระบี่พร้อมรายละเอียดถูกสร้างขึ้นในไม่กี่ชั่วโมงแอนดรูว์ให้โมบิทฉายภาพสามมิติของแบบร่างกระบี่ที่เขาสร้าง ก่อนจะเริ่มออกแบบด้ามจับและปลอกกระบี่โดยในสองส่วนนี้จะใช้แกนกลางดวงดาวสีดำมาสร้างทั้งหมด

“ไม่รู้หรอกว่าตอนสร้างเสร็จมันจะหนักแค่ไหนแต่พอหยดเลือดลงไปมันจะเบาเหมือนไม่มีน้ำหนักมันจะเป็นอาวุธของคนที่หยดเลือดลงไปเท่านั้น คงอื่นไม่สามารถใช้งานได้ยกเว้นว่าจะมีแรงพอยกดาวได้ทั้งดวง” แอนดรูว์พึมพำ เขาคิดถึงความอัศจรรย์ของแกนกลางดวงดาวโดยไม่ลืมคำนึงถึงคุณสมบัติของสิ่งที่เขาสร้าง

‘ใช้แกนกลางดวงดาวสีดำเป็นแกนใช้แกนกลางดวงดาวสีส้มเป็นคม ใช้วัตถุดิบห้าสิบหกชนิดเป็นส่วนเสริม เอาออกสักสองสามชนิดที่มันไม่จำเป็น’แอนดรูว์คำนวณจำนวนวัตถุดิบที่ต้องใช้กับปริมาณ ก่อนส่งให้โมบิทนำไปหลอมรอล่วงหน้าให้พร้อมใช้งาน

หนึ่งวันผ่านไป

แอนดรูว์ยืนอยู่หน้าเตาหลอมขนาดใหญ่เขาเห็นวัตถุดิบเสริมถูกหลอมจนกลายสภาพเป็นของเหลวรวมตัวกันเหมือนหยดน้ำพวกมันแยกชนิดกันอยู่ตรงขอบเตาหลอมเพราะใจกลางเตาหลอมมีแกนกลางดวงดาวสองชนิดกำลังหลอมรวมเข้าด้วยกัน

“โมบิทต่อจากนี้ฉันจะใช้แรงเยอะ ต้องช่วยฉันลดภาระให้มากที่สุด”แอนดรูว์พูดพร้อมกับขยับมือควบคุมพลังจิตวิญญาณ

“รับทราบ” โมบิทตอบรับแรงกดดันภายในเตาหลอมที่เกิดจากแรงโน้มถ่วงบีบอัดไปตรงจุดศูนย์กลางเริ่มรุนแรงมากขึ้น

“เพิ่มแรงบีบไปตรงกลางตรึงแกนกลางดวงดาวสีดำไม่ให้หลอมรวมกับแกนกลางสีส้มมากเกินไปฉันจะเริ่มรวมส่วนผสม” แอนดรูว์สั่งโมบิท ความคิดเขาควบคุมพลังจิตวิญญาณให้ส่วนผสมรอบเตาเข้ามารวมกันตรงกลาง

‘แร่ดำผสมผลึกเขียวพอมันรวมกันจะมีคุณสมบัติเหนี่ยวนำ ช่วยให้แร่ชนิดอื่นผสมรวมแล้วไม่เกิดผลเสียจากนั้นก็เอาแร่ทองเข้ามาผสมเป็นตัวนำ....’

ส่วนผสมภายในเตาหลอมเริ่มรวมตัวกันอย่างช้าๆ ทุกการผสานรวมมันจะถูกบีบอัดและขจัดส่วนเกิน พอส่วนเสริมทั้งหมดรวมเข้าด้วยกันเป็นเนื้อเดียวแอนดรูว์ได้รวมมันเข้ากับแกนกลางดวงดาวพร้อมกับปล่อยให้โมบิทเพิ่มแรงบีบอัดผสานรวมทั้งวัตถุดิบหลักและวัตถุดิบเสริม

ความร้อนในเตาหลอมเพิ่มขึ้นสู่จุดสูงสุดไม่นานการผสมรวมของวัตถุดิบหลักและวัตถุดิบเสริมได้จบลงในสิบชั่วโมงเวลานี้เองแอนดรูว์ได้สั่งขึ้นมา

“เริ่มลดอุณหภูมิเตาหลอมให้กลับไปเป็นปกติหยุดการบีบอัด ฉันจะเริ่มขึ้นรูป”

สิ้นเสียงแอนดรูว์อุณหภูมิเตาหลอมเริ่มลดลงอย่างรวดเร็ว แรงกดดันจากการบีบอัดก็หายไปเหลือเพียงพลังงานของสิ่งที่ถูกหลอมเหลวปลดปล่อยออกมา

"มาเริ่มขั้นตอนสำคัญ"แอนดรูว์พึมพำ เขาเพ่งความคิดและใช้พลังจิตวิญญาณมหาศาล ในการเปลี่ยนของในเหลวเตาหลอมให้กลายเป็นตัวกระบี่

ของเหลวค่อย ๆกลายเป็นตัวกระบี่อย่างช้า ๆ ทุกการเปลี่ยนแปลงสามารถเห็นได้ด้วยตาเปล่า

เริ่มจากกลุ่มก้อนของเหลวถูกขึ้นรูปเป็นแท่งสี่เหลี่ยมขนาดหนึ่งเมตรถูกแรงบางอย่างทำให้แบนและบางอย่างไม่น่าเชื่อก่อนที่จะเริ่มกลายเป็นรูปร่างของกระบี่ดูเรียบง่าย

ปึ้ง!

เสียงรุนแรงดังออกมาจากเตาหลอมตัวกระบี่ปลดปล่อยพลังงานบางอย่างออกมาสร้างผลกระทบให้ใบหน้าของแอนดรูว์มีเหงื่อไหลอาบเต็มใบหน้า

“เหมือนว่าต้องข้ามขั้นตอนไม่ต้องรอให้มันเย็นตัว” แอนดรูว์พูดขึ้นน้ำเสียงดูปกติไม่เหมือนสภาพร่างกายที่เหนื่อยล้า

กรึ๊บ! เสียงหนึ่งดังออกมาจากปากแอนดรูว์ ก่อนเขาจะพ่นเลือดจำนวนหนึ่งลงไปในเตาหลอมใช้พลังจิตวิญญาณบังคับทิศทางเลือดราดไปทั่วตัวกระบี่

ซี่ ๆ ซู่ว ๆๆๆๆ

เสียงดังออกมาจากเตาหลอมเลือดของแอนดรูว์ซึมเข้าไปในตัวกระบี่ วินาทีนี้เองกระบี่ดูเฉียบคมมากขึ้นความร้อนที่ทำให้ตัวกระบี่แดงฉานยังเริ่มจางหายไป

ผ่านไปอีกสิบชั่วโมง

กระบี่ในเตาหลอมได้เย็นตัวลงจนสามารถเห็นลักษณะของตัวกระบี่ได้อย่างชัดเจนมันเป็นกระบี่สีดำสดใสมีลวดลายของเปลวเพลิงส่องประกายปลายกระบี่แหลมคมปลดปล่อยกลิ่นอายอันตรายอย่างไม่น่าเชื่อ

“โมบิทเพิ่มแรงบีบอัดรอบตัวกระบี่ มันอาจปลดปล่อยพลังออกมาสร้างความเสียหายตอนฉันเอามันออกจากเตา”แอนดรูว์สั่งหลังจากเขารับรู้ว่ากระบี่นี้กลายเป็นของเขา ผ่านการเชื่อมต่อของเลือดและจิตวิญญาณ

“ขึ้นมา!” นิ้วมือแอนดรูว์ขยับ ตัวกระบี่ในเตาสั่นเล็กน้อยก่อนจะพุ่งขึ้นจากเตามาอยู่ด้านหน้าแอนดรูว์

‘โชคดีที่ไม่ปลดปล่อยพลังออกมาเหมือนอย่างที่เราคิด...งั้นหลอมด้ามจับต่อเลย’

“โมบิทเพิ่มอุณหภูมิเตาหลอมเอาแกนกลางดวงดาวอีกครึ่งหนึ่งใส่เตาเลย ฉันจะทำด้ามจับและปลอกสวมใส่”

“รับทราบ”

เวลาผ่านไปอีกสองวัน

ในที่สุดกระบี่ของแอนดรูว์ก็สร้างเสร็จสมบูรณ์เขาเสียเวลาทำด้ามจับเรียบง่ายอยู่ครึ่งวัน เวลาที่เหลือหลังหลอมปลอกกระบี่เสร็จเขาได้ใช้พลังจิตวิญญาณแต่งเติมลวดลายของอสูรดวงดาวที่เคยถูกเขาฆ่าลงไปบนปลอกกระบี่โดยปลอกกระบี่เขาสร้างขึ้นมาให้มีที่จับยื่นออกมาจากตัวปลอกเพื่อให้ง่ายต่อการใช้งาน

“อาวุธชิ้นเดียวเสียเวลาไปตั้งหลายวัน”แอนดรูว์บ่นขึ้นมา น้ำเสียงเขาดูอ่อนล้าเล็กน้อย

แอนดรูว์มองปลอกกระบี่สีดำที่มีลวดลายแห่งความจำในอดีตบนมือ ก่อนเลื่อนสายตาไปมองด้ามกระบี่เรียบง่ายเหมือนมันขาดอะไรไปบางอย่าง

“ตกแต่งให้มันดูไม่สะดุดตาแค่เอาขนสีแดงของอสูรดวงดาวสักตัวมาประดับไว้ อาจดูดีขึ้น...โมบิทฉันจะทิ้งเรื่องนี้ให้นายจัดการตอนนี้ฉันจะพักสักหนึ่งวัน ระหว่างนี้เตรียมวัตถุดิบสร้างเกราะพิเศษไว้ด้วย”

“รับทราบ!”