ตอนที่ 32 เรื่องกังวลใจ
หลังจากแมนและวาสนาเสร็จสิ้นเกมรักอันร้อนแรงแล้วทั้งคู่ก็ผล็อยหลับไป
สักพักแมนก็ตื่นขึ้นมาด้วยเสียงจากโทรศัพท์มือถือที่ดังขึ้น เขาหันไปดูแล้วพบว่าเป็นเบอร์ของแพรวา ลูกสาวคนเล็ก
“ครับ คุณหนูแพรวา”
แมนรับสายด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน
“น้าแมนคะมาหาหนูหน่อย…หนูมีเรื่องอยากจะปรึกษาค่ะ”
แพรวาพูด
“ได้สิครับ”
เขาตอบรับทันที
“คุณหนูอยู่ที่ไหนครับ”
“หนูอยู่ที่ห้องของหนูค่ะ”
แพรวาตอบกลับ
“มาตอนนี้เลยนะคะ”
แมนหัวเราะเบา ๆ
“โอเคครับ...เดี๋ยวผมจะรีบไปหาคุณหนูเลยครับ”
เขาเหลือบไปมองวาสนาที่กำลังหลับอย่างมีความสุข แล้วค่อย ๆ ลุกขึ้นจากเตียงอย่างเงียบ ๆ แมนจัดการแต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วเดินออกจากห้องของวาสนาไปอย่างรวดเร็วเพื่อตรงไปยังห้องของแพรวาตามคำสั่ง
แมนเดินมาถึงหน้าห้องของแพรวาแล้วเคาะประตูเบา ๆ เสียงตอบกลับจากด้านในดังออกมา
“เข้ามาเลยค่ะ ประตูไม่ได้ล็อก”
แมนเปิดประตูเข้าไปแล้วเห็นแพรวากำลังนั่งก้มหน้าอ่านอะไรบางอย่างอยู่บนโต๊ะอย่างตั้งใจ
“คุณหนูเรียกผมมาทำไมครับ”
แมนถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
แพรวาเงยหน้าขึ้นมามองเขาด้วยสีหน้ากังวล
“น้าแมนคะ…หนูมีเรื่องจะขอความช่วยเหลือค่ะ”
“เรื่องอะไรเหรอครับ”
แมนถามกลับ
“อีกไม่กี่วันหนูก็ต้องไปพรีเซนต์งานหน้าห้องแล้วค่ะ หนูเลยกังวลว่าจะทำออกมาได้ไม่ดี เพราะหนูอายที่จะพูดต่อหน้าคนเยอะ ๆ ”
เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่เศร้าสร้อย
“น้าแมนพอจะช่วยฝึกหนูในเรื่องนี้แบบเร่งด่วนได้ไหมค่ะ”
แมนยิ้มในใจ นี่คือโอกาสที่เขาต้องการ เขาเดินเข้าไปหาเธอแล้วพูดว่า
“ได้สิครับคุณหนู…ผมจะช่วยคุณหนูเอง”
แพรวาดีใจจนยิ้มออกมาอย่างสดใส
“งั้นเรามาเริ่ม บทเรียนพิเศษ สำหรับการฝึกพูดหน้าห้องกันเลยดีกว่าครับ”
แมนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์