ตอนที่เก้าสิบเอ็ดก่อนบอกลา
“ผมอาจจะบอกว่าส่งกันไกลแค่ไหน ก็ต้องจากกัน”
จินนี่ทำคอตก
“แต่ว่าเราน่าจะพอไปผจญภัยกันนิดหน่อยได้หากเจ้าสนใจนะ”
สนใจ สนใจ ข้าพึ่งไปเที่ยวรอบโลกเสร็จมาพอดียังไม่มีอะไรทำ
จินนี่กล่าวอย่างกระตือรือร้น
ผมพยักหน้า
“หากเจ้าสนใจก็ดีแต่ก่อนอื่น”
ผมลอยขึ้นไปบนฟ้าพร้อมกับจินนี่และลอยไปที่ถ้ำมหาสมบัติอีกครั้งพร้อมกับโบกมือคราหนึ่ง
ทองคำรูปสลักและดาบฝังเพชรต่างๆนั้นลอยมาเข้ากล่องเก็บของของผม
ความรู้สึกของการที่กลายเป็นระดับบอสของจักรวาลที่สามารถลอยบนฟ้าเสกลาวา กลายร่างเป็นสัตว์ประหลาดขนาดยักษ์ และมีบาเรียที่แข็งแกร่งขนาดที่เจอตัวละครที่มีดาบที่ฟันมิติได้ก้ยังฟันไม่เข้าฯลฯ
มันทำให้ผมมั่นใจในตนเองขึ้นมาอีกนิดหนึ่งหรือกล่าวในทางกลับกันผมมั่นใจในพลังที่จินนี่ให้ผมมา
จินนี่มองอย่างสงสัย
เจ้าไม่เก็บสมบัติไปให้หมดหรือสองกองนี้เจ้าแบ่งไว้ทำไม?
ผมพยักหน้า
“ที่ข้าเอาไปคือส่วนแบ่งของข้าอย่างที่เราแบ่งพรกันใช้นั่นล่ะ กองนั่นคือส่วนแบ่งของเจ้า”
ผมชี้ไปที่จินนี่และใช้เวทย์ยกกองสมบัติที่ขนาดเท่าภูเขากองย่อมๆแก่เขา
จินนี่ทำหน้าลังเลสักพักหนึ่งแต่ผมรู้ดีว่าเขาไม่อยากจะปฏิเสธของขวัญจากผม
มันไม่ใช่แค่เรื่องเงินแต่มันคือหลักการของการให้ของขวัญกัน
และอีกกองหนึ่งนี่ล่ะ?
“มันคือของที่ผมจะให้คนที่ควรจะได้ส่วนแบ่งอีกคนน่ะ”
ยังมีใครอีกหรือ?
จินนี่กล่าวถามอย่างสงสัย
“บุตรชายของจอมโจรอาลีบาบาอาละดิน”