หลังจากที่จ้าวชิงเหยาสามารถแสดงความสามารถทางการแพทย์ในการรักษาอาการไข้ปริศนาของลุงฟู่ได้สำเร็จ หลี่จ้านก็อนุญาตให้เธอออกนอกจวนเพื่อจัดหาสมุนไพรหายากตามที่ร้องขอ แต่ไม่ใช่การออกไปเพียงลำพัง
ยามรุ่งอรุณที่แสงยังสลัว จ้าวชิงเหยา และ เสี่ยวเยว่ แต่งกายในชุดชาวบ้านที่เรียบง่ายเพื่อปลอมตัวออกไปที่ตลาดและชุมชน หลิ่งเฟิง องครักษ์ผู้ภักดีในชุดสามัญชนที่ดูเ็าตามปกติ แอบตามอยู่ห่าง ๆ เพื่อดูแลความปลอดภัย และจับตามองชายาไปพร้อมกัน
“คุณหนูเ้าคะ ท่านอ๋องไม่ได้ประทับใจแค่เื่หมอหลวงหรอกเ้าค่ะ” เสี่ยวเยว่กระซิบอย่างตื่นเต้นขณะเดินอยู่ในตลาดที่คึกคักและมีชีวิตชีวา ซึ่งเป็ภาพที่ตรงกันข้ามกับความเงียบเหงาในจวนอย่างสิ้นเชิง “ท่านอ๋องทรงประทับใจที่ท่านอ๋องทรงเห็นความงามของท่านในงานเลี้ยงเมื่อวันก่อน...”
“เสี่ยวเยว่” ชิงเหยาตัดบททันที “ข้ามาที่นี่เพื่อ สมุนไพร ไม่ใช่เพื่อความงาม”
แต่สายตาของชิงเหยาไม่ได้ละเลยสภาพแวดล้อม เธอสำรวจแผงขายสมุนไพรอย่างละเอียด และใช้ความรู้ในการเลือกซื้อของที่หายากและมีคุณภาพสูง ซึ่งเป็สิ่งที่ไม่สามารถหาได้จากตำราแพทย์โบราณทั่วไป
ขณะที่กำลังต่อรองราคาซื้อ ตงกุย (สมุนไพรหายากชนิดหนึ่งที่ช่วยบำรุงเส้นประสาท) ชิงเหยาก็เห็น ชายชราผู้หนึ่ง ล้มลงที่กลางตลาด โดยมีาแฉกรรจ์ที่หน้าท้องเนื่องจากถูกมีดบาด
ความโกลาหลเกิดขึ้นทันที ชาวบ้านแตกตื่นหนีหาย มีเพียง ชิงเหยา เท่านั้นที่พุ่งเข้าไปหาชายชราด้วยสัญชาตญาณของศัลยแพทย์
“เสี่ยวเยว่! นำผ้าสะอาดมาให้ข้า! ห้ามเื!” ชิงเหยาสั่งอย่างรวดเร็ว
เธอใช้มือที่รวดเร็วและเด็ดขาดของศัลยแพทย์ทำการ ปฐมพยาบาลฉุกเฉิน กดาแเพื่อห้ามเื และประเมินความเสียหายภายในอย่างรวดเร็ว
“าแลึกถึงอวัยวะภายใน! ต้องเย็บแผลและทำการผ่าตัดทันที!”
ชิงเหยารู้ดีว่าเธอไม่สามารถทำศัลยกรรมใหญ่กลางตลาดได้ แต่เธอตัดสินใจใช้ เข็มเย็บผ้า ที่เธอพกติดตัวมาทำการ เย็บแผลหยาบๆ เพื่อรั้งาแและหยุดการเสียเืให้ได้มากที่สุด ซึ่งเป็เทคนิคที่แพทย์โบราณไม่เคยรู้จัก
ผู้คนที่มุงดูต่างตะลึงกับการกระทำที่แปลกประหลาดของหญิงสาวผู้นี้ การเคลื่อนไหวของเธอเร็ว รุนแรง แต่แม่นยำ
หลิ่งเฟิง ที่กำลังซุ่มดูอยู่ถึงกับนิ่งอึ้ง เขากำดาบในมือแน่นด้วยความกังวลว่าเธอจะดึงดูดความสนใจจากศัตรู แต่เมื่อเห็นใบหน้าที่มุ่งมั่นของชิงเหยา และการรักษาที่ช่วยชีวิตชายชราคนนั้นได้อย่างปาฏิหาริย์ เขาก็คลายความระแวงลงเล็กน้อย เขายอมรับในความสามารถที่แท้จริงของเธอแล้ว
เมื่อกลับมาถึงจวนฉินอ๋อง ชิงเหยาก็สั่งให้เสี่ยวเยว่เริ่ม จัดตั้งโรงหมอลับ/ห้องปฏิบัติการ อย่างเป็ทางการในเรือนของเธอ
“เสี่ยวเยว่ เราต้องใช้พื้นที่นี้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด” ชิงเหยาสั่งขณะจัดวางสมุนไพรและอุปกรณ์ “ข้าจะต้องประดิษฐ์เครื่องมือผ่าตัดที่ซับซ้อนขึ้น และนี่คือสิ่งที่เราต้องทำ”
ชิงเหยาเริ่มประดิษฐ์อุปกรณ์ผ่าตัดและเครื่องมือทางการแพทย์จากของที่เธอหามาได้:
มีดผ่าตัด: เธอใช้เหล็กกล้าที่หลิ่งเฟิงจัดหามาให้และลับคมจนแหลมคมยิ่งกว่าที่ช่างฝีมือโบราณทำได้
ด้ายเย็บแผล: เธอใช้เส้นไหมที่เหนียวแน่นและต้มฆ่าเชื้อซ้ำ ๆ
เครื่องวัดความดันเบื้องต้น: เธอประดิษฐ์อุปกรณ์อย่างง่ายจากท่อไม้ไผ่และน้ำ
ภายในห้องเปลี่ยนไป กลายเป็
ห้องยาและห้องปฏิบัติการเล็ก ๆ เต็มไปด้วยสมุนไพร กลิ่นยา และอุปกรณ์แปลกใหม่ที่นางเอกประดิษฐ์ขึ้น ซึ่งขัดแย้งกับความเป็จีนโบราณอย่างสิ้นเชิง
ขณะที่ชิงเหยากำลังจัดเตรียมเครื่องมือ หลี่จ้านก็ถูกเข็นเข้ามาในเรือนของเธอ เขาเห็นความวุ่นวายและความแปลกประหลาดในห้องของเธอ
“เ้ากำลังสร้างอะไรกันแน่?” หลี่จ้านถามด้วยน้ำเสียงเ็า เขารู้สึกถึงกลิ่นยาที่รุนแรงและเห็นเครื่องมือแปลก ๆ ที่วางอยู่
“ข้ากำลังเตรียม เครื่องมือสำหรับผ่าตัด เพคะ” ชิงเหยาตอบ “ข้าไม่สามารถผ่าตัดเส้นประสาทที่ละเอียดอ่อนของท่านด้วยเข็มเย็บผ้าธรรมดาได้”
“ผ่าตัด” หลี่จ้านทวนคำ ใบหน้าของเขายังคงนิ่งสงบ แต่ดวงตาของเขามีความตึงเครียด “เ้าคิดว่าข้าจะปล่อยให้เ้ากรีดร่างของข้าด้วยของเล่นเหล่านี้ได้ง่าย ๆ งั้นหรือ? ใครจะรับประกันความสำเร็จ?”
“ข้า รับประกันเพคะ” ชิงเหยาตอบอย่างมั่นคงและเด็ดขาด “แต่ความเสี่ยงยังคงมีอยู่”
“ข้ายังไม่เชื่อเ้า!” หลี่จ้านกล่าวเสียงดัง “เ้าเป็ส่วนหนึ่งของแผนการร้ายของใครบางคน และเ้ากำลังสร้างละครเพื่อเข้าถึงตัวข้า! ข้าไม่เชื่อว่าความสามารถของเ้าจะบริสุทธิ์ถึงเพียงนี้!”
ชิงเหยาเดินเข้าหาเขาอย่างช้า ๆ
“ถ้าข้าเป็ส่วนหนึ่งของแผนการร้ายจริง” ชิงเหยาโต้กลับ “ท่านอ๋องไม่คิดบ้างหรือว่า
การที่ท่านกลับมาเดินได้ คือแผนการที่ร้ายกาจที่สุดสำหรับศัตรูของท่าน? หากท่านยังเป็อ๋องขาพิการ พวกเขาจะไม่สนใจท่าน แต่หากท่านกลับมาเดินได้... อำนาจ และ ความน่าเกรงขาม ของท่านก็จะกลับคืนมา”
คำพูดของชิงเหยาแทงใจดำหลี่จ้านอย่างจัง
การกลับมามีอำนาจ... นั่นคือสิ่งที่ข้า้าที่สุด
“ตลอดสามเดือนนี้ ข้าจะทำการฝังเข็มกระตุ้นอย่างต่อเนื่อง” ชิงเหยากล่าวต่อ “หากท่านััได้ถึงชีวิตที่กลับคืนสู่ขาของท่าน... นั่นคือ การพิสูจน์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด และเมื่อถึงวันนั้น ข้าจะทำการผ่าตัด”
หลี่จ้านพยักหน้าอย่างช้า ๆ ในที่สุด “ข้าจะให้เวลาเ้า
สามเดือน”
ขณะที่หลี่จ้านกำลังถูกเข็นกลับไป หลิ่งเฟิง ก็เข้ามารายงานด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด
“ท่านอ๋อง! ขุนนางและเชื้อพระวงศ์ที่ไม่้าให้ท่านกลับมามีอำนาจเริ่มเคลื่อนไหวแล้วพ่ะย่ะค่ะ พวกเขากำลังส่งคนมาที่จวนเพื่อ
จับตามอง การกระทำของชายา”
“จับตามอง รึ?” หลี่จ้านยิ้มเยียบเย็น “ก็ดี! จ้าวชิงเหยา คือเบี้ยที่ข้ากำลังใช้! ให้พวกเขาได้ดูละครเื่นี้อย่างใกล้ชิด... และจงเตรียมพร้อมรับผลลัพธ์ที่จะตามมา”
11K
