บทที่ 44 ศึกแรกของเอ็มม่า มอร์ติส ผู้มุ่งสู่เส้นทางจ้าวแห่งนาก
w(ﾟДﾟ)w ---> สีหน้าของโดรอนในยามนี้
...
"ฮ่า ๆๆๆ!"
ไดแอนนามองดูหมีขาวตัวใหญ่ของเธอยกกระดองเต่าของโรเบิร์ตขึ้นทีละน้อย และหัวเราะออกมาพร้อมชูแขนขึ้น
ในทางกลับกัน โรเบิร์ตทำหน้าเหมือนเห็นผี เขาอ้าปากกว้างราวกับจะสามารถใส่ไข่ห่านเข้าไปได้!
“อย่ายืนดูเฉย ๆ โรเบิร์ต!”
เวอร์เธอร์อดไม่ได้ที่จะตะโกนเสียงดัง
แต่นอกเหนือจากการหุบปากของเขา โรเบิร์ตก็ไม่รู้จริง ๆ ว่าเขาจะทำอะไรได้อีก
นักเรียนของบ้านอัศวินที่เคยล้อเลียนโรเบิร์ตเมื่อคืนก่อนแต่ถูกตบหน้าในรอบแรก ก็หัวเราะอย่าง 'ไร้เดียงสา' เช่นกัน
มันเป็นเรื่องตลกจริง ๆ
เมื่อเห็นว่าปราสาทของเขากำลังจะถูกทำลายโดยหมีขาวตัวใหญ่ ในที่สุดโรเบิร์ตก็ตะโกนว่า "อดทน!"
ในที่สุดปราสาทก็ตอบรับการเรียกของเขาเป็นครั้งแรก และชั้นของสีเหลืองสดก็ไหลผ่านกำแพง
เห็นได้ชัดว่าปราสาทที่ใช้สกิล [อดทน] นั้นแข็งแกร่งขึ้น และการเสริมพลังก็ช่วยให้ปราสาทดูดซับแรงกระแทกได้มากขึ้นเช่นกัน
แต่อย่างไรก็ตาม [อดทน] ก็คือ [อดทน] ท้ายที่สุด มันก็ไม่ใช่ [หยั่งราก]
→ มันยังเปลี่ยนความจริงที่ว่ามันจะคว่ำไม่ได้!
“โฮก!”
พลังหมีของหมีขั้วโลกระเบิดออกมา และพลิกปราสาทของโรเบิร์ตหงายตึงไปในลมหายใจเดียว!
ด้วยเหตุนี้ ลูกบอลเวทมนตร์จึงไม่ได้รับการปกป้องอีกต่อไป
เมื่อไดแอนนาสั่งให้หมีขั้วโลกเป่าบาเรียของลูกบอลเวทมนตร์ออกไป การประลองที่ไม่สมดุลนี้จึงจบลงอย่างแท้จริง
...
โรเบิร์ตออกจากสนามด้วยใบหน้าที่ดูไม่จืด และส่งมอบความหวังให้กับเวอร์เธอร์ "เพื่อนยาก ฉันต้องฝากนายแล้ว"
เวอร์เธอร์ตอบ "ไม่ต้องห่วง ฉันจะชนะให้ได้"
โรเบิร์ต "นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของเรา"
เวอร์เธอร์ "ฉันรู้แล้ว!"
...
ไดแอนนาสะบัดการ์ดเพื่อถอนหมีขั้วโลกและออกจากสนามอย่างมีความสุข
หลังจากเห็นโรสและดาร์กแล้ว เธอก็วิ่งเหยาะ ๆ เข้าไปหา ตบหน้าอกอย่างภาคภูมิใจ แล้วพูดว่า "เป็นไง? หมีของฉันตัวใหญ่ใช่ไหม?"
ดาร์กยกนิ้วโป้งและชมว่า “ใหญ่มาก!”
...
"หมายเลขสิบสามและสิบหก"
ศาสตราจารย์โจนส์ประกาศหมายเลขสำหรับคู่ต่อไป
...
เวอร์เธอร์และโรเบิร์ตก็ตัวสั่น พวกเขาเกือบจะหันหน้าไปมองในทิศทางเดียวพร้อมกัน
เอ็มม่า มอร์ติส กำลังดูการประลองอยู่คนเดียว
ทันใดนั้น เธอก็สังเกตเห็นว่ามีใครบางคนกำลังมองมาที่เธออยู่ จึงหันไปสบสายตาของคนทั้งสองพอดี
"เฮือก!"
พวกเขาหลบสายตาออกไปทันที
เอ็มม่าหันกลับมาด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย
เวอร์เธอร์และโรเบิร์ตมองหน้ากันและยืนขึ้นพร้อมกัน
โรเบิร์ตอดไม่ได้ที่จะเตือนว่า "อย่าแพ้เชียว!"
ดวงตาของเวอร์เธอร์ดูเคร่งขรึมเล็กน้อย “ไม่มีทาง ตราบใดที่ฉันไม่ช้ากว่าเธอละก็นะ”
หลังจากการประลองรอบล่าสุด เวอร์เธอร์ได้รู้ความเร็วในการอัญเชิญของเขาแล้ว
แม้ว่าเวลาในการฝึกฝนจะมีไม่มากนัก แต่เวลาร่ายคาถาอัญเชิญปกติของเขาถูกบีบอัดเหลือสิบสองวินาที ซึ่งมันเกือบจะเท่ากับของเอ็มม่า
เขาเชื่อด้วยซ้ำว่าตราบใดที่เขาจดจ่อมากขึ้นอีกนิด เขาจะสามารถบีบอัดเวลาลงได้อีกหนึ่งวินาที!
หากเป็นเวลาสิบเอ็ดวินาที แม้ว่าจะเป็นการต่อสู้กับดาร์กก็ยังมีโอกาส!
สนามประลองชั่วคราวมีความกว้างเพียงสิบเมตร แม้ว่าระยะทางสิบเมตรจะดูใหญ่โต แต่หากเดินข้ามไปมันก็เป็นเพียงไม่กี่ก้าวเท่านั้น
ทว่าสปิริตจะใช้เวลาตั้งแต่ถูกอัญเชิญไปจนถึงลงพื้น
และต้องใช้เวลาในการเริ่มวิ่งและเร่งความเร็วอีกด้วย
ตราบใดที่สปิริตของเขาสามารถอัญเชิญออกมาได้สำเร็จ ก่อนที่บาเรียพลังชีวิตของลูกบอลเวทมนตร์จะถูกทำลายอย่างสมบูรณ์ สปิริตจิ้งจอกน้อยตัวนั้นที่ดูเหมือนจะไม่มีพลังโจมตีและป้องกันสูงก็ไม่ควรจะเป็นศัตรูของกวางตัวมหึมาของเขา
→บังเอิญว่า เวอร์เธอร์และโดรอนคิดแบบเดียวกัน
แน่นอนว่านี่ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องนี้
เวอร์เธอร์รู้ดีว่าคู่ต่อสู้คนปัจจุบันของเขาคือ เอ็มม่า!
“มันจะไม่เป็นปัญหา นากของเอ็มม่านั้นอ่อนแอมาก สิ่งเดียวที่ฉันต้องระวังก็คือ มันสามารถพ่นน้ำได้”
...
เวอร์เธอร์และเอ็มม่าเดินผ่านกัน แต่ทั้งคู่ไม่ได้พูดคุยอะไรกัน
จอมเวทฝึกหัดที่เพิ่งเข้ามาในสถาบันยังคงใสซื่อเกินไปและไม่รู้ว่าจะยั่วยุกันอย่างไร
เวทีแบ่งออกเป็นฝั่งสีแดงและสีน้ำเงิน เวอร์เธอร์ยืนอยู่ฝั่งสีแดง และเอ็มม่ายืนอยู่ฝั่งสีน้ำเงิน
ผู้ตัดสินคือ ซิกวาร์ด จากบ้านขุนนาง
ซิกวาร์ดดูไม่ชอบใจเล็กน้อยเมื่อมองนักเรียนคนสำคัญสองคนของบ้านอัศวินเจอกันในรอบที่สอง
แต่เขายังต้องเป่านกหวีด
"ปี๊ด! เตรียมพร้อม!"
เวอร์เธอร์และเอ็มม่าหยิบ [การ์ดเวทมนตร์] ในมือของพวกเขาทันที
...
นอกเวที ดาร์กเดินเข้ามาพร้อมกับไดแอนนาและโรสเพื่อเฝ้าดูอย่างใกล้ชิด
เขาก็สนใจเกมนี้มากเช่นกัน
ไดแอนนาถามเสียงต่ำ “ดาร์ก นายคิดว่าใครจะชนะ?”
ดาร์กหรี่ตาเล็กน้อย “ดูเผิน ๆ เวอร์เธอร์มีข้อได้เปรียบ แต่ที่จริงแล้ว…”
ไดแอนนาถาม “จริงเหรอ?”
ดาร์กตอบ "ทั้งคู่ไม่ได้อ่อนแอ"
ไดแอนนาสับสน “หือ?”
...
"เริ่มประลองได้!"
สิบเอ็ดวินาทีครึ่ง
เวอร์เธอร์ทำลายขีดจำกัดและอัญเชิญเสร็จก่อนเอ็มม่า!
กวางตัวโตเด่นสง่าก็โผล่ออกมาจากแสงสีขาว และเขากวางขนาดใหญ่ดุจกิ่งไม้ก็พุ่งไปข้างหน้าอย่างดุดัน
การออกวิ่งเริ่มขึ้นในเวลาไม่ถึงครึ่งวินาที
เอ็มม่าก็เสร็จสิ้นการอัญเชิญก่อนสิบสองวินาทีเช่นกัน!
นากซึ่งมีขนาดใกล้เคียงกับอีบุยตัวน้อย ไถลตัวเมื่อกำลังจะขึ้นบก มันหลบการพุ่งชนของกวาง และเลือกที่จะวิ่งวนเป็นวงกลมอย่างว่องไว!
ความคิดของเอ็มม่านั้นชัดเจนมาก
เมื่อเปรียบเทียบความแข็งแกร่งเพียงอย่างเดียว นากของเธอไม่ใช่คู่ต่อสู้ของกวางของเวอร์เธอร์
แต่เป้าหมายสูงสุดของการประลองไม่ใช่เพื่อเอาชนะสปิริตของคู่ต่อสู้ แต่เพื่อทำลายบาเรียพลังชีวิตของลูกบอลเวทมนตร์ต่างหาก!
แม้ว่าเธอจะล้มเหลวในการเลียนแบบดาร์กเมื่อเกมที่แล้ว แต่เธอยังคงเปิดใจเรียนรู้มัน
นักเรียนใหม่ชั้นปีที่หนึ่งส่วนใหญ่ในเวลานี้ยังคงหมกมุ่นอยู่กับการต่อสู้ประลองพลังเวทมนตร์ โดยไม่เข้าใจธรรมชาติของการประลองเวทมนต์เลย
...
เมื่อเห็นนากของเอ็มม่าพุ่งเข้าหาลูกบอลเวทมนตร์ราวกับสายลม หัวใจของเวอร์เธอร์ก็เต้นแรงขึ้นเล็กน้อย เขารีบเรียกกวางตัวนั้นให้กลับไปป้องกันอย่างรวดเร็ว!
การเคลื่อนไหวครั้งนี้ทำให้เขาพลาดโอกาสแรกที่จะชนะ
การโจมตีของกวางนั้นแข็งแกร่งกว่าการโจมตีของนากอย่างเห็นได้ชัด นอกจากนี้ เวอร์เธอร์ก็เป็นฝ่ายได้เริ่มบุกก่อน และระยะทางตรงก็สั้น เขามีโอกาสที่จะทำลายบาเรียพลังชีวิตของอีกฝ่าย ก่อนที่จะเสียบาเรียพลังชีวิตของตัวเองไปอย่างแน่นอน
แต่เวอร์เธอร์ในเวลานี้ยังไม่ตระหนักถึงมัน
กวางกลับไปตั้งรับและไม่สามารถไล่ตามนากที่ว่องไวได้ หลังจากที่บาเรียชีวิตของลูกบอลเวทมนตร์ถูกนากกัดแทะอย่างแรง ค่าพลังเวทมนตร์ก็ลดลงอย่างมาก!
แต่นากไม่กล้าเข้าใกล้ต่อ มันวิ่งหนีจากลูกบอลเวทมนตร์ไปทันที
เวอร์เธอร์รู้สึกประหม่าเล็กน้อย เขารู้ว่าเอ็มม่าจะเป็นคู่ต่อสู้ที่ยาก แต่ไม่คิดว่ามันจะยากขนาดนี้
“ไม่ ฉันปล่อยให้ไปสู่ทางตันแบบนี้ต่อไม่ได้… ฉันต้องหาทางอื่น!”
เวอร์เธอร์คิดอย่างรวดเร็วแล้วก็พบวิธี
ภายใต้คำสั่งของเขา กวางก้มศีรษะลง ดันลูกบอลเวทมนตร์ขึ้นมา และวางมันไว้ระหว่างเขากวางทั้งสอง!
"สมบูรณ์แบบ!"
เวอร์เธอร์เริ่มตื่นเต้น
เพราะนากของเอ็มม่าไม่กล้าเผชิญหน้ากับกวางเลย มันทำให้เวอร์เธอร์รู้สึกเหมือนได้รับชัยชนะ
เขาสั่งให้กวางตัวนั้นพุ่งเข้าหาลูกบอลเวทมนตร์ของเอ็มม่าทันที!
แต่เมื่อกวางตัวนั้นวิ่งขึ้นไป จู่ ๆ เอ็มม่าก็สั่งให้นากเข้ามาใกล้
นากตัวน้อยฉวยโอกาสแล้วอ้าปากพ่นน้ำ กระแทกลูกบอลเวทมนตร์ที่ติดอยู่ในเขากวาง!
ลูกบอลเวทมนตร์กระเด็นไปทันที!
ในขณะเดียวกัน ค่าพลังเวทก็ลดลงมากเช่นกัน!
...
“ท่าไม้ตาย?”
เวอร์เธอร์ไม่ตกใจแต่ดีใจ
ท่าไม้ตายของการ์ดวิญญาณระดับหนึ่งดาวมักจะใช้พลังเวทมนตร์ห้าสิบหน่วย สำหรับสปิริตที่มีพลังเวทมนตร์เพียงหนึ่งร้อยหน่วย มันสามารถปลดปล่อยได้เพียงครั้งเดียว!
กล่าวอีกนัยหนึ่ง ตอนนี้นากไม่ใช่ภัยคุกคามอีกต่อไปแล้ว!
เขาสั่งให้กวางจับลูกบอลเวทมนตร์ทันที
แต่ทันทีที่มันจับลูกบอลเวทมนตร์ นากตัวน้อยซึ่งน่าจะปล่อยท่าไม้ตายออกมาไม่ได้อีก ก็พ่นน้ำออกมาอีกครั้ง!
กระแสน้ำนี้แม่นยำอย่างยิ่ง
ลูกบอลเวทมนตร์ของฝ่ายแดงถูกกระแทกขึ้นไปในอากาศอีกครั้ง!
ค่าพลังเวทห้าร้อยลดลงเหลือสองร้อยแต้ม!
เวอร์เธอร์จ้องไปที่นากของเอ็มม่า สปิริตที่ควรจะสลายไปทันทีหลังจากใช้พลังเวทมนตร์ครบหนึ่งร้อยหน่วยแล้ว ยังคงยืนอย่างแข็งแรง!
'เกิดอะไรขึ้นกันแน่?'
เมื่อหันไปมอง เวอร์เธอร์ก็ตระหนักว่ามีการ์ดอีกใบอยู่ในมือของเอ็มม่า!
![สำนักเถื่อนเดือดปฐพี [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1592451905_80705599.webp)
791K
![[อ่านฟรีทุกวัน]ทะลุมิติไปเป็นแพทย์หญิงชาวสวนผู้มั่งคั่ง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1661497396_68020614.webp)
