บทที่ 1 ซวยจริง ๆ! โดนหาว่ามีชู้ แล้วยังปวดท้องคลอด!
"ปวดท้องจัง…" หลิวถวนหยวนพึมพำออกมาเบา ๆ เธอลืมตาขึ้นขณะที่หน้าผากมีเหงื่อผุดซึมออกมาจนชุ่ม ภาพที่เห็นอยู่ตอนนี้มันช่างไม่คุ้นเคยเอาเสียเลย
ที่เธอเห็นอยู่นี้คือห้องสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ห้องหนึ่งที่ผนังเปลือยโล่งเผยให้เห็นอิฐแดง ๆ ภายในห้องมีเพียงเตียงเดี่ยวหนึ่งหลัง โต๊ะกับเก้าอี้ไม้ธรรมดาหนึ่งชุด บนโต๊ะมีกาน้ำชาที่ดูคุ้นตา เขียนว่า ‘ขยัน’ ราวกับโรงแรมในยุค 80 ที่เธอเคยไปพักไม่มีผิด!
ที่สำคัญที่สุดคือ ตอนนี้เธอกำลังท้องโต! ในชีวิตจริงเธอเป็สาวโสดมา 32 ปี ไม่เคยแต่งงาน ไม่เคยท้อง แล้วทำไมอยู่ดี ๆ ถึง...
หญิงสาวมองเลยท้องอันใหญ่โตของตัวเองไปเห็นเตียงไม้สองชั้น มีกระดาษแดงติดตัวอักษรว่า ‘ดีใจ’ อยู่บนหัวเตียง บนเตียงมีร่างชายหนุ่มนอนสวมกางเกงขายาวสีดำ สวมแว่น ดูท่าทางเป็คนสุภาพเรียบร้อย แต่ตอนนี้น่าจะหมดสติไปแล้ว ส่วนมือข้างหนึ่งของเธอกำลังลูบไล้ใบหน้าของเขาอย่างลืมตัว
นี่มันพ่อของลูกผู้หญิงคนนี้อย่างนั้นเหรอ
ทันใดนั้น ความทรงจำที่ไม่ใช่ของเธอก็พรั่งพรูเข้ามาในหัว
ตอนนี้คือปี 1980 เ้าของร่างนี้ก็ชื่อหลิวถวนหยวน อายุ 22 ปี เพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัย แต่งงานกับนายทหารสุดหล่ออย่างรองผู้บัญชาการ เว่ยหนานหลิน หลังจากนั้นไม่นานก็ตั้งท้อง จนถึงตอนนี้ก็ใกล้คลอดเต็มทีแล้ว แต่ระหว่างที่เว่ยหนานหลินไม่อยู่บ้าน เธอกลับนัดเจอกับรุ่นพี่ที่ตัวเองแอบชอบที่มหาวิทยาลัย
หลิวถวนหยวนในร่างนี้แอบชอบรุ่นพี่ที่ชื่อเฉินก่างเฉิงมานานแล้ว นี่เป็ครั้งแรกที่ไม่รู้ไปหายาชาจากไหน เอามาทำให้รุ่นพี่เฉินก่างเฉิงสลบไป แล้วคิดที่จะ... แต่ยังไม่ทันได้ทำอะไร ก็เกิดอาการปวดท้องคลอดขึ้นมากะทันหัน จากนั้นหลิวถวนหยวนเ้าของร่าง CEO สาวสวยแห่งศตวรรษที่ 21 อย่างเธอก็ทะลุมิติมาอยู่ในร่างนี้ซะอย่างนั้น
'หลิวถวนหยวน' ในศตวรรษที่ 21 นั้น เปิดร้านอาหารส่วนตัวถึงสี่ร้าน มีบ้านในเมืองหลวงถึงห้าหลัง เรียกได้ว่าเป็สาวสวย รวย เก่ง ที่สร้างเนื้อสร้างตัวขึ้นมาได้ด้วยตนเอง แต่โชคไม่เข้าข้างเื่ความรักเท่าไรนัก เพราะอายุเธอขึ้นเลขสามแล้ว แต่ก็ยังไม่มีแฟน
ไม่ใช่ว่าไม่มีคนมาจีบ แต่เพราะยังไม่เจอคนที่ใช่ต่างหาก
ไม่คิดเลยว่าพอทะลุมิติมา ก็ต้องพบเจอกับการปวดท้องคลอด แล้วยังต้องมาปีนเตียงทำเื่แบบนี้อีก มันช่าง… สุดยอดไปเลย!
เธอมองสำรวจเฉินก่างเฉิงคนนั้นเล็กน้อย หน้าตาก็... พอไปวัดไปวาได้ ส่วนหลิวถวนหยวนตัวจริงก็ยังพอมีรสนิยมอยู่บ้าง!
"อยู่ในนั้นแหละ ฉันเห็นกับตาเลย!" ทันใดนั้น เสียงะโเสียดแก้วหูของผู้หญิงคนหนึ่งก็ดังมาจากประตูไม้ทาสีแดงที่ดูเหมือนผุพังอยู่รอมร่อ
"ไม่จริงมั้ง เสี่ยวหลิวใกล้คลอดแล้วนะ จะอยู่กับผู้ชายคนอื่นในห้องของรองผู้บัญชาการได้ยังไง..." เสียงอ่อนหวานเอ่ยขึ้นอย่างสงสัย
หลิวถวนหยวนเลิกคิ้วขึ้นอย่างงุนงง นี่แสดงว่าจะมีคนมาเจอเข้าแล้วเหรอเนี่ย ตายแล้ว หลิวถวนหยวนตัวจริงแต่งงานกับทหารนะ ถ้าโดนจับได้แบบนี้ มีหวังติดคุกหัวโตแน่!
เธอกุมท้องไว้ข้างหนึ่ง พยายามหาทางปลุกเฉินก่างเฉิง แต่คนข้างนอกก็ได้พังประตูเข้ามาแล้ว!
หญิงสาวเห็นเข็มเงินอยู่ในกล่องบนโต๊ะ จึงรีบคว้ามันมาหลายเล่ม ก่อนจะปักลงไปบนตัวของเฉินก่างเฉิง
หลิวถวนหยวนในศตวรรษที่ 21 เรียนพยาบาลมา เื่ตำแหน่งต่าง ๆ ในร่างกายนั้น เธอรู้ดีอยู่แล้ว
หญิงสาวเพิ่งปักเข็มไปได้ไม่กี่เล่ม ประตูห้องก็เกือบพังลงเพราะถูกใครบางคนถีบเข้ามา ท้องของเธอก็ปวดหนึบอย่างหนัก ระหว่างขาเริ่มมีน้ำคร่ำไหลออกมา
เธอกำลังจะคลอดแล้ว!
ทันใดนั้น ประตูห้องก็ถูกถีบจนเปิดออก ผู้หญิงร่างท้วมหน้าตาดุดันพุ่งเข้ามา ตามด้วยหญิงสาวอีกสองคน คนหนึ่งไว้ผมสั้นประบ่า อายุประมาณ 20 กว่า ๆ มีสีหน้าเคร่งขรึม ส่วนอีกคนอายุประมาณ 20 ต้น ๆ มัดผมเปียสองข้างอย่างเรียบร้อย แต่สีหน้าของเธอกลับดูมีเลศนัย
หญิงร่างท้วมที่เข้ามาเป็คนแรกเห็นเฉินก่างเฉิงนอนอยู่บนเตียงก็ชี้หน้าด่าทอเสียงดังลั่น "ว๊ายตายแล้ว! นี่ภรรยาผู้นำกองทัพ แอบพาผู้ชายเข้าบ้านนี่"
ไม่ทันที่ผู้หญิงสองคนข้างหลังจะเอ่ยปากอะไรออกมา หลิวถวนหยวนก็พยายามข่มความปวดท้องไว้แล้วตบหน้าหญิงร่างท้วมคนนั้นเข้าไปเต็มฝ่ามือจนรู้สึกเจ็บเสียเอง แต่ลึก ๆ แล้ว กลับรู้สึกสะใจ
"เธอไม่เห็นหรือไงว่าผู้ชายคนนั้นโดนเข็มแทงอยู่ ฉันกำลังช่วยชีวิตเขาอยู่นะ แต่เธอกลับพูดว่าฉันแอบพาผู้ชายเข้าบ้าน จิตใจเธอทำด้วยอะไร" หลิวถวนหยวนกัดฟันพูดทั้งที่ยังเจ็บท้องอยู่
หญิงร่างท้วมผงะไป เพราะความใและมึนงงจากแรงตบ เธอจึงยกมือขึ้นมาปิดหน้าแล้วร้องไห้โฮ ก่อนจะตรงเข้ามาจะทำร้ายหลิวถวนหยวน
"เอาเลย! เด็กในท้องเป็ลูกของเว่ยหนานหลิน ถ้าเกิดอะไรขึ้นมาล่ะก็… พวกเธอนั่นแหละที่ต้องรับผิดชอบ" เธอะโเสียงดังลั่นพร้อมกับเอามือกุมท้องเอาไว้เพื่อบรรเทาความเ็ป
ในเสี้ยววินาทีที่ผู้หญิงสามคนนี้ก้าวเข้ามา หลิวถวนหยวนก็จำได้ว่าพวกเธอเป็ใคร
ผู้หญิงผมสั้นอายุ 20 กว่าปีที่สวมสูทสีน้ำเงินเข้ม แต่งตัวราวกับข้าราชการาุโ จริง ๆ แล้วเธอชื่อหวังเฉิงเว่ย เป็ผู้นำคนสำคัญที่สุดของค่ายทหารแห่งนี้ เหล่าภรรยาผู้น้อยในค่ายต่างก็เรียกเธอว่า ‘พี่หวัง’
ส่วนผู้หญิงผมเปียดำขลับสองข้างนั่นคือหวังอ้ายหลิง ลูกพี่ลูกน้องของหวังเฉิงเว่ย เธออ้อนวอนขออาศัยอยู่ในค่ายทหารแห่งนี้ และแอบหมายปองเว่ยหนานหลิน มานานแล้ว แต่ก็ไม่สมหวังสักที
ไม่ว่าเื่ที่เ้าของร่างเดิมนอกใจจะเป็เื่จริงหรือไม่ แต่ตอนนี้หลิวถวนหยวนต้องรักษาชีวิตเด็กในท้องไว้ก่อน จะปล่อยให้เื่นี้เกิดขึ้นไม่ได้เด็ดขาด!
"เด็กในท้องจะเป็ลูกของเว่ยหนานหลินหรือเปล่ายังไม่รู้เลย ปล่อยให้ผู้ชายคนอื่นมานอนบนเตียงของเว่ยหนานหลินแบบนี้ แล้วเด็กในท้องของเธอจะไม่น่าสงสัยได้ยังไง!" พี่หวังพูดด้วยน้ำเสียงดูถูก
ข้าง ๆ กันนั้น หวังอ้ายหลิงหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับน้ำตา "รองหัวหน้าเว่ย เสี่ยงชีวิตเพื่อประเทศชาติ ทำแบบนี้ เธอไม่รู้สึกผิดบ้างหรือไง"
หลิวถวนหยวนมองหวังอ้ายหลิงแล้วก็อดขมวดคิ้วไม่ได้
เมื่อวาน หวังอ้ายหลิงบอกว่าแสงจันทร์ในใจของเว่ยหนานหลินกลับมาแล้ว เมื่อคืนเว่ยหนานหลินก็ไม่กลับบ้าน หลิวถวนหยวนเลยอารมณ์ไม่ดี วันนี้จึงนัดเจอรุ่นพี่
หลิวถวนหยวนทำธุรกิจมาหลายปี เห็นคนมามากมาย จึงมองหวังอ้ายหลิงออกทันทีว่าเป็ดอกบัวขาวแสนร้ายกาจ
เ้าของร่างเดิมนี่มันโง่เง่าจริง ๆ
น้ำคร่ำไหลออกมาเรื่อย ๆ ยิ่งปล่อยไว้แบบนี้ หลิวถวนหยวนก็รู้สึกว่าตัวเองพึ่งจะข้ามเวลามาได้ไม่ทันไร จะได้กลับไปแล้วเหรอเนี่ย!
หลิวถวนหยวนตาพร่ามัวไปหมด เธอเผลอกำมือแน่นแล้วค่อย ๆ ปล่อยให้ร่างกายสั่นเทาด้วยความเ็ป หญิงสาวไม่มีเรี่ยวแรงจะไปต่อล้อต่อเถียงกับผู้หญิงทั้งสามคนนี้แล้ว
"ฉันจะพูดอีกครั้งนะ ฉันแค่กำลังฝังเข็มรักษาอาการป่วยให้เขา ไม่ได้แอบคบชู้สักหน่อย ตอนนี้ฉันกำลังจะคลอดแล้ว ต้องไปโรงพยาบาล..." หลิวถวนหยวนไม่สนใจจะพูดให้มากความ จากนั้นก็ค่อย ๆ ก้าวขาออกไป แต่ยังไม่ทันถึงหน้าประตู ร่างทั้งร่างก็เซถลาล้มลงไป
เงาร่างสูงใหญ่ปรากฏขึ้นตรงหน้า มารับร่างของหลิวถวนหยวนไว้ได้ทัน
หญิงสาวเงยหน้าขึ้น มองเห็นชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดทหารสีฟ้า เขาสูงราว ๆ 185 เิเ ผิวสีแทน หน้าตาคมเข้ม ดวงตาทอประกายมุ่งมั่น เขาจ้องมองใบหน้าของหลิวถวนหยวน ก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วช้อนตัวเธอขึ้นไว้ในอ้อมแขน
"เสี่ยวเว่ย รีบมาดูสิ ผู้ชายคนนี้นอนอยู่บนเตียงของแกน่ะ ผู้หญิงแบบนี้สมควรติดคุก แกจะไปสนใจทำไม ปล่อยเธอไปเถอะ!" พี่หวังยืนขวางหน้าเว่ยหนานหลิน พร้อมกับชี้ไปที่เฉินก่างเฉิงที่นอนหลับอยู่บนเตียง
เว่ยหนานหลินทำหน้าเคร่งขรึม ก่อนจะตอบไปว่า "พี่หวัง ผมขอพาเธอไปโรงพยาบาลก่อน"
"รองผู้บัญชาการ คุณนี่ใจดีเกินไปแล้ว ผู้หญิงแบบนี้ยังจะไปสนใจอีก" หญิงร่างท้วมคนหนึ่งะโ
หลิวถวนหยวนกัดฟันข่มความเ็ป เงยหน้ามองไปที่ใบหน้าคมคายของชายหนุ่มอย่างเลือนราง นี่แหละพ่อของลูกเธอ แม้ว่าหลิวถวนหยวนจะสวยแค่ไหน แต่พอคิดว่าเ้าของร่างเดิมมีค่ำคืนอันสุขสมกับผู้ชายคนนี้ได้อย่างไร เธอก็อดหวั่นใจกับอนาคตของตัวเองไม่ได้