ตอนที่ 28
ไม่ให้ผ่าน
“ที่นี่สินะ”หลังจากได้รับข่าวจากอ้อนพวกกวีก็เดินทางมายังเนินเขาราชสีห์ตามที่อ้อนให้ข่าวมาทันทีเพราะเลเวลของกระต่ายเขาเดียวนั้นอยู่ที่24 ซึ่งก่อนหน้านี้พวกกวีเก็บเลเวลกับปูเสฉวนจนเลเวล 20 กันหมดแล้วการฆ่ากระต่ายเขาเดียวจึงไม่ใช่เื่ยากอะไร
“พี่กวีตรงนั้นเหมือนในการ์ตูนเลย”ทันทีที่มาถึงไอช่าก็ชี้ไปที่ชะง่อนผาที่ตั้งอยู่กลางลานกว้างขนาดใหญ่มันเป็ชะง่อนผาขนาดใหญ่เหมือนในการ์ตูนยุคเก่าอย่างที่ไอช่าบอกจริง ๆถ้ามีลิงบาบูนอุ้มลูกสิงโตขึ้นฟ้าอยู่ตรงนั้นก็ชัดเจนเลย
“นั่นสินะแต่ดันกลายเป็ที่อยู่ของกระต่ายซะได้”กวีหัวเราะออกมาเบา ๆขณะเดินลึกเข้าไปในป่าก่อนจะถึงเนินเขาเบื้องหน้าเพียงแต่ยังไม่ทันเข้าไปให้ลึกกว่านี้พวกกวีก็ได้ยินเสียงบางอย่างดังมาจากในป่าเสียก่อน
“หมายความว่าไงเข้าไม่ได้”เสียงที่เหมือนจะมีน้ำโหหน่อยๆของผู้หญิงคนหนึ่งดังมาจากภายในป่าเบื้องหน้าของพวกกวีพอเดินลึกเข้าไปอีกหน่อยก็เห็นชาย 3 คนกำลังรุมล้อมร่างของหญิงสาวคนหนึ่งเอาไว้แต่หญิงสาวคนนั้นกลับเท้าเอวด้วยท่าทีไม่พอใจเถียงกับอีกฝ่ายอย่างไม่ยอมแพ้และไม่คิดจะกลัวเลย
“ไม่ได้ ที่นี่เป็เขตของกิลด์อัศวินนภาคนนอกห้ามเข้า”ชายหนึ่งในสามตอบพลางชี้ดาบมาทางหญิงสาวคนนั้นท่าทางฝั่งกิลด์อัศวินนภาจะเอาจริงไม่น้อยเพราะคนที่ถือดาบอยู่ยังมีแสงสีแดงรอบ ๆตัวอยู่เลยหรือก็คือเขาพึ่งฆ่าผู้เล่นมานั่นเอง
“กวี....ผู้หญิงคนนั้นเป็คนของกิลด์เมฆา”เมฆที่มองอยู่ด้านหลังพูดออกมาทันทีที่เห็นใบหน้าของผู้หญิงคนนั้น
“ถึงว่าละเสียงคุ้น ๆเหมือนจะชื่อแก้วสินะ”กวีพูดพลางจ้องมองหญิงสาวคนนั้นอย่างสนใจชื่อของแก้วนั้นโด่งดังมาั้แ่สมัยเกมคอมพิวเตอร์แล้ว เธอเป็คนที่เล่นเกมfps หรือเกมจำพวกยิงกันเก่งมาก แถมในสายอาชีพนักธนูเธอยังนับเป็ระดับต้นๆอีกด้วย แถมคนที่เมฆจำชื่อได้ก็มีไม่มากเพราะฉะนั้นผู้หญิงที่ชื่อแก้วคนนี้ไม่ธรรมดาแน่ ๆ
“กิลด์อัศวินนภามีสิทธิ์อะไรมากั้นพื้นที่แบบนี้ไปเรียกผู้มีอำนาจมาเดี๋ยวนี้”แก้วสั่งพลางยืนประชันหน้ากับคนทั้งสามด้วยท่าทีจริงจังการที่เธอมาเมืองทันดร้านั้นไม่ใช่เพราะข่าวของกวีแต่อย่างไรที่เธอมาที่นี่เป็เพราะเธอได้รับเควสอาชีพลับของสายธนูก็เลยมาตามหาไอเทมเพื่อเปลี่ยนอาชีพแต่ของที่ว่าดันต้องเข้าไปหาในเนินราชสีห์แต่พวกอัศวินนภาดันมาขวางซะได้แถมยังวางอำนาจกักกันพื้นที่อีกต่างหาก
“หัวหน้าสั่งมาว่าห้ามทุกคนเข้าออกโดยเด็ดขาดถึงคุณจะเป็คนของกิลด์เมฆาแต่พวกเราก็ให้ผ่านไม่ได้”ชายที่มีไอสีแดงรอบตัวตอบอย่างดุดันไม่น้อยแม้จะเป็คนชื่อเสียงโด่งดัง แต่ตอนนี้แก้วก็ยังเลเวล 45เท่านั้นซึ่งห่างจากกลุ่มชาตรงหน้าเกือบ 15 เลเวล แถมตอนนี้ทั้ง 4 คนอยู่ในระยะประชิดธนูที่อยู่บนหลังของแก้วคงเสียเปรียบน่าดู
“งั้นก็คงต้องฝ่าเข้าไปสินะ”แก้วพูดพลางเลื่อนมือไปหยิบลูกธนูเพียงแต่อีกฝ่ายก็ไม่ใช่คนเซ่อซ่านักเมื่อเห็นแก้วหยิบลูกธนูก็คว้าไปที่ดาบของตนเองทันทีก่อนจะฟาดมันลงมาใส่แก้วด้วยสกิลจันทร์เสี้ยวท่าฟันพลังทำลายสูงของสายอาชีพนักดาบทันทีเพียงแต่แก้วเองก็ไม่เสียชื่อผู้เล่นชั้นนำเธอเอี้ยวตัวหลบดาบก่อนม้วนตัวไปข้างหน้าหนึ่งรอบพอกลับมายืนได้ในมือเธอก็มีธนูพร้อมลูกศรพร้อมยิงแล้ว
ตูม!!
ธนูที่แก้วยิงใส่ชายคนกลางนั้นะเิออกมาทันทีที่กระทบตัวชายคนนั้นแต่ดูเหมือนพลังโจมตีจากสกิลของแก้วจะน้อยเกินไปเพราะชายที่ใช้ดาบกลับใช้สกิลพุ่งเข้ามาหาแก้วในพริบตาก่อนจะง้างดาบฟันใส่แก้วอีกครั้ง
เปรี้ยง ๆ ๆ
แก้วพุ่งสวนเข้าไปใส่ชายคนนั้นก่อนจะหลบสกิลของอีกฝ่ายแล้วเหยียบเข่าของชายคนนั้นตีลังกาขึ้นสูงพร้อมยิงธนูลงมาใส่ชายคนนั้นไป3 ดอกซ้อน แม้จะเลเวลสูงกว่าแต่ถ้ามีทักษะด้อยกว่าก็อาจจะแพ้ได้เหมือนกัน
ตูม!!
ในจังหวะที่แก้วกำลังจะถอยเพื่อเว้นระยะห่างอยู่ก็มีชายคนหนึ่งทุบขวานลงมาใส่แก้วจากด้านหลังแต่แก้วก็ยังไหวตัวทันหลบออกมาได้อย่างฉิวเฉียดเพียงแต่เมื่อมองไปรอบ ๆแล้วแก้วก็ได้แต่กำธนูของตนเอาไว้แน่นเพราะตอนนี้คนของกิลด์อัศวินนภามาล้อมแก้วเอาไว้มากกว่าเดิมเสียอีกแถมไอ้เ้าคนที่ถือขวานยังท่าทางเลเวลสูงมากด้วย
“เป็เจ้แก้วนี่เองโทษทีนะที่นี่ไม่ให้คนนอกเข้า”ชายที่ถือขวานว่าพลางยิ้มออกมาด้วยท่าทีเอาเื่
“ตอนนี้มาอยู่กิลด์อัศวินนภานี่เอง”แก้วลดธนูลงด้วยท่าทีช่วยไม่ได้อีกฝ่ายคือ อรุณ หนึ่งในผู้เล่นมีฝีมือของไทยแม้จะไม่เก่งเท่าแก้วแต่ตอนนี้เงื่อนไขต่าง ๆมันไม่เอื้ออำนวยให้แก้วรับมือได้เลยนอกจากจะโดนรุมแล้วเลเวลยังน้อยกว่ามากโดยเฉพาะอรุณเ้าหมอนี่ท่าทางจะเลเวลไม่ต่ำกว่าร้อยแน่ ๆ
“เห็นแก่กิลด์เมฆาเป็กิลด์ย่อยของกิลด์เสียดฟ้างั้นคราวนี้ผมจะปล่อยเจ้ไปก่อนแล้วกันแต่ที่นี่ต่อให้เป็หัวกิลด์เสียดฟ้าก็ให้เข้าไม่ได้”อรุณว่าพลางเก็บขวานของตัวเองไว้ที่ด้านหลังตอนนี้เห็นชัด ๆแล้วว่าแก้วทำอะไรไม่ได้
“พื้นที่เลเวลยี่สิบมันสำคัญขนาดนั้นเลยงั้นเหรอ”แก้วถามพลางเก็บธนูไปด้วยเช่นกันน่าเสียดายเธอในตอนนี้ยังสู้คนพวกนี้ไม่ได้ แถมกิลด์อัศวินนภายังเป็มิตรกับกิลด์เสียดฟ้าอีกด้วยจะตีกันเองก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาต่อให้อีกฝ่ายจะเคยเป็ศัตรูเก่าของตัวเองก็ตาม
“มันเป็เื่ธุรกิจเจ้คงเข้าใจ”อรุณยิ้มกว้างด้วยท่าทีแอบสะใจเล็กน้อย เกมก่อน ๆแก้วทำพวกตนเอาไว้แสบมากแม้จะฆ่าทิ้งตรงนี้ไม่ได้เพราะตอนนี้อยู่ฝั่งเดียวกัน แต่ได้ไล่แก้วกลับไปก็นับว่าชื่นใจจริงๆ
“แล้วคอยดู”แก้วจ้องมองอรุณด้วยท่าทีไม่พอใจก่อนจะเดินกลับออกไปแต่โดยดีถ้าเธอเลเวลเท่ากันละก็รับรองว่าคนแค่นี้จับเธอไม่ได้แน่ ๆ
“ลูกพี่มีคนมาอีกแล้ว”แก้วเดินจากไปยังไม่ทันไร พวกกวีก็เดินสวนเข้าทันทีทำเอาพวกลูกน้องของอรุณพากันชักอาวุธออกมาเตรียมพร้อมเพราะคราวนี้พวกกวีมากันเป็ปาร์ตี้6 คน
“ว่าไง ไม่ได้เจอกันนานเลยนะอรุณ.....”กวียิ้มพลางเดินเข้าไปหาอรุณด้วยท่าทียิ้มแย้มอย่าบอกนะว่าแม้แต่คนของกิลด์อัศวินนภาก็ยังเป็คนรู้จักของกวี
“ใครวะมาเรียกกันห้วน ๆแบบนี้ได้ไงเดี๋ยวพ่อตบดิ้น”อรุณทำหน้าไม่พอใจก่อนจะหันกลับไปมองคนที่มาใหม่แม้จะไม่ใช่ผู้เล่นระดับท็อปของประเทศแต่ก็เป็คนมีชื่อเสียงและมีฝีมือพอตัวเ้าหมอนี่มักจะไปทำตัวสนิทสนมกับคนใหญ่คนโตของกิลด์ต่าง ๆไปทั่วเลยเป็ที่รู้จักกันในทางแปลกๆ แต่อรุณก็เอาเื่นี้ไปคุยกับคนธรรมดาได้สบาย
วูบ!!
ดาบของเมฆเหวี่ยงเข้ามาที่หน้าของอรุณก่อนที่อรุณจะทันรู้ตัวเสียอีกแม้เมฆตอนนี้จะฆ่าอรุณไม่ได้ แต่เมฆก็สามารถทำสู้ได้จนกว่าพวกกวีจะจัดการคนอื่น ๆจนหมดได้
“พี่เมฆ.....สวัสดีครับพี่ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ”แม้จะใกับดาบที่พุ่งเข้ามาหยุดตรงหน้าแต่ฝ่ายอรุณกลับใกับเ้าของดาบมากกว่า
“เมื่อกี้แกบอกจะตบใครนะ”เมฆถามพลางจ้องอรุณด้วยท่าทีเอาเื่แม้จะพึ่งเลเวล 20 แต่แรงกดดันจากตัวเมฆก็น่าขนลุกอยู่ดี
“ใคร......”อรุณเหลือบตาไปมองฝั่งคนที่เข้ามาทักตนเองก่อนจะพบว่าคนที่ตนเองพี่งพลั้งปากพูดใส่ไปนั้นก็คือกวีนั่นเองแต่....ไอ้เ้าอรุณเนี่ยไม่เคยเจอกวีมาก่อนนี่สิ
หมับ.....
อยู่ ๆกวีก็ใช้มือจับไปที่ไหล่ของอรุณก่อนจะดึงตัวอรุณเข้ามาใกล้ๆพร้อมกระซิบอะไรบางอย่างให้อรุณได้ยิน
“วากก ท่านกวี......มะเมื่อกี้ผมไม่ได้พูดกับท่านนะครับ ผมแค่พูดกับพูดกับ.......คนนั้นครับ”อรุณพอทราบว่าเป็กวีก็ลนลานเป็การใหญ่เขารีบชี้ไปที่เจเพื่อโยนความผิดทันที
“เจเป็น้องชายของผมงั้นนายก็ว่าน้องชายผมงั้นเหรอ”กวีถามพลางยิ้มด้วยท่าทีเย็นยะเยียบการด่าคนของกวีก็ไม่ต่างจากด่ากวีเลย แบบนั้นถือว่าอรุณยังไม่พ้นผิด
“ไม่ใช่เฮียผมหมายถึง.....หมายถึง......คนนั้น”อรุณมองซ้ายทีขวาทีก็เลือกไม่ถูกคนที่เหลือก็มีเมฆ ไอช่า ที่อรุณรู้จักอยู่แล้วทางเลือกเลยเหลือแค่มีนกับมายด์เท่านั้น แล้วเ้าอรุณก็ดันชี้ไปทางมายด์เสียด้วย
“แล้วไป”กวีตอบพลางตบบ่าอรุณเบา ๆ
“ผมก็ได้ข่าวมาบ้างว่าท่านกลับมาแต่ไม่คิดว่าจะได้เจอท่านแบบนี้ไม่ทราบว่าท่าน้าอะไรงั้นเหรอครับ”อรุณที่ก่อนหน้านี้ยืนทะนงตนต่อหน้าแก้วอย่างกับทหารกล้ายามนี้กลับยืนด้วยท่าทีเรียบร้อยอ่อนน้อมอย่างกับพนักงานต้อนรับที่ถูกฝึกมาอย่างดีไม่มีผิด
“ง่าย ๆพวกเรามีเควสล่ากระต่ายเขาเดียวแค่ขอผ่านทางเท่านั้นเอง”กวีตอบพลางยิ้มออกมาด้วยท่าทียินดีอย่างน้อยเ้าอรุณก็ยังรู้จักเอาตัวรอดบ้าง
“ไม่ได้นะท่านหัวหน้ากิลด์ผมสั่งเอาไว้ว่าห้ามใครเข้าเด็ดขาดแบบว่า.....”อรุณทำหน้าลำบากใจออกมาทันทีหัวหน้ากิลด์กำชับว่าห้ามใครผ่านโดยเด็ดขาด แม้จะไม่รู้ว่าทำไมก็เถอะ
“พวกเราแค่บังเอิญผ่านเข้าไปโดยที่พวกนายไม่เห็นเท่านั้นแบบนี้เป็ไง”เมฆถามออกมาก่อนจะเก็บดาบตนเองเข้าฝักในเมื่อเ้าตัวตลกนี่รู้ตัวแล้วก็ไม่ต้องใช้ความรุนแรงอีก
“พี่เมฆ ผมก็อยากปล่อยพวกพี่ไปนะแต่หัวหน้ากิลด์เขากำชับมาหนักแน่นมาก ต่อให้พวกพี่แอบเข้าไปแล้วพวกผมไม่เห็นก็โดนลงโทษอยู่ดี”อรุณตอบพลางยิ้มเจื่อนๆออกมา
“น่าเสียดายนะงั้นเื่น้องเอิร์น.......”อยู่ ๆกวีก็พูดชื่อคนคนหนึ่งออกมาเหมือนกำลังจะบอกอะไรบางอย่างแต่...
“เฮีย...ลูกพี่....ท่าน......ใจเย็นก่อนๆ”อยู่ ๆเ้าอรุณก็ทำท่าโหวกเหวกโวยวายแถมยังพยายามทำเสียงดังกลบเกลื่อนอีกต่างหากแบบนี้พวกลูกน้องข้างหลังไม่สงสัยสิแปลก
“ว่าไง.....”กวียิ้มออกมาด้วยท่าทีพึงพอใจดูเหมือนจุดอ่อนข้อนี้ของอรุณก็ยังใช้ได้แม้จะผ่านมา 5 ปีแล้วก็ตาม
“เฮีย....เราไปคุยกันตรงโน้นก่อนได้หรือเปล่า”อรุณว่าพลางก้มหน้าเดินพากวีไปคุยกันที่อื่นเพื่อไม่ให้ลูกน้องตนเองได้ยินอะไรแปลกๆเข้า
![คู่มือการไต่เต้าของคุณเลขานักการเมือง [BL] 【จบแล้ว】](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1753349059_34691873.webp)
20K
![[จบ]โพรเจกต์ X กาลวิบัติเชื้อไวรัสกลืนโลก](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1733423336_51487422.webp)
