เทพแห่งความตาย

ในขณะนั้นเองเรเชลก็ได้ลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างยากลำบากและนางก็มองเห็นเอลิออสที่ยืนอยู่ข้างเตียงซึ่งกำลังมองนางและใช้ความคิดไปพลางๆ

"อ..เอลิออส?"

เรเชลพูดขึ้นอย่างติดๆขัดๆพร้อมพยายามลุกขึ้นมือของนางก็พันอยู่รอบคอของเขาอย่างว่องไวนางหายใจถี่ขึ้นเรื่อยๆเมื่อได้สัมผัสกับตัวของเขาหน้าของนางก็แดงและยั่วยวนมากในเวลานี้

ซึ่งการกระทำทั้งหมดนี้ทำให้เอลิออสตกใจอยู่บ้างแต่เพราะเขารู้แล้วว่าอาการป่วยของนางคืออะไรเขาจึงไม่ได้ตกใจมากถึงขนาดนั้น

"ได้สติแล้วอย่างนั้นรึ?"

"เจ้ารู้ตัวไหมว่ากำลังทำอะไรอยู่?"

"ข..ข้าต้องการเจ้า~"

เรเชลในตอนนี้อย่างกับคนไร้สติคนนึงเท่่านั้น

ไม่อย่างนั้นนางก็คงไม่พูดคำนี้ออกมาหรอก

"เจ้าจะล้ำเส้นมากเกินไปแล้ว!"

เอลิออสพยายามแกะมือที่กำลังรัดกับต้นคอของเขาออกอย่างช้าๆถึงแม้ว่าตอนนี้เรเชลกำลังไร้สติแต่ความแข็งแกร่งของนางก็ไม่ใช่เล่นๆเลย

ในขณะนั้นเองเรเชลก็ดึงตัวของเอลิออสลงไปนอนบนเตียงอีกครั้งโดยที่ตนเองกำลังขึ้นคร่อมอยู่

เอลิออสพลันขมวดคิ้วขึ้นมาเล็กน้อยกับการกระทำไร้ยางอายของนางในตอนนี้

'เป็นผู้หญิงที่แรงเยอะจริงๆ!'

มือของเรเชลก็ค่อยๆเลื่อนต่ำลงเรื่อยๆนั้นทำให้เอลิออสแทบจะกระอักเลือดตัวเองออกมาเขารีบผลักตัวของนางออกจากตัวของเขาทันที

"เฮ้! อย่าเล่นอะไรแผลงๆสิ"

ถึงเอลิออสจะพูดแบบนั้นเรเชลก็ไม่ได้ตอบโต้อะไรนางเพียงคลานไปหาเขาอย่างแช่มช้าและยั่วยวนในตอนนี้เผยให้เห็นปทุมถันสองลูกที่กำลังสั่นไหวเพราะอาภรณ์ที่บ่าวรับใช้สวมใส่ให้กับนางนั้นก็ช่างบางและหลวมเหลือเกินพร้อมกับการเคลื่อนตัวช้าๆของนางเรื่อยๆทำให้เขาแอบด่าบ่าวรับใช้พวกนั้นอยู่บ้างที่ไม่สวมให้เรียบร้อยกว่านี้!

และเอลิออสมองไปในดวงตาของนางอย่างจดจ่อ

'แบล็คอายส์!'

เขาไม่รู้ว่าจะเปิดใช้งานไอ้แบล็คอายส์ยังไง 

เขาจึงทำได้แต่ตะโกนชื่อของมันตรงๆอยู่ในหัวและไม่รู้ว่ามันจะได้ผลยังไงด้วย

ในขณะนั้นเองเรเชลก็หยุดการเคลื่อนไหวลง...

"ได้ผล?"

เอลิออสที่กำลังมองเรเชลหยุดชะงักลงนั้นอดไม่ได้ที่จะดีใจกับผลลัพธ์ที่ได้ แต่...

เรเชลไม่ได้เป็นแบบเมื่อกี้อีกแล้วที่คลานอย่างเชื่องช้าเพื่อที่จะยั่วยวนเขาก่อนแต่ตอนนี้กลายมาเป็นรวดเร็วจนน่าตกใจเผลอแปปเดียวนางก็ขึ้นคร่อมอยู่บนตัวของเขาอีกครั้งแล้ว

เอลิออสได้แต่ขมวดคิ้วสงสัยในผลลัพธ์ที่ได้

'ผลลัพธ์คือหนักกว่าเดิมงั้นรึ?'

ในขณะที่เอลิออสกำลังคิดด้วยความแปลกใจอยู่นั้นเรเชลเองก็เลื่อนมือลงต่ำโดยที่เขาไม่ทันสังเกตุใบหน้าของนางยิ้มระรื่นเมื่อมือตัวเองพลันไปจับแกนกลางของเขาอย่างเต็มสองมือทำให้เอลิออสพลันเบิกตากว้างและขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม

เขารีบรวบมือทั้งสองข้างของนางอย่างรวดเร็วก่อนที่นางจะทำอะไรมากกว่านี้

"อ..เอลิออส.. ข้าต้องการ.."

"ให้ตายสิ! เจ้ารู้สึกตัวขึ้นมาสักที"

ทีนี้เอลิออสก็รู้อย่างแน่ชัดแล้วว่าที่เรเชลเป็นแบบนี้เพราะไอ้แบล็คอายส์ของเขานั้นเองจะให้เขาจากไปทั้งๆแบบนี้มันก็จะรู้สึกผิดและเห็นแก่ตัวเกินไป

แต่ต้องแก้ปัญหาอย่างไรล่ะ?

เอลิออสที่เปลี่ยนเป็นมาขึ้นคร่อมนางแทนและรวบมือบางๆของนางเอาไว้อย่างดีเขาจ้องมองไปในดวงตาของนางอย่างจดจ่ออีกครั้ง

'ยกเลิก!'

'ยกเลิกแบล็คอายส์!'

'ยกเลิกการใช้แบล็คอายส์!'

แต่มันก็ไม่เกิดผลอะไร...

ในขณะนั้นเองเอลิออสก็ลุกออกมาจากเตียงขึ้นมาทำให้เหลือเพียงแค่เรเชลที่กำลังนอนอยู่บนเตียงและกำลังพยายามลุกขึ้นมานั้นเอง

เพราะเขาสัมผัสว่ามีคนกำลังจะมานั้นเอง...

เอลิออสเดินไปตรงหน้าประตูทันใดนั้นประตูก็เปิดขึ้นโดยที่เขายังไม่ได้ออกแรงเปิดเลยด้วยซ้ำ

ปรากฏหญิงสาวนางนึงที่งดงามและสง่างามอย่างมากดูก็รู้ว่าต้องเป็นองค์หญิงแน่นอนอยู่แล้ว

และมันก็เป็นไปตามนั้นเพราะคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าของเขานั้นก็คือ องค์หญิงซีเรียจากราชอาณาจักรแลนดิสนั้นเอง

องค์หญิงซีเรียก็ได้ยินจากปากของบ่างรับใช้มาก่อนแล้วว่าองค์ชายเอลิออสอยู่ข้าในห้องแต่ไม่คิดว่าจะเจอกันแบบนี้ทำให้นางตกใจอยู่บ้าง

"เอ่อ.. จะกลับแล้วงั้นหรือเพคะ?"

องค์หญิงซีเรียถามขึ้นอย่างอ่อนโยนเอลิออสเพียงแค่พยักหน้าเพียงเล็กน้อยเท่านั้นและเขาก็รีบเดินจากไปทันที...

ในขณะที่เอลิออสกำลังเดินกลับไปนั้นเขาก็กำลังขบคิดมาตลอดทางเกี่ยวกับเรื่องนี้และข้อสรุปที่เขาได้นั้นก็คือแบล็คอายส์เป็นเวทย์ไม่ดีอย่างนึงที่ทำให้คนที่โดนไปก็จะไร้สติและมีความต้องการทางเพศมากยิ่งขึ้น คนที่โดนเวทย์นี้ไปแล้วถ้าไม่ได้อยู่กับคนที่ร่ายเวทย์นี้เอาไว้นางก็จะมีอาการกระสับกระส่ายอย่างทรมาณเพียงเท่านั้น แต่ถ้านางรู้สึกถึงการมีตัวตนของคนร่ายเวทย์อยู่ใกล้ๆล่ะก็นางก็จะรุกอย่างไร้สติทันที

เอลิออสก็ไม่รู้วิธียกเลิกและหยุดมันด้วย?

"ช่างเป็นเรื่องที่ไร้สาระดีจริงๆ.."

เอลิออสถอนหายใจเล็กน้อยก่อนที่จะเดินเข้าห้องตัวเองไปและนอนพักผ่อนอย่างเหนื่อยหน่าย

เพราะการที่เรเชลรุกถึงขนาดนั้นก็ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่รู้สึกอะไรขึ้นมาบ้างหรอกนะเพียงแต่เขาพยายามอดทนข่มกลั้นตัวเองอย่างถึงที่สุดก็เท่านั้นเอง