ระบบเนตรปีศาจราชันอสูร

ลีออนหันไปมองหาเพื่อนทุกคนเพื่อตรวจสอบให้แน่ใจว่าทุกคนปลอดภัย แล้วก็ต้องพบว่าไลลาและเอสต้ายังคงหลับอยู่แต่คลั้บซ์ได้หายตัวไปแล้ว รวมไปถึงกระเป๋าใบใหญ่เทอะทะของเขานั้นก็หายไปด้วยก็เช่นกัน

แต่สิ่งที่ทำให้ลีออนตกใจมากไปกว่านั้นคือหอกเขี้ยวอสูรของลีออนก็หายไปด้วยเช่นกัน!!!

คลั้บซ์แอบหนีออกไปตอนที่พวกเขากำลังหลับอยู่อย่างนั้นหรือ…!!??

แกร็กกกกก...แกร็กกกกก...

ครืดดดดดดดด...

เสียงประหลาดยังคงดังให้ได้ยินอยู่ อาจจะไม่ใช่อย่างที่เขาคิดก็ได้

ลีออนจึงตัดสินใจออกไปดูลาดเลาเพียงลำพังก่อน ปล่อยให้สองสาวพักผ่อนต่อไปแม้ว่าในใจจะอยากปลุกทั้งคู่ให้ลุกไปด้วยกันก็ตาม

ด้านนอกใกล้กองไฟ มีร่างของสิ่งมีชีวิตตัวเล็ก ซึ่งแม้ว่าจะมองไม่ถนัดนักแต่ลีออนก็พอเดาได้ว่าเป็นคลั้บซ์แน่นอน แต่ว่าเขาแอบออกมาทำอะไรอยู่คนเดียวเพียงลำพังไม่หลับไม่นอน

เมื่อเห็นท่าทางส่อแววมีพิรุธแบบนั้นลีออนก็ยิ่งสงสัย จึงค่อยๆ ย่องเข้าไปเงียบๆ เพื่อแอบดูคลั้บซ์จากทางด้านข้าง

พบว่าในบริเวณที่คลั้บซ์นั่งอยู่นั้นมีเศษซากไม้ของปีศาจแบล็คธอร์นเกลื่อนกลาดเต็มไปหมด เมื่อมองไปดูที่ซากโคนต้นไม้ของแบล็คธอร์นลีออนกลับพบว่ามันถูกชำแหละออกเป็นเสี่ยงๆ จนไม่เหลือเค้าโครงเดิมให้จำได้เลยว่าตำแหน่งนั้นเคยมีซากปีศาจต้นไม้ขนาดใหญ่ก่อนหน้านี้อยู่

คลั้บซ์กำลังง่วนอยู่กับการทำอะไรบางอย่างที่ดูแล้วช่างน่าสงสัยยิ่งนัก ในมือของเขาถืออุปกรณ์ช่างบางอย่างแต่มองไม่ถนัดนัก ลีออนจึงขยับเข้าไปใกล้มากขึ้นด้วยความระวังไม่อยากให้คลั้บซ์รู้ตัว

“หอกเขี้ยวอสูร...”

ลีออนรู้สึกเอะใจเมื่อมองไปเห็นว่าหอกเขี้ยวอสูรวางนอนราบอยู่ถัดออกไปจากคลั้บซ์ไม่ไกล

“เฮ้ออออ...เท่านี้ก็เรียบร้อย...”

คลั้บซ์วางเครื่องมือแล้วพูดขึ้นลอยๆ คนเดียว พรางบิดตัวเพื่อคลายความเมื่อยล้าราวกับว่าเขาอยู่ในท่านั้นมาสักช่วงระยะเวลาหนึ่งแล้ว

“นายแอบมาทำอะไรลับๆ ล่อๆ น่ะ”

ลีออนเผยตัวออกมายิงคำถามใส่คลั้บซ์ทันทีเมื่อเห็นว่าเป็นจังหวะที่เหมาะสม

“เฮ้ยยยยย!!!...ตกใจหมดเลย...โผล่มาเงียบๆ แบบนี้หัวใจข้าจะวายเอา...เจ้าบ้านี่”

คลั้บซ์สะดุ้งตกใจจนเกือบทำสิ่งของในมือหล่น มันดูรูปร่างคล้ายกับไม้อะไรสักอย่าง น่าจะมีความยาวประมาณเมตรครึ่งได้ซึ่งสัดส่วนก็ยาวกว่าตัวของคลั้บซ์ซะอีก

“ข้านอนไม่หลับน่ะ เลยออกมาทำอะไรที่พอจะเป็นประโยชน์บ้าง...ดูจากวันนี้แล้วข้าคิดว่าเราควรต้องเตรียมพร้อมให้มากกว่าเดิม...เผื่อเอาไว้ก่อนน่ะ”

คลั้บซ์พูดต่อไปด้วยท่าทีที่ดูตื่นเต้นกับอะไรบางอย่าง ลีออนจึงเดินเข้าไปหาด้วยท่าทีที่สงบพรางคิดตามในสิ่งที่คลั้บซ์พูดออกมา

“อ้า...จริงสิ...นี่ของนาย”

คลั้บซ์ส่งหอกเขี้ยวอสูรให้ลีออนด้วยท่าทีภูมิใจ สีหน้าของเขาบ่งบอกได้ว่าเขากำลังมีความสุขจากอะไรบางอย่าง

หืมมมม...!!??

หอกเขี้ยวอสูรที่คลั้บซ์ยื่นมาให้ดูแปลกตาไปเล็กน้อย อัญมณีสีเขียวทรงวงรีถูกประทับติดไว้ที่ช่วงบนถัดจากส่วนของคมหอกลงมาไม่มาก

#########################

# หอกเขี้ยวอสูร : ATK +90 (+10)

         * มรกต Level 2

#########################

พลังของหอกเขี้ยวอสูรถูกเพิ่มระดับขึ้นมาเล็กน้อย

“หินมรกตนี่...?”

ลีออนสังเกตว่าหินมรกตที่ติดอยู่บนหอกเขี้ยวอสูรนั้นมีรูปร่างแตกต่างจากตอนที่เห็นก่อนหน้านี้

“ก็สองเม็ดที่ได้จากไอ้ไม้เน่านั่นแหละ...ข้าเอามาแปรธาตุเพื่อหลอมรวมกันนิดหน่อย...บวกกับทักษะสุดยอดแบล็คสมิธของข้าเข้าไปอีกนิด...ก็ออกมาเป็นผลงานสุดคูลอย่างที่นายเห็นนี่แหละ...ฮ่าฮ่าฮ่า”

คลั้บซ์ทำหน้าเท่ห์พูดอวดอ้างความสามารถของเขา แต่สำหรับลีออนแล้วนี่มันเป็นเรื่องที่น่าสนใจและเป็นประโยชน์สำหรับเขามากทีเดียว

“ขอบคุณมากนะคลั้บซ์...”

ลีออนรู้สึกปลื้มกับความสามารถพิเศษของคลั้บซ์เป็นอย่างมาก แต่แล้วก็มีเสียงขัดจังหวะเข้ามา

“ทำอะไรกันน่ะ”

เอสต้าทักขึ้นและเดินเผยตัวออกมาพร้อมกับไลลาที่แอบดูอยู่จากจุดเดิมที่ลีออนเคยสังเกตคลั้บซ์อยู่ก่อนหน้านี้

“อ้าวววว...ทั้งสองคนมาพอดี...ไม่ต้องเซอร์ไพรซ์กันละ...เอ้านี่...ข้าทำไว้ให้...เผื่อจะเป็นประโยชน์สำหรับวันพรุ่งนี้”

คลั้บซ์ยื่นวัตถุบางอย่างสองชิ้นส่งให้ไลลาและเอสต้ารับไปคนละชิ้น ลีออนเห็นทีแรกคิดว่าเป็นไม้กลองแต่มันดูมีความเรียวยาวกว่านิดหน่อย

#########################

# ไม้กายสิทธิ์แบล็คธอร์น MATK +10

#########################

ทั้งสองชิ้นมีคุณสมบัติเดียวกัน

สองสาวต่างกล่าวขอบคุณสำหรับของขวัญชิ้นใหม่ที่เพื่อนตัวเขียวแอบหลบมาทำให้ หลังจากนั้นทั้งสี่คนก็นั่งสนทนาข้างกองไฟกองเล็กๆ ภายใต้แสงจันทร์และหมู่ดาวมากมายบนโขดหินขนาดใหญ่ไปอีกสักพักก่อนจะกลับเข้าไปพักผ่อนเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการสำรวจดันเจี้ยนต่อไปในตอนเช้า

เช้าวันใหม่ก็มาถึง...

การผจญภัยในวันใหม่ดูเรียบง่าย ปีศาจโคลนที่ออกมาเป็นครั้งคราวจัดการได้ง่ายกว่าการต้องเผชิญทั้งกองทัพแบบครั้งที่แล้ว ลีออนไลลาและเอสต้าแทบจะไม่ต้องทำอะไรเพราะคลั้บซ์ดูจะสนุกกับการไล่ตีหัวเจ้าปีศาจโคลนชั้นต่ำพวกนี้ ตอนนี้เขาเป็นเหมือนหัวหน้ากลุ่มผู้คอยมีหน้าที่ปกป้องพวกพ้องอย่างภาคภูมิใจไปซะแล้ว

เหล่านักผจญภัยสำรวจดันเจี้ยนโดยทั่วแล้วแต่ก็ไม่ได้พบอะไรน่าสนใจจึงตกลงกันว่าได้เวลากลับสู่ด้านนอกแล้ว พวกเขาจึงเดินทางไปยังจุดเริ่มต้นที่พวกเขาเข้ามาในสถานที่แห่งนี้

“คิดถึงอากาศด้านนอกละ...ไปกันเถอะ...”

เอสต้าเรียกลีออนที่กำลังมองหาอะไรบางอย่าง

“อื้มมม...”

ลีออนตอบตกลงด้วยความไม่เต็มใจนัก เขาคาดหวังให้ดันเจี้ยนแห่งนี้ควรจะมีอะไรน่าสนใจมากกว่าเป็นแค่สถานที่ให้พวกเขามาหาประสบการณ์เล็กน้อยเช่นนี้แต่พวกเขาก็สำรวจจนทั่วแล้ว ลีออนจึงเอื้อมมือจะไปจับอัญมณีสีทองอิมพีเรียลเพื่อกลับสู่ด้านนอก แต่ทันใดนั้นเองก็มีเสียงเรียกจากบุคคลปริศนา

“ช่วยด้วย...ช่วยด้วยค่ะ...ได้โปรด...ช่วยหนูด้วย...ช่วยทุกคน...ในเผ่าของหนูด้วย...ช่วยปลดปล่อย...”

ร่างของเด็กผู้หญิงตัวเท่ากำปั้นสวมมงกุฎ  มีปีกสวยงามราวกับผีเสื้อแต่สภาพร่างกายทรุดโทรม ค่อยๆ บินโซซัดโซเซเข้ามาหาพวกลีออนจากกิ่งไม้ด้านบน ในสภาพอิดโรยราวกับว่าเธอเพิ่งผ่านเหตุการณ์ร้ายแรงมา แต่เธอยังพูดไม่ทันจบ

ฟิ่ววววว...ฉึบบบบ...!!!

ลูกธนูพุ่งเข้าถากปีกของนางฟ้าตัวน้อย ทำให้เธอร่วงหล่นลงมา ลีออนเห็นดังนั้นจึงกระโดดเข้าไปรับตัวเธอเอาไว้ได้ทัน…!!!