พี่เลี้ยงแสนรัก NC 20+

        ทั้งสองเฝ้ามองด้วยความกระวนกระวายใจแต่ความรู้สึกแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง...

        นวพลรู้สึกหึงหวงเหมือนสาวคนรักกำลังถูกชายอื่นลวนลาม...แต่นงนุชกำลังกังวลว่าสาริณี ทั้งสวยทั้งเซ็กซี่ขนาดนี้...นวพลจะอดใจไหวไม่ไปเกี่ยวข้องได้หรือ...

        ไม่นานการแสดงโชว์ชุดนั้นก็จบลงสาวๆ กลุ่มนั้นพากันเดินเข้าไปในตัวอาคารด้านหลังที่กันไว้สำหรับนักแสดง...พวกเขาคงจะเข้าไปเปลี่ยนเครื่องแต่งกายกันในนั้น

        “อ้าวไอ้ต้น...พี่นุชก็มาด้วยเหรอ...”เสียงคุ้นเคยดังมาจากด้านข้างทั้งสองหันไปมองเกือบจะพร้อมกัน

        “เอ่อไอ้ทิว...มาตั้งแต่เมื่อไรวะ”นวพลทักทายเสียงปกติ แต่นงนุชมองหน้าทิวากร นิ่งไม่เอ่ยอะไรขณะที่ฝ่ายตรงข้ามยิ้มหน้าบาน

        “เออก็มาดูตั้งแต่สาริณี เริ่มออกมานั่นแหละ...ไปนั่งด้านโน้นกันดีกว่ามีร้านกาแฟ กูนัดสาริณีไว้แล้วไปเจอกันที่นั่น” ทิวากรกล่าวชวนด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

        “พี่นุชชอบดื่มกาแฟไม่ใช่เหรอครับ ผมยังจำได้ พี่ชอบคาปูปั่นหวานน้อยใช่ไหมครับ..”ชายหนุ่มมองเธอยิ้มประจบ เอ่ยเสียงนุมนวล

        “อื่อ...ใช่ประมาณนั้นแหละ...”นงนุชยังรู้สึกไม่ค่อยดีจากการไปเที่ยวกันครั้งก่อนแต่ก็ยิ้มน้อยๆ พยักหน้าเบา

        ไม่นานทั้งสามก็เดินมาถึงร้านกาแฟ...เครื่องดื่มที่สั่งไปยังไม่ทันมาเสิร์ฟ...สาริณีก็เดินเข้ามาถึงแล้ว...

        นวพลจ้องมองหญิงสาวในชุดเดรสสายเดี่ยวกระโปรงสั้นสุดเซ็กซี่ตรงหน้าชั่วอึดใจก่อนจะทำให้ทุกคนตะลึง...ด้วยคำถามที่คาดไม่ถึง...

        “สาเมื่อกี้ เธอไม่ได้สวมกางเกงชั้นในเหรอ...”

        “อะ...อะไรนะ...”สาริณีชะงักจากการขยับเก้าอี้เตรียมจะนั่งลง มองหน้าคนถามตาโต

        อีกสองคนก็มองนวพลเป็นตาเดียว..อะไรของมันวะ...คำถามอะไรเนี่ย...

        สาริณีขยับเก้าอี้นั่งลงจ้องมองหน้านวพล ยิ้มแบบไม่จริงจัง ก่อนเอ่ยหยอกล้อ... “นี่นายก็เห็น ของดี...ของฉันเหมือนกันเหรอ...อิอิ...”

        “หานี่เธอไม่ได้ใส่กางเกงในจริงๆ เหรอ...”ชายหนุ่มทำหน้าตื่น

        นงนุชตีแขนนวพลที่นั่งข้างๆ เต็มแรง ก่อนมองหน้าเขาด้วยดวงตาเขียวปั้ด... “นายจะบ้าเหรอน้องสาเขาสวมถุงน่อง แล้วก็กางเกงในสีเนื้อ...ใครจะไปเห็นอะไรได้ล่ะ”

        “เอ่อ...”หนุ่มรุ่นน้องยิ้มเจื่อนๆอย่างอับอาย

        “เห่ยเรื่องนั้นช่างมันเหอะ ไม่มีอะไรหรอก...ผมมีเรื่องน่าสนใจมานำเสนอครับ” ทิวากรระบายยิ้มเต็มหน้าก่อนเอ่ยด้วยเสียงเร้าใจ

        “อะไรของมึงวะไอ้ทิว...”

        “วันหยุดนี้ไปเที่ยวทะเลกันไหมครับ” กล่าวจบเขาก็หันไปมองหน้าแต่ละคน ก่อนมาหยุดที่นงนุช

        “เอ่อ...”นงนุชอึกอักหันไปมองหน้าแฟนหนุ่ม

        “ไปไป...”สาริณีตอบเสียงดังชูมือหรา

        “อะไรที่ไหน  ยังไงวะ” นวพลถามกลับไป

        “เอ่อพอดีญาติๆ ผมเขามีบ้านพักอยู่ชายทะเลน่ะ ช่วงนี้มีว่างอยู่ ก็เลยจองเขาไว้ก่อน ถ้าพวกเราไปแน่ค่อยโทรไปยืนยันอีกทีเป็นบ้านเดี่ยว สองห้องนอน ติดชายทะเล...บรรยากาศดีมากๆ”ทิวากรยืดอกอธิบายอย่างมั่นใจ

        “ไป...ไปตกลงเลย เดี๋ยวจะเตรียมชุดว่ายน้ำไปให้เพียบเลย” สาริณีปรบมืออย่างดีใจ

        นงนุชหันไปมองหน้านวพลอย่างอึดอัดเอาไงดี...

        “อือ ไปก็ได้ว่างพอดี...พี่นุชว่างไหมครับไปด้วยกันนะ” นวพลพยักหน้ารับ หันไปเอ่ยชวนหญิงสาวที่นั่งอยู่ใกล้ๆ

        นงนุชพยักหน้าเบาๆไม่กล่าวอะไร...

            ...

        “ชวนญารินดาไปด้วยกันไหม นายต้น” นงนุชเอ่ยถามแฟนหนุ่มขณะเดินเข้าไปในตัวอาคารที่พักด้วยกัน

        “พี่ลองชวนดูสิครับไม่รู้เธอจะว่างไหม”ชายหนุ่มพยักหน้ากล่าวอย่างอ่อนโยนก่อนจะเปิดประตูห้องพักเข้าไป

        “อ้าวยายนุช ต้น มาแล้วเหรอ...เป็นไงบ้างสนุกไหม” ญารินดาละจากจอทีวีหันหน้าไปทางคนที่เพิ่งเดินผ่านประตูเข้ามา

        “ฮือก็ดี คนเยอะมาก...แต่งตัวแปลกๆ กันทั้งนั้น” นงนุชตอบอย่างเนือยๆ ก่อนจะเอ่ยถามต่อ

        “เอ่อยายญาวันหยุดนี้ว่างมั้ย ชั้นกับเพื่อนๆ นายต้นจะไปเที่ยวทะเลกัน...เธอไปด้วยกันนะ ไปหลายคนสนุกดี”

        นวพลยิ้มเจื่อนๆมองคนโน้นที คนนี้ที ญารินดาส่ายหน้าเบาๆ “อืม...คงไม่ได้หรอกฉันมีตารางเรียนว่ายน้ำน่ะ ชั่วโมงสุดท้ายแล้ว...พวกเธอไปกันเถอะ”

        “ว้าเสียดายจัง...นานๆ จะมีโอกาสไปเที่ยวพร้อมกันสักครั้ง” นงนุชหน้ามุ่ย ส่ายหน้าเบาๆขณะที่อีกคนถอนใจเบาๆ แอบหันหน้าไปยิ้มน้อยๆ อย่างยินดี

        เขาหันหน้าไปมองสาวสวยทั้งสองเอ่ยเบาๆ ก่อนทำท่าลุกขึ้น“งั้นพี่สองคนตามสบายนะครับ...ผมขอตัวไปทำงานก่อนมีงานค้างอยู่ครับ...เอ่อขอเบียร์กระป๋องนี้นะครับ”

        ชายหนุ่มก้มลงหยิบกระป๋องเบียร์ที่วางอยู่บนโต๊ะเดินเข้าห้องนอนตัวเองไป แต่ไม่วายหันไปมองสองสาวด้วยรอยยิ้มอย่างสุขใจฉายชัดเต็มใบหน้า

            ...

            “ว้าว...ทะเลสวยจัง...”หญิงสาวยิ้มเบิกบานตาเป็นประกายใช้มือขาวเรียวสวย ปัดผมสีน้ำตาลเข้มของหล่อนที่ถูกลมพัดมาปรกหน้าออกจ้องมองไกลออกไปอย่างตื่นเต้น

        “เราพักที่ไหนกันเหรอเพื่อน”นวพลหันไปถาม ทิวากรที่กำลังจ้องมองหญิงสาวรุ่นพี่อย่างหลงใหล

        เขารู้สึกว่าวันนี้นงนุชดูสวยมากผิวพรรณผ่องใส เปล่งปลั่งมีน้ำมีนวลกว่าที่เคยพบครั้งล่าสุดมาก...

        “เอ่อ..หลังโน้นน่ะ...ตรงโค้งข้างหน้าเดินไปสักสามสิบเมตรได้มั้ง...”เขาถอนสายตากลับมาอย่างเสียดาย ก่อนหันหน้าชี้มือไปอีกด้านหนึ่ง

        “เป็นบ้านเดี่ยวเกือบติดชายหาดเลย...เอ่อ. มีสองห้องนอนแล้วก็โถงกลาง แต่มีห้องน้ำเดียว”เขาอธิบายต่อเนื่อง

        ครู่ต่อมาพนักงานก็พาสี่หนุ่มสาวเข้าบ้านพัก...

        “พี่นุช...เราพักห้องนี้ดีกว่า...นายสองคนไปห้องโน้น”สาริณีจัดแจงเสร็จสรรพ พลางจูงแขนสาวรุ่นพี่เดินลากกระเป๋าเสื้อผ้าเข้าห้องไป

        “เดี๋ยวเราไปเล่นน้ำกันดีกว่าไม่ได้มาเที่ยวชายทะเลนานแล้ว...เอใส่ชุดว่ายน้ำตัวไหนดีน้า”สาวรุ่นน้องเอ่ยยืดยาวก่อนสาระวน เปิดกระเป๋าขนาดใหญ่

        หยิบชุดว่ายน้ำหลากสีสันมาลองทาบตัวพลางเดินไปจ้องมองหน้ากระจกใสบานใหญ่หน้าเตียงนอน

        “ชุดนี้เป็นไงบ้างคะพี่นุชสวยไหม...หนุ่มๆ จะมองป่าวนี่”หญิงสาวยิ้มอย่างมีความสุขเอียงหน้าไปถามนงนุช

        “เอ่อ...แล้วพี่นุชเตรียมชุดว่ายน้ำมาหรือเปล่าคะ”หล่อนถามออกไปลอยๆ

        นงนุชรูดซิบกระเป๋าเสื้อผ้าใบย่อมของหล่อนก่อนหยิบชุดว่ายน้ำแบบวันพีชแขนยาวสีเหลืองอ่อนออกมาชูให้อีกฝ่ายดู

        “นี่ไงพี่มีมาชุดหนึ่ง”

        สาริณีหันไปมองก่อนจะเดินมาหยิบชุดนั้นจากมือสาวรุ่นพี่ไปอย่างดูแคลนก่อนโยนไปบนเตียงนอน“ว้า เชยจังเลยพี่ แขนยาวอีกตั้งหาก”

        สาวสวยรุ่นน้องบนงึมงำ รื้อค้นกระเป๋าเสื้อผ้าของตนชั่วครู่ ก่อนยกผ้าชิ้นเล็กๆสีเหลืองอ่อนขึ้นมาชู หันไปทางนงนุช

        “นี่ไงสีเดียวกับชุดของพี่นุชเลย...ใส่ชุดนี้ดีกว่าชุดใหม่เพิ่งซื้อมา สายังไม่ได้ใส่เลย...ถือว่าเป็นของขวัญแล้วกันนะคะ”หญิงสาวยื่นส่งให้ถึงตรงหน้า

        นงนุชรับมาก้มมองหน้าขึ้นริ้วสีแดง“เอ่อ มัน จะโป๊ไปหรือเปล่าจ๊ะ...ทูพีชแบบนี้ พี่ยังไม่เคยใส่เลยท่อนบนผ้าน้อยจัง...แล้วท่อนล่างมีแค่นี้จะปิดมิดเหรอ...”

        “โธ่พี่นุชก็...ไม่โป๊หรอกน่า ปกติ สาก็ใส่แบบนี้ประจำ เดี๋ยวใส่ให้ดูนะ”สาริณีหยิบชุดสีแดงออกมาจากกองชุดว่ายน้ำที่หล่อนวางรวมๆกันไว้บนฝากระเป๋าเสื้อผ้าที่เปิดอ้าอยู่ ก่อนเดินไปยืนหน้ากระงกเงาบานเดิม

        “อุ๊ยนี่เธอถอดตรงนี้เลยเหรอ...”นงนุชทำหน้าตกใจหันไปมองสาวรุ่นน้องที่ยืนอวดรูปร่างอยู่หน้ากระจกเงาบานใหญ่ที่ตอนนี้กำลังยืนหันหลังให้หล่อน

        แต่ภาพสะท้อนจากกระจกเงาหันด้านหน้ามาทางหล่อนเต็มๆมองเห็นอกอวบขาวผ่อง มือน้อยเรียวยาวที่กำลังเกี่ยวขอบแพนตี้ตัวน้อย ชะงักเล็กน้อยเอ่ยโดยไม่หันหน้ากลับมา

        “ไม่เห็นเป็นอะไรเลยนี่คะเรากันเอง ผู้หญิงทั้งคู่”

        ก่อนรูดผ้าชิ้นล่างบางเบาลงไปที่ข้อเท้าพลางสะบัดออกไปข้างๆ

        นงนุชอายหน้าแดงแต่ยังจ้องมองภาพสะท้อนจากกระจกเงาตรงหน้าไม่วางตา...ก็ขนาดเธอรู้จักสนิทสนมกับญารินดามาตั้งหลายปียังไม่เคยเห็นร่างเปลือยเปล่าของอีกฝ่ายแบบนี้เลย

        แต่นี่...อืมสาริณี รูปร่างดีมากจริงๆ ผิวขาวอมชมพูอกอวบใหญ่กำลังดีตั้งชูชันหน้าท้องก็ราบเรียบ เอวนิดเดียว เนินเนื้อโหนกนูน ขนขึ้นบางๆ ก้นงอนจริงๆ  อือ ขาก็ยาวเรียวสวย...ไม่มีตำหนิเลย...

        “สาสวยใช่มั้ยล่า...”เสียงร่าเริงสดใสดังมา ทำเอาอีกฝ่ายสะดุ้งหน้าแดงจัดไปถึงใบหู

        “เอ่อใช่ ใช่ น้องสา สวยมากจริงๆ...” เสียงตอบตะกุก ตะกัก ก้มหน้าอย่างเขินอาย

        สาริณีหน้ามีริ้วแดงจางๆยิ้มอย่างพอใจ พลางเดินมาดึงร่างที่นั่งอยู่ ไปยืนตรงหน้ากระจกเงาด้วยกันก่อนจะยื่นหน้าไปกระซิบริมใบหูของนงนุชเบาๆ...ทำเอาสาวรุ่นพี่หน้าแดงก่ำ ยิ้มอายๆส่ายหน้าไปมา

        “มะไม่ เป็นไร เดี๋ยวพี่ค่อยเปลี่ยนชุดที่หลังก็ได้...” จะเป็นไปได้อย่างไรสาริณีจะให้หล่อนถอดเสื้อผ้าเปลือยล่อนจ้อนตรงหน้ากระจกนี้แล้วลองใส่ชุดว่ายน้ำให้ดูอื้อ บ้าสิ...

        “น่า..นะพี่นุชไม่เห็นเป็นไรเลย เราผู้หญิงเหมือนกัน แล้วดูตอนนี้สิ สาก็แก้ผ้าหมดแล้วไม่เห็นต้องอายกันเลย...” สาริณียิ้มพลางมองหน้าหล่อนรอยยิ้มกระจายเต็มหน้า

        นงนุชยืนนิ่งบิดไปมาอย่างเขินอายเอ้อ นี่เราเป็นอะไรไป ผู้หญิงเหมือนกันจะอายอะไร...ขนาดแก้ผ้าต่อหน้านายต้นเรายังไม่เห็นรู้สึกเขินอายแบบนี้เลย...

        เมื่อเห็นสาวรุ่นพี่ยืนนิ่งไม่พูดอะไรสาริณีจึงช่วยดึงเสื้อยืดแขนสั้นบนตัวนงนุชออกทางศีรษะเสร็จแล้วก็ปลดกระดุมกางเกงยีนส์ขาสั้น รูดลงไปกองที่ข้อเท้าโดยไม่พูดอะไร...ก่อนจะทำท่าเอื้อมมือไปปลดตะขอบราเซียร์ลายลูกไม้ด้านบนอีก...

        นงนุชขยับตัวยกมือกันไว้ หน้าแดงก่ำก็เธอไม่เคยชินกับการถูกหญิงสาวถูกเนื้อต้องตัวอย่างใกล้ชิดแบบนี้มาก่อนเลยจริงๆ

        “เอ่อไม่เป็นไร ดะ เดี๋ยวพี่ถอดชั้นในเอง...” สาวรุ่นพี่ก้มหน้าที่ยังแดงซ่านแบบอายๆ

        ชั่วครู่ร่างขาวโพลนสว่างไสวตัดกับสีดำของเส้นผมยาวสลวย และพุ่มขนดำดกหนากลางลำตัวก็เปิดเผยต่อสายตาของสาวสวยรุ่นน้องที่ยืนจ้องมองอยู่อย่างอยากรู้อยากเห็น

        “อื้อรูปร่างพี่นุชสวยมากจริงๆ ด้วย...ไม่ต้องปิดหรอกน่า...”สาริณีเอ่ยปากชมพลางดึงมือขาวราวกับหยกที่ข้างหนึ่งปิดอวัยะส่วนบนอีกมือหนึ่งปิดส่วนล่างออก

        “ยังไงก็ปิดไม่มิดหรอกค่ะ...ข้างบนปิดได้แค่ส่วนหัวเอง...ด้านล่างก็...ดูสิอวบอูมซะขนาดนั้น”สาวรุ่นน้องยิ้มตาเป็นประกายอย่างชื่นชม

        “บ้าๆไม่ต้องพูดแล้ว...ไหนชุดว่ายน้ำล่ะ หยิบมาสิ พี่จะใส่แล้ว..”นงนุชรีบหันข้างให้กระจกเงาพูดอย่างงอนๆ

        ช่วงจังหวะที่เธอหันข้างลำตัวให้สาริณีก็ตาไวเหลือบมองเห็นจ้ำเขียวรางๆตรงด้านข้างเต้าอวบเต่งตึงของหญิงสาวตรงหน้า หล่อนขยับเข้าไปจ้องทันที เอ่ยยิ้มๆ

        “อือนี่เป็นรอยที่ ต้นทำไว้เหรอ”

        “หะอะไร รอยอะไรนะ..” นงนุชถามงงๆ

        ...

        อ่านแล้วรบกวนทุกท่าน ติชมวิจารณ์ด้วยจ้า เพื่อจะได้นำไปปรับปรุงให้ดีขึ้น คำแนะนำติชมเป็นสิ่งที่ไรต์ต้องการสุดๆอ่านแล้วชอบอย่าลืมเก็บเข้าชั้นไว้อ่านตอนต่อไปด้วยนะ  ขอบคุณนักอ่านทุกๆ ท่านจ้า