เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่ห้าสิบเอ็ด หมองูบาบูหมอช้างบาบอน

อย่างที่ผมสงสัยมาตลอดว่า เคย์เนธแห่งเฟทสเตไนท์อ้างว่าเป็นลอร์ด แต่ดันไม่เอาพรรคพวกมาช่วยรุมชาวบ้านเลย

เขายังมีนิสัยอย่างนายน้อยสกุลใหญ่ที่เชื่อมั่นในตนเองอยู่นั่นเอง

แต่เสียใจด้วยนะ

ขุนแผนกับแสนตรีเพชรกล้าต่อสู้กันสอนให้ผมรู้ว่าคนคนเดียวไม่สามารถเอาชนะอีกฝ่ายที่มีสามสิบกว่าคนได้

ต่อให้เราพยายามติดของครบทั้งตัวและมีเงื่อนไขและสัตย์สาบานฝังอัญมณีตามร่างกายแบบแสนตรีเพชรกล้าแล้วก็ตาม

แสดงความแตกต่างกันทางด้านประสบการณ์อย่างเห็นได้ชัดว่าเคย์เนธเติบโตมาอย่างดี มาจากรากฐานครอบครัวที่แข็งแกร่ง ไม่เคยต้องยากลำบากในโลกความเป็นจริงที่โหดร้าย

ส่วนขุนแผนอาละวาดมาแล้วทั่วแผ่นดินรู้ว่าการต่อสู้จริงๆนั้นมันเป็นอย่างไร

แม้จะเป็นผู้ใช้เวทย์เหมือนกันแต่ก็มีความแตกต่างกันในด้านการนำไปใช้

ว่าหากตอนผีฟ้ามาจัดการผม

ผมไม่มีไอ้ห้อยไอ้โหนคอยช่วยผมคงตายไปแล้วนั่นล่ะ

ทำให้ผมตระหนักถึงพลังมิตรภาพเพิ่มขึ้นอย่างมาก

อาจารย์คงหลับตาอย่างครุ่นคิด

ผมกล่าวว่า

“เอาคนที่แข็งแกร่งสามารถคุ้มครองชั้นได้น่ะจ๊ะไม่ต้องห่วงชั้นจะให้ความเคารพคนที่อาจารย์คงแนะมาอย่างญาติผู้ใหญ่”

ในเมื่อไหนไหนแล้วผมก็คิดว่าเอาคนที่เก่งไว้ก่อนจะดีกว่า

อาจารย์คงพยักหน้ารับ

“อืมพวกที่ข้ารู้จักหลายคนเข้าไปในป่าบำเพ็ญตนหรือเดินทางไปอินเดียแต่ข้าพึ่งได้ข่าวคราวมาสองสามคนหากเจ้าสนใจข้าจะลองแนะนำให้”

“ขอบพระคุณอาจารย์มากจ๊ะ”