โรมหายใจออกจมูกแรงเมื่อรู้สึกปวดฉี่แต่ไม่อยากลุกจากที่นอนเขาพลิกตัวอย่างรำคาญตัวเองที่เหมือนรากงอกติดเตียง
“โอ๊ยยย!” นี่หัวเขาไปโหม่งกับขอบเตียงหรือผนังห้องกันนะถึงได้เจ็บชะมัดคนงัวเงียจึงค่อยๆ ปรือตาขึ้นมอง สิ่งที่เห็นทำให้มั่นใจว่าหัวเขาไม่แตกแน่นอน..ดีนะที่กระแทกกับหน้าผากคน
“...!!!....”
เดี๋ยวนะ!
“เอ้ยยยย!!!” โรมถึงกับตาค้างตะลึง
วสันต์ลืมตามองคนที่ร้องลั่นขณะยกมือลูบหน้าผากตัวเองอันที่จริงเขาอาจจะไม่ตื่นมาหรอก..ถ้าไม่เพราะอีกฝ่ายเล่นโขกหัวเขาซะดังโป๊กขนาดนี้
“นะ นะ..นาย! ทำไมมานอนตรงนี้ฮะ”
“ก็นี่มันที่นอนฉัน”
“ห๊า!” คนที่ตาสว่างแทนฟ้าข้างนอกที่ยังมืดสนิทเพราะเพิ่งจะตีสี่กว่าๆ กวาดสายตามองรอบตัวห้องนอน ผ้าม่าน เตียง นี่มันห้องนายวสันต์
ตายละกู! มาอยู่นี่ได้ไงวะ
มือเนียนตวัดคลุมหน้าอกตัวเองอย่างไม่แน่ใจว่าตอนเขาหลับจะถูกอีกฝ่ายสำรวจส่วนไหนของร่างกายบ้างเพราะเขามาที่นี่ในฐานะ น.ส.ลัมภ์ ขืนถูกจับได้ว่าปลอมตัวมาแทนกัน มีหวังถูกเฉดหัวออกจากรีสอร์ตแทบไม่ทันแน่
วสันต์เห็นท่าทีคนตกตื่นก็เข้าใจไปอีกทาง คิดว่าลัมภ์ใที่อยู่ๆก็ตื่นมาพบว่าตัวเองนอนอยู่กับผู้ชาย ถึงจะห้าวๆ ยังไงแต่ก็ผู้หญิงล่ะนะ..คงไม่พ้นกลัวถูกล่วงเกิน
“เธอไม่ได้ทำอะไรฉันหรอก”
“หือออออ” โรมทำหน้าฝืด..ไม่คิดว่าเขาจะพูดแบบนี้ มือใหญ่ดันบ่าอีกฝ่ายจนตัวโยก
“อย่างเธอ..ฉันจะไปทำอะไร นอนอาบเหงื่อต่างน้ำอย่างเนี้ยตื่นมาก็ดีละ..ไปอาบน้ำไป!” คนถูกไล่รีบดีดตัวเด้งลงจากเตียงเพื่อสำรวจกลิ่นตัวเอง แล้วก็ต้องยกหลังมือขึ้นบี้จมูกตัวเองเมื่อรู้สึกถึงกลิ่นทะแม่งๆคนบนเตียงถึงกับส่ายหน้าขณะหรี่ตาขวางใส่
“ยังไม่ไปอีก!”
“ขอโทษนะนาย เดี๋ยวจะรีบซักผ้าห่มกับที่นอนให้แต่เช้าเลย”
“ไม่ต้อง”
“แต่ว่า..”
“ไป อาบ น้ำ!” โรมรีบค้อมหัวให้ แล้ววิ่งปรูดออกไปจากห้อง..แทบจะลืมไปเลยล่ะว่ากำลังปวดฉี่อยู่ทิ้งให้คนในห้องต้องถอนหายใจแรงๆ บ้าง
ดีแล้วที่ไม่ยอมอาบ..เพราะขืนมานอนตัวหอมๆอยู่ใกล้ๆ ก็..
วสันต์สะบัดหัวคล้ายจะไล่ความคิดอุตริบางอย่างที่ผุดขึ้นมาในสมอง
“คิดอะไรบ้าๆ แต่เช้าวะเนี่ย”
346
