The Lord Of The Battlefield (จบบริบูรณ์)

        บทที่63 ตายซะ

        เทวาและคนอื่นๆที่กำลังต่อสู้กันอยู่มองไปยังร่างสูงระหงส์ที่สง่างามของคาเรนด้วยแววตาเหลือเชื่อคาเรนที่มีร่างเป็นเด็กอายุประมาณ13ปีบัดนี้เธอเปลี่ยนไปจนมีอายุประมาณ20นอกจากนั้นรูปร่างของเธอยังถือเป็นเอก สิ่งที่ผู้หญิงคนหนึ่งควรจจะมีเธอมีหมดใบหน้าสวย หน้าอกโต เอวคอด ขาเรียวยาว เธอเป็นสุดยอดแห่งความสมบูรณ์แบบ

        รูปร่างของเธอเหนือล้ำกว่าทุกคนที่เทวาเคยพบเจอมาไม่ว่าจะเป็นซายูริ อายาเนะหรือแม้แต่โซเฟียร์ก็ยังมีรูปร่างที่สู้กับเธอไม่ได้

        เธอยังสวมเสื้อผ้าตัวเดิมแต่เสื้อผ้าของเธอเหมือนจะขยายขนาดได้มันทำให้เธอไม่ต้องโป้เปลือยเพราะการเปลี่ยนรูปร่างนี่ทำให้เทวาหายข้อสงสัยว่าทำไมคาเรนถึงใส่เสื้อผ้าแค่ไม่กี่ชุดมันเป็นเพราะว่าชุดของเธอมันเป็นชุดพิเศษที่เอาไว้ใช้รองรับพลังของเธอนั่นเอง

        “คาเรน?”เทวาเอ่ยขึ้นมาอย่างเลื่อนลอยและไม่แน่ใจ

        คาเรนเหลือบมองเทวาด้วยแววตาอันทรงเสน่ห์เล็กน้อยก่อนหันไปมองยังลูเซียส

        ทันใดนั้นคาเรนก็พุ่งไปยังจุดของเทวาอย่างรวดเร็วเป้าหมายของเธอยังคงเป็นการหลบหนีพร้อมกับเทวา ดังนั้นมันไม่ฉลาดที่เธอจะต่อสู้ต่อ

        สิ่งที่ทำให้เธอเป็นเช่นนี้คือการปลดปล่อยพลังที่แท้จริงร่างสมบูรณ์ของเธอนั้นทรงพลังเป็นอย่างมากแต่มันก็แลกมากับการกินพลังงานที่มากตามไปด้วยดังนั้นเธอจึงทำให้ร่างขงอตัวเองเป็นเด็กอายุ13ปีเพื่อประหยัดพลังงานบางทีคนอื่นอาจไม่เข้าใจแต่เธอสามารถบอกได้ว่าพลังของเธอนั้นแม้จะแข็งแกร่งแต่ก็กินพลังงานมากกว่าคนอื่นเป็นสิบๆเท่า

        ดังนั้นเธอจึงต้องอยู่ในร่างเด็กและก็ทานอาหารเกือบจะตลอดเวลาเพื่อเพิ่มพลังงานให้กับร่างกาย

        ร่างของเธอพุ่งเข้าหาเทวาแต่ตอนนั้นเองเบื้องหน้าของเธอก็ถูกขวางด้วยร่างวัยรุ่น

        เขาก็คือลูเซียสนั่นเอง

        “พลังของเจ้าแข็งแกร่งมากมันทำให้ข้าอยากสู้ด้วยเสียแล้ว”ลูเซียสกล่าวก่อนจะตวัดดาบออกไป

        คาเรนเรียกอาวุธของตนเองออกมาเช่นกันตลอดมานั้นเทวาไม่เคยเห็นเธอใช้อาวุธมาก่อนเพราะว่าเธอต่อสู้มือเปล่าเก่งกาจมากอยู่แล้วมาวันนี้เขาจึงได้เห็นอาวุธของเธอย่างเสียที

        อาวุธของคาเรนนั้นคือค้อนขนาดใหญ่มันเป็นค้อนรูปแบบธรรมดาแต่ประดับตกแต่งด้วยสีชมพูเพิ่มความน่ารักขึ้นอีกเป็นกองแต่หากจะมองว่ามันน่ารักจริงๆนั้นก็คงต้องบอกว่าไม่ใช่แล้วนั่นเพราะว่าอาวุธของเธออาบอาถรรพ์ฆ่าฟันที่รุนแรงมากซึ่งมันคงได้ดื่มเลือดมามากแล้วนั่นเอง

        คาเรนเหวี่ยงค้อนปะทะกับดาบของลูเซียส

        เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

        ขวากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

        คลื่นอากาศกระจายออกไปเป็นสิบกิโลเมตรเพราะการปะทะเทวาที่อยู่ห่างออกไปสองกิโลเมตรก็ต้องทรงตัวเองเพราะคลื่นอากาศที่ทั้งสองปะทะกันเทวารูสึกเหนียวคอเพราะแค่คลื่นอากาศของการปะทะกันยังทรงพลังมากขนาดนี้หากเขาถูกโจมตีจังๆไม่ร่างแหลกเลยหรือ?

        เทวาจึงได้แอบมองอาวุธของทั้งคู่

        ชื่อ                     -ค้อนโอกิ ระดับS

        คุณสมบัติ           -หนักหน่วง

                                -สุดยอดความทนทาน

                                -เร่งความเร็ว

                                -บดขยี้

        หมายเหตุ           -สร้างมาจากโลหะยอดมงกุฎทั้ง3คือโลหะX,Y,Zและคริสตัลพลังงาน

        นี่คือข้อมูลของค้อนของคาเรน

        ชื่อ                     -ดาบดูเรนดัน ระดับS+

        คุณสมบัติ           -สุดยอดความคม

                                -สุดยอดความทนทาน

                                -ฟื้นฟู(ดาบ)

                                -ต้านทานการฟื้นฟู40%(เป้าหมาย)

        หมายเหตุ           -สร้างจากโลหะแห่งเทพซึ่งก็คือโอริฮารูกอน

        ดาบของลูเซียนน่ากลัวอย่างแท้จริงนอกจากจะมีคุณสมบัติที่ดาบทุกเล่มควรมีซึ่งก็คือสุดยอดความคมแล้วมันยังมีการซ่อมแซมตัวเองเมื่อดาบเสียหายหรืออีกอย่างที่น่ากลัวคือต้านทานการฟื้นฟูเกือบครึ่งหนึ่งจากที่คาเรนบอกเทวามาสาเหตุที่บาดแผลรักษาได้ยากนั้นไม่ใช่เพราะอาวุธแต่เป็นพลังของอีกฝ่าย

        แม้ว่าดาบจะต้านทานการฟื้นฟูแต่แค่ครึ่งเดียวมันไม่มีเหตุผลที่บาดแผลจะฟื้นตัวได้ยากมากขนาดนั้นอย่างกรณีของเทวาเขาสามารถรักษาบาดแผลหนักได้ภายใน10-20วินาทีนั่นคือบาดแผลหนักแบบสาหัส เมื่อลดลงครึ่งหนึ่งก็จะใช้เวลาแค่5-10วินาทีเท่านั้นแต่ตอนนี้บาดแผลของเขายังฟื้นตัวแค่20%เท่านั้นแม้ว่าจะผ่านมาจนถึงตอนนี้

        นั่นคือสิ่งที่เทวาต้องการคำตอบอย่างมากว่า...แก่นแท้มันคืออะไร?

        กลับมาที่การต่อสู้ทันทีที่อาวุธของทั้งสองปะทะกันลูเซียสก็กระเด็นออกไปหลายก้าวขณะที่คาเรนไม่ได้กระเด็นออกไปเห็นได้ชัดว่าลูเซียสสู้แรงของคาเรนไม่ได้

        “น่าสนใจเจ้ามีพลังกายภาพที่น่ากลัว แต่ว่ามันก็ไม่ได้ช่วยอะไรมากหรอกนะ”ลูเซียสกล่าวเบาๆ

        ทันใดนั้นร่างของลูเซียสก็หายวับไปก่อนจะปรากฏที่ด้านข้างของคาเรนคาเรนลอบตกใจกับความเร็วของลูเซียส มันเร็วจนเธอแทบจะตามไม่ทันนี่คือพลังของสิ่งที่เรียกว่าก้าวพริบตามันเป็นท่าเคลื่อนไหวที่ทรงพลังที่สุดจนท่าเคลื่อนไหวใดๆก็ด้อยลงเมื่อเทียบกับมัน

        ก้าวพริบตาอาจไม่หวือหวาและไม่มีลูกเล่นแต่มันเป็นสุดยอดแห่งความเร็วในการพุ่งตัวหรือตัดระยะ

        แม้ว่าความเร็วของคาเรนจะด้อยกว่าแต่ปฏิกิริยาตอบสนองของเธอถูกเร่งจนถึงขีดสุดดังนั้นเธอสามารถป้องกันตัวเองได้

        เห็นดาบฟันเข้ามาเธอจึงฟาดค้อนออกไปเพื่อปะทะแต่ดาบเหมือนกับเงาเลือนรางมันเคลื่อนไหวแบบพิสดารลื่นไหลไปกับค้อนโดยไม่ปะทะแล้วพุ่งตรงเข้าไปที่ไหล่ของคาเรนทันทีคาเรนที่เห็นแบบนั้นเบี่ยงตัวและหดไหล่ของตนเองเข้าไปในร่างกายได้อย่างไม่น่าเชื่อทำให้หลบพ้นคมดาบไปได้อย่างหวุดหวิดแต่คลื่นดาบที่แฝงมากับดาบนั้นเฉือนจุดที่ดาบพุ่งผ่านจนคาเรนได้รับบาดเจ็บอีกหนึ่งแผล

        หลังจากนั้นทั้งสองก็ต่อสู้ประชิดกันอย่างดุเดือด

        ด้านเทวานั้นก็ไม่ได้หยุดมองทั้งสองสู้กันเทวาก็ต้องรับศึกกับสาวน้อยสองคนคือแมรี่และเวเนก้าเทวาหยิบคัตแอนด์สแลชออกมา มีดสั้นของเขาได้ออกมาสู้จริงแล้วเขาไม่ได้ใช้ดาบเพราะว่าเขาอยากใช้มีดสั้นมากกว่าและมันคล่องตัวกว่าเมื่อต่อสู้กับคนสองคนแบบนี้

        พลังของเวเนก้านั้นทื่อตรงแต่ทรงพลังเป็นอย่างมากแรงของเธอสุดยอดมากจนแม้แต่เทวาเองก็ยังรู้สึกลำบากไม่น้อยแต่เธอมีความเร็วที่เทียบกับเทวาไม่ได้สุดยอดความเร็วของเทวานั้นไม่ได้มีไว้ประดับดังนั้นเขาจึงพอที่จะต่อสู้กับเธอได้แต่ที่น่าปวดหัวคือพลังของเด็กหญิงที่ชื่อแมรี่

        พลังของเธอนั้นการโจมตีระยะไกลโดยเรียกหนามกุหลาบออกมาจำนวนมากหนามกุหลาบของเธอนั้นทั้งเหนียวและทนทานซ้ำยังคมกริบและแฝงพิษร้ายแรงเทวายังไม่กล้าแม้แต่จะสัมผัสแม้ว่าเขาจะฉีดวัคซีนระดับกลางมาแล้วก็ตาม

        ยังดีที่เทวาพัฒนาย่างก้าวเงาสวรรค์ของเขามาตลอดทำให้เขาว่องไวเหมือนกับเงาหลบรอดการโจมตีประสานของทั้งคู่ไปได้หลายครั้ง

        “คู่ต่อสู้ขององค์ชายค่อนข้างน่ากลัวนะพี่ชายท่านสู้กับนางได้หรือไม่?”ดัลวี่เอ่ยถามเซโต้พลางจ้องมองการต่อสู้ทั้งสองจุด

        “หากต่อสู้กันตัวต่อตัวคงตัดสินผลไม่ได้บางทีข้าอาจจะพลาดท่าหรือนางอาจจะพลาดท่าเอง มันขึ้นอยู่กับหลายๆอย่างแต่พลังของนางกับข้าค่อนข้างสูสีกันพลังของนางล้ำลึกอย่างแท้จริง”เซโต้จ้องมองคาเรนพลางกล่าวตอบน้องสาว

        “ว้าวมีไม่บ่อยครั้งที่จะได้เห็นท่านชื่นชมคนอื่นโดยเฉพาะมนุษย์”ดัลวี่ยิ้ม

        “แต่มันน่าเสียดายเมื่อปะทะกับองค์ชายก็คงมีแต่ต้องพ่ายแพ้ นั่นเพราะว่าองค์ชายยังไม่ได้แสดงพลังที่แท้จริงเลยด้วยซ้ำ”เซโต้กล่าว

        “แล้วอีกด้านล่ะท่านพี่เห็นเป็นเช่นไร?”

        เซโต้เหลือบตามองไปยังจุดของเทวา

        “เด็กมนุษย์คนนั้นค่อนข้างมีฝีมือแต่ก็ในระดับของเขาเขาสามารถต้านทานการโจมตีประสานของแมรี่และเวเนก้าได้เห็นได้ชัดว่าพลังของเขาไม่ธรรมดาแต่หากนั่นคือทั้งหมดของเขาก็เป็นไปได้ว่าเขาจะพ่ายแพ้ในที่สุด”เซโต้กล่าวก่อนจะพูดต่อไปว่า

        “แต่เขายังคงห่างไกลเกินไปที่จะมาถึงระดับของเจ้าและมันก็ยิ่งกว้างไกลมากกว่าจะมาถึงระดับของข้าหรือองค์ชายดังนั้นไม่จำเป็นต้องพูดถึงอีก”

        “ว้า...น่าเสียดายนะ ข้าเองก็อยากต่อสู้เหมือนกันแต่ไม่มีใครให้สู้ด้วยจะให้ไปร่วมกับน้องสาวแมรี่และเวเนก้าก็คงจะไม่ดีช่างน่าเบื่อนัก”ดัลวี่เอ่ยด้วยความเซ็ง

        “เจ้าควรจะจับตามองไปยังการต่อสู้ขององค์ชายกับนางผู้นั้นในบางสถานการณ์การมองดูการต่อสู้ก็จะทำให้ฝีมือของเราพัฒนาขึ้นมาได้”เซโต้กล่าวแนะนำ

        สายตาของเขาจ้องมองไปยังการต่อสู้ของคาเรนและลูเซียส

        คาเรนนั้นได้รับบาดแผลขึ้นเรื่อยๆตามระยะเวลาการต่อสู้

        เธอกำลังเสียเปรียบ!

        กลับมาที่ด้านของเทวาเขาก็ต่อสู้อย่างสุดความสามารถแต่เขาก็ไม่ได้รีบร้อนแม้ว่าหัวใจของเขาจะร้อนรนด้วยการมองแบบ360องศาทำให้เขาเห็นสภาพของคาเรนที่ถูกโจมตีถี่ขึ้นเรื่อยๆแต่เขาทำอะไรไม่ได้มากนักเพราะเฉพาะแค่ตัวเขาก็ยังไม่อาจละจากการต่อสู้ไปได้เลย

        จิตใจของเทวาเริ่มเย็นลงเขาไม่ได้กลัวการต่อสู้เลย

        เวลานั้นเทวาก็พุ่งเข้าหาเวเนก้าอย่างฉับพลันเกิดเงาร่างนับพันครอบคลุมพื้นที่ เวเนก้าที่เห็นเช่นนั้นก็ไม่ได้ลนลานใดๆแม้ว่าภาพเงาของเทวาจะชวนให้สับสนแต่เธอก็ยังสามารถสัมผัสถึงตัวจริงของเทวาได้บ้าง

        เวเนก้าซัดหมัดออกไปจนบรรยากาศสั่นสะเทือนเพราะพลังที่แข็งแกร่งของเธอหมัดของเธอพุ่งเข้าปะทะกับเทวาแต่มันทะลุผ่านร่างของเขาไปปรากฏว่ามันเป็นร่างเงาของเขาแต่ตัวจริงนั้นอยู่ห่างออกไปอีกหนึ่งเมตรเทวาไม่ได้ใช้โอกาสที่ได้มานี้หลุดรอดไปเขากำหมัดแน่นก่อนจะซัดหมัดออกไปอย่างเต็มพลัง

        หมัดกระสุนซูเปอร์โนวา!!!

        ซูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

        เวเนก้าตกใจเมื่อพบว่าตนเองโจมตีร่างเงาของเทวาและตอนนี้กำลังจะถูกเทวาซัดเข้าที่ใบหน้าแต่เธอมีปฏิกิริยาตอบสนองเร็วมากแม้ว่าไม่อาจจะหลบเลี่ยงได้แต่เธอยังสามารถป้องกันเท่าที่ทำได้อยู่ฉับพลันนั้นใบหน้าของเธอก็ปรากฏเกล็ดของมังกรขึ้นมา

        ในช่วงจังหวะเวลานั้นแมรี่ที่อยู่ห่างออกไปก็สร้างหนามกุหลาบจำนวนหลายหมื่นเส้นและมันม้วนพันกันจนกลายเป็นหอกปลายแหลมอันใหญ่ยักษ์พุ่งเข้าใส่ด้านข้างของเทวา

        หากเทวายังคงโจมตีเวเนก้าต่อแม้ว่าเขาจะโจมตีได้สำเร็จแต่เขาก็จะถูกหนามกุหลาบนี้โจมตีเช่นกัน

        เทวาไม่ได้สนใจเขายังซัดหมัดออกไป

        วูบบบบบบบ

        คลื่นพลังจิตของเขาแผ่ออกไปต้านทานหอกหนามกุหลาบของแมรี่เอาไว้ทำให้การโจมตีของแมรี่ชะงักไปแต่พลังจิตของเทวาอ่อนแอเกินไปเมื่อเทียบกับการโจมตีของแมรี่ดังนั้นมันชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะทำลายพลังจิตของเทวาแล้วพุ่งเข้าหาเทาดังเดิม

        แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นมันก็ช่วยให้เทวามีจังหวะมากขึ้น

        หมัดของเทวากำลังจะปะทะกับเวเนก้าและเวเนก้าก็เกร็งร่างเพื่อเตรียมปะทะ

        ทว่าอยู่ๆร่างของเทวาก็เลือนหายไปก่อนจะปรากฏที่ด้านหลังของแมรี่ในฉับพลันหมัดที่กำลังจะปะทะกับใบหน้าของเวเนก้ากลับพุ่งเข้าใส่แผ่นหลังของแมรี่อย่างเต็มกำลัง

        เปรี้ยงงงงงงงง

        ตูมมมมมมมมมมมมมมมมม

        ร่างของแมรี่กระเด็นออกไปปะทะกับเต่ามหายักษ์ตัวหนึ่งที่ลอยอยู่จนเกิดการสะเทือนอย่างรุนแรง

        “แมรี่!”เวเนก้าตะโกนออกมาอย่างตกใจ

        เธอไม่นึกว่าเทวาจะวางแผนไว้เช่นนี้แต่แรกทำท่าจะโจมตีเธอแต่กลับเทเลพอตไปโจมตีแมรี่ที่มีพลังป้องกันอ่อนด้อยกว่าเธอหมัดเมื่อสักครู่นี้หนักหน่วงอย่างมากหากมันปะทะกับการป้องกันของเธอก็คงบาดเจ็บบ้างแต่ก็คงไม่หนักมันแตกต่างจากแม่รี่ที่ไม่ได้มีพลังป้องกันสูงแบบเธอ

        เวเนก้ารู้สึกโกรธอย่างมากเธอพุ่งเข้าหาเทวาด้วยความเร็วเต็มพิกัดแต่เทวาที่เตรียมตัวอยู่ก่อนแล้วนั้นเขาก็เคลื่อนร่างออกไปในฉับพลันจนทำให้เวเนก้าไม่อาจสัมผัสเขาได้

        การลงมือของเทวาต้องเรียกได้ว่าน่าชื่นชมอย่างมากและมันก็ประสบความสำเร็จอย่างงดงาม

        ด้านแมรี่ที่ถูกซัดกระเด็นนั้นก็กระอักเลือดออกมาคำโตหมัดกระสุนของเทวานั้นร้ายกาจอย่างมากโดยเฉพาะในระดับเดียวกันกับเขาเขาสามารถโจมตีได้อีกฝ่ายได้รับบาดเจ็บหนักได้แมรี่กัดฟันเพราะความเจ็บปวดก่อนที่ร่างกายของเธอจะกลายเป็นหนามกุหลาบ

        เอกลายเป็นมนุษย์หนามกุหลาบไปแล้ว

        เวลานั้นก็ปรากฏดอกกุหลาบงอกออกมาจากหนามกุหลาบจำนวนห้าดอกดอกกุหลาบสีแดงสดใสและงดงามนั้นเมื่อมันงอกออกมาก็เหี่ยวเฉาอย่างรวดเร็วจากนั้นก็กลายเป็นสีดำแล้วสลายกลายเป็นฝุ่น

        ร่างที่เป็นหนามกุหลาบจำนวนมากก็กลายเป็นร่างเดิมของเธอและจะเห็นว่าบาดแผลสาหัสของเธอได้รับการรักษาจนหายดีแล้ว

        พลังของเธอในการรักษาตัวเองนั้นถือว่ายอดเยี่ยมแต่มันก็มีข้อจำกัดคือเธอไม่อาจรักษาตัวแบบนี้ได้บ่อยครั้งนัก

        ในแต่ละวันเธอสามารถผลิตดอกกุหลาบได้แค่สิบดอกและตอนี้เธอใช้ไปแล้วห้าดอก

        แมรี่โกรธและเปล่งรัวสีอัมหิตออกมาจากนั้นก็พุ่งตัวกลับไปยังวงการต่อสู้

        เทวาที่เห็นแมรี่เข้ามาก็แสดงสีหน้าเคร่งเครียด

        ทันใดนั้นเอง

        “กรีด!”เสียงกรีดร้องดังขึ้น

        เทวาหันไปมองก่อนจะเห็นร่างของคาเรนถูกเสียบที่ท้องแล้วถูกฟันแผลใหญ่ที่ลำตัวจนกระเด็นออกไป

        ในตอนที่เธอถูกดาบยาวของลูเซียสแทงนั้นเธอก็ต่อยไปที่ใบหน้าของลูเซียสเช่นกันทำให้เขากระเด็นออกไปเช่นกัน

        การต่อสู้ประชิดของทั้งสองจะเกิดช่องว่างขึ้นแต่เห็นได้ชัดว่าคาเรนได้รับบาดเจ็บสาหัสแล้วในตอนนี้

        เทวารู้สึกวูบโหวงและสั่นสะท้านเขาเป็นห่วงคาเรนอย่างมากและไม่อยากเห็นเธอเจ็บตัว แม้ที่ผ่านมาเขาจะพยายามไม่ใกล้กับเธอจนเกินไปเพราะคิดว่าตัวเองไม่ได้ชอบโลลิแต่โดยที่เขาไม่รู้ตัวว่าความผูกพันของเขากับคาเรนนั้นแน่นแฟ้นโดยไม่รู้ตัวและมันก็กลายเป็นความรักไปแล้ว

        ดังนั้นเมื่อเทวาเห็นคาเรนบาดเจ็บหนักเขาจึงรู้สึกปวดใจอย่างมากจนแทบจะกรีดร้องออกมา

        [ดริง!]

        [โฮสต์ได้รับภารกิจเอาชีวิตรอดจากมิติทับซ้อน]

        [ระยะเวลาภารกิจ10นาที]

        [บทลงโทษเมื่อภารกิจล้มเหลวเสียชีวิต]

        [รางวัลเมื่อภารกิจสำเร็จสารปลดล็อคยีน 10หลอด]

        [ขอให้โฮสต์ระวังอันตรายที่ยิ่งกว่าตอนนี้กำลังรอโฮสต์อยู่ ดังนั้นอย่าได้ชักช้าที่หลบหนีขอให้โชคดี...]

        เวลาเดียวกันนั้นในจุดที่ห่างจากการต่อสู้ไปไกลกว่าหนึ่งหมื่นกิโลเมตรก็เกิดแรงสั่นสะเทือนบางอย่าง

        บางสิ่งที่น่ากลัวกำลังออกมาจากการหลับไหล!

......................................................................