ย้อนอดีตกับระบบ Ai

มองอะไรของแก!
“คุณต้องการพบฉัน?” ฉิงอิงรู้สึกประหลาดใจ ที่ฉิงเฉินถามว่าเธออยู่ที่ไหน แต่เธอก็คิดว่าเขาต้องการพบเธอแน่นอน
“ใช่” ฉิงเฉินบอกไปตามความจริง “ผมต้องการพูดคุยเรื่องธุรกิจกับคุณ ผมมีโปรแกรมที่เขียนขึ้นเอง ผมคิดว่าคุณต้องสนใจมันอย่างแน่นอน”
“คุณเขียนโปรแกรมขึ้นมาเหรอ?” น้ำเสียงของฉิงอิงกลายเป็นตื่นเต้น โปรแกรมที่อัฉริยะในสายตาของเธอเขียน ต้องไม่ธรรมดาแน่นอน
“ตอนนี้ฉันอยู่มหาวิทยาลัยจูกวง พอดีมีงานต้องทำเล็กน้อย แต่ฉันพอมีเวลาว่างช่วงค่ำ ถ้าคุณสะดวกตอนนั้น ฉันจะดีใจมาก”
“มหาวิทยาลัยจูกวง?” ฉิงเฉินรู้สึกแปลกใจ เขาคิดว่าเรื่องนี้ช่างบังเอิญจริงๆ เขาเริ่มพูดต่อ “ผมกำลังจะไปที่นั่นพอดี คุณสะดวกพบผมไหม?”
“คุณจะมาที่มหาวิทยาลัยจูกวงเหรอ? นั่นดีมากเลย แต่ตอนนี้ฉันค่อนข้างยุ่ง คงจะพบคุณตอนนี้ไม่ได้ แต่หลังจากช่วงบ่ายฉันพอมีเวลาอยู่บ้าง” ฉิงอิงตอบออกมาอย่างมีความสุข
เธอไม่คิดว่าฉิงเฉินกำลังจะมาที่มหาวิทยาลัยจูกวง แต่เธอก็รู้สึกเสียใจเล็กน้อยที่ตอนนี้เธอกำลังยุ่งอยู่
“ตกลง” ฉิงเฉินพูดก่อนจะวางสาย
ซูฉิงอู่ที่ขับรถอยู่ตลอดเวลา ได้ยินทุกสิ่งที่เขาพูด เธอรู้สึกสงสัยอย่างมากว่าใครที่เขากำลังพูดคุยอยู่ แต่เธอก็คิดว่าน่าจะเป็นผู้หญิง
“คุณคุยกับใครเหรอ?” เธออดไม่ได้ที่จะถามออกมา
“น้องสาวคุณกำลังหึงผม?” ฉิงเฉินไม่ปล่อยโอกาสที่จะได้หยอกล้อเธอไปเด็ดขาด ด้วยคำถามของเธอนั้น มันราวกับว่าเธอกำลังแสดงความระมัดระวังว่าแฟนของเธอกำลังจะนอกใจไม่มีผิด
“หึงบ้านป้าของคุณสิ!” ซูฉิงอู่อกแทบจะระเบิดด้วยความโกรธ ในตอนนี้เธอไม่สนใจแล้วว่าเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหน เธอตะโกนออกมาอย่างไม่สุภาพ และถลึงตาใส่เขา
“ฮ่าฮ่า” ฉิงเฉินหัวเราะเบาๆ “ถ้าเป็นแบบนั้น คุณก็ไม่จำเป็นต้องรู้หรอกว่าผมคุยกับใคร”
“เชอะ! ใครอยากรู้กัน” ซูฉิงอู่พูดอย่างไม่สบอารมณ์และเลิกสนใจเขา เธอขับรถอย่างเงียบๆต่อไป
ใช้เวลาไปมากกว่าครึ่งชั่วโมง เธอก็ขับเข้ามาในมหาวิทยาลัยจูกวง มหาวิทยาลัยจูกวงนั้นค่อนข้างมีพื้นที่เยอะ และมีตึกหลายชั้นมากมาย รวมไปถึงอาคารเรียนต่างๆ ภายในมีนักศึกษามากมาย กำลังเดินอยู่ตามจุดต่างๆ
เมื่อซูฉิงอู่ขับรถมาจอดยังลานจอดรถ ฉิงเฉินก็ลงจากรถพร้อมกันกับเธอ เขามองรอบๆ เพื่อดูสภาพแวดล้อมเล็กน้อย จากนั้นเขาก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ ดูเหมือนที่นี่จะเป็นสถานที่ที่ดีไม่น้อย
“ถ้าคุณจะไปสมัครเป็นอาจารย์ ต้องไปยังอาคารธุรการ” หลังจากลงจากรถแล้ว ซูฉิงอู่ได้เดินมายืนข้างๆฉิงเฉิน เธอแนะนำเขา ก่อนจะพูดต่อ “ฉันจะพาคุณไปเอง คุณจะได้ไม่หลงทาง เพราะที่นี่ค่อนข้างจะกว้าง มีหลายคนที่มาใหม่ชอบหลงทาง”
ฉิงเฉินพยักหน้า “แบบนั้นต้องขอบคุณล่วงหน้าแล้วน้องสาว”
“ใครเป็นน้องสาวของคุณ!” ซูฉิงอู่รู้สึกโมโหขึ้นมาอีกครั้ง เธอพึ่งนึกได้ว่าตั้งแต่เมื่อวันแรกที่พบกันแล้ว เขามักจะชอบเรียกเธอว่าน้องสาวตลอด
ในความเป็นจริง เธอค่อนข้างจะไม่พอใจ เพราะอายุเธอก็น่าจะห่างจากเขาไม่มาก
“เรียกฉันซูฉิงอู่” เธอมองไปที่ฉิงเฉินและพูดย้ำ “ฉันมีชื่อว่าซูฉิงอู่”
“ไฮ น้องสาวคุณประสาทดีหรือไม่? คุณจำชื่อตัวเองไม่ได้ ถึงกับต้องย้ำให้คนอื่นฟังเลยเหรอ?” ฉิงเฉินยิ้มให้เธอ ดวงตาของเขาหรี่ลงโค้งเหมือนจันทร์เสี้ยว ทำให้เขาดูน่าโมโหยิ่งกว่าเดิม
“คุณ! คุณ! คุณ!” ซูฉิงอู่กระทืบเท้าหลายครั้งอย่างไม่พอใจ เธอโกรธมากจริงๆ แต่เธอก็ไม่สามารถทำอะไรเขาได้ เธอได้แต่พูดออกมาหลายคำ น้ำเสียงฟังได้ชัดเจนว่าเธอโกรธ จนควันแทบจะออกมาจากหู
“ฉันไปล่ะ” สุดท้ายเธอก็สะบัดหน้าหนีและเดินไปในทันที โดยที่ไม่สนใจเขาอีก
“คุณไปอาคารธุรการเองเถอะ เชิญเดินหลงได้ตามสบาย!” ก่อนจะเดินไปไกล ซูฉิงอู่ก็ไม่ลืมที่จะหันหน้ากับมาแวบหนึ่ง เพื่อพูดประชดใส่ฉิงเฉิน
“น้องสาวคนนี้ ช่างอารมณ์ร้อนจริงๆ” ฉิงเฉินพูดด้วยรอยยิ้ม เขาไม่สนใจแม้แต่น้อยว่าเธอจะนำทางให้เขาหรือไม่นำทางให้ เพราะเขาสามารถถามนักศึกษาแถวนี้เอาก็ได้
หลังจากซูฉิงอู่เดินไปได้ไกลแล้ว ฉิงเฉินเริ่มเดินออกจากลานจอดรถ เขาเดินไปอย่างช้าๆและไม่รีบร้อนนัก สายตากวาดมองรอบๆไปด้วย
มีนักศึกษาแถวนั้น หลายคนที่มองมายังเขา แต่เมื่อเห็นว่าเขาหน้าตาธรรมดา ไม่ค่อยน่าสนใจ พวกเขาก็ละสายตาจากไปในทันที
ฉิงเฉินเดินไปบนถนนภายในมหาวิทยาลัยอยู่สักพัก เขาได้เห็นอาคารมากมายและมีป้ายบอกทาง แต่เขายังไม่สามารถหาอาคารธุรการพบ สุดท้ายเขาก็ตัดสินใจที่จะถามนักศึกษาสักคน
ในเวลานี้เอง มีหญิงสาวคนหนึ่ง กำลังเดินมาทางเขา เธอมีผมยาวสีแดงถึงกลางหลัง ดวงตาทั้งคู่ของเธอเองก็เป็นสีแดง เธอใส่เสื้อแขนยาวสีแดงเหมือนกับสีผมและสีตาของเธอ
เธอใส่กางเกงขายาวขาเดฟ ทำให้เธอดูน่าหลงใหล เพราะขาของเธอเรียวได้รูปสมส่วนอย่างมาก
ฉิงเฉินมองไปที่เธอ เขาสังเกตดูดีๆแล้ว หญิงสาวคนนี้เธอเจาะหูเยอะมาก ประมาณข้างละ 5 รูได้ แต่ละรูมีตั่งหูรูปสามเหลี่ยมเหมือนกับหนามเสียบอยู่ ทั้งหมดต่างเป็นสีดำและใบหน้าของเธอเองก็ค่อนข้างที่จะสวย
แต่ดูเหมือนว่าเธอจะแสดงออกมาอย่างไม่เป็นมิตรเท่าไหร่ ให้ความรู้สึกราวกับสาวแยงกี้ในหนังญี่ปุ่นที่ฉิงเฉินเคยดูมายังไงยังงั้น
“หน้าอกของเธอน่าจะเล็กกว่าของเซี่ยวเซี่ยว” ฉิงเฉินมองไปที่หน้าอกของเธอ เขาคิดกับตัวเองภายในใจ
“มองอะไรของแก?” อยู่ๆ หญิงสาวผมแดงคนนั้นก็เดินมาหยุดตรงหน้าของฉิงเฉิน เธอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงชวนทะเลาะ
จบบทที่ 25

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 25 : มองอะไรของแก!

นิยายแนะนำ

ย้อนอดีตกับระบบ Ai

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 25 : มองอะไรของแก!

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้