"ลำบากั้แ่เด็กยันโต มาเป็ผู้ฝึกปราณก็ยังลำบากไม่หยุด ทำไมข้าไม่เกิดมาเป็ลูกคนรวยมั้ง แต่เอาเถอะนี่แหละความสนุกของชีวิต!"
ปัง!
เฟยเทียนรำพันเล็กน้อยก่อนจะกระทืบเท้าสร้างความมั่นใจและเรียกขวัญตัวเอง เ้านี่เป็แค่ขั้นรวบรวมระดับกลางเท่าเขา
นั้นหมายความว่าเขายังมีโอกาสชนะอยู่!
โฮก!!
มันคำรามเสียงดังอีกครั้งและมองเขาอย่างเหยียดหยามและดูถูก บางทีในใจมันอาจพูดว่า มนุษย์สกปรกนี่เป็ใครบังอาจให้มาสู้กับบิดา ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง!
มันเปิดฉากโจมตีอย่างรวดเร็วที่ได้ชื่อว่าสิงโตราตรีพฤกษา เพราะร่างสีดำเหมือนกลางคืน หางและสามารถยืดหดแปรรูปร้อยแปดพันหมื่น เพราะส่วนหางเป็พฤกษา!
หางอันแข็งกร้าวที่แปลงเป็ไม้ท่อนั์ฟาดลงที่เฟยเทียน เขาเร่งปราณใช้ก้าวย่างเมฆาหลบหลีก
สัตว์ส่วนใหญ่จะมีจุดอ่อนโดยธรรมชาติ และสัตว์สี่ขาจุดอ่อนที่ง่ายดายที่สุดคือใต้ท้อง! แต่การจะเข้าไปได้ยังไงละ?
เ้านี้แข็งแกร่งทั้งโจมตีและตั้งรับ โดยเฉพาะพฤกษาถนัดการตั้งรับแต่กำเนิด!
เขาหลบฉากออกทางขวาวาดกระบี่ไปรอบหนึ่ง ทำให้มันชักหางกลับไปป้องกันถือโอกาสเฟยเทียนถอยกลับมาตั้งหลัก
"เดรัจฉานน้อย ไม่สู้เ้ายอมมาเป็สัตว์เลี้ยงข้า ข้าจะให้เ้ากินอิ่มหน่ำสำราญ และสามารถพัฒนาสู่ราชันราชสีห์เป็อย่างไร!" เขาพูดทั้งๆที่ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเข้าใจรึเปล่าแต่เพื่อเพิ่มการยั่วยุจึงทำสีหน้าท่าทางกลัวพระบาท ประกอบไปด้วย
และเหมือนสิงโตราตรีพฤกษาตัวนี้จะไม่ธรรมดาคล้ายเข้าใจว่าเฟยเทียนกำลังล้อเลียนมัน หน้าตาดุดันพ่นลมหายใจหนัก
แปรผันหางกลายเป็หอกหลายอันแผ่ขยายพุ่งเข้ารุมแทงเฟยเทียนจากสี่ทิศแปดทาง!
"เวรตะไล!!" เขาสบถและใช้กระบวนท่า ชุมนุมหิมะในการสกัดกั้น อย่างน้อยก็ป้องกันออกไปได้ส่วนใหญ่
"อสรพิษ!" เขาพึมพำและใช้กระบวนท่าอสรพิษของหมัดอสูรโลหิต กระโจนออกจากวงล้อม ตีลังกาสองสามตลบจึงลุกขึ้นได้
"ได้เ้าจะเล่นแบบนี้ใช่มั้ย!" เฟยเทียนชิงจังหวะสิงโตกำลังหันหลังกลับมาหาตน รวบรวมพลังปราณไว้ที่กระบี่ผี
"หิมะตัดขอบฟ้า!!" นี่เป็กระบวนท่าที่รุนแรงแต่กลับเชื่องช้า
เฟยเทียนออกกระบี่เสร็จเขาเก็บมันเข้าไปและพุ่งหลีกข้างลอดใต้ท้องของสิงโตราตรีพฤกษา ขณะที่มันกำลังสนใจกระบวนท่าของเขาอยู่
เมื่อผ่านลอดมาเขาตั้งกระบวนท่า
"พยัคฆ์!" โฮก!! เสียงพยัคฆ์คำรามดังสนั่น หมัดของเฟยเทียนกระแทกเข้าสีข้างของสิงโตราตรีพฤกษาเต็มเปา
มันเซเล็กน้อยและหันมาสนใจเฟยเทียน ซึ่งเขาก็ยั่วยุมันไว้และพยายามล่อมัน
"ไอ้สิงโตขี้เรื้อนบิดาอุสาจะให้เป็สัตว์เลี้ยงดื้อด้านนัก!" เขาทำสีหน้ากวนพระบาท และออกหมัดปล่อยปราณใส่มันเพื่อเป็การก่อกวน
โฮก!!!!
มันโมโหโกธามาก ถูกเ้าลูกลิงนี่ปั่นประสาทไม่หยุด มันชูหางขึ้นมาและรวบรวม ปล่อยหอกพฤกษาออกมาเต็มห้อง
"เวรแล้วไง! เวรแล้วไง!" เขาหลบหลีกทั้งใช้ก้าวย่างเมฆา กระบี่ผีปัดป้อง
ตู้ม!
ขณะสิงโตราตรีพฤกษากำลังมุ่งความสนใจมาที่เฟยเทียนเต็มกำลัง ในที่สุดหิมะตัดขอบฟ้าก็ถึงตัวสิงโตราตรีพฤกษา ส่งผลให้มันไขว่เขว่และาเ็
เฟยเทียนจะปล่อยโอกาสทองชั้นเลิศแบบนี้หลุดมือหรอ?
เขาพุ่งเข้าไปรวบรวมปราณทั้งหมดในตันเถียน จนกระบี่ผีเรืองแสงอ่อนๆ
"กระ! บี่! โรย! รา!"
อานุภาพดั่งทัณฑ์์ กระบี่ผีปลดปล่อยพลังอย่างไม่เคยมีมาก่อน ทั่วร่างเฟยเทียนอาบแสง ส่วนสิงโตราตรีพฤกษาน่ะหรอ?
มันใอยู่แต่ก็ตั้งสติได้รวดเร็วและนำหางมากันเป็โล่ แต่แค่นั้นจะป้องกันได้จริงหรือ? นี้เป็วิชายุทธ์ที่ิญญาาให้มาเลยนะ!
แถมยังรวมพลังของเขาทั้งหมดไว้ด้วย!
ปัง!!
เสียงนี้ะเืไปทุกหย่อมหญ้า ห้องขนาดใหญ่คล้ายจะถล่ม ฝุ่นควันปลิวว่อนบดบังการมองเห็น
เฟยเทียนะโถอยหลังออกมาและล้มฮวบลงเขาฉวยจังหวะนั้นนำของเหลวสีน้ำเงินออกมาและดื่มเพื่อฟื้นฟูพลังเงียบๆ รวมถึงรักษาอาการาเ็
โฮก!
เสียงคำรามต่ำอันเ็ปดังออกมาจากกลุ่มควันก่อนจะค่อยๆจางหายไป เผยให้เห็นร่างของสิงโตราตรีพฤกษาที่หางถูกตัด ส่วนหัวถูกฟันจนเห็นกระดูก ยาวฟาดไปกลางหลัง
สภาพดูไม่ได้ สะบักสะบอมเป็ที่สุด
"หากใช้กระบวนท่านี้กับสยงป้าเขาคงตายเลยกระมัง" เหยเทียนวิเคราะห์ สิงโตราตรีพฤกษาแข็งแกร่งและป้องกันได้ดีเยี่ยม ยังขนาดนี้ แล้วคนปกติละ?
ไม่ต้องคิดภาพให้บาดตาเสียยังดีกว่า เฟยเทียนฟื้นฟูปราณอย่างรีบร้อน เขาตั้งใจเฝ้าระวังเ้าสิงโตนี้เช่นกัน
เป็ถึงทายาทจ้าวป่าย่อมมีศักดิ์ศรีของตนเอง เขากลัวว่ามันจะยอมะเิพลังชีวิตเพื่อฆ่าเขา
แต่จู่ๆก็มีแสงครอบคลุมมันและหายไปทันที!
"ยินดีด้วยเ้าผ่านด่านที่หนึ่ง การคิดสังหารสิงโตราตรีพฤกษาไม่ใช่สิ่งที่ควร ข้าบอกแค่ว่าผ่านด่าน อย่าได้ฆ่าได้แกงกันเลย เอาละเ้าพร้อมเมื่อไหร่ก็พูดนะ ข้าจะปล่อยด่านต่อไป" เสียงใสดังขึ้นเพื่อเรียกสติเฟยเทียน
"ขอรับท่าน" เขาพูดและรีบฟื้นฟูปราณและาแ
..
เ้าอ้วนหวัง
"ที่นี่ที่ไหน?" มันสำรวจรอบๆที่นี่เป็ถ้ำแปลกประหลาดแห่งหนึ่ง พื้นผิวเรียบเนียนไร้จุดบกพร่อง รอบๆมีรูปปั้นพระพุทธรูปเป็ร้อยประทับอยู่ แต่ละองค์ล้วนกำลังพึมพำบางอย่างทั้งที่เป็รูปปั้น
ทำให้เ้าอ้วนหวังขนลุกและหวาดกลัวมาก มันข่มใจและสงบสติ มันเตรียมใจมาอยู่แล้วในแดนโบราณ ภัยอันตรายมีทุกรูปแบบ!
"นี่คงเป็ด่านทดสอบจิตใจอย่างหนึ่ง หากข้าสามารถเข้าถึงแก่นได้บางทีอาจมีทางออก" มันก็คิดไม่ออกเช่นกันคิดได้แต่วิธีนี้
ปกติมันจะมีเฟยเทียนคอยเป็หัวสมองตัวเองเป็กำลังนี่หว่า
ไม่พูดพร่ำทำเพลงเ้าอ้วนหวังนั่งขัดสมาธิสำรวมตนและนั่งฟังและพิจารณาธรรมอย่างเงียบๆ ด้วยความรู้จากตอนเป็คนธรรมดา
..
เ้าผอมหม่า
มันอยู่ในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ที่นี่มีผู้คนมากหน้าหลายตา มันเป็ทายาทเศรษฐีของหมู่บ้านนี้ และที่นี่คนยากจนมากมาย
"บางทีอาจให้ข้าช่วยเหลือคน" มันก็เป็เหมือนเ้าอ้วนหวัง เริ่มทำความดี แจกเงิน ช่วยเหลือสิ่งต่างๆ ยกของบ้างให้อาหารแก่เด็กบ้าง
ทำทุกอย่างที่รู้สึกว่าเป็การทำความดี ต่อผู้คนในหมู่บ้าน
..
ฟู่คงมิน
นี่คงเป็รายเดียวที่อยู่ในห้องต่อสู้เหมือนกับเฟยเทียน มันกำลังต่อสู้กับวานรหกแขน อย่างดุเดือด
อาวุธที่เขาใช้คือพลองสีเหลืองทอง ลวดลายบนนั้นคือก้อนเมฆ์ หัวท้ายมีวงแหวนครอบไว้ ดูสง่ามาก
ทุกครั้งที่วานรหกแขนโจมตีพร้อมกันหลายทิศทาง ฟู่คงมินสามารถรับได้หมด เขาพลิกแพลงไต่ตามแขน ะโไปมาพลางนำพลองขัดแข้งขัดขา ปัดป้องออก เน้นไปทางตั้งรับ
ฟู่คงมินพยายามประหยัดพลังปราณจะใช้ก็ต่อเมื่อเจอจังหวะดีๆโอกาสทองชั้นเลิศเท่านั้น
..
โถงใหญ่วิหารพุทธ
"พวกเขาทั้งสี่ล้วนมีวิถีของตนเอง เวลากำหนดสามชั่วยาม หากผ่านไปได้ก่อนเวลาก็ถือว่ามีวาสนาต่อกัน หากเลยกำหนดพวกเ้าคงต้องกลับไปมือเปล่าแล้วละ" รูปร่างของเสียงนี้เป็แสงสีทองล้อมรอบร่างกาย มองไม่เห็นหน้าตา
รูปร่างกำยำเนื้อตัวสีทองอร่ามดังทองมะเจือ คาดว่านี้คงเป็เนื้อแท้ของเขากระมัง
..
ขอบคุณที่อ่านครับ โทษมาช้าหน่อยงานเยอะมาก ก.ล้านตัว อาจจะสั้นๆหน่อยน้าา
243
