World Survivor Online

ตอนที่ 52 จบภารกิจกอบกู้เมืองภูติ

“เอาหละออกไปที่ด้านนอกเมืองกันเถอะครับคุณโดโนแวน”แล้วโอ้ก็รีบพาโดโนแวนออกไปที่ด้านนอกของเมืองภูติในทันทีเพื่อที่จะให้ดยุก มาคัสช่วยรักษาอาการบาดเจ็บของโดโนแวน…….กหฟ

ณ ที่ด้านข้างกำแพงทางขวาของเมืองภูติ…….

“คุณ ดยุก มาคัสรบกวนช่วยรักษาอาการบาดเจ็บของคุณโดโนแวนด้วยครับ บาดเจ็บสาหัสไม่น้อยเลย”เมื่อโอ้ออกมาที่ด้านนอกเมืองเขาก็ประคองโดโนแวนแล้วตรงเข้าไปหา ดยุก มาคัสที่กำลังรักษาอาการบาดเจ็บของ คิงเลนนี่ อยู่ เพื่อที่จะให้ทำการรักษาอาการบาดเจ็บของโดโนแวนที่ต่อจากคิงเลนนี่ในทันที……

“โอ้ว! คุณโดโนแวนยับเยินขนาดนี้เลยเหรอครับเนี่ยรบกวนประคองคุณโดโนแวนไปพิงที่ต้นไม้ก่อนเจ้าหนูข้ารักษาท่าน คิงเลนนี่จะเสร็จแล้วเดี๋ยวข้าจะรีบไปรักษาโดโนแวนให้รอสักครู่” เมื่อ ดยุก มาคัสได้ยินเสียงของโอ้ที่ดังขึ้นมาจากด้านหลังเพื่อให้เขาทำการช่วยเหลือโดโนแวน ดยุกมาคัส จึงหันหลังกับไปมองซึ่งเขาได้เห็นร่างของโดโนแวนที่บอบช้ำจากการต่อสู้เขาจึงบอกให้โอ้ประคองโดโนแวนไปนั่งรอที่ใต้ต้นไม้เมื่อเขารักษาคิงเลนนี่เสร็จแล้วเขาจะรีบไปรักษาโดโนแวนต่อในทันที……

“ครับผม” เมื่อ ดยุก มาคัส พูดจบโอ้ก็รีบพาโดโนแวนเดินไปที่ใต้ต้นไม้เพื่อรอให้ดยุก มาคัส ทำการรักษาอาการบาดเจ็บของโดโนแวน……

สองนาทีต่อมา…….

“อดทนไว้โดโนแวนข้าจะรีบรักษาท่านเดียวนี้”หลังจากที่ ดยุก มาคัส รักษาอาการบาดเจ็บของ คิงเลนนี่เรียบร้อยแล้วเขาก็เดินตรงมาหาโอ้และโดโนแวนเมื่อ ดยุก มาคัส เดินมาถึงใต้ต้นไม้ที่โดโนแวนพิงอยู่เขาก็รีบทำการรักษาอาการบาดเจ็บของโดโนแวนในทันที…….

“เจ้าหนู” ซึ่งในระหว่างที่ ดยุก มาคัสกำลังรักษาอาการบาดเจ็บให้โดโนแวนอยู่นั้นคิงเลนนี่ก็เดินตรงมาหาโอ้แล้วพูดขึ้นในทันที…….

“ครับท่านคิงเลนนี่ ภารกิจที่ท่านหมอบหมายให้ผมไปทำเรียบร้อยแล้วนะครับ”เมื่อโอ้เห็น คิงเลนนี่เขาจึงแจ้งไปว่าภารกิจที่มอบหมายให้เขาไปทำนั้นเสร็จเรียบร้อยแล้ว……

“ข้าขอขอบใจเจ้ามากๆข้าไม่รู้จะตอบแทนเจ้ายังไงดีบุญคุณครั้งนี้ยากที่จะลืมเลือน” ซึ่ง คิงเลนนี่ถึงกับเอ่ยปากขอบคุณโอ้จากใจจริงซึ่งโอ้เองก็รู้สึกปราบปลื้มมากๆ…….

ติ๊ง!

[ยินด้วยคุณสำเร็จภารกิจ กอบกู้เมืองภูติ]

คุณได้รับ กล่องจิตแห่งธาตุทั้ง4 x1

คุณได้รับ ค่าชื่อเสียงเมือง +200

คุณได้รับ ค่าชื่อเสียงโลก +400

คุณได้รับ EXP 250000

คุณได้รับ เงิน 40000 G

[เลเวลอัพ 1 เลเวล]

Status Point +5

-สูญเสีย ดวงจิตภูติ -10000ชิ้น

หลังจากที่กษัตริย์คิงเลนนี่พูดขึ้นเพื่อขอบคุณโอ้ข้อความภารกิจสำเร็จก็เด้งขึ้นมาที่ด้านหน้าของโอ้ในทันที…….

“เป็นเพราะการช่วยเหลือของหลายๆคนจึงสามารถช่วยเหลือเมืองของท่านไว้ได้ไม่ใช่ฝีมือของผมเพียงคนเดียว”โอ้ตอบกลับคำพูดของ คิงเลนนี่ไปว่าที่เขาสามารถช่วยเหลือเมืองภูติไว้ได้ไม่ใช่ฝีมือของเขาเพียงคนเดียวแต่มาจากการช่วยเหลือของเหล่าขุนนางของเมืองนครสวรรค์หลายคน……..

“ข้ารู้แล้ว แต่เจ้าคือคนที่ไปตามคนเหล่านี้มาและข้าก็ถือว่าทุกๆคนมีบุญคุณต่อข้าและเมืองภูติเป็นอย่างมาก ถ้าต้องการใช้ข้าช่วยอะไรถ้าข้าสามารถช่วยได้ข้าจะช่วยทันทีซึ่งเจ้าสามารถมาหาข้าได้ตลอดเวลา”แล้ว คิงเลนนี่ พูดขึ้นหลังจากที่ได้ยินคำพูดของโอ้ซึ่งเขาพูดอย่างถ่อมตนทำให้คิงเลนนี่ ซึ้งน้ำใจของโอ้เป็นอย่างมาก……

“เรียบร้อยรึยัง ดยุก มาคัส” หลังจากที่โอ้และคิงเลนนี่กำลังคุยกันอยู่ก็มีเสียงดังขึ้นมาจากข้างกำแพงซึ่งเสียงนั้นก็คือเสียงของ ดยุกเวล เดกาโน่ ที่ตรงเข้ามาถาม ดยุก มาคัส ว่ารักษาโดโนแวนเรียบร้อยรึยัง……

“อีกสักครู่ขอรับคุณโดโนแวนบาดเจ็บหนักมาก ผมเลยต้องใช้เวลานานหน่อย”แล้ว ดยุก มาคัส ก็พูดขึ้นว่าอาการของโดโนแวนค่อนข้างหนักเขาจึงต้องใช้เวลาในการรักษานานกว่าปรกติ….

สองนาทีนาทีต่อมา……..

หลังจากที่ ดยุก มาคัส ได้ทำการรักษาโดโนแวนซึ่งตอนนี้โดโนแวนได้หายเป็นปรกติแล้วจากนั้น คิงเลนนี่ ก็เดินตรงมาหาพวกเขาในทันที…..

“ข้าขอขอบคุณพวกท่านทุกๆด้วยที่ยอมเสี่ยงชีวิตมาช่วยเหลือข้าและเมืองของข้าตอนนี้ตัวข้ารู้สึกเป็นหนี้บุญคุณพวกท่านมากจริงๆ” เมื่อ คิงเลนนี่เดินมาถึงเขาก็แสดงความขอบคุณทุกๆคนที่ช่วยเหลือเขาและเมืองของเขาไว้.......

“พวกเราเป็นพันธมิตรกันยังไงก็ต้องช่วยเหลือกันอยู่แล้ว”ดยุก เวล เดกาโน่พูดขึ้นด้วยคำพูดที่ดูดีสุดๆ……

“แล้วพวกภูติที่ถูกทำร้ายไปทั้งหมดหละครับท่านคิงเลนนี่ จะทำยังไง”แล้วโอ้ก็นึกขึ้นได้ว่าในการต่อสู้นั้นพวกภูติมากมายได้ล้มตายกันจนหมดสิ้น…...

“พวกเขายังไม่เป็นอะไร แค่ถูกผนึกไว้ในดวงจิตภูติที่เจ้านำมาคืนให้กับข้าเมื่อสักครู่นี่ไง”คิงเลนนี่ จึงตอบกลับคำพูดของโอ้ว่าเหล่าภูติยังไม่ตายแค่ถูกผนึกไว้เท่านั้นซึ่งหลังจากนี้คิงเลนนี่ก็จะทำการคลายผนึกเพื่อปลดปล่อยเหล่าภูติทั้งหมด……

“ผมเข้าใจแล้วครับ” โอ้ยิ้มขึ้นทันทีเมื่อรู้ว่าเหล่าภูติทั้งหมดยังปลอดภัยอยู่ทุกคน…..

“ถ้าอย่างนั้นข้าขอเชิญพวกท่านทุกคนเข้าไปพักที่ด้านในเมืองภูติซะก่อนเพื่อเป็นการขอบคุณหลังจากที่พวกท่านหายเหนื่อยแล้วจะออกเดินทางข้าก็ไม่ห้าม”เมื่อเหตุการณ์ต่างๆสงบลงกษัตริย์ คิงเลนนี่ ก็ได้ชักชวนทั้งสี่คนให้เขาไปพักผ่อนที่ด้านในเมืองซึ่งตัวเขายังไม่รู้ว่าที่สภาพด้านในเมืองภูตินั้นพังยับเยินแค่ไหน……

“ประทานโทษขอรับสภาพที่ด้านในเมืองภูติตอนนี้พังทลายไม่เหลือชิ้นดีจากการต่อสู้ที่เกิดขึ้นแต่เดี๋ยวกระผมจะทำการซ่อมแซมให้ คงใช้เวลาไม่นานมาก” ดยุก มาคัสพูดขึ้นทันทีหลังจากที่กษัตริย์ คิงเลนนี่พูดจบเพราะว่าสภาพด้านในของเมืองภูติ ณตอนนี้พังพินาศแบบสุดๆ….

“ข้าต้องขอโทษกษัตริย์ คิงเลนนี่ด้วยส่วนหนึ่งก็มาจากฝีมือข้า” ซึ่งโดโนแวนเองก็รีบพูดขอโทษกษัตริย์คิงเลนนี่เช่นกันเพราะตัวเขาเองก็มีส่วนในการทำลายเมืองในครั้งนี้ด้วย…..

“ถ้าอย่างนั้นข้าต้องขอรบกวนท่าน ดยุก มาคัสให้ช่วยซ่อมแซมเมืองให้ข้าด้วยแล้ววันหลังข้าจะตามไปขอบคุณพวกท่านที่เมืองนครสวรรค์อย่างสมเกียรติ์ที่พวกท่านมาช่วยข้าในวันนี้”เมื่อกษัตริย์ คิงเลนนี่รู้เรื่องราวที่เกิดในเมืองภูติ เขาจึงขอร้องให้ ดยุกมาคัส ซ่อมแซมเมืองให้ เมื่อจบจากการฟื้นฟูสภาพของเมืองแล้ว กษัตริย์ คิงเลนนี่จะเดินทางด้วยตัวเองเพื่อไปขอบคุณทั้งสามคนที่เมืองนครสวรรค์อย่างสมเกียรติ์ในภายหลัง……

“ถ้าอย่างนั้นพวกเราทุกคนเข้าไปที่ด้านในเมืองภูติกันก่อนเพื่อรอดูสถานการณ์เพราะถ้าเรากลับกันตอนนี้ถ้ามีใครมาบุกเมืองอีกจะแย่เอาอีกอย่างจะได้รอ ดยุก มาคัส ซ่อมแซมเมืองแล้วกลับพร้อมๆกันด้วย” แล้ว ดยุก เวลเดกาโน่ ก็พูดขึ้นเพื่อให้ทุกคนเข้าไปด้านในเมืองภูติเพื่อรอให้ ดยุก มาคัสซ่อมแซมเมืองให้เสร็จ อีกอย่างจะได้เป็นการป้องกันในระหว่างที่กำลังซ่อมแซมเมืองด้วย…..

“ตกลงตามนี้พวกเราจะยังไม่กลับถ้าอย่างนั้นเข้าไปที่ด้านในกันเถอะ” เมื่อจบคำพูดของ ดยุก เวล เดกาโน่โดโนแวนก็พูดตอบเขาทันที ซึ่งโดโนแวนและโอ้เองก็จะอยู่ที่เมืองภูติเพื่อรอให้ ดยุกมาคัส ซ่อมแซมเมืองซะก่อนพวกเขาถึงจะกลับเมืองนครสวรรค์……

ณ ด้านในของเมืองภูติ…….

โอ้ว!

“เละขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย” เมื่อกษัตริย์คิงเลนนี่เข้ามาที่ด้านในของเมืองภูติถึงกับทำหน้าตกใจเพราะสภาพเมืองนั้นเหลือเพียงแค่เศษไม้ต่างๆที่กระจายเต็มไปหมดไหนจะหลุมขนาดใหญ่อีกหลายสิบหลุมทำเอาเครียดเลยทีเดียว…..

“เอาหละทุกคนอย่าพึ่งตกใจเดี๋ยวข้าจะทำการซ่อมแซมให้เดี๋ยวนี้แหละ”แล้ว ดยุก มาคัส ก็เริ่มทำการซ่อมแซมในทันที……..

หวืดดดดดด!!!

หลังจากที่จบคำพูดของ ดยุก มาคัสเศษไม้และชิ้นส่วนต่างๆก็ลอยขึ้นก่อนที่มันจะเริ่มขยับเข้าหากันราวกับว่ากำลังถูกย้อนเวลาให้กลับไปเป็นก่อนหน้านั้นซึ่งทุกคนได้แต่ยืนดูการซ่อมแซมตัวเองของเมือง…..

“ใช้ทักษะนี้ใช้กับคนได้รึเปล่าครับเหมือนการย้อนเวลาเลยถ้าใช้ได้นี่สุดยอดเลยนะเพราะจะได้เอาไปใช้สู้กับบอสพอเราจะตายก็ย้อนเวลาไปก่อนที่จะไปตีบอสแบบนี้สะดวกเลย”เมื่อโอ้ได้เห็นความสามารถของทักษะที่ ดยุก มาคัส ใช้นั้นเขาจึงคิดว่าถ้าเอาไปใช้ในการปราบบอสมันจะช่วยเขาได้มากเลยทีเดียว…….

“ไม่ได้หรอกเจ้าหนูทักษะของข้าใช้ได้กับสิ่งของเท่านั้น”ซึ่ง ดยุก มาคัส ได้ตอบโอ้ไปว่าทักษะของเขาไม่สามารถใช้กับสิ่งมีชีวิตได้……

สามสิบนาทีต่อมา…….

“หมดแรงเลยนะเนี่ย”หลังจากที่ใช้เวลาในการซ่อมแซมเมืองภูติที่พังไม่เหลือชิ้นดีเป็นเวลาค่อนข้างนานดยุก มาคัส ถึงกับทรุดเพราะเขาใช้พลังมากไปและตอนนี้เมืองภูติก็กลับมาเป็นปรกติแล้ว…….

“ขอบคุณท่าน ดยุก มาคัสมากๆที่ช่วยซ่อมแซมเมืองของข้าจนกลับเป็นปรกติเอาหละทีนี้ข้าจะทำการปลดผนึกเหล่าภูติทังหมดเดี๋ยวนี้”เมื่อเมืองภูติกลับมาเป็นสภาพปรกติ กษัตริย์ คิงเลนนี่ ก็ได้ขอบคุณ ดยุก มาคัสอีกครั้งก่อนที่เขาจะทำการปลดผนึกภูติทุกตนที่ถูกสะกดไว้ในจิตภูติ…….

ครืนนนนนนนน!!!

หลังจากที่กษัตริย์ คิงเลนนี่พูดจบก็เกิดคลื่นลมที่เป็นวงกลมกระจายออกจากตัวของเขาในทันทีจากนั้นก็มีแสงสีฟ้ามากมายพุ่งกระจายออกจากมือของกษัตริย์คิงเลนนี่กระจายไปตกยังจุดต่างๆของเมืองก่อนที่แสงเหล่านั้นจะขยายตัวใหญ่ขึ้นไม่นานแสงเหล่านั้นก็กลายเป็นพวกภูติมากมาย….

“ตอนนี้พวกท่านไม่ต้องเป็นห่วงเมืองของข้าแล้วเพราะข้าสร้างบาเรียขึ้นมาใหม่รอบที่แล้วข้าพลาดเพราะเปิดประตูเมืองให้พวกนั้นเข้ามาในเมืองเองเพราะคิดว่าพวกมันมาดีเลยทำให้พลาดท่าถูกพวกมันโจมตี”ซึ่งตอนนี้ทุกอย่างได้กลับสู่ปรกติ กษัตริย์คิงเลนนี่ได้สร้างบาเลียคุ้มกันเมืองและบอกเหตุผลที่เขาถูกโจมตีในก่อนหน้านั้นให้ทุกคนฟัง……

“พวกท่านกลับไปพักเถอะทางนี้ไม่เป็นห่วงต้องข้าไม่พลาดเป็นครั้งที่สองแน่” เมื่อทุกอย่างกลับสู่สถานการณ์ปรกติกษัตริย์คิงเลนนี่ ก็บอกให้ทุกๆคนกลับเมืองเพื่อไปพักผ่อนเพราะทุกๆคนเหนื่อยกันมามากแล้ว……

“ถ้าอย่างนั้นพวกกระผมขอลากลับเลยแล้วกัน” แล้วดยุก เวล เดกาโน่ ก็พูดขึ้นเพื่อบอกลากษัตริย์ คิงเลนนี่แล้วทุกคนก็พากันเดินทางออกมาที่ด้านนอกของเมือง……

ณ ที่ด้านหน้าประตูของเมืองภูติ……..

“เอาหละได้เวลากลับกันสักทีพวกเจ้ามีใครจะไปที่อื่นอีกรึเปล่า”เมื่อออกมาที่ด้านนอกของเมืองภูติแล้ว ดยุก เวล เดกาโน่ก็พูดถามทุกๆคนว่าจะกลับเมืองพร้อมกันเลยรึเปล่า…..

“ข้าไม่มีธุระอะไร”

“ข้าก็ด้วย”

“ผมยังไม่กลับครับพอดีมีธุระบางอย่างต้องไปทำ” หลังจากที่ดยุก เวล เดกาโน่ เอ่ยถามไปนั้น โดโนแวน และ ดยุก มาคัสก็จะกลับไปที่เมืองมีเพียงโอ้คนเดียวที่ยังไม่กลับเพราะโอ้เหมือนจะมีธุระอยู่……

“ถ้าอย่างนั้นพวกข้ากลับก่อนนะเจ้าหนู” เมื่อโอ้บอกว่าเขายังมีธุระที่ต้องไปทำโดโนแวนจึงบอกลาโอ้ก่อนที่ทั้งสามจะขี่มังกรของโดโนแวนกลับเมืองในทันที…..

“เอาหละออกมาเถอะข้ารู้ว่าท่านแอบอยู่”เมื่อโดโนแวนและอีกสองคนเดินทางออกไปจากตรงที่โอ้ยืนอยู่โอ้พูดบางอย่างขึ้นราวกับว่าเขาได้เห็นอะไรบางอย่าง……

“ฮ่าๆเจ้าเห็นข้าแล้วอย่างนั้นรึตาดีจริงๆนะเจ้าเนี่ย”เมื่อจบคำพูดของโอ้ก็มีเสียงพูดของคนที่ดูมีอายุดังขึ้นมาทันที……

“คุณลุงลึกลับแอบตามผมมาทำไมเหรอครับ”ซึ่งเสียงที่ดังขึ้นมานั้นก็คือเสียงของชายชราลึกลับที่แอบตามโอ้มานั่นเอง……

“คราวนี้มีอะไรมาขายให้ผมอีกหละบอกเลยว่าลุงไม่คุ้มแน่ๆเงินผมยังมีน้อยอยู่เลย”โอ้รีบพูดถามชายชราลึกลับทันทีว่าเขาตามโอ้มาทำไมถ้าต้องการเอาของมาขายโอ้ก็บอกเขาล่วงหน้าเหมือนกันว่าตอนนี้โอ้ยังมีเงินไม่เยอะเท่าไรชายชราอาจจะได้ไม่คุ้มเสีย……

“ไม่คิดจะเอาเปรียบคนขายสักนิดเลยนะเจ้าเนี่ยข้าไม่ได้มาขายของหรอกแต่มาเพราะเหตุผลอื่น”ซึ่งชายชราลึกลับได้ชื่นชมโอ้ที่เขาไม่คิดที่จะเอาเปรียบชายชราลึกลับเลยแต่ทว่าครั้งนี้ที่เขามาไม่ใช่ต้องการมาขายของให้กับโอ้แต่มาเพราะอย่างอื่น…..

หือ!

“หมายความว่ายังไงครับที่ไม่ได้มาขายของให้แต่มาเพราะอย่างอื่นเนี่ยผมเริ่มจะงงๆแล้ว” เมื่อคำพูดของชายชราลึกลับทำให้โอ้งงและสงสัยเขาจึงรีบทวนคำพูดนั้นและถามถึงความหมายในคำพูดของชายชราในทันที…..

ฮ่าๆ

“เจ้านี่มันวัยรุ่นใจร้อนจริงๆและที่ข้ามาหาเจ้าวันนี้ก็เพราะ”

“อะไรครับ”

โปรดติดตามตอนต่อไป………..