บทที่ 29 ครอบครัวลุงใหญ่
เงินนี้ครอบครัวเธออุตส่าห์เก็บหอมรอมริบมาแท้ๆ กลับต้องมาทำเป็หน้าใหญ่ใจโต! ลูกชายตัวเองแต่งงานยังให้ไปแค่ห้าสิบหยวน ช่างต่างกันราวฟ้ากับดินขนาดนี้ แค่หมู 10 จินก็ไม่ช่วยให้เธอรู้สึกดีขึ้นได้หรอก
ลุงใหญ่เห็นสีหน้าของสวี่หรานไม่ค่อยดี ก็ได้แต่ยิ้มแห้งๆ แล้วพูดว่า
“หลานสะใภ้คงจะยังโกรธฉันอยู่สินะ!”ภรรยาที่จับมัดมือชกแบบนี้ ก็เหมือนกับแตงโมที่ถูกบังคับให้ขึ้นค้าง คนเขาไม่เต็มใจ ไม่อยากแต่ง ก็ต้องเป็แบบนี้แหละ
สวี่หรานเห็นลุงใหญ่ยังกล้าพูดถึงเื่นี้อีก เธอพูดไม่ออกจริงๆ พ่อเลี้ยงกับแม่เลี้ยงของเ้าของร่างเดิมเป็คนส่งเธอมา เื่นี้โทษลุงใหญ่คนเดียวไม่ได้ สุดท้ายเธอก็ทำได้แค่เงียบ ไม่ตอบอะไร
เหยียนฮ่าวไหว้ปีใหม่เสร็จ ก็อยากจะรีบกลับ สวี่หรานคงจะยังโกรธอยู่ แต่ลุงใหญ่คะยั้นคะยอให้อยู่กินข้าวด้วยกันก่อน เขาจึงต้องยอมทำตาม
“ป้าใหญ่ของเธอก็แค่เสียดายเงิน ไม่ได้โกรธเคืองอะไรหรอก” ลุงใหญ่เยียนกล่าว
เหยียนฮ่าวยิ้มเจื่อนๆ ในใจเขารู้ดี ตั้ง 300 หยวน ถ้าไม่กินไม่ใช้ก็ต้องทำงานทั้งปีถึงจะได้ขนาดนี้ เอาออกมาทีเดียว เหมือนกับโดนควักไส้ควักพุง วันนี้ที่ป้าใหญ่ไม่ไล่ตะเพิดเขากลับ ก็ดีแค่ไหนแล้ว ยังจะไปโกรธอะไรได้อีก
“หลานสะใภ้ มาช่วยงานในครัวหน่อย อย่านั่งเฉยๆสิ!” ซุนอวี้ฉินโผล่หน้าออกมาจากครัว สวี่หรานจึงเดินเข้าครัวไป
เมื่อเห็นว่าสวี๋หรานออกไปแล้ว ลุงใหญ่เยียนจึงพูดขึ้นว่า “ตอนแรกที่เห็นเด็กคนนี้ ฉันก็มองออกว่าเป็คนว่าง่าย อ่อนโยน ทำไมตอนนี้ดูเหมือนไม่ใช่คนแบบนั้น คงไม่ได้ทะเลาะกันทุกวันหรอกใช่ไหม?”
“ไม่มีหรอกครับ” เยียนฮ่าวได้แต่ยิ้มแห้งอยู่ในใจ วันแต่งงาน สวี่หราน เกือบจะคว้ามีดมาแทงเขาแล้ว จะว่าเป็คนอ่อนโยนได้ยังไง
“ดีแล้ว ตอนพ่อแม่แกยังอยู่ พวกเขาก็ดีกับฉันมาก ธุรกิจของฉัน ถ้าไม่ได้พ่อแม่แกช่วยเหลือ ก็คงไม่มีวันนี้ พอได้แต่งงานกับเมียดีๆ แบบนี้ ฉันก็วางใจแล้ว หากตายไปก็คงตายตาหลับ เพราะได้ทำหน้าที่แทนพ่อแม่เธอแล้ว" ลุงใหญ่เหยียนถอนหายใจ พี่สาวและพี่เขยของเขาประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิตระหว่างเดินทางเข้าเมือง คนขับก็ขับรถหลบหนีไป บ้านที่เคยอบอุ่นก็ต้องแตกสลายลง
เหยียนฮ่าวนึกถึงสวี่หรานที่เป็ภรรยาตัวเอง ก็ได้แต่พูดว่า “ตอนนี้ผมอยู่ได้สบายดีครับ”
ทันใดนั้นก็มีเสียงดัง ‘เพล้ง!’ มาจากในครัว ตามมาด้วยเสียงของซุนอวี้ฉินที่อุทานว่า "แตกแล้ว แตกหมดแล้ว เจริญล่ะ!"
"เธอนี่ยังไง แค่ล้างจานแค่นี้ก็ไม่เป็หรือไง!" ซุนอวี้ฉินเห็นสวี่หรานแล้วก็รู้เลยว่า ไม่น่าจะทำงานบ้านเป็!
สวี่หรานรู้สึกผิด จึงก้มหน้าก้มตาทำงานต่อ สุดท้ายก็ทำจานแตกไปอีกใบ ทำให้ซุนอวี้ฉินต้องรีบไล่สวี่หรานออกจากครัว ถ้ายังอยู่ต่ออีก มีหวังจานชามในบ้านคงไม่เหลือแน่ จานชามในบ้านมีเพียงไม่กี่ใบ จะให้สวี่หรานมาทำแตกเล่นไม่ได้!
ซุนอวี้ฉินบ่นในใจ เสียเงินไปตั้งมากมาย สุดท้ายก็ได้เมียที่เหมือนแจกันมาตั้งโชว์ ไม่ได้เื่ไม่ได้ราว สู้แต่งกับสาวบ้านนอกไม่ได้ ทำงานเก่งกว่าเยอะ! ตอนแรกลูกพี่สาวเธอก็เกือบจะได้แต่งงานกับเหยียนฮ่าวแล้ว สามร้อยหยวนนั่นก็คงไม่ต้องเสียให้คนอื่นหรอก! แต่ตอนนั้นหลานสาวเธอดันดูถูกเหยียนฮ่าวว่ายากจนข้นแค้น ไม่ยอมแต่งงานด้วย เลยต้องเสียโอกาสนี้ไป
ขณะที่ทุกคนกำลังยุ่งอยู่กับการเตรียมงานฉลองปีใหม่ ก็มีแขกจากบ้านอื่นมาอวยพร ซุนอวี้ฉินชะโงกหน้าออกไปดูก็รู้สึกอึดอัดใจ เพราะเป็ลูกสาวของพี่ชายเธอเอง คนที่เกือบจะได้แต่งงานกับเหยียนฮ่าว
"อารอง อาเขยรอง สวัสดีปีใหม่ค่ะ!" โจวลี่อิงเอ่ยทักทายทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาในบ้าน จากนั้นก็สังเกตเห็นว่ามีคนอื่นอยู่ในบ้านด้วย
ตอนนั้นเหยียนฮ่าวกำลังนั่งอยู่ โจวลี่อิงมองปราดเดียว ก็รู้สึกว่าหนุ่มคนนี้หน้าตาดีมาก!
“โอ๊ะ นี่ใครเหรอคะ?” โจวลี่อิงถามด้วยความสงสัย
401
