ด้านเยี่ยนเยว่ฉีที่ลอบตามมารู้สึกวูบโหวงในใจ
ภาพสุดท้ายที่เห็นคือฉินอ๋องประคองถางซือเซียนขึ้นไปบนรถม้าด้วยท่าทางสนิทสนมกันอย่างยิ่ง ั์ตาดอกท้อหม่นลงนางหันหลังเดินกลับไปยังงานเลี้ยงด้วยหัวใจอันหนักอึ้ง
การที่บุรุษสูงศักดิ์อย่างฉินอ๋องจะแสดงออกต่อหน้าผู้คนว่ามีใจให้นางนั้นไม่ใช่เื่ที่จะเกิดขึ้นง่ายๆ ไม่ใช่หรือ
เยี่ยนเยว่ฉียอมรับว่ายามที่เห็นฉินอ๋องมีท่าทีเปลี่ยนแปลงไปในคราแรกนางรู้สึกผิดต่อเขาเพราะถึงแม้ั์ตาสีนิลนั้นจะมีน้ำแข็งจับแต่ชั่วขณะหนึ่งก็ปรากฏแววผิดหวังออกมาด้วยสุรากี่จอกที่เขากรอกลงลำคอนางก็เห็นด้วยตาทั้งสิ้น ไม่คิดว่าท่านอ๋องที่ได้ชื่อว่าใจแข็งที่สุดผู้หนึ่งจะดื่มหนักจนเมามายโดยมีนางเป็สาเหตุ
ทั้งที่ตัดสินใจตามมู่เลี่ยงหรงออกมาหมายจะขอโทษเขาสักคำหวังว่าหากทำเช่นนี้ฉินอ๋องจะเข้าใจและรอคอยการแต่งงานกับนางอย่างอดทน ส่วนอีกใจหนึ่งก็ภาวนาให้เขาไม่ไยดีน้องสาวอัครเสนาบดีผู้นั้นแต่ทุกอย่างไม่เป็ดั่งที่คิดเอาไว้ น่าปวดใจยิ่งนักที่ไม่ทันข้ามวันคู่หมั้นหมาด ๆ ของนางก็สามารถหาสตรีอื่นมาปลอบประโลมได้แล้ว
ชะตาฟ้าเป็ผู้ลิขิตแต่ความสัมพันธ์คือสิ่งที่หญิงชายพึงสร้างด้วยตนเองแต่ในเมื่อมีถางซือเซียนขวางทางอยู่ นางจะเป็หนึ่งในหัวใจเขาได้อย่างไร
“น้องเล็ก”
เสียงทุ้มนุ่มอันคุ้นเคยลอยเข้าสู่โสตปลุกหญิงสาวตื่นจากภวังค์
“พี่ใหญ่”ั์ตาของนางปรากฏหยดน้ำคลอเอ่อ “ท่านอ๋องกลับไปแล้ว เขาไปกับถางซือเซียน”
“เื่ทั้งหมดนี้เป็ผีมือจิ้นหลิงใช่หรือไม่”
“คะ...คือว่า...”
“ไม่ต้องหาทางแก้ตัวแทนเขารีบบอกข้ามาเดี๋ยวนี้ ว่านี่มันเื่อะไรกัน”
“พี่รองบอกว่าฉีเอ๋อร์ยอมรับท่านอ๋องไวเกินไปไม่ได้หากรีบร้อนแต่งงานกับเขาฉีเอ๋อร์จะต้องกลายเป็สตรีที่ถูกทอดทิ้งให้ตรอมใจอยู่ในเรือนหลังแน่ๆ”
“ข้อเสียของเ้าคือเ้ารองพูดอะไรก็เชื่อหมดไม่คิดบ้างหรือว่าเขากำลังใช้เ้าเป็เครื่องมือเล่นอะไรแพลง ๆ”
“พี่รองยืนยันแล้วว่าท่านอ๋องคือเนื้อคู่ของฉีเอ๋อร์หากเขา้าขัดขวางเื่นี้จริง ๆ คงไม่ปล่อยให้ข้าเข้าวังมาอย่างแน่นอน”
“ฉินอ๋องโดนเ้าหักหน้าต่อธารกำนัลแบบนี้มากกว่ากระมังที่จะทำให้เ้าถูกทอดทิ้งไว้ในเรือนหลังไม่มีบุรุษใดจะชื่นชอบสตรีที่ทำลายเกียรติของตนได้ลงคอ ฉีเอ๋อร์ครั้งนี้เ้าเป็ฝ่ายทำผิดต่อเขา”
“พี่ใหญ่คิดว่าท่านอ๋องเกลียดข้าแล้วอย่างนั้นหรือ”
“พี่ไม่รู้แต่เมื่อครู่ ดูข้าดูแล้วคล้ายกับว่าเ้ากับฉินอ๋องเคยพบกันมาก่อนอย่างไรอย่างนั้น”
“ฉีเอ๋อร์ไม่ปิดปังพี่ใหญ่ฉีเอ๋อร์กับท่านอ๋องมีโอกาสพบกันก่อนงานเลี้ยงเริ่ม ปรากฏว่าท่านอ๋องพึงใจในตัวฉีเอ๋อร์ถึงกับเอ่ยสัญญาจะว่ารับเป็ฉินหวางเฟย”
“มิน่าเล่าเพราะฉินอ๋องมีใจนึกเอ็นดูเ้าอยู่บ้างนี่เอง มิเช่นนั้นพวกเราคงได้พบหายนะกันทั้งตระกูลไปแล้ว”เยี่ยนหยางจงถอนหายใจเฮือกใหญ่ ครานี้เยี่ยนจิ้นหลิงทำอะไรไม่ปรึกษาเขากับท่านพ่อก่อนจนเกือบจะเรียกมัจจุราชมาเยือนหน้าประตูจวนเข้าให้แล้ว
“พี่ใหญ่ขอถามอีกครั้งเ้าเต็มใจแต่งงานกับท่านอ๋องหรือไม่”
“กะ...ก็เต็มใจอยู่เ้าค่ะฉีเอ๋อร์ไม่เคยรู้สึกเช่นนี้กับบุรุษใดมาก่อน”ใบหน้าของเยี่ยนเยว่ฉีฉาบไปด้วยสีแดงระเรื่อ “เพียงยังไม่มั่นใจว่าเขาจะเอ็นดูเพียงฉีเอ๋อร์ผู้เดียวก็เลย้าจะประวิงเวลาออกไปก่อนส่วนพี่รองยืนยันว่าวิธีนี้จะทำให้ท่านอ๋องไม่ทอดทิ้งฉีเอ๋อร์อย่างแน่นอน”
เยี่ยนหยางจงส่ายศีรษะเยี่ยนจิ้นหลิงถึงกับใช้ความรู้สึกของสตรีที่กำลังตกอยู่ในห้วงรักเป็เครื่องมือแต่ก็อดที่จะนึกสงสัยไม่ได้ว่าฉินอ๋องไปทำอะไรให้น้องชายของเขาอาฆาตกัน เ้าจิ้งจอกตัวร้ายถึงได้ลงมือเปลี่ยนแผนที่คุยกันไว้โดยไม่บอกกล่าวความจริงหลังจากน้องชายกับอัครเสนาบดีฝ่ายซ้ายมาหารือเื่นี้ เขากับบิดาก็เตรียมใจไว้อยู่แล้วว่าเยี่ยนเยว่ฉีจะต้องแต่งงานเพื่อตระกูลแต่พอเกิดเื่วุ่นวายในงานเลี้ยง ดูเหมือนท่านพ่อจะยินดีที่การแต่งงานของบุตรสาวคนโปรดต้องถูกเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนด
สุดท้ายแล้วน้องชายผมสีเงินหน้าตายของเขาก็คงไม่ถูกท่านพ่อลงโทษที่ทำอะไรโดยพลการ
“เอาเถิดพี่ใหญ่คิดว่าจิ้งจอกของเรานอกจากหมายใจจะกลั่นแกล้งผู้อื่นแล้วเขาคงมีเหตุผลอื่นปะปนอยู่ด้วยเป็แน่”
“ฉีเอ๋อร์ก็เชื่อเช่นนั้นเ้าค่ะ”
“แต่ถ้าเป็พี่ใหญ่แล้วละก็จะไม่ทำให้ฉินอ๋องมีโทสะเป็อันขาด เ้าคิดว่าพยัคฆ์เคียงบัลลังก์เช่นเขาจะไม่โต้ตอบการกระทำในครั้งนี้ของพวกเ้าหรือ”
“คือว่าฉีเอ๋อร์...ฉีเอ๋อร์ไม่ได้คิดถึงเื่นี้เลยเ้าค่ะ”เยี่ยนหยางจงได้ฟังก็ส่ายศีรษะอีกรอบ
“เอาเถิดในเมื่อจิ้นหลิงเป็ต้นคิด เขาคงไม่ปล่อยเ้าเป็อันตรายแน่”
“ใช่แล้วเ้าค่ะพี่รองบอกว่าอย่างนั้น ”
เยี่ยนหยางจงส่ายศีรษะอีกเป็ครั้งที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้เขารู้สึกปวดเศียรเวียนเกล้า เยี่ยนจิ้นหลิงยุยงเยี่ยนเยว่ฉีให้เล่นกับไฟผู้คนทั้งแคว้นต่างรู้ว่าฉินอ๋องเด็ดขาดถึงเพียงไหนแม้แต่เชื้อพระวงศ์ด้วยกันยังต้องเกรงใจเขา แต่ไอ้จิ้งจอกสีเงินตัวร้ายกลับหาเื่ให้น้องสาวสุดที่รักเข้าสู่อันตรายเสียอย่างนั้น
“จิ้นหลิงออกมา!” เยี่ยนหยางจงตวาด“คิดว่าวิชาเร้นกายระดับนี้จะทำให้ข้าจับจิตเ้าไม่ได้หรือ ไปฝึกมาใหม่”
“ให้ตายเถอะจิ้นหลิงฝึกเพิ่มแล้วจริง ๆ นะพี่ใหญ่ ผู้อื่นซ่อนตัวได้ตั้งครึ่งเค่อ” บุรุษผมสีเงินเดินเข้ามาสมทบพร้อมกับโบกพัดหยกม่วงไปมา
“เ้ารองข้าสาบานเลยว่าหากเ้าทำให้น้องหญิงเล็กต้องประสบเคราะห์กรรมจากเื่นี้แส้ของข้าจะกรีดเนื้อเอาเืของเ้าออกมาทาแผ่นดินอยากจะดูนักว่ามันมีสีเงินเหมือนผมของเ้าด้วยหรือไม่” ั์ตาเหยี่ยวคมปลาบแทบจะบาดร่างกายของน้องชายตัวดีเป็ชิ้นๆ
“โอ๊ะ...จิ้นหลิงกลัวนะ”บุรุษผมเงินทำเป็ปากกล้าเล่นลิ้น แต่สีหน้าซีดเผือดลงเล็กน้อย
“จิ้นหลิงหยุดกวนโทสะข้า” เยี่ยนหยางจงหรี่ั์ตา น้ำเสียงเจือโทสะเขาไม่สนุกไปกับน้องชายเลยสักนิด
“ก็ได้...ก็ได้ท่านรองแม่ทัพ” เยี่ยนจิ้นหลิงหยุดโบกพัดแล้วเขาไม่เสี่ยงให้พี่ชายคนโตโกรธจึงรีบคลายกังวลให้ทันที“เื่นี้ไว้ใจจิ้นหลิงได้อย่างแน่นอน”
“อย่าประมาทอีกฝ่ายคือพยัคฆ์เคียงบัลลังก์”
“จิ้งจอกสีเงินรับทราบแล้ว”
“จิ้นหลิงเ้าสำนึกความผิดตัวเองบ้างหรือไม่”เยี่ยนหยางจงมองน้องชายที่ยังมีท่าทีสบาย ๆ ทั้งที่เพิ่งก่อเื่ด้วยแววตาขึงขัง
“ผู้น้อยทราบความผิดแต่ขอให้กลับไปคุยกันที่บ้านจะได้หรือไม่”
“ก็ได้”เยี่ยนหยางจงจำต้องปรับสีหน้าเป็คุณชายแสนอารีไม่มีวี่แววของบุรุษผู้หน้ากลัวเหลืออยู่แม้แต่น้อย “เอาล่ะ อย่างไรพวกเราก็ควรกลับเข้าไปในงานเลี้ยงกันก่อนท่านพ่อคงรอแล้ว”
สิ้นคำรองแม่ทัพหนุ่มเดินนำหน้าน้องชายสุดแสบตามมาด้วยน้องสาวที่ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว สามพี่น้องกลับเข้างานเลี้ยงชมบุบผาอีกครั้ง
398
![[มี E-book] กิดใหม่มาเป็นภรรยาตัวประกอบของท่านนายพล ยุค80](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1730772529_3529995.webp)
