เกมส์อาณาจักรเทพ: เริ่มต้นด้วยระบบผู้สืบทอดแห่งพระเจ้า

        เซเฟอร์ง้างดาบเพื่อที่จะลงมืออีกครั้ง

        ไม่มีใครคิดว่าพวกเขาจะรอดพ้นจากการโจมตีครั้งนี้ได้ ดาบของเซเฟอร์ที่เปล่งแสงโลหิตกำลังจะฟาดลงมา เสียงลมที่เกิดจากการเคลื่อนไหวของดาบดังก้องในหูของทุกคน

        “ฉัวะ!”

        ทว่าในวินาทีนั้นเอง ประกายแสงวาบก็ปรากฏขึ้นบริเวณลำคอของเซเฟอร์ มันเป็นประกายแสงที่รวดเร็วและเฉียบคมราวกับฟ้าผ่าที่ไม่มีใครได้ทันสังเกต แสงนั้นวาดผ่านคอในพริบตา

        และในช่วงเสี้ยววินาทีต่อมา

        ร่างเงาโปร่งแสงลึกลับก็เคลื่อนไหวขึ้นจากเงามืด พุ่งตรงเข้าหากลุ่มผู้เล่นจากกิลด์หอคอยอุโรโบรอสด้วยความเร็วที่ไม่มีใครเทียบเคียง

        “ฉัวะ!ฉัวะ!ฉัวะ!ฉัวะ!ฉัวะ!”

        ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป ผู้เล่นหลายคนยังไม่ทันได้ตอบสนองต่อสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น เส้นแสงที่ตัดผ่านห้วงอากาศนั้นเหมือนกับความตายที่ล่องลอยเข้ามาหาโดยไม่รู้ตัว เงานั้นเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและเงียบงัน มันพุ่งตัดผ่านอากาศจนเกิดเป็นลำแสงที่วาดผ่านไปทั่วลานกว้าง

        เสียงลมที่ดังเพียงชั่วครู่และเงาที่พุ่งตัดไปมากลายเป็นการสังหารหมู่ที่ไม่มีใครคาดคิด

        “——?!!”

        ในพริบตาเดียว ศีรษะมากมายลอยขึ้นไปในอากาศ ผู้เล่นจากกิลด์หอคอยอุโรโบรอสที่เคยยืนหยิ่งทระนง บัดนี้กลับถูกตัดศีรษะออกจากร่างด้วยความรวดเร็วอย่างน่ากลัว เลือดสีแดงสดพุ่งออกมาจากลำคอ ของพวกเขาประหนึ่งเป็นน้ำพุที่ไหลกระฉูดเต็มลานกว้าง

        เสียงกรีดร้องดังขึ้นพร้อมๆกับเสียงของเลือดที่ไหลสาดไปทั่ว ทุกคนในบริเวณนั้นแทบไม่อยากเชื่อสิ่งที่เห็น

        “กะ..เกิดอะไรขึ้น.. ”

        “รองหัวหน้ากิลด์ตายแล้ว?!!”

        บารัน ซึ่งเป็นผู้นำกลุ่มของกิลด์หอคอยอุโรโบรอส พยายามจะหันไปมองว่าเกิดอะไรขึ้น

        แต่ก่อนที่เขาจะรู้ตัว

        เงาโปร่งแสงนั้นก็พุ่งผ่านตัวเขาไปอย่างรวดเร็ว เขารู้สึกถึงความเย็นวาบที่ไหลผ่านลำคอ ทันใดนั้นร่างของเขาก็แข็งค้างไปชั่วครู่ ก่อนที่ศีรษะของเขาจะถูกตัดขาดและลอยขึ้นสู่ฟ้าอย่างช้าๆ สายตาของบารันที่เคยเต็มไปด้วยความโกรธ มีเพียงความตื่นตระหนกและความไม่เชื่อ

        บารันและผู้เล่นในกิลด์หอคอยอุโรโบรอสที่เหลืออยู่ล้มลงสู่พื้นทีละคน

        ร่างของพวกเขาถูกปลิดชีพอย่างไม่มีทางสู้ เลือดไหลนองทั่วบริเวณ เสียงหยาดเลือดหยดลงบนพื้นดินดังก้องไปทั่วลานกว้าง

        “นะ..นักฆ่า ทั้งยังมีเลเวลที่สูงมากด้วย!”

        เมื่อเห็นศีรษะของผู้เล่นหลายคนลอยขึ้นฟ้าและเลือดที่สาดไปทั่ว อนาเธอร์ที่ยืนอยู่ด้านหลังพ่อบ้านและบอดี้การ์ดก็อุทานขึ้นอย่างตกใจ

        ภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้านี้ทำให้เขาต้องอ้าปากค้าง นัยน์ตาเบิกกว้างอย่างตกตะลึง มันเป็นภาพที่เกินกว่าที่เขาจะคาดคิดได้

        “แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!”

        พ่อบ้านชราที่บาดเจ็บอยู่พยายามหันมามองรอบๆ และจ้องมองไปที่เงาโปร่งแสงนั้นด้วยความตกใจ ไม่เพียงแค่พ่อบ้านชราและอนาเธอร์เท่านั้น

        ผู้เล่นที่ยืนอยู่รอบๆต่างก็พากันยืนตัวแข็ง พวกเขาไม่สามารถอธิบายได้ว่าเกิดอะไรขึ้น หรือใครเป็นคนลงมือฆ่าผู้เล่นจากกิลด์หอคอยอุโรโบรอสทั้งหมดในเวลาอันรวดเร็วเช่นนี้

        “ตายหมดแล้ว.. กลุ่มผู้เล่นของกิลด์หอคอยอุโรโบรอสทั้งหมดตายหมดแล้ว”

        “แม้แต่รองหัวหน้ากิลด์อย่างเซเฟอร์ก็ด้วย ได้ยินมาว่าเขามีเลเวลเกือบหนึ่งพันเลยนะ”

        “ไม่ผิด! พวกแกเบิ่งตาดูสถานการณ์ดิ นั่นน่ะคือหัวของเซเฟอร์ เขาถูกตัดหัวโดยที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัวเลยซักนิด”

        ท่ามกลางความโกลหาล เสียงหวีวร้องอันหวาดกลัวในลานกว้างได้ดังก้องไปทั่ว ผู้คนต่างจับจ้องไปที่ภาพความน่าสะพรึงกลัวที่เกิดขึ้นบนพื้นเบื้องล่าง ซากศพและเลือดนองไปทั่วบริเวณ หลังจากการสังหารหมู่ที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วโดยเงาลึกลับที่แทบไม่มีใครได้ทันตั้งตัว

        ในขณะที่ผู้คนที่อยู่ในลานกว้างยังคงยืนตะลึงงันอยู่ บนยอดตึกสูงแห่งหนึ่งที่มองลงมาสู่เหตุการณ์ทั้งหมด

        หญิงสาวผู้หนึ่งกำลังยืนเฝ้ามองสิ่งที่เกิดขึ้นเบื้องล่างด้วยสายตาเย็นชา ร่างของเธออยู่ในชุดเมดสีดำที่เข้ารูป เน้นสัดส่วนอันงดงามและน่าหลงใหล ผมสีเทายาวของเธอปลิวไหวเบาๆตามสายลมที่พัดผ่าน แม้ว่ารูปร่างและใบหน้าของเธอจะงดงามเย้ายวน แต่แววตาท่าทางของเธอกลับดูโหดเหี้ยมเป็นอย่างมาก

        มือของเธอกำลังใช้ผ้าเช็ดคราบเลือดที่เปรอะเปื้อนอยู่บนใบมีดสีเงินอันคมกริบ มันคือมีดที่เพิ่งตัดผ่านศีรษะและร่างผู้เล่นหลายสิบคนในพริบตาเดียว และเมื่อมองดูใบหน้าอันเฉยชาของหญิงสาวผู้นี้ ไม่มีใครสามารถบอกได้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่

        แสงจันทร์ที่สาดส่องลงมาจากท้องฟ้า ทำให้เธอดูราวกับเงามืดที่แฝงเร้นอยู่ในความมืดมิด ขณะที่ดวงตาของเธอจ้องมองไปยังเบื้องล่าง รอบตัวของเธอมีบรรยากาศที่เยียบเย็น เต็มไปด้วยออร่าสีดำทมิฬที่ล่องลอยออกมา

        “..................”

        เธอจ้องมองภาพนั้นด้วยความโกรธเคือง ราวกับว่าการสังหารหมู่ที่เกิดขึ้น เป็นเพียงเรื่องธรรมดาที่เธอได้ทำครั้งแล้วครั้งเล่า

        และเมื่อเธอเช็ดคราบเลือดจากใบมีดจนสะอาด หญิงสาวก็ได้กล่าวออกมา

        “กล้าดียังไงคิดจะลงมือกับนายน้อยสุดที่รักของข้า...”

        เสียงของเธอดูมีเสน่ห์แต่ก็แฝงไปด้วยความเด็ดขาด ในน้ำเสียงนั้นแฝงไปด้วยความโกรธอย่างชัดเจน

        “กิลด์หอคอยอุโรโบรอสงั้นเรอะ?”

        ขณะที่พูด ดวงตาของสีฟ้าครามก็เต็มไปด้วยความเหยียดหยามและไม่แยแสต่อกิลด์ที่มีอิทธิพลนี้

        หญิงสาวผู้นี้ไม่ใช่ใครอื่น นอกจากเป็นหัวหน้าแม่บ้านที่อยู่ในคฤหาสน์ ไอริน

        หลังจากที่อนาเธอร์กลายมาเป็นผู้เล่น หญิงสาวก็เป็นกังวลและได้ติดตามเขามาอย่างเงียบๆ

        ไม่ให้ใครรู้ถึงตัวตนของเธอ แต่เมื่อใดก็ตามที่มีคนกล้าเข้ามาคุกคามชีวิตของอนาเธอร์ หญิงสาวคนนี้ก็พร้อมจะลงมืออย่างไม่ลังเล เพื่อกำจัดศัตรูให้สิ้นซาก

        ต้องย้อนไปเมื่อหลายปีก่อน ความงดงามของเธอทำให้ใครหลายคนตกตะลึง แต่ความโหดเหี้ยมของเธอก็ไม่อาจถูกมองข้ามได้

        ความสามารถในการสังหารอย่างรวดเร็วและไร้เสียงหญิงสาว เป็นที่เลื่องลือในวงการผู้เล่นที่มีอาชีพเป็นนักฆ่า และมีดที่เธอถืออยู่ในมือนั้นก็ไม่ใช่ธรรมดา มันเป็นอาวุธระดับตำนาน คมมีดแห่งเงา ใช้เพื่อการลอบสังหารโดยเฉพาะ

        คมดาบบางเฉียบจนสามารถตัดผ่านอากาศโดยไม่ทิ้งร่องรอย เหยื่อทุกคนของเธอมักจะไม่รู้ตัวว่าตนเองกำลังจะตาย จนกระทั่งศีรษะถูกปลิดขาดออกจากร่าง

        และหลังจากที่เช็ดคราบเลือดเสร็จสิ้นเรียบร้อยแล้ว ตัวหญิงสาวก็ค่อยๆหันหลังกลับ เธอไม่ได้สนใจสิ่งที่เกิดขึ้นด้านล่างอีกต่อไป

        การสังหารหมู่ที่เกิดขึ้นนี้ เป็นเพียงแค่การจัดการปัญหาที่มารบกวนชีวิตของอนาเธอร์ ไม่มีความหมายอะไรมากกว่านั้น

        “รีบกลับไปเช็ดเลือดบนเสื้อก่อนดีกว่า เดี๋ยวนายน้อยกลับมาจะสังเกตเห็นความผิดปกติ!”

        หญิงสาวบ่นพึมพำเบาๆ จากนั้นเธอก็หายตัวไปในเงามืดอย่างไร้ร่องรอย ราวกับว่าไม่เคยมีตัวตนอยู่บนยอดตึกแห่งนี้เลยซักนิด

        ....

        พูดอะไรไม่ออก.. แต่ละคน 555+