High Human

ฟวั่บ!! 

ไฮแอนตินอสตวัดดาบไปที่คอของโจอย่างรวดเร็วและรุนแรง ในขณะที่ดาบกำลังจะตัดคอของโจ ได้มีวัตถุปริศนาคล้ายเหล็กรูปร่างแปดเหลี่ยมเข้ามาขวางดาบเลเซอร์

ปัง!

ทันทีที่ดาบเลเซอร์เข้าไปใกล้เหล็กแปดเปลี่ยมก้อนนั้นก็ส่งคลื่นพลังงานบางอย่างก่อตัวเป็นโล่พลังงานสีเขียวสดใสและสะท้อนพลังโจมตีของดาบเลเซอร์กลับไปที่ไฮแอนตินอสจนร่างของมันปลิวกระเด็น

ตูม!

ร่างของไฮแอนตินอสพุ่งชนต้นไม้หลายสิบต้นจนแหลกลาญ หลังจากที่มันชนก้อนหินและร่างจมลึกเข้าไปมันถึงจะหยุดลง

ตูม!

ก้อนหินยักษ์ระเบิดเป็นชิ้นๆพร้อมกับไฮแอนตินอสยืนมองโล่พลังงานที่คลุมโจอย่างโง่งม มือข้างที่ถือดาบเลเซอร์เต็มไปด้วยเลือดสีเขียวแต่มันกลับลืมความเจ็บปวดที่มีจนหมดสิ้น เพราะแผ่นเหล็กแปดเหลี่ยมที่ลอยอยู่เหนือโจ 

บนเหล็กแปดเหลี่ยมถูกแกะสลักรูปนกก็ไม่ใช่ไก่ก็ไม่เชิงสลักเอาไว้อยู่ ทว่ามันกลับดูน่าเกรงขามอย่างพิศวง

“ไฮซิลู?” ไฮแอนตินอสพูดด้วยความเหม่อลอย เผ่าพันธุ์ไฮแอนตินอสและเผ่าพันธุ์ไฮซิลูเป็นศัตรูคู่อาฆาตกัน 

ที่นี่เป็นกาแลคซี่อื่น มันไม่เคยคาดคิดว่าจะได้เห็นสิ่งประดิษฐ์ของเผ่าพันธุ์ไฮซิลู

“หัวหน้าซีคอป…ไม่เจอกันนานเลยนะ” ในขณะที่ไฮแอนตินอสกำลังยืนงง กาจู๋วก็โผล่ออกมาจากความว่างเปล่า 

กาจู๋วมีอุปกรณ์สำหรับพรางตัวทำให้ยากที่จะตรวจจับเขาได้ แม้แต่ไฮแอนตินอสก็ยังไม่รู้สึกถึงกาจู๋วได้

โจที่รอดตายอย่างหวุดหวิดลากสังขารตัวเองไปพิงกับต้นไม้และมองไปยังนกสีเหลืองตัวเขื่อง

เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่า กาจู๋วจะเป็นคนมาช่วยชีวิตเขา

“ผู้นำเผ่าพันธุ์ไฮซิลู” ไฮแอนตินอสหรือที่เรียกว่าซีคอปพูดและจ้องมองกาจู๋วด้วยความระมัดระวังเต็มที่

มันอาจจะหยิ่งยโสโอหังใส่ใครก็ได้ในกาแลคซี่นี้ แต่ไม่ใช่กับกาจู๋วที่มาจากกาแลคซี่เดียวกัน และนอกจากนี้กาจู๋วยังมีระดับสูงกว่ามันอีกด้วย

ทว่าเมื่อมันคิดไปคิดมาก็นึกขึ้นได้ว่าตอนนี้ทั้งมันและกาจู๋วถูกกดพลังเอาไว้โดยกฏของกาแลคซี่ 

หากอยู่กาแลคซี่บ้านเกิดมันอาจจะต้องหวาดกลัวแล้วรีบหนีทันที แต่เมื่ออยู่ที่นี่มันก็ไม่จำเป็นต้องกลัวอะไร

เมื่อคิดได้ร่างกายของมันก็ผ่อนคลาย

“จิ๊ๆๆ ดูท่าทางของแกสิ มันทำให้ฉันรู้ว่าแกกำลังคิดอะไร” กาจู๋วส่งเสียงจิ๊จ๊ะและหัวเราะกับท่าทางของซีคอป

“หึ หรือว่ามันไม่จริง? หากเป็นที่โซโคลาสข้าอาจจะกลัวแก แต่ที่นี่มันต่างกัน” ซีคอปแค่นเสียงเย็นชา โซโคลาสที่ซีคอปพูดถึงคือชื่อกาแลคซี่ที่ทั้งสองจากมา

โจที่กึ่งนั่งกึ่งนอนใต้ต้นไม้ฟังบทสนทนาของทั้งสองก็ทำให้เขารู้ว่า พวกเขามาจากกาแลคซี่ที่ชื่อโซโคลาสและดูเหมือนว่าทั้งสองจะรู้จักกันดี อย่างไรก็ตามมีสิ่งหนึ่งที่ทำให้โจรู้คือกาจู๋วแข็งแกร่งกว่าซีคอปอย่างมาก แต่เป็นเพราะกฏของกาแลคซี่ที่ทำให้ถูกกดพลังทำให้ซีคอปกล้าที่จะเผชิญหน้ากับกาจู๋ว แต่โจก็ไม่รู้ว่ากาจู๋วจะทำยังไงกันแน่

บางทีเขาอาจจะมีไพ่ตาย? แต่ที่แน่ๆบนตัวของกาจู๋วเต็มไปด้วยวัตถุแปลกๆ ที่หางของเขาถูกห่อหุ้ม แม้แต่ขาทั้งสองข้างก็ถูกหุ้มเช่นกัน มันดูเหมือนเกราะอะไรสักอย่างแต่โจก็อธิบายไม่ได้ว่ามันสร้างขึ้นมาจากอะไร นอกจากนี้ลำตัวของกาจู๋วก็มีสิ่งที่คล้ายกันหุ้มเอาไว้อีกด้วย มันดูลึกลับและทรงพลัง

“ไม่ว่าจะเป็นที่โซโคลาสหรือที่นี่ มันก็ไม่ได้ต่างกันหรอกนะ แต่น่าเสียดายที่คู่ต่อสู้ของแกไม่ใช่ฉัน” กาจู๋วกล่าวอย่างเฉยเมย

“ไม่ใช่แกแล้วจะเป็นใคร?” ซีคอปอึ้งจากนั้นก็ระแวงพร้อมกับแผ่จิตสัมผัสไปรอบๆเพื่อดูว่ายังมีคนอื่นอีกหรือไม่ แน่นอนว่ามันมองข้ามสวะตัวหนึ่งที่ใกล้ตาย

“ไม่ต้องไปหาที่ไหนหรอก คนที่จะสู้กับแกก็เขาไง” กาจู๋วพูดจบก็หันหน้ามามองโจ

โจอยากจะตะโกนด่าบรรพบุรุษของเจ้านกโง่นี่แต่ติดที่ว่าแค่หายใจก็เจ็บไปทั้งตัวแล้ว หากตะโกนออกไปจริงๆมีหวังได้ตายเพราะทนพิษบาดแผลไม่ไหวแน่ๆ

เขาไม่เข้าใจว่านกโง่นี่มันตาบอดหรือไร สภาพของเขาในตอนนี้แม้แต่มดไม่รู้ว่าจะมีแรงขยี้มันหรือเปล่า หากเขาโดนซีคอปเตะอีกทีสองทีก็คงตายโดยไม่ต้องสืบ

แม้แต่ซีคอปก็อดที่จะหัวเราะเสียงดังออกมาไม่ได้ “ฮ่าๆ แกกำลังพูดเรื่องตลกอยู่งั้นเหรอ? ต่อให้มันมีสภาพสมบูรณ์ก็ไม่ใช่คู่มือข้าอยู่ดี มันเนี่ยนะที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของข้า? ฮ่าๆๆ”

โจเต็มไปด้วยความโกรธเมื่อได้ยินซีคอปเยาะเย้ยตัวเอง ทว่าสิ่งที่ซีคอปพูดมานั้นเป็นความจริง แม้ว่าเขาจะมีสภาพเต็มร้อยเขาก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมันจริงๆ 

“จุ๊ๆๆ อย่าเพิ่งรีบด่วนสรุปไป” กาจู๋วส่ายหัวเล็กๆของมันจากนั้นก็มันก็โบกปีกไปทางโจพร้อมกับพูดว่า “รับนี่ไป”

ทันใดนั้นวัตถุที่ห่อหุ้มกาจู๋วก็แตกสลายกลายเป็นเม็ดกลมๆขนาดเท่าหัวนิ้วโป้ง จากนั้นพวกมันก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วไปหาโจโดยที่เขาไม่ทันตั้งตัว 

เพียงพริบตาเม็ดกลมๆจำนวนนับไม่ถ้วนได้ห่อหุ้มโจและเคลื่อนไหวไปที่บาดแผลของเขาพร้อมกับเริ่มทำการรักษาด้วยความเร็วที่สามารถเห็นได้ด้วยตาเปล่า

โจไม่ได้ขัดขืนเพราะรู้ดีว่ากาจู๋วไม่ได้คิดร้ายกับเขา อย่างไรก็ตามหากกาจู๋วคิดร้ายกับเขาแล้วเขาจะไปขัดขืนได้ยังไง? 

โจตกตะลึงกับความเจ็บปวดที่ค่อยๆหายไป นอกจากนี้บาดแผลต่างๆก็สมานตัวอย่างรวดเร็วจนในที่สุดอาการบาดเจ็บทั้งหมดก็หายเป็นปลิดทิ้ง เหลือไว้แค่อาการเหนื่อยหอบเนื่องจากเสียพลังไปเยอะ

ยังไม่ทันที่เขาจะหายตะลึงกาจู๋วก็โยนขวดโหลมาทางเขาและบอกให้เขารับเอาไว้ โจเกือบจะทำมันหล่นแตกเนื่องจากยังตกใจอยู่และไม่ทันตั้งตัว 

เมื่อรับมาแล้วเขาก็สำรวจดูมันเป็นโหลใส ข้างในบรรจุแสงลึกลับบางอย่างเอาไว้ เพียงแค่มองดูโจก็รู้สึกสดชื่นขึ้นมาทันตา อาการเหนื่อยหอบดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด โจไม่รู้ว่านี่คืออะไรแต่ที่แน่ๆมันต้องมีค่าอย่างมากแน่นอน

เมื่อเห็นของที่อยู่ในขวดโหลซีคอปก็โพล่งออกมาด้วยความตกใจว่า “พลังงานแกนกลางเทียม? ดูท่าแกจะคาดหวังกับมันไม่น้อยเลยนะ ถึงกับยกของล้ำค่าเช่นนั้นให้กับสวะตัวหนึ่ง” ในตอนท้ายซีคอปแค่นเสียงดูถูกที่กาจู๋วมอบของมีค่าให้กับมดปลวก แต่มันเองก็โลภอยากได้ขวดโหลนั่นมา

เพราะแม้แต่ที่โซโคลาสมันก็หาไม่ได้ง่ายๆเช่นกัน บางครั้งก็ต้องต่อสู้แย่งชิงกับคนอื่นเพื่อครอบครองมัน จึงไม่แปลกที่มันรู้สึกโลภและอยากจะเข้าไปฆ่าโจและชิงมัน แต่ติดที่ว่ากาจู๋วอยู่ตรงนั้นมันจึงไม่กล้าทำอะไรโง่ๆ