ตอนที่หกสิบสอง Mostly BlindTrust
อ้าวป้าหม่าคิดว่าตนเองโชคดีจริงๆ
ตอนแรกจะเล่นมุกให้เสี่ยวชุ่ยแต่งงานกับนามูมีลูกให้นามูสักสิบสองคนแต่ถ้าทำอย่างนั้นการเจรจาอาจจะพังขึ้นมาหากเสี่ยวชุ่ยรับไม่ได้และเสียสติขึ้นมา
เราไม่ควรจะทดสอบโชคของตนเองขนาดนั้น
และเมื่อไป่มู่หลิงและไป่ซู่รับคำแล้ว
ขั้นตอนต่อไปเราก็ต้องพยายามไม่ให้เสียอะไรไป แทนที่จะโลภมาก
ผมคิดว่าแค่ผลักดันการได้สร้อยคอของไป่มู่หลิงมาก็เรียกว่าเสี่ยงมากแล้วสำหรับผมไม่ควรเล่นมุกหรือทดสอบโชคชะตาของตนเองอะไรตอนนี้เก็บโชคไว้ตอนฝ่าทัณฑ์สวรรค์ดีกว่า
“เสี่ยวชุ่ยสำคัญในเรื่องของการไม่ให้ไป่มู่หลิงได้รับการช่วยเหลือจากสกุลไป่ชดใช้ที่เคยลอบสังหารผมและดูแลกติกาให้เป็นธรรมภายในทีเดียว”
ผมมองไปผ่านหน้าจอและหน้าเสี่ยวชุ่ยที่ทำหน้างุนงงข้างๆผม
“เสี่ยวชุ่ยต้องมาเป็นเลขาของผมและสาบานว่าจะดูแลทรัพย์สินอย่างยุติธรรมผมจะตั้งกองทุนกองหนึ่งขึ้นให้เสี่ยวชุ่ยดูแลแทนและมีกรรมการและผู้เชี่ยวชาญคอยดูแลประกอบการตัดสินใจเธอมีหน้าที่รายงานให้ผมรับรู้การตัดสินใจของเธอและเหล่าคณะกรรมการแต่ผมจะไม่มีสิทธิเข้าไปห้ามหรือขัดขวางทรัพย์สินใดใดและการลงทุนใดใดของคณะกรรมการกองทุนนี้”
พวกคนที่ฟังอ้าวป้าหม่ากล่าวทำหน้างุนงง
“ผมจะไม่เข้าไปยุ่งกับการลงทุนในประเทศนี้ประมาณหกเดือนถือว่าต่อให้น้องมู่หลิง”
“ชั้นไม่ต้องการความสงสารหรือการต่อให้จากนาย”
ไป่มูหลิงตอบกลับอย่างแข็งกร้าว
ไปซู่ทำหน้าเคร่งเครียดทำท่าจะตบไป่มู่หลิงอีกครั้ง
จนอ้าวป้าหม่าต้องรีบพูดต่อ
“เพื่อแก้ปัญหาในการลงทุนผมไม่อยากให้เราเกิดความเข้าใจผิดว่าผมขัดขวางเธอในการลงทุนหาเงินมาให้ผมได้ครบพันล้านหยวนเสี่ยวชุ่ยเธอคงไม่ร่วมมือกับชั้นเพื่อทำให้ไป่มู่หลิงลำบากใช่ไหม?”
“ไม่แน่นอนค่ะคุณหนูจะคือเพื่อนสนิทที่สุดของชั้นตลอดไป”
อ้าวป้าหม่าผงกศีรษะรับ
“และขอให้เธอสาบานว่าจะปฏิบัติหน้าที่ดูแลทรัพย์สินอย่างเป็นธรรมตัดสินใจไปตามหลักการของธุรกิจตามคำปรึกษาของผู้เชี่ยวชาญและไถ่โทษโดยการปกป้องชั้นหากเธอสามารถปกป้องได้”
นามูและพวกนักษัตรทำหน้างงงวย
เพราะไม่คิดว่าคนที่ไม่ฝึกบ่มเพาะพลังจะมาช่วยอะไรได้
แต่ไป่ซู่กลับผงกหน้ารับเพราะคิดว่าเสี่ยวชุ่ยฝึกหน่วยรบพิเศษการใช้อาวุธและการช่วยเหลือตัวประกันต่างๆมาแล้ว
แต่อ้าวป้าหม่าต้องการแค่คำสาบานผูกพัน
“ขอเพียงเธอไม่คิดทำร้ายไป่มู่หลิงและลงทุนไปตามคำแนะนำของผู้เชี่ยวชาญและปกป้องชั้นไถ่โทษตนเองในครั้งนี้ชั้นไม่ติดใจเอาความอะไรอีกต่อไปเธออาจจะเกลียดชั้นก็ได้แต่เธอยังสามารถรักษากติกาของลูกผู้ชายได้ใช่ไหมเสี่ยวชุ่ย?”
ผมเอ่ยถามจ้องสายตาไปทางเสี่ยวชุ่ยที่ทำให้นักฆ่ากลับชาติมาเกิดอย่างเธอถอยไปหนึ่งก้าวรู้สึกขาอ่อนแรงเมื่อเจอกับกำลังทางสายตาที่กดดันของอ้าวป้าหม่า
“อ๊ะ ค่ะ”
เสี่ยวชุ่ยตกใจที่พูดจาสุภาพกับอ้าวป้าหม่าไปโดยไม่รู้ตัว
“และไป่มู่หลิงเธอยอมรับได้ใช่ไหม?ที่เสี่ยวชุ่ยจะดูแลกิจการของผมในประเทศนี้ในช่วงเวลาที่พวกเราตกลงกันต่อให้เธอไม่เชื่อผมก็เชื่อใจเสี่ยวชุ่ยใช่ไหม?”
ไป่มู่หลิงมองหน้าเสี่ยวชุ่ยและพยักหน้าให้กันและกัน
“ชั้นไม่เชื่อใจนายแต่ชั้นเชื่อใจเสี่ยวชุ่ย”
“งั้นตกลงตามนี้ ผมจะให้อาหู่ร่างสัญญาตามที่ผมกล่าวและเธออยากเพิ่มเงื่อนไขหรือเงื่อนเวลาอะไรมากขึ้นก็ตามใจผมคงไปเที่ยวรอบโลกสักพักล่ะ”
ลาก่อนดินแดนของคนบ้า แดนพู้ชึ้ง เอ๊ยญี่ปุ่นกับอเมริกา อ้าวป้าหม่ากำลังจะไปหาแล้ว
“ผมอาจจะเอาเงินไปซื้อสถานที่เที่ยวพักผ่อนทั่วโลกยุโรป อเมริกา ญี่ปุ่น ออสเตรเลียก็อย่าว่ากันนะ”
อ้าวป้าหม่ายิ้มอย่างมีความสุขที่ได้หลุดพ้นจากคนบ้า
แต่ไป่มู่หลิงรู้สึกว่าอ้าวป้าหม่ายิ้มเยาะเธอที่เขาคิดว่าเธอไม่มีค่าพอให้ใส่ใจจนไปเที่ยวรอบโลกเล่นได้ตอนที่พวกเราแข่งกัน