หลังจากเหตุการณ์ที่ศาลาริมสระบัว เสี่ยวเหมยก็ใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังมากขึ้น นางพยายามหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับเหลียงฟู แต่ในขณะเดียวกันก็อดไม่ได้ที่จะแอบมองเขาจากระยะไกล ความรู้สึกขัดแย้งนี้ทำให้นางทรมานใจเป็อย่างมาก
เหลียงฟูเองก็ไม่ได้เร่งรัดอะไร เขาเข้าใจดีว่าการที่เหลาจางโถวเข้ามาขัดจังหวะนั้นเป็เหมือนการเตือนสติเสี่ยวเหมย แต่เขาก็รู้ว่าเมล็ดพันธุ์แห่งความปรารถนาที่เขาได้หว่านลงไปในใจของนางนั้นได้เริ่มงอกงามแล้ว เขาแค่ต้องรอเวลาที่เหมาะสมเท่านั้น
ในขณะเดียวกัน เหลาจางโถวก็เริ่มเข้ามามีบทบาทในชีวิตของเสี่ยวเหมยมากขึ้น เขาจะปรากฏตัวในที่ที่นางอยู่เสมอ แต่จะรักษาระยะห่างไว้ เขาจะพูดจาด้วยน้ำเสียงที่สุภาพและให้ความเคารพ แต่ในแววตาของเขานั้นกลับเต็มไปด้วยความรู้ทันและเล่ห์เหลี่ยมที่ทำให้นางรู้สึกไม่สบายใจ
วันหนึ่ง เสี่ยวเหมยกำลังเดินเล่นอยู่ในสวนดอกไม้ นางเห็นเหลาจางโถวกำลังรดน้ำต้นไม้อยู่ เขาหันมาเห็นนางแล้วยิ้มอย่างใจดี
“คุณหนูมาเดินเล่นหรือครับ” เหลาจางโถวถาม
“ใช่ค่ะ อากาศดี” เสี่ยวเหมยตอบอย่างระมัดระวัง
“ดอกไม้พวกนี้้าการดูแลเอาใจใส่เป็พิเศษครับ” เหลาจางโถวพูด พลางชี้ไปที่ดอกโบตั๋นที่กำลังเบ่งบาน “เหมือนกับสตรีที่กำลังจะเติบโตเต็มที่”
คำพูดของเขาทำให้นางรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วทั้งใบหน้า นางรู้ว่าเขาไม่ได้พูดถึงดอกไม้เพียงอย่างเดียว
“ท่านพูดอะไรของท่าน” เสี่ยวเหมยถามอย่างไม่พอใจ
“ข้าแค่พูดความจริงครับ” เหลาจางโถวตอบอย่างใจเย็น “สตรีที่กำลังจะเติบโตเต็มที่นั้น้าการดูแลเอาใจใส่เป็พิเศษ ้าน้ำ ้าแสงแดด และ้า... การััที่อ่อนโยน”
เขาเน้นคำว่า ‘การััที่อ่อนโยน’ อย่างจงใจ ทำให้นางรู้สึกเหมือนถูกเปลื้องผ้าด้วยสายตาของเขา
“ข้าไม่เข้าใจที่ท่านพูด” เสี่ยวเหมยพยายามปฏิเสธ
“คุณหนูเข้าใจดีครับ” เหลาจางโถวพูด พลางยิ้มอย่างมีเลศนัย “คุณหนูไม่ต้องอายหรอกครับ ความปรารถนาเป็เื่ธรรมชาติ”
คำพูดของเขาเหมือนกับคำพูดของเหลียงฟู แต่กลับให้ความรู้สึกที่แตกต่างกัน คำพูดของเหลียงฟูนั้นเต็มไปด้วยความร้อนแรงและความหิวกระหาย แต่คำพูดของเหลาจางโถวนั้นเต็มไปด้วยความรู้ทันและประสบการณ์ที่ทำให้นางรู้สึกกลัวและตื่นเต้นไปพร้อมๆ กัน
“ข้าต้องไปแล้ว” เสี่ยวเหมยพูด แล้วรีบเดินจากไปทันที
เหลาจางโถวมองตามร่างของเสี่ยวเหมยที่เดินจากไป มุมปากของเขายกขึ้นเป็รอยยิ้มเ้าเล่ห์ เขารู้ว่าเขากำลังเล่นกับไฟ แต่เขาก็ไม่กลัว เขาชอบความท้าทาย และเขาก็รู้ว่าดอกบัวดอกนี้จะต้องเป็ของเขาในที่สุด
ในขณะเดียวกัน เสี่ยวเหมยกลับมาถึงห้องด้วยความรู้สึกที่ปั่นป่วน นางรู้สึกเหมือนกำลังถูกผู้ชายสองคนล้อมรอบ นางรู้สึกเหมือนกำลังถูกดึงเข้าไปในวังวนของความปรารถนาที่นางไม่อาจต้านทานได้
นางรู้ว่านางต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อหยุดความรู้สึกนี้ แต่นางก็ไม่อาจทำได้ ความปรารถนาที่กำลังเติบโตขึ้นภายในตัวนางนั้นแรงกล้าเกินกว่าที่นางจะควบคุมได้
นางตัดสินใจที่จะไปหาเสี่ยวหง เพื่อขอคำปรึกษา เสี่ยวหงเป็คนเดียวที่นางสามารถไว้ใจได้ในเื่นี้
“เสี่ยวหง ข้าควรทำอย่างไรดี” เสี่ยวเหมยถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “ข้ารู้สึกเหมือนกำลังจะบ้า”
“คุณหนูไม่ต้องกังวลหรอกค่ะ” เสี่ยวหงพูด พลางกอดคุณหนูของตนอย่างอ่อนโยน “ความปรารถนาเป็เื่ธรรมชาติ คุณหนูแค่ต้องยอมรับมัน”
“แต่ข้า... ข้าเป็คุณหนูในห้องหอ ข้าไม่ควรมีความรู้สึกเช่นนี้” เสี่ยวเหมยพูด
“คุณหนูเป็มนุษย์ค่ะ” เสี่ยวหงพูด “มนุษย์ทุกคนมีความปรารถนา คุณหนูแค่ต้องหาทางสนองความ้าของตัวเองอย่างปลอดภัย”
“อย่างปลอดภัย?” เสี่ยวเหมยถามอย่างสงสัย
“ใช่ค่ะ” เสี่ยวหงตอบ “คุณหนูต้องหาคนที่คุณหนูสามารถไว้ใจได้ คนที่จะไม่เปิดเผยความลับของคุณหนู”
เสี่ยวเหมยคิดถึงเหลียงฟูและเหลาจางโถว นางไม่รู้ว่านางควรไว้ใจใครดี เหลียงฟูนั้นร้อนแรงและน่าตื่นเต้น แต่เหลาจางโถวนั้นมีประสบการณ์และรู้ทัน
“ข้าไม่รู้ว่าข้าควรไว้ใจใครดี” เสี่ยวเหมยพูด
“คุณหนูไม่ต้องรีบร้อนหรอกค่ะ” เสี่ยวหงพูด “คุณหนูยังมีเวลาอีกมากที่จะตัดสินใจ”
คำพูดของเสี่ยวหงทำให้นางรู้สึกสบายใจขึ้นเล็กน้อย นางรู้ว่านางไม่ได้อยู่คนเดียวในเื่นี้ นางมีเสี่ยวหงอยู่ข้างๆ
คืนนั้น เสี่ยวเหมยนอนไม่หลับ นางคิดถึงเหลียงฟูและเหลาจางโถว นางคิดถึงคำพูดของพวกเขา คิดถึงสายตาของพวกเขา คิดถึงการััของพวกเขา นางรู้สึกเหมือนกำลังถูกดึงเข้าไปในวังวนของความปรารถนาที่นางไม่อาจต้านทานได้
นางลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินไปที่หน้าต่าง นางมองออกไปยังสวนด้านหลัง นางเห็นเงาตะคุ่มๆ ของเหลียงฟูกำลังเดินตรวจตราอยู่ นางรู้ว่าเขาอยู่ใกล้ๆ นางรู้ว่าเขากำลังคิดถึงนางเหมือนกัน
นางยกมือขึ้นััหน้าอกข้างซ้ายที่หัวใจยังคงเต้นแรงไม่หยุด นางรู้ว่านางไม่สามารถหยุดความปรารถนานี้ได้อีกต่อไป นางต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อสนองความ้าของตัวเอง
นางตัดสินใจแล้ว นางจะยอมจำนนต่อความปรารถนานี้ นางจะยอมจำนนต่อเหลียงฟู และนางจะยอมจำนนต่อตัณหาที่กำลังเผาผลาญนางจากภายใน
ดอกบัวในสายลมกำลังเปิดกลีบออกเต็มที่ เตรียมพร้อมที่จะรับกับสายลมแห่งราคะที่กำลังจะพัดโหมกระหน่ำมาอย่างรุนแรง
33
