ตอนที่หนึ่งร้อยแปดสิบ The Show Must Go On
“ทิดหมายก็เหมาไปอีกยี่สิบขวดทิดหมายก็เหมาไปอีกยี่สิบขวด ขอขอบคุณนายท่านที่เมตตา ขอขอบคุณนายท่านที่เมตตา”
บาบูกับบาบอนใช้ไมค์กล่าวขอบคุณ
“เมื่อยาหมดแล้วต่อไปก็คือการให้อาหารช้างจะนายจ๋าซื้ออ้อยเลี้ยงอาหารช้างจ้านายจ๋า”
โห่
เริ่มมีเสียงร้องมาจากคนที่กำลังคอยดูหนัง
“เหมายาหมดแล้วก็รีบฉายหนังได้แล้ว”
เริ่มมีเสียงบ่นมาจากคนดูรวมไปถึงผีที่มานั่งงข้างๆคนดูด้วย
บาบูกับบาบอนทำท่าผิดหวังที่กำลังเอาอ้อยออกมาให้ชาวบ้านซื้อเพื่อมาป้อนช้าง
อ้อยของตนเองช้างของตนเองรายได้ไม่หนีไปไหนคนทำกำไรตลอด
แต่เจิดก็ได้ส่งสัญญาณให้เริ่มฉายหนังต่อไปเพราะทำให้คนโมโหมากเกินไปอาจจะไม่ดีเหมือนกัน
บาบูและบาบอนจึงได้เก็บล่วมยาและช้างกับอ้อยกลับออกไปอย่างเสียดาย
[ แต๊น แต๊น แต๊น
ประพันธ์มวลไมตรีภาพยนตร์นำเสนอ
เขาคือท่านชายผู้สูงศักดิ์มาพบกับเธอในหมู่บ้านบนเขาที่ห่างไกล
ปากร้ายและเย่อหยิ่งนักนะเธอปากอย่างนี้คงไม่มีสามีหรอก
ท่านชายได้มาพบกับนางแก้วกลางไพร
ต่อให้โลกนี้เหลือผู้ชายเช่นคุณคนเดียวชั้นก็ไม่คิดจะเป็นเมียคุณ
นางไพรได้มาพบกับหม่อมราชวงศ์ที่อยู่ในพระนครสวยงามราวกับฟากฟ้าแดนสวรรค์
อย่าให้แม่นี่มาเหยียบบ้านของเราอีกนะบ้านคงศักดิ์พัฒณะริยะ ไม่ต้อนรับพวกไพร่ชั้นต่ำไร้สกุล
แต่ความรักของเขาและเธอมีอุปสรรคต้องจำพรากจากกันด้วยฐานันดร
กลับไปสู่บ้านวิมานลอยของคุณเถอะค่ะชั้นมันคนป่าคนดอย ไม่เหมาะกับเลือดผู้ดีอย่างคุณ
แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้หวังจะเอาเธอมาเป็นคู่เคียงชีวีให้ได้
ไม่ว่าหม่อมแม่จักว่าอย่างไรผมต้องได้คุณเป็นเมีย
คุณชายอย่าค่ะปล่อยเถอะค่ะไม่ค่ะ ไม่
และความรักยังมีบุคคลที่สามเข้ามาแทรกแซง
ชั้นคือใครน่ะหรือ?ชั้นคือท่านหญิงมารศรี แห่งบ้านอมรรัตรเรืองไกร คู่หมั้นของท่านชาย!!!
รักของเขาและเธอจะสำเร็จสมหวังหรือไม่ติดตามได้ใน
วิมานจม
คือวิมานลอยคู่ลม หนาวใจไยเลยมาจมขมขื่นเหลือคณา---]
ทั้งคนดูและผีที่มาดูหนังก็ร่วมใจกันมองตาค้างกับภาพในจอ
โดยไม่มีใครตั้งข้อสงสัยแม้แต่น้อยว่าเชื้อพระวงศ์นี่หากนับกันไปมาคือญาติลูกพี่ลุกน้องกันหมดนะ
มาแต่งงานสายเลือดใกล้ชิดกันนี่มันจะดีจริงๆหรือ?
ไม่มีใครกังวลเรื่องโรคทางพันธุกรรมธาลัสซีเมียหรือระบบภูมิคุ้มกันต่ำเลยหรืออย่างไรกัน?
Habsburg Jaw
คางของราชวงศ์ฮับเบิร์ก
คือหนึ่งในโลกทางพันธุกรรมที่เห็นได้ชัดที่สุด
แต่ท่าทางคนเราจะชอบเรื่องความรักจนลืมตั้งคำถามนี้ไปหรือแกล้งๆทำเป็นไม่สนใจ