พลิกตำนานสามก๊ก:ตั๋งฮวง

ตอนที่เก้าสิบ เยี่ยมพบอ้องอุ้น 7

ตั๋งฮวงคิดว่าสิ่งที่จะสร้างความสามัคคีในหมู่คณะได้ดีที่สุดคือ

การสร้างศัตรูภายนอก

ในการเมืองปัจจุบันถึงกับมีคนบ่นว่า

ไม่น่าจัดการกับคอมมี่ของล้อซัวะเลย

เมื่อมีศัตรูภายนอกภายในก็จะสมานฉันท์

วีรบุรุษที่เข่นฆ่ากันในยุคสามก๊กช่วงศึกโจรโพกผ้าเหลืองก็ยังเป็นสหายร่วมรบที่เคยช่วยเหลือกันมาก่อน

เมื่อศัตรูร่วมกันหายไป

ผลประโยชน์ส่วนตัวเลยมาก่อนและกลายเป็นสงครามในภายหลัง

ที่ตั๋งฮวงคิดจะทำคือการพยายามรังเกียจศัตรูภายนอกพวกนอกด่านให้คนในต้าฮั่นมีศัตรูร่วมกันอีกครั้ง

ตั๋งฮวงมองอ้องอุ้นอย่างจริงใจ

“ปัญหาของท่านปานเชาที่เคยเผชิญข้าก็ครุ่นคิดมาตลอดแม่ทัพหากต้องการนำทัพปราบศึกแดนไกล มิอาจจะขาดพรรคพวกในราชสำนักหากยังต้องมารับมือกับทางราชสำนัก ข้าคงมิอาจจะปราบข้าศึกตรงหน้าได้เป็นแน่แท้

ท่านอ้องอุ้นท่านช่วยสนับสนุนข้าได้หรือไม่?”

ตั๋งฮวงกล่าวอย่างจริงใจ นอบน้อม เหมือนกับชายหนุ่มผู้มีใจรักชาติต้องการพิทักษ์แผ่นดิน

นี่คือกลยุทธหนึ่งที่ตั๋งฮวงเรียนมา

ให้มีเรื่องร้องขอต่อฝ่ายตรงข้ามเขาจะเป็นมิตรต่อเรามากขึ้นมากกว่าการทำท่าเข้าข่ม

จริงดังที่คาด

เมื่อทำท่าอ่อนน้อมลงกว่าเดิมมีเรื่องต้องการร้องขอ

อ้องอุ้นจิ้งจอกเฒ่าแห่งราชสำนักก็มีท่าทีอ่อนโยนลงเพราะคิดว่าเมื่อตั๋งฮวงมีเรื่องร้องขอแสดงว่าตนเองสามารถควบคุมตั๋งฮวงได้ทางอ้อม

“ท่านราชองครักษ์กล่าวเกินไปแล้วการปกป้องหน้าที่บ้านเมืองคือหน้าที่ของขุนนางอย่างข้า แม้จะไม่ออกสู่สนามรบไหนเลยจะทำตนเป้ฯคนบาป ฉุดขาแข้งขัดขวางแม่ทัพของแผ่นดินได้”

อ้องอุ้นมั่นใจมากกว่าเดิมเมื่อตั๋งฮวงมีเรื่องขอร้องตนเองคิดว่าสนับสนุนให้มีแม่ทัพอยู่นอกราชสำนักตนเองก็จะยิ่งมั่นคง