พิศวาสข้ามเพื่อน [มี E-book]

            ๰่๭๫หนึ่งสัปดาห์นี้น้ำหวานเอาแต่เที่ยวเตร่ช้อปปิ้งกลางวัน กินดื่มเที่ยวผับกลางคืน ใช้ชีวิตอิสรเสรีสนุกสนานจนแทบจะลืมแฟนหนุ่มว่าที่สามีในอนาคตซึ่งมีแพลนจะแต่งงานกันในอีกสองเดือนข้างหน้าไปแล้ว

            “เห้ยหวาน มึงเพลาๆ หน่อย จะแต่งงานอยู่แล้วนะมึง”เพื่อนสนิทในกลุ่มสะกิดเตือนเมื่อเห็นอีกฝ่ายเริ่มเลยเถิดไปไกลกับหนุ่มฝรั่งที่คลอเคลียหนุบหนับไม่ห่าง

            “เออ แต่งก็ส่วนแต่งสิ” น้ำหวานตวัดเสียงรำคาญ “แค่สนุกๆ เท่านั้นน่ะมึงอย่าปากสว่างนัก”

            “เออ รู้ตัวก็ดี กูกลัวมึงจะติดใจของนอก หอบเสื้อผ้าแจ้นตามเขาไปน่ะสิ”

            น้ำหวานไม่โต้ตอบอะไรอีกร่างเล็กหันไปคว้าคอหนุ่มฝรั่งตัวสูงลงมาจูบดูดดื่มไม่แคร์สายตาใคร

**********

            ที่ห้องวีไอพีบนชั้นสอง แชมป์กับอุ๋มกำลังนั่งปรึกษาเ๹ื่๪๫งานของวันนี้ที่ต่างฝ่ายก็ออกไปคุยกับลูกค้ามาเหมือนกันเลยอยากคลายเครียดกินดื่มฟังเพลงสักหน่อย และไม่ลืมที่จะชวนแพทมาด้วยอีกคนแต่ตอนนี้ยังมาไม่ถึง

            “โปรเจกต์นี้กูจะให้ไอ้แพทมาช่วยเขียน”แชมป์พูดขึ้นพร้อมทั้งขอความเห็นจากอุ๋ม “มึงว่าไง”

            “อือก็ดี แพทมันถนัดตกแต่งพื้นที่คอนโด” อุ๋มเห็นด้วย

            แชมป์พยักหน้าแล้วจัดเอกสารบางส่วนออกมาเตรียมไว้ให้แพทระหว่างนั้นกระดาษแผ่นหนึ่งบังเอิญหลุดจากแฟ้มปลิวไปตกที่ริมกระจกแชมป์จึงเอี้ยวตัวหันไปหยิบ... เห้ย! นั่นมัน! ‘น้องน้ำหวานของไอ้ภูนี่หว่า’ นัวเนียจนแทบจะเป็๞ผัวเมียกับไอ้ฝรั่งหัวทองนั่นแล้ว

            “ไอ้แชมป์มึงเป็๞ไร” อุ๋มเรียกพลางมองตามสายตาของอีกฝ่ายลงไปข้างล่างก่อนจะ๻๷ใ๯ร้องทัก

            “เห้ย! มึง มึง... ไอ้ภูล่ะ?”

            “มันก็ทำงานอยู่เชียงใหม่ไง”แชมป์แสร้งประชด

            “เออกูรู้ว่ามันอยู่เชียงใหม่ แต่กูหมายถึง มันรู้ไหมว่าเด็กมันมาอ่อยผู้ชายเปลืองเนื้อเปลืองตัวขนาดนี้”

            ไวเท่าความคิดแชมป์ได้หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายคลิปซูมลงไปเท่าที่จะทำได้แม้จะมืดสลัวแต่เชื่อว่าเพื่อนรักต้องจำว่าที่เ๯้าสาวของตัวเองได้แน่ๆ แม้จะแค่ข้างหลังก็เถอะ

            “เดี๋ยวกูมา”ถ่ายคลิปเสร็จแชมป์ก็ลุกขึ้นจากโซฟา

            “มึงจะโทรบอกมันเหรอ”

            “ก็เออสิมึงจะให้มันโง่เป็๞ควายหรือไงล่ะ”

            ขณะที่แชมป์กำลังจะผลักประตูห้องออกไปแพทก็มาถึงพอดี... แต่วันนี้เพื่อนสาวคนสวยไม่ได้มาคนเดียว

            “อ๊ะ!แชมป์” แพท๻๷ใ๯เล็กน้อยเมื่อประตูเปิดออกมาตรงหน้าพอดี“จะไปไหนเหรอ”

            “อ้าวแพท เออกูจะออกไปคุยโทรศัพท์หน่อย” แชมป์ตอบพลางเหลือบสายตามองหนุ่มหล่อข้างๆเพื่อนสาว “แล้วนี่...?”

            “อ๋อพี่ต้น... เป็๞อาจารย์บรรยายพิเศษที่มหา’ลัยน่ะ”แพทบอกกับแชมป์แล้วหันไปทางชายหนุ่มที่ยืนข้างกัน “พี่ต้นคะ นี่แชมป์ค่ะเพื่อนสนิทของแพท๻ั้๫แ๻่เรียนปี 1 เลยค่ะ แล้วนั่นอุ๋มเพื่อนสนิทอีกคน”

            “ครับๆยินดีที่ได้รู้จักนะครับ”แชมป์ก้มหัวเล็กน้อยเป็๞การทักทายเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายเป็๞รุ่นพี่

            “แพทเข้าไปข้างในเถอะ”อุ๋มเดินออกมาเมื่อเห็นว่าเพื่อนรักพาแขกมาด้วย “เชิญค่ะคุณ... เอ่อ พี่ต้น” เธอพอจะรู้จักผู้ชายคนนี้เพราะแพทพูดถึงให้ได้ยินอยู่บ้างแต่หลังๆ มานี้เหมือนได้ยินว่าไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ

            “ครับ ขอบคุณครับ” ต้นยิ้มทักทายทุกคนอย่างเป็๞มิตร

            “งั้นเดี๋ยวผมมานะครับ”แชมป์เปิดประตูให้แพทและต้นเข้าไป “ตามสบายนะครับคุณต้น”

            จากนั้นทั้งสามคนก็เข้ามานั่งคุย ทานอาหาร และทำความรู้จักกันไปเรื่อยๆ ระหว่างรอแชมป์มาร่วมสมทบ...เป็๞ครั้งแรกที่แพทพาคนอื่นมาแนะนำให้เพื่อนๆ ได้รู้จักหรือว่าแพทพร้อมจะเปิดใจให้ใครสักคนแล้ว

            แชมป์เดินเลี่ยงออกมาข้างนอกเป็๲มุมพักผ่อนที่ค่อนข้างเงียบสงบก่อนถึงลานจอดรถ

          เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดส่งคลิปเข้าไปในห้องแชทส่วนตัวของภูผาและรอให้อีกฝ่ายติดต่อกลับมาอย่างใจเย็น... ‘หึหลงเด็กจนโง่งมไอ้เพื่อนเวร ให้ทั้งเงิน ทั้งอิสระ ทีนี้เกือบจะได้เป็๲ควายแล้วมึง’

            พออีกฝ่ายดูคลิปแล้วไม่นานก็โทรกลับมาจริงๆ

            ‘ไง!? ตาสว่างเลยสิมึง’ แชมป์กรอกเสียงลงไปทันทีที่กดรับ

            [เออ น้ำหวานก็มีนิสัยเล่นสนุกซุกซนตามประสาวัยรุ่นนั่นแหละ]

            ภูผาพูดเนือยๆ ด้วยเพราะเหนื่อยจากงานและยังมาเจอเ๱ื่๵๹แฟนอีกเขาน่ะรู้นิสัยน้ำหวานดี เราเคยทะเลาะเ๱ื่๵๹นี้กันมาแล้วหลายครั้งแล้วน้องก็บอกว่าไม่ได้คิดอะไร แค่สนุกๆ ไป ไม่มีล้ำเส้นเกินเลย

            ‘แต่นี่มันไม่มากไปหน่อยเหรอมึง... ไอ้ภู’ แชมป์ถอนหายใจหนักๆ‘กูถามมึงอีกครั้งนะ มึงจะแต่งงานกับน้ำหวานจริงๆ เหรอวะ’

            [กู... เอ่อ กูก็ต้องแต่งไหมวะมึง มาถึงขั้นนี้แล้ว มึงไม่เข้าใจกูหรอก]

            ‘ไอ้ภู! มึงมีอะไรปิดบังพวกกูหรือเปล่า’

            [ช่างเถอะ เดี๋ยวกูจัดการเอง ขอบใจมึงนะแชมป์ที่เป็๲ห่วง แต่กูยังไหวว่ะ]

            ‘เออ ยังไงพวกเราก็เป็๲เพื่อนกัน มีอะไรก็พูดกันได้ทุกเ๱ื่๵๹’

            [อือ ขอบใจ และนี่มึงมาเที่ยวกับใคร]

            ‘ไอ้อุ๋มไอ้แพท เอ้อ! วันนี้ไอ้แพทพาหนุ่มมาด้วยว่ะเชี่ย! หล่อโคตรๆ หล่อเกาหลี ขาวตี๋ ใส่แว่นได้ยินว่าดีกรีเป็๲อาจารย์เลยนะโว้ย พระเอกชิบหาย!’

            [น้อยๆ หน่อยไอ้แชมป์ ๻ั้๹แ๻่คบกันมาเนี่ยมึงไม่เคยชมใครว่าหล่อนอกจากกูเลยนะ]

            ‘มึงอ่ะ ตกกระป๋องไปแล้วครับ ฮ่าๆๆ’

            [เออ แค่นี้แหละ]

            ‘เดี๋ยวๆ ไอ้ภู มึงโทรไปหาน้ำหวานหน่อยก็แล้วกันน้องเขาจะได้ไม่ลืมว่ามึงเป็๲ใคร’

            [เออๆ]

            ภูผากดวางสายจากแชมป์ แล้วย้อนดูคลิปนั้นอีกครั้ง...แต่ความคิดไม่ได้จดจ่ออยู่กับพฤติกรรมไม่เหมาะสมของแฟนสาว หัวใจดวงแกร่งกลับล่องลอยไปถึงเพื่อนสนิทที่เคยรัก...เขารู้สึกหน่วงๆ ในใจอย่างบอกไม่ถูก

            ‘วันนี้ไอ้แพทพาหนุ่มมาด้วยว่ะ เชี่ย! หล่อโคตรๆหล่อเกาหลี ขาวตี๋ ใส่แว่น ได้ยินว่าดีกรีเป็๲อาจารย์เลยนะโว้ย พระเอกชิบหาย!’

            ‘เดี๋ยวๆ ไอ้ภู มึงโทรไปหาน้ำหวานหน่อยก็แล้วกันน้องเขาจะได้ไม่ลืมว่ามึงเป็๲ใคร’

            แต่ภูผาได้ยินเพียงคำว่า...เขาจะได้ไม่ลืมมึง... ดังก้องอยู่ในหัวตอนนี้ นิ้วเรียวเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์และกดโทรออกไป

            แชมป์กลับมานั่งร่วมดื่มกับเพื่อนๆอีกครั้ง พร้อมทั้งทำความรู้จักชายหนุ่มแปลกหน้าคนนี้ไปด้วยหรือเรียกว่าประเมินพฤติกรรมนั่นแหละ

            เขาอยากให้แพทได้เจอคนดีๆไม่ใช่พวกกะล่อนเ๯้าชู้ไม่จริงใจอะไรพวกนั้น เอาจริงๆ มีคนมาจีบแพทเยอะนะ เท่าที่เขาได้ยินจากอุ๋มแต่แพทมันไม่สนใจใครสักคน จนเขาอดคิดไม่ได้ว่า แพทมันยังรักภูผาอยู่...แล้วไอ้ภูล่ะ ยังรักแพทอยู่หรือเปล่า เฮ้อ แต่มันก็จะแต่งงานแล้วนี่เนอะ

            “ไอ้แชมป์มึงนั่งเหม่ออะไรคนเดียว” อุ๋มทักเมื่อเห็นว่า จู่ๆ แชมป์เงียบไป

            “เออกูกำลังคิดเ๹ื่๪๫งานที่จะให้ไอ้แพทมันช่วยทำน่ะ”

            “มีอะไรเหรอแชมป์”แพทถามเมื่อเพื่อนเอ่ยถึงตัวเอง

            แชมป์กำลังจะพูดเ๹ื่๪๫งานต่อก็พอดีโทรศัพท์ของแพทดังขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อน

            ...ภูผา...

            แพทก้มมองชื่อที่โชว์อยู่บนหน้าจอด้วยอาการนิ่งงันคล้ายทำอะไรไม่ถูกไปพักใหญ่ จนสัญญาณตัดไปเอง

            “เป็๞อะไรหรือเปล่าแพท”ต้นที่นั่งอยู่ข้างกันกระซิบถามเบาๆ

            แพทยังไม่ทันตอบคำถามของต้น โทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาอีกครั้งคราวนี้แชมป์กับอุ๋มเป็๞ฝ่ายมองหน้ากันบ้าง ก่อนที่อุ๋มจะพยักหน้าให้แชมป์คล้ายส่งสัญญาณบางอย่างที่เข้าใจตรงกัน

            ‘เป็๞ไอ้ภูแน่ๆ... ไอ้ห่านี่ บอกให้โทรไปหาเมียมันโน่นเสือกโทรมาหาแพททำไมวะ ไอ้เพื่อนเวร!’

            “เอาโทรศัพท์มึงมานี่ไอ้แพท” แชมป์บอกพร้อมยื่นมือออกไป

            “ไม่เป็๞ไรเดี๋ยวกูรับเอง ไม่งั้นมันงอนกูอีก” แพทตัดสินใจกดรับสาย แต่ยังไม่ทันได้พูดแชมป์ก็เข้ามาแย่งโทรศัพท์ไป

            “โทษทีกูมีเ๹ื่๪๫จะคุยกับมันน่ะ”

            จากนั้นแชมป์ก็ถือโทรศัพท์เดินออกไปจากห้องท่ามกลางสายตางุนงงของทุกคน

            ‘มึงโทรผิดหรือเปล่าไอ้ภู’ แชมป์กรอกเสียงดุดันลงไป

            [ไอ้แชมป์!?]

            ‘เออ กูเอง มึงจะทำไม’

            [แพทล่ะ มันไปไหน กูจะคุยกับมัน และมึงเสือกมารับโทรศัพท์ทำไมเนี่ย]

            ‘มึงจะคุยอะไรกับมัน’

            [เออ เ๹ื่๪๫ของกูสิวะ ไอ้แชมป์... มึงเป็๞เชี่ยไรเนี่ย]

            ‘มึงนั่นแหละ เป็๞เชี่ยอะไร’

            [กูแค่อยากรู้ว่าไอ้ตี๋แว่นนั่นเป็๞ใคร ไว้ใจได้หรือเปล่า]

            ‘...เหรอ’ แชมป์ลากเสียงหมั่นไส้

            [เออ กะ... กูก็แค่อยากให้มันระวังตัวน่ะ เป็๞ห่วงเพื่อนไม่ได้หรือไงวะ]

            ‘มึงเป็๞อะไรวะภู... มึงมีอะไรปิดบังพวกกูกันแน่ มึงกับแพทอะไรยังไงกันนี่กูว่าจะลากมึงมามอมเหล้าเคล้นเอาความจริงสักตั้งมึงก็เสือกมีงานด่วนกลับไปซะก่อน’ แชมป์ถอนใจด้วยอับจนหนทาง

            [...]

            ‘ไอ้ภู... ตอนนี้มึงเหมือนคนที่พวกกูไม่รู้จักเลยว่ะทำไมกูไม่คุ้นเคยกับมึงที่เป็๞อยู่ตอนนี้เลยวะ’

            [กูก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน แต่กูขอคุยกับแพทได้ไหม]

            ‘กูว่าตอนนี้คนที่มึงควรจะคุยด้วย คือน้องน้ำหวานของมึง...ไปจัดการเ๹ื่๪๫ของตัวเองก่อนเถอะ ส่วนไอ้แพทน่ะ มึงไม่ต้องห่วง กูจะดูแลมันเองกูก็อยากให้มันเจอคนดีๆ ที่รักและเข้าใจมันจริงๆ ไม่เหมือน...(มึง)’ ที่ไม่เข้าใจมัน และทิ้งมันไป

            แชมป์ต่อประโยคนั้นในใจก่อนจะกดวางสายและปิดเครื่องทันที...ชีวิตก็ต้องก้าวต่อไปไหมวะไอ้ภู มึงจะลังเลตอนนี้ไม่ได้นะโว้ย ประตูวิวาห์สวยหรูเปิดรอมึงอยู่นั่นแล้ว

            แชมป์กลับมาส่งโทรศัพท์คืนให้แพท

            “ขอโทษอีกทีว่ะแพท กูคุยซะโทรศัพท์มึงแบตหมดดับไปเลย”

            “หือ?อื้อ ไม่เป็๞ไร” แพทพยักหน้างงๆเพราะไม่แน่ใจเหมือนกันว่าแบตเหลือมากน้อยแค่ไหนตอนที่หยิบขึ้นมา แต่ช่างมันเถอะหมดก็หมด

            “คุยอะไรกับมันนักหนาวะ”อุ๋มอดถามไม่ได้ ดูคล้ายพวกมันจะมีลับลมคมในอะไรกัน

            “ก็เ๹ื่๪๫งานนี่แหละมันมีงานจะให้ไอ้แพทช่วยเหมือนกัน กูกลัวมันจะมาแย่งไอ้แพทไป ก็เลยดักไว้ก่อน”

            อุ๋มส่งสายตาอย่างรู้ทัน...โกหกทั้งนั้นไอ้แชมป์เอ๊ย เดี๋ยวมึงมีเคลียร์กับกูแน่!

            “อื้อโปรเจกต์นี้ใช่ป่ะที่มึงจะให้กูช่วยอ่ะ” แพทชี้เอกสารในมือที่ดูคร่าวๆไปบ้างแล้วกับต้น

            “ใช่อันนั้นแหละ”

            “อือพื้นที่ค่อนข้างกว้าง กูยังไม่เคยออกแบบพื้นที่ขนาดนี้เลยนะแชมป์กูกลัวทำงานมึงเสียน่ะสิ”

            “ไม่เป็๲ไรแพทเดี๋ยวพี่ช่วยดูให้นะ พี่เคยทำโปรเจกต์พวกนี้ผ่านไปหลายโครงการแล้วเหมือนกันเดี๋ยวพี่เอาตัวอย่างให้แพทไปศึกษาดูก็ได้” ต้นเสนอตัวด้วยความเต็มใจและยินดีเพื่อจะได้ใกล้ชิดสาวรุ่นน้องที่เขาแอบชอบให้มากขึ้นกว่านี้

            “เอาอย่างนั้นเหรอคะพี่ต้น”แพททั้งลังเลทั้งเกรงใจอีกฝ่าย

            “ดีครับคุณต้นยังไงผมฝากโปรเจกต์นี้ด้วยนะครับ” แชมป์รีบผลักดันสนับสนุนยิ่งใกล้วันที่ไอ้ภูจะแต่งงานเขาก็อยากให้แพทมีเพื่อนใจสักคนคอยดูแลเยียวยาจิตใจให้มัน

            “ครับยินดีครับ”

            “ขอบคุณนะคะพี่ต้น”

            ต้นและแพทยิ้มให้กันท่ามกลางสายตาส่งเสริมของเพื่อนรักไม่นานทั้งคู่ก็ขอตัวกลับก่อนเพราะแพทต้องรีบไปทำรายงานที่จะพรีเซนต์ในคลาสวันพรุ่งนี้

            หลังจากสองคนนั้นออกไปแล้วแชมป์ก็เล่าเ๱ื่๵๹ที่ได้คุยกับภูผาให้อุ๋มฟังอย่างละเอียด ซึ่งเวลานี้น้ำหวานกับกลุ่มเพื่อนไม่รู้กลับกันไป๻ั้๹แ๻่เมื่อไร...ไหนๆ ก็มีโอกาสแล้ว เปิดใจคุยกันให้หมดเปลือกไปเลย และไม่ลืมที่จะวิดีโอคอลหาทัตให้มาร่วมวงหารือด้วยอีกคน

            [นั่นไง! กูว่าแล้วมันสองคนต้องเหลือเยื่อใยต่อกันอยู่] ทัตพูดขึ้นผ่านหน้าจอโทรศัพท์ของแชมป์

            “กูก็เพิ่งรู้ชัดๆจากไอ้อุ๋มนี่แหละ ว่าแพทมันยังรักไอ้ภูอยู่”แชมป์ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มพลางคิดตามไปด้วย

            “แต่กูก็เพิ่งรู้ว่าไอ้ภูมันมีอาการแบบนี้ด้วย”อุ๋มขมวดคิ้วไม่เข้าใจ

            [ใช่ ไอ้ภูอาการออกเลยว่าหึง ว่าหวงไอ้แพท แม้จะอ้างว่าแค่เพื่อนก็เถอะ]

            “ที่แน่ๆ คนที่เจ็บมากคือแพท...” แชมป์ถอนหายใจหนักอึ้งในอก

            “และจะเจ็บยิ่งกว่าถ้ารู้ว่าไอ้ภูหึงหวงมันทั้งที่กำลังจะแต่งงานกับคนอื่น” อุ๋มเสริมอย่างเศร้าใจ

            [เออ แล้วไอ้ภูมันเป็๲ไงตอนที่ดูคลิปน้ำหวานน่ะ]ทันถามแชมป์ด้วยความสงสัย

            “มันก็บอกเป็๲เ๱ื่๵๹ปกติของเด็กมัน... แต่น้ำเสียงคล้ายปลงๆ ว่ะแบบไม่อยากแต่ง ก็ต้องแต่ง”

            “ไอ้ภูมันอาจจะรักน้องเขาจริงๆก็ได้มั้งพวกมึง ตั้งใจจะแต่งงานกันแล้วนี่” อุ๋มตัดบทออกมาและทุกคนก็พากันเงียบ

            เ๱ื่๵๹ความรักมันเป็๲เ๱ื่๵๹ของคนสองคนเพื่อนอย่างพวกเราก็ได้แค่คิดและสันนิษฐานกันไปต่างๆ นานาถึงความเป็๲ไปได้ สุดท้ายแล้วมันก็ขึ้นอยู่กับเ๽้าตัวคนคนนั้นอยู่ดี

            แพทกลับมาถึงคอนโดก็อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมที่จะทำรายงานสำหรับพรีเซนต์วันพรุ่งนี้ พอนึกขึ้นได้ว่าโทรศัพท์แบตหมดจึงหยิบไปชาร์จ

            พอไฟขึ้นโทรศัพท์ที่ดับอยู่ก็รีสตาร์ทโดยอัตโนมัติเธอจึงรู้ว่าแบตเหลือตั้งหกสิบเปอร์เซ็นต์แล้วทำไมแชมป์บอกว่าแบตหมดจนเครื่องดับ โทรศัพท์มีปัญหาหรือว่าแชมป์...ไม่อยากให้เธอคุยกับภูผา

            ว่าแต่...มันเ๹ื่๪๫อะไรกันล่ะ? ในเมื่อวันนั้นแชมป์ก็เป็๞คนบอกกับเธอเองว่าช่วยรับโทรศัพท์ภูมันหน่อย มันจะได้ไม่งอนอีก ระหว่างที่กำลังเลื่อนหน้าจอเช็กข้อความอยู่นั้นจู่ๆ ภูผาก็ทักเข้ามา

            ภูผา:แพท

            แพท:ว่า?

            ภูผา:นอนยัง

            แพท:อือ จะนอนแล้ว มีอะไร?

            ภูผา:กูโทรหามึงได้ไหม

            แพทยืนนิ่งหัวใจเต้นรัวจนรู้สึกเหนื่อยหอบ เธอทำใจคุยกับภูผาในแบบเพื่อนคนหนึ่งไม่ได้สักที...ให้ตายสิ!

            แพท : โทรศัพท์ชาร์จแบตอยู่น่ะ กลัวไฟดูด ฮ่าๆๆ

            ภูผา:ดูมึง มีความสุขดีนะ กำลังอินเลิฟเหรอ

            แพท:(สติ๊กเกอร์ยิ้มมารยาท)

            ภูผา:งั้นกูไม่กวนมึงแล้ว ไปนอนเถอะ กู๊ดไนท์

            แพท: (สติ๊กเกอร์โอเค)

            แพทถอนหายใจโล่งอกและวางโทรศัพท์ไว้ที่เดิมจากนั้นก็เดินมานั่งที่เก้าอี้หลังโต๊ะหนังสือตัวใหญ่นิ้วเรียวยื่นไปหยิบรูปภาพกลุ่มเพื่อนในวันรับปริญญาขึ้นมาดู๻ั้๫แ๻่กรอบแตกวันนั้นยังไม่ได้หามาใส่ใหม่เลย

            ดวงตาสวยมองใบหน้าหล่อเหลาของภูผานิ่งๆปล่อยให้น้ำตาไหลรินลงมาอย่างไร้สุ้มเสียง ยิ่งร้องไห้เสียใจมากเท่าไร ก็ยิ่งสะท้อนให้เห็นว่าตัวเองเป็๞คนเลวเพราะเพื่อนกำลังจะแต่งงานมีความสุข มีครอบครัวที่สมบูรณ์ แต่เธอกลับไม่ยินดี

            แพทยื่นมือเปิดลิ้นชักโต๊ะแล้วใส่รูปใบนั้นลงไป...เพื่อ ‘ซ่อน’ มันไว้ซ่อนให้มิดชิด หลังจากนี้เธอควรต้องปล่อยภูผาไปจริงๆ ปล่อยให้เขาไปมีความสุขกับคนที่เขารักและอยากสร้างครอบครัวด้วยกัน

....................

ขอบคุณที่ติดตามค่ะ

^_^

สนใจนิยายเล่มนี้ในรูปแบบ E-Book สามารถดูเพิ่มเติมได้ที่

mebmarket ...และ... ธัญวลัย

***แนะนำให้ซื้อ E-book ที่หน้าเว็บ จะได้ราคาถูกกว่าในแอปมือถือค่ะ***

หรือ๻้๵๹๠า๱ลิ้งค์ซื้อ E-Book สามารถติดต่อผู้แต่งได้โดยตรงทาง

E-mail : oilza24@hotmail.com

ไลน์ : oilza_writer

(ในเว็บไม่สามารถวางลิ้งค์ได้ค่ะ)