ม่ายสาวคาวสวาทเจอพวกพ่อผัวรุมสวิง 18+

“อ้อ… คืออาจารย์ดูดวงให้คุณหนูแพรเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ แต่ดวงเธอไม่ค่อยดีเลยอาจารย์เลยต้องทำพิธีสะเดาะเคราะห์ให้ด้วยน่ะครับ”

“โอ้โฮ… ทำพิธีกันนานเชียว หลายชั่วโมงเลยสิท่ากว่าจะเสร็จน่ะค่ะ”

คุณหญิงสุรีย์เผยรอยยิ้มสดใสมิได้เอะใจเลยสักนิด

อาจารย์ไม้อ้ำอึ้งคิดอะไรไม่ทันจึงได้แต่ตอบไปตามตรง

“เอ่อ… ชะ… ใช่ครับ หลายชั่วโมงเลยแต่ก็ทำพิธีเสร็จไปได้หลายยกเชียวครับ”

คุณหญิงเหนื่อยจัด ไม่ทันสังเกตคำว่า“หลายยก” ที่หลุดออกมาปากแก

หล่อนล้วงกระเป๋าสตางค์หยิบเงินแบงค์พันหลายฉบับยื่นให้ชายตรงหน้า

“ขอบคุณอาจารย์ไม้มากนะคะ วันนี้ดิฉันเหนื่อยจริงๆ ขอไม่เดินไปส่งที่รถนะคะ”

อาจารย์ไม้รับเงินปึกนั้นยิ้มร่า รีบโบกไม้โบกมือ

“อ้อ ไม่เป็นไรเลยครับ เชิญคุณหญิงพักผ่อนตามสบายเลยกระผมขอตัวกลับก่อนนะครับ”

แล้วรีบเดินออกไปประตูหน้าบ้านอย่างรวดเร็ว

…

แพรไหมนอนคว่ำหน้าอยู่บนฟูกหนา เธอหอบเหนื่อยสั่นสะท้านไปทั้งตัวรูทั้งสองแม้จะบอบช้ำอยู่บ้าง ยังอ้าเผยอกระตุกตอดอยู่อย่างนั้น

ถึงอย่างไรเธอก็รู้ดีว่าควรทำความสะอาดร่างกายก่อนที่ป้านุ่มจะเข้ามาตามในห้องจึงค่อย ๆ คลานสี่ขาลงจากเตียง ขาทั้งสองข้างยังอ่อนแรงสั่นระริก

น้ำอุ่นร้อนข้นเหนียวไหลเยิ้มออกจากทั้งรูหน้าและรูหลัง

หยดติ๋ง ๆ ลงพื้นไม้เป็นทางยาว

เธอครางฮือทุกครั้งที่รูทั้งสองขมิบกระตุกไม่หยุด ยังคงเสร็จสมซ้ำ ๆอยู่อย่างนั้นจากแรงกระแทกอันหนักหน่วงสุดแปลกใหม่ที่เพิ่งเคยได้ลิ้มลอง

ม่ายสาวค่อย ๆ ประคองตัวเข้าไปในห้องน้ำหรูเปิดก๊อกฝักบัวปรับระดับน้ำแรงสุด

น้ำเย็นจัดพุ่งกระหน่ำลงร่างกายที่ร้อนผ่าวไหลชะล้างคราบน้ำรักเหนียวข้นที่เกรอะเต็มหน้าท้อง ต้นขา และซอกขาให้ค่อย ๆ จางลง

แพรไหมยกมือขึ้นทำความสะอาดด้วยการถูรูทั้งสองเบาๆ ยังเสียวจนตัวเกร็งทุกครั้งที่นิ้วสัมผัสไปโดนติ่งเนื้อที่บวมเป่ง

"อ้าห์ ซี้ดดดด  อู้ยยยย"

ไม่อยากจะเชื่อว่าการเอากันทางประตูหลัง สลับกับรูร่านด้านหน้าจะสนองความเงี่.ยนได้อย่างถึงใจ

ส่งเธอให้ขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ดซ้ำแล้วซ้ำเล่าได้มากมายขนาดนี้

ระหว่างที่ยืนให้สายน้ำชะเอาความกระสันสวาทให้คลายลง

ภาพใบหน้าของธนัทก็ลอยขึ้นมาชัดเจน จนแพรไหมรู้สึกเจ็บปวดในหัวใจ

รอยยิ้มอวบอุ่น มือหนาใหญ่ที่เคยกอดเธอไว้แน่น

เสียงกระซิบข้างหูว่า “ผมจะรับผิดชอบพี่สะใภ้เองครับ…”

แพรไหมหลับตาลงน้ำฝักบัวไหลรวมกับน้ำตาที่เอ่อล้น

หล่อนพึมพำกับตัวเองเสียงสั่น

“พิธีลงของที่พวกอาจารย์ช่วยกันทำให้หวังว่าคงจะช่วยทำให้คุณธนัทคิดถึงแพรบ้างนะคะ

แพรยอมทุกอย่าง… ขอแค่ให้คุณธนัทกลับมาหาแพรได้ไหม…”

ณ เวลานี้แพรไหมรู้ใจตัวเองแล้วว่าต่อให้เธอพยายามตัดใจจากธนัทแค่ไหนก็ตาม

ร่องรอยของความคิดถึงที่เธอมีต่อธนัทก็ไม่มีวันลบเลือนไปจากใจเธอได้เลยจริง ๆ

…

เครื่องบินลงจอดที่สุวรรณภูมิในช่วงบ่าย...

ธนัทลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่รีบบึ่งเดินตรงกลับบ้านทันทีโดยไม่แวะที่ไหน

เพราะใจมันเต้นตึกตักอยากจะเห็นหน้าแพรไหมจนแทบทนไม่ไหว

พอรถแท็กซี่จอดหน้าคฤหาสน์เขาเปิดประตูวิ่งเข้าไปทันที

คุณหญิงสุรีย์กำลังนั่งพักผ่อนอยู่ที่โซฟา พอเห็นลูกชายก็ตาโต

“ตาธนัท! กลับมาได้ไงเนี่ย ไม่บอกแม่เลย!”

ธนัทยกมือไหว้ผู้เป็นแม่พร้อมกับยิ้มกว้าง

“เซอร์ไพรส์ครับคุณแม่! ผมเพิ่งลงเครื่องมาน่ะครับแล้วแพรไหมล่ะครับ เธออยู่ไหน?”

คุณหญิงหัวเราะเบา ๆ

“แหม… มาถึงไม่ถามสารทุกข์สุกดิบแม่สักคำมาถึงก็ถามหาหนูแพรเลยนะตาธนัท”

“เล่ามาเลยลูกทำไมถึงกลับมาได้เร็วกว่ากำหนดตั้งเกือบสองเดือน”

“งานที่สาขาอเมริกาเสร็จเรียบร้อยแล้วครับแม่ผมสะสางปัญหาทั้งหมด จัดระบบใหม่ให้เข้าที่เข้าทางแล้วทุกอย่างตอนนี้เดินได้ด้วยตัวเอง”

คุณหญิงยกคิ้ว ถามต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบและเยือกเย็นจนฟังดูน่ากลัวว่า

“แล้วคุณพ่อของเธอล่ะ? ทีแรกก็บอกว่าจะรีบเคลียร์งานบินกลับมาดูหน้าหลานชายคนแรกของตระกูล… แต่ไป ๆ มา ๆ จนป่านนี้ยังไม่เห็นโผล่หน้ามาเสียที”

ธนัทยิ้มมุมปาก

“ตอนแรกคุณพ่อบอกว่าจะรีบบินกลับมาน่ะแหละครับแต่ปัญหาที่สาขาเพิ่งจะเคลียร์ได้ไม่นานนี้เอง

และผมเป็นคนขอร้องคุณพ่อเองล่ะครับ… ขอให้คุณพ่อช่วยเสียสละอยู่ต่ออีกสักระยะทำหน้าที่เป็นตัวแทนผมที่นั่นก่อน

ผมบอกคุณพ่อไปตรง ๆ ว่า… ‘ผมทนอยู่ไกลแพรไหมไม่ได้แล้วครับ’”

“เอ่อ แล้วตกลงว่าแพรไหมเธออยู่ไหนหรือครับคุณแม่?”

ป้านุ่มเดินออกมาจากครัวพอดี ถือแก้วน้ำส้มที่จะยกมาเสิร์ฟให้คุณหญิงพอเห็นเจ้านายหนุ่มรูปหล่อ แกก็ยิ้มจนตาหยี

“คุณธนัทกลับมาแล้วเหรอคะ! คุณแพรเธอพักผ่อนอยู่บนห้องน่ะค่ะ”

“ถ้างั้น เดี๋ยวผมขึ้นไปเซอร์ไพรส์เธอก่อนนะครับ!”

แล้วชายหนุ่มก็รีบวิ่งขึ้นบันไดไปทันที

พอถึงหน้าห้องนอนใหญ่ เขายกมือเคาะประตูเบาๆ สามครั้ง

“ก๊อก ก๊อก ก๊อก …”

ข้างในห้องนอน แพรไหมเพิ่งอาบน้ำเสร็จ เธอสวมเดรสผ้าไหมซาตินสีแดงสดคว้านคอลึกจนเห็นร่องอกขาวผ่อง

หญิงสาวนึกว่าป้านุ่มมาเคาะเรียกจึงรีบเดินมาเปิดประตู

แพรไหมตาโต ก่อนจะร้องออกมาเบา ๆ

“คะ…คุณธนัท!!!”

แล้วพุ่งเข้าไปกอดเขาทันทีแขนโอบคอแน่นจนตัวแนบชิดกัน

ธนัทกอดตอบแน่นไม่ยอมปล่อย มือหนาลูบหลังเธอเบาๆ

“ฉันคิดถึงเธอจังเลยแพรไหม…”

ทั้งสองกอดกันอยู่นาน ใบหน้าซุกไหล่กันและกัน

บัดนี้เขาไม่ได้เรียกเธอว่า พี่สะใภ้อีกต่อไป การเปลี่ยนแปลงนี้เริ่มต้นจากคำพูด และต่อไปคือการกระทำ

ธนัทคลายอ้อมกอดออกช้า ๆมือหนายังเกาะเอวบางของเธอไว้แน่น

เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมองอย่างเต็มตาเขาก็ถึงกับตกตะลึงกับภาพตรงหน้า

แพรไหมยืนอยู่ตรงหน้าเขาอยู่ในเดรสสีแดงสดบางเบาผ้าไหมเนื้อเงาแนบเนื้อ

คอวีคว้านลึกจนเห็นร่องอกขาวนวลที่ขยายใหญ่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเต้านมอวบตึงเบียดกันจนดันเนื้อผ้าออกมาเป็นลูก

ผ้าเนื้อบางรัดรอบเอวคอดกิ่วก่อนจะบานออกเป็นสะโพกผายใหญ่ที่โค้งมนอวบอิ่ม

เอวบางเฉียบ หน้าท้องแบนราบดูอย่างไรก็ไม่เหมือนคนที่เคยผ่านการมีบุตรมาแล้ว

ใบหน้าเธอยังแดงระเรื่อริมฝีปากกระจับอวบอิ่มน่าจุมพิต

ธนัทกลืนน้ำลายดังเอื๊อก

มือที่ลูบหลังเธอเมื่อครู่รู้สึกถึงความนุ่มนวลที่เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว

เนื้อแน่นอุ่นร้อนซ่อนอยู่ใต้เนื้อผ้าบาง ๆราวกับร่างกายเธอถูกปั้นแต่งขึ้นมาใหม่ให้เร่าร้อนยั่วยวนกว่าเดิมเป็นสิบเท่า

มือใหญ่ลูบลงไปตามส่วนโค้งของแผ่นหลังผ่านเอวบาง ก่อนหยุดอยู่บนสะโพกอวบที่โค้งมนนุ่มนิ่ม อดไม่ได้ที่จะบีบเค้นก้นงอนงามนั้นอย่างเผลอตัว

“นี่มันอะไรกัน แพรไหม ทำไมดูอิ่มเอิบมีน้ำมีนวลขนาดนี้? เธอคงมีความสุขมากสินะแล้วเธอ… เอ่อ ไม่คิดถึงฉันเลยเหรอ?”

เขาเอ่ยถามขณะเอาแต่จับจ้องใบหน้าแพรไหมที่ดูเปล่งปลั่งผิดปกติ

แพรไหมหน้าแดงก่ำ ได้แต่อ้ำอึ้งพลางคิดอยู่ในใจว่า…

‘ก็เพราะแพรได้น้ำดี ๆ หลั่งใส่ในตัวตลอดจากทั้งคุณพ่อของคุณ ลุงสมชาย คุณอาสรรเสริญ อาจารย์เส็ง และอาจารย์ไม้น่ะสิถึงได้อวบอิ่มแบบนี้ยังไงล่ะ’

เธอคิดถึงเรื่องราวที่ผ่านมาความทรงจำเร่าร้อนจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดค่อย ๆ ผุดขึ้นมาในหัวแต่เธอรีบกลบเกลื่อนด้วยรอยยิ้มหวาน

“คิดถึงมากเลยค่ะ คุณธนัทน้องไทเกอร์คงอยากจะเจอหน้าคุณอาธนัทมากเลย”

สายตาหวานเยิ้มจงใจทำตัวน่ารักเพื่อกลบความรู้สึกผิดในใจ

“ฉันจะไม่มีวันปล่อยเธอไปอีกแล้ว…ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม”

ธนัทก้มหน้าลงช้า ๆ ริมฝีปากหนาลงจูบเบา ๆที่มุมปากเธอก่อน

แล้วชายหนุ่มจึงค่อย ๆบดขยี้จูบไปที่ริมฝีปากกระจับอย่างหิวโหย

ลิ้นร้อนสอดเข้าไปในปากเธอทันทีตวัดม้วนเกี่ยวกันอย่างเร่าร้อน