ย้อนเวลากลับไปสู่โลกคู่ขนาน

บทที่49 ร้านค้าห้อง ตอนนี้บิลและเหล่าเพื่อนร่วมห้องกำลังมาประชุมกันว่าจะทำร้านค้าห้องอะไรดีถึงจะดูแปลกใหม่ “ผมคิดว่าเราทำร้านขายอาหารทะเลดีกว่าน่าจะได้มีลูกค้าเข้าร้านอยู่เยอะเลยทีเดียวห้องเราอย่างน้อยก็ไม่น่าจะได้อันดับสุดท้าย”เป็นหนุ่มน้อยชื่อคาเก็นได้เสนอความคิดเขาเป็นคนที่รูปร่างผอมบางหน้าตาดูดีสมวัยริมฝีปากของเขาเป็นสีชมพูและชุ่มชื้นดูเหมือนกับปากของหญิงสาวก็ไม่ปานบิลมองดูแล้วคิดว่าหนุ่มน้อยคนนี้หน้าหวานอยู่มากแทบจะเป็นเหมือนผู้หญิงเลยก็ว่าได้ แต่ทว่าก็ยังไม่งดงามเท่ากับบิลตอนใช้ร่างแปลงเทวา... “มันก็ดีอยู่หรอกแต่ทว่ามันดูซ้ำซากจำเจเกินไปหน่อย”รีเชียร์ตอบเอ่ยออกมาเธอทำท่าทางครุ่นคิดเม้มปากเล็กน้อยก่อยจะพูดว่า “แล้วบิลมีความคิดเห็นอะไรบ้างมั้ยว่าจะทำอะไร?”รีเชียร์เอ่ยถามบิลด้วยท่าทางเรียบง่ายดูเหมือนเธอคนนี้จะชินกับรูปร่างหน้าตาที่หล่อเหลาของบิลบ้างแล้วจึงไม่ได้ออกอาการอะไร “เอ่อ...จะให้ผมคิดหรอ?”บิลทำท่าทางครุ่นคิดอย่างเรียบง่ายและดูสงบการเคลื่อนไหวเล็กน้อยของบิลปลดปล่อยบรรยากาศสดชื่นรื่นตาเล็กออกมาก่อนที่ปากได้รูปจะอ้าขึ้น “ อยากได้ร้านดึงดูดคนผมก็พอจะมีอยู่นะครับความคิดดีๆแต่ไม่รู้ว่าเพื่อนๆจะเห็นด้วยหรือเปล่า? เพราะมันอาจจะดูแปลกๆอยู่บ้าง”บิลพูดจบก็เหลือบมองเพื่อนร่วมห้องทั้งหมดบิลรู้ดีว่าพวกผู้ชายไม่ค่อยชอบหน้าบิลไม่ว่าจะเป็นตอนนี้หรืออดีต “เล่ามาสิถ้ามันดีไม่มีใครคัดค้านหรอก”รีเชียร์พูดก่อนที่จะกวาดตามองเพื่อนร่วมห้องว่ามีใครคัดค้านมั้ยแต่มองดูแล้วก็ไม่มีบิลจึงได้พูดขึ้นว่า “มันคือเมดพ่อบ้านคาเฟ่”บิลพูดออกมาด้วยความสงบเช่นเคยตัวบิลได้หาข้อมูลในเน็ตก็พบว่าในโลกนี้ไม่มีเมดคาเฟ่มีเฉพาะเมดที่เป็นคนรับใช้ในบ้านคนรวยเท่านั้นหาได้มีร้านที่เอนเตอร์เทนลูกค้าแบบเมดคาเฟ่ที่ให้คนธรรมดาเข้าไปสัมผัสบรรยากาศไม่ “เมดพ่อบ้านคาเฟ่?”รีเชียร์ขมวดคิ้วสงสัยเพราะเธอคิดไม่ออกเลยว่าเมดกับพ่อบ้านมันจะเกี่ยวอะไรกับคาเฟ่ บิลเห็นท่าทางอย่างนั้นจึงได้รีเชียร์จึงได้พูดขึ้นว่า “เมดทำหน้าที่เป็นสาวใช้ ที่น่ารักสวมชุดเมดน่ารักๆไปต้อนรับลูกค้าผู้ชาย แล้วพูดด้วยคำสุภาพแบบนี้…” บิลหยุดลงเล็กน้อยก่อนที่จะพูดขึ้นอีกว่า “สวัสดีค่ะนายท่านเชิญนายท่านไปนั่งโต๊ะนี้เลยค่ะเดี๋ยวน้องเมดจะพาไปไม่ทราบว่านายท่านจะสั่งอะไรคะน้องเมดจะเป็นคนเขียนออเดอร์ให้เองค่ะ....แล้วก็สำหรับเมดสาวแล้วสุภาพก็จริงแต่ท่าทสงไม่ต้องเรียบร้อยมากให้ทำท่าทางน่ารักให้มากๆ”บิลกล่าวด้วยเสียงนุ่มอย่างไม่กระดากอายแม้แต่น้อยทำให้รีเชียร์และเพื่อนร่วมห้องอึ้งไปเลย... “ส่วนพ่อบ้านทำหน้าที่ไม่ต่างกันแต่ต้อนรับลูกค้าผู้หญิงและพูดด้วยคำสุภาพท่าทางสุภาพต้องแสดงความหล่อเหลาเป็นสุภาพบุรุษออกมาให้เต็มที่” “สวัสดีครับคุณหญิง เชิญคุณผู้หญิงด้านนี้เลยครับ กระผมจะพาไปเองนะขอรับ คุณผู้หญิงดูท่าทางจะเหน็ดเหนื่อยนะครับ ผมเดี๋ยวจะไปเอาน้ำดื่มมาให้ ขอประทานโทษในความคับแคบของร้านเรานะขอรับ”บิลกล่าวด้วยคำพูดสุภาพและทำท่าทางประกอบไปด้วยเมื่อเพื่อนร่วมห้องมองมาที่บิลแล้วก็ชะงักอึ้งเข้าไปอีกเพราะท่าทางของบิลมันสมบูรณ์แบบมากสามารถสั่นคลอนจิตใจผู้คนได้เป็นอย่างดี เป็นสุภาพบุรุษที่อ่อนโยนยิ่งนักแล้วก็ร้อยยิ้มที่อบอุ่นนั่นมันทำให้เหล่าหญิงสาวใจสั่นไหวโครมครามราวกับเปลือกโลกที่กำลังเคลื่อนที่(เกิ๊น!) … หลังจากที่บิลเสนอความคิดไปก็ได้รับความไม่ยินยอมจากเหล่าเพื่อนผู้ชายในห้องเล็กน้อยเพราะมันดูน่าอายหากจะให้พวกเขาทำอะไรอย่างนั้น แต่ทว่าเหล่าหญิงสาวกลับชอบความคิดของบิลมากด้วยเหตุนี้ความคิดของบิลจึงได้ถูกนำมาใช้ บิลได้ทำของตกแต่งช่วยเพื่อนร่วมห้องทั้งช่วยจัดการวาดโครงร่างแผนการเมดพ่อบ้านคาเฟ่จนเลอกโรงเรียนบิลก็ได้กลับบ้านมาเตรียมตัวสำหรับการปล่อยตัวเพลงของเขาให้ปรากฏสู่หูและสายตาชาวโลก “เอาล่ะต้องซ้อมเสียหน่อย”ว่าแล้วบิลก็เปิดบีทที่ทำเสร็จแล้วสวมหูฟังพร้อมกับจับไมค์ขึ้นมาเพื่อร้องเพลงของเขา ♫♫ เสียงน่าฟังมีเสน่ห์เหลือล้นได้ถูกเปล่งออกมาตรงท่อนที่ยังไม่ได้มีแร๊พบิลร้องท่อนเหล่านั้นด้วยอารมณ์เพลงแสนละมุนแต่ทว่าพอร้องไปถึงท่อนแร๊พอารมณ์เพลงก็เปลี่ยนเป็นเข้มข้นขึ้น ♪♪ เมื่อท่อนแร๊พถูกร้องออกมาด้วยการแสดงอารมณ์เพลงที่ใส่อินเนอร์เข้าไปอย่างยอดเยี่ยมพอเหมาพอควรและการแร๊พที่ถูกจังหวะตรงบาร์และเสียงที่ไม่ว่าร้องออกมายังไงก็เสนาะหูทำให้หากว่ามีผู้ได้ยินเพลงของบิลในตอนนี้ต้องขนลุกและตกในภวังค์อย่างแน่นอน “ฉันก็ได้แต่มองตามหามัน♪♫…”บิลเองก็มีความสุขและตกอยู่ในภวังค์แห่งการร้องเช่นกันนี่คือสิ่งที่เขาถนัดที่สุด!และนี่คือสิ่งที่เขาชอบที่สุด! เพลงก็คือสิ่งหนึ่งที่สามารถใช้เรียกแทนตัวของบิลก็ได้มันคือพรสวรรค์ของคนๆหนึ่งแม้ไม่ว่าจะอยู่ที่ใดก็สามารถมุ่งมั่นเดินต่อในสิ่งที่ตนชื่นชอบ ถึงแม้จะไม่มีของวิเศษจากระบบช่วยบิลก็จะมุ่งทะลวงอุปสรรคทิ้งไปอยูดีหากครั้งเดียวไม่ได้ก็เพิ่มมันเป็นสองครั้งหากสองครั้งยังไม่ได้ก็เพิ่มมันเป็นสามครั้ง “เพลงนี้จะต้องร้องมันให้สุดความสามารถเมื่องานโรงเรียนเริ่ม”บิลคาดหวังที่จะให้เพลงของเขาโด่งดังระดับโลก! ใช่แล้วบิลจะไม่หยุดอิยู่แค่ประเทศเดียวแต่เขาจะทำให้เพลงของเขาโด่งดังทั่วโลกและตัวเขาเองก็จะต้องโด่งดังทั่วโลกเช่นกัน ถ้าหากบิลโด่งดังทั่วโลกแล้วที่ตามมาก็คือ อิทธิพล หากว่าบิลต้องการต่อกรกับสิ่งชั่วร้ายที่จะทำลายโลกเขาจะต้องสร้างอิทธิพลที่แข็งแกร่งขึ้นมา โปรดติดตามตอนต่อไป... นักร้อง+นักเขียนผู้อิทธิพลเหลือล้น 55+

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่49 ร้านค้าห้อง

คล้ายกับเรื่องย้อนเวลากลับไปสู่โลกคู่ขนาน ที่คุณอ่าน

ย้อนเวลากลับไปสู่โลกคู่ขนาน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่49 ร้านค้าห้อง

คล้ายกับเรื่องย้อนเวลากลับไปสู่โลกคู่ขนาน ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้