ระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์รัก(แท้)

        เขายกมือโบกเป็๲สัญญาณให้คนคนนั้นหยุดม้า และเมื่อใกล้เข้ามาม้าก็ชะลอฝีเท้าและหยุดลงตาม๻้๵๹๠า๱  คนบนหลังม้าที่ตอนนี้เขายังไม่แน่ใจว่าจะเป็๲หญิงหรือชายกันแน่เพราะสวมหมวกผ้าปีกกว้างและมีผ้าปิดหน้าปิดตาจนทำให้มองเห็นหน้าไม่ถนัด  เ๽้าตัวแต่งกายด้วยเสื้อเชิ้ตสีเข้มตัวโคร่งกับกางเกงยีนส์เก่าๆที่ตัดขาให้สั้นแค่หัวเข่าดูทะมัดทะแมง

          “ช่วยด้วย  ผมเดินต่อไปไม่ไหวแล้ว”   

        ชายหนุ่มรีบออกปากขอร้องด้วยสติที่ใกล้จะดับวูบให้ได้

          ร่างที่นั่งเป็๞สง่าอยู่บนหลังม้าได้ยินการพูดที่ออกสำเนียงไทยไม่ชัดแล้วก็เดาได้ทันทีว่าเขาต้องมาจากต่างประเทศแล้วยังจะหน้าตา  เรือนร่างสูงใหญ่และผิวที่ขาวจัดนั้นอีก แต่พวกฝรั่งจะมาเดินกรำแดดทำอะไรอยู่แถวนี้ หรือเขาจะถูกคนร้ายล่อลวงมาชิงทรัพย์แล้วทิ้งไว้ให้หลงทาง  ท่าทางของเขาเหมือนจะไม่ไหวจริงๆอย่างที่พูด  จิตสำนึกของการเป็๞พลเมืองที่ดีทำให้บุญทิวาคิดจะช่วยเขา

          “คุณจะไปไหนล่ะ”    

        เด็กสาววัยสิบแปดปีถามออกไป

          “ไร่โกสุม”   

        คำตอบจากน้ำเสียงแหบพร่าเพราะคอแห้งผากไปหมดของชายหนุ่มทำให้เด็กสาวแปลกใจ  เขาเป็๞ใครและจะไปทำไมที่ไร่นั้น  ไร่โกสุมคือจุดหมายปลายทางเดียวกันกับเธอ

          “ขึ้นมานั่งซ้อนกันบนหลังม้านี่สิ”   

        เด็กสาวบอกกับเขาด้วยมองไม่เห็นวิธีอื่นที่ดีกว่านี้ โชคดีที่เ๯้าบุญปลื้มม้าตัวโปรดคู่ใจของเธอตัวนี้เป็๞ม้าเทศตัวโตจึงพอที่จะแบกรับน้ำหนักตัวของคนสองคนได้สบายๆ

          ชายหนุ่มรวบรวมกำลังที่จะหมดมิหมดแหล่ตะเกียกตะกายขึ้นไปนั่งบนหลังม้าจนได้ก่อนที่เ๽้าของจะบังคับม้าให้ออกวิ่งไปด้วยฝีเท้าที่ค่อนข้างเร็ว  ลุฟรู้สึกหน้ามืดจนเกรงว่าตัวเองจะตกลงไปจึงสอดแขนเข้ากอดคนข้างหน้าไว้และเมื่อเขาซบหน้าลงไปที่ไหล่บอบบางด้วยเท่านั้น  เ๽้าของร่างนั้นก็ว๊ากลั่นทันที

          “เฮ้ย  ทำอะไรของนาย  คิดจะแต้ะอั๋งกันเรอะ” 

          ลุฟรู้ได้ในวินาทีนั้นเองว่าคนที่ให้เขาอาศัยม้ามาด้วยเป็๲ผู้หญิง แต่เขาไม่ทันได้ชี้แจงอะไรเ๽้าหล่อนก็สะบัดตัวอย่างแรงจนเขาที่ไม่ทันระวังตัวพลัดตกลงจากหลังม้าทันที  กระแทกเข้ากับพื้นถนนลูกรังนั้นเต็มแรง

       ผลั๊ก

          “ไอ้ฝรั่งบ้าเอ๋ย  คิดสกปรกนี่หว่า  ไอ้เรารึอุตส่าห์ช่วย”

          คือเสียงที่ได้ยินแว่วๆก่อนจะควบม้าจากไปแล้วสติสัมปชัญญะของชายหนุ่มก็ดับวูบ

.....................................

        “ เ๯้าเงาะเอ๋ย ที่ให้ไปซื้อยาแก้ปวดท้องมาให้แม่นะได้หรือเปล่า”  

        เสียงของนายณรงค์ชัยชายวัยห้าสิบเศษที่ยังมีรูปร่างสูงสง่าและบึกบึนสมเป็๞ชายชาวไร่อย่างแท้จริงร้องถามลงมาจากบนบ้านเรือนไทยประยุกต์หลังใหญ่เมื่อมองเห็นเงาของเด็กสาวอยู่ไหวๆ