Infinity Online

         โฮก!!!!!!!!!!!!!!!

           เสียงของมังกรสองตัวคำรามลั่นสนาม ตัวหนึ่งใหญ่สูง ประมาณ 16 เมตร ตัวใหญ่แบบโคตรๆ  มังกรตัวนี้ตัวสีดำ เกร็ดสีดำเงาวับอีกอย่างฟันของมันเป็นสีนิลอ่ะ นี่ถ้าโดนกัดนี่จะรอดไหมเนี่ย เหอๆ

           มังกรอีกตัว สูง 16 เมตรเหมือนกัน แต่เป็นตัวสีขาว  เกร็ดขาว ฟันเป็นคริสตัล ผมกับคนที่ชื่อเรนเห็นดังนั้น ก็หันหน้าเข้าหากัน

           “เห็นไหมเรน นายจะพูดทำไมเนี่ย เอ้อ เทศกงเทศกาลปราบมังกรของนายน่ะ”ผมหันไปพูดกับคนที่ชื่อเรน

           “ก็แล้วนายจะเสริมทำไม ง๊ะ  ถ้านายไม่เสริมก็คงไม่เจอหรอก อีกอย่าง ฉันว่าเป็นเพราะนายนะแหละ”เรนพูด

           “เฮ้ยๆๆ  เป็นเพราะนายสิ  เพราะนายพูดก่อนนี่ อย่ามาโยนๆ”ผมชูนิ้วชี้ขึ้นทำท่าโบกนิ้วชี้จากซ้ายไปขวา

           “ไม่ๆๆๆๆ   เป็นเพราะนาย  ออฟ นายน่ะแหละ อย่าเถียง”เรนแย้งกลับอย่างรวดเร็ว

           “เฮ้ยย  เป็....”

           โฮก!!!   โฮก!!!

         มังกรสองตัวคำรามลั่นอีกที บาเรียก็ร้าวอีก มันค่อยๆเดินเข้ามา

           “ไม่ใช่  เป็...”เสียงของเรนพูดไม่ทันจบ

           โฮก!!!!

           “เว้ย!!!  ไอ้มังกรบ้า จะตะโกนหาอะไรห๊ะ  หนวกหูเว้ยยย”ไอ้เรนหัวเสียกับเสียงของมังกรมันวิ่งไปยังจุดที่มังกรสีดำอยู่แล้วไต่ขึ้นไปอย่างรวดเร็วจนถึงหัวของมังกรสีดำ แล้วก็   เอ่อ  ตบหัวมังกร

           เพี๊ยะ!!!   ตึง!!!!!  อิ๋ง+++

         มังกรตัวสีดำโดนตบแค่ทีเดียวหัวก็เซไปกับแรงตบกระแทกกับพื้นด้านล่างดังตึง  ทันทีแล้วก็เรียกร้องอิ๋งที่ยังกะหมาอีก เมื่อมันรู้สึกตัวก็ส่ายหัวไล่ความมึนแล้วก็ทำท่าจะคำรามอีก

           “ยังไม่เข็ดอีกเหรอ จะเอาอีกหรือไง  หา!!!!” ไอ้เรนมันจ้องกับมังกรแล้วขู่ครับ เมื่อมังกรโดนคำด่าเข้าไปเหมือนมันจะฟังออก ร้องอิ๋งอีกครั้งทันที แล้วหางหด ก้มหน้าทันที

           “เออ  ให้มันได้อย่างนี้สิอยู่อย่างงั้นไปเลย แกน่ะ”ไอ้เรนพูดแล้วก็หันมาคุยกับผมต่อ

           ขอบอก ที่มังกรตัวนั้นหง็อยไม่ใช่เพราะอะไรหรอกครับ มังกรมันเห็นดวงดาสีแดง ที่มีออร่าสีดำกระจายออกมาเล็กน้อยของไอ้เรนมันก็รู้ทันทีว่ากำลังเล่นอยู่กับใคร  แต่ดวงตานี้คนอื่นยังไม่เห็นหรอกนะครับ

           “ไอ้ออฟ ฉันว่าเพราะนาย ที่ทำให้สุ่มได้มังกร”เรนพูด

           “เฮ้ยๆๆ นี่ขึ้นไอ้เลยเหรอ  ฮะ ไอ้เรนมันเป็นเพราะเมิง เพร.....”

           โฮก!!!!!  มังกรอีกตัวคำราม

           “โว้ย!!!!   ไอ้หมาเกร็ดขาวบ้า มึงจะตะเบ็งเสียงหาพระแสงอะไรวะ  ตรูแสบแก้วหูโว้ยยย”ผมปิ้ดแตกทันที รู้สึกว่าช่วงนี้เป็นบ่อยหน่อย(เป็นประจำมากกว่ามั้ง)

           ผมพุ่งไปยังหมาเกร็ดขาวบ้าบอนั่นทันทีแล้วเอามือสองข้างจับขาอันใหญ่ของมันเพื่อเป็นแรงส่งในการพุ่งขึ้นไปสู่หัวของมังกรขาว แล้วก็

           ผลั๊ว!!!   ตึง!!!  อิ๋ง ++

           มังกรขาวโดนผมประเคนหมัดเข้าให้ คางมันกระแทกพื้นทันทีแต่ดูเหมือนว่ามันจะหนักกว่าตัวของไอ้เรนแฮะ

           มันจ้องตาผม  ผมมองตอบ

         “มีอะไร ไอ้หมาเกร็ดขาว  ไม่เห็นที่เพื่อนแกโดนเหรอไงหืม” ผมพูดเน้นเสียงออกไป   เมื่อเกร็ดขาวได้ยินก็ไม่รู้ว่าตัวมันเป็นอะไรไปร่างกายสั่นสะท้านไปทั้งร่าง แถมยังแววตานั่น มันยังอธิบายไม่ถูกเลยแววตาที่ไม่ได้ให้ความรู้สึกกลัว แต่มันให้ความรู้สึกยังไงก็บอกไม่ได้  รู้แต่เพียงว่าคนๆนี้ เหนือกว่ามัน

           อิ๋ง++  มันถอยออกไปเล็กน้อย หางหดแล้วก้มหลบสายตาของผมทันที  หง็อยเลยละสิ

           การกระทำที่ผมกับไอ้เรนทำนี้ ได้สร้างความตะลึงให้แก่คนดูทันที รวมถึงผู้อำนวยการ และเหล่าคณาจารย์ก็ทึ่งไม่แพ้กัน

           ไม่มีใครปริปากพูด มีแต่ความเงียบ และความคิดในแบบต่างๆนาๆ

[อะไรนั่น  คนหนึ่งตบมังกร  อีกคนหนึ่งต่อย  แถมมันยังไม่สนใจมังกรอีก เฮ้ย มันจะเถียงกันไปถึงไหนวะ]นักเรียนมาใหม่

[บะ  บ้าน่านั่นมันมังกรในตำนานที่อยู่ในป่าอาถรรพ์ที่ลึกและอันรายที่สุดของโรงเรียนเลยนะ มังกรระดับนั้น โดนนักเรียนหน้าใหม่ตบทีเดียวแล้วยอมจำนนเนี่ยนะ เป็นไปไม่ได้ ]  เสียงในใจของผู้อำนวยการ

                       แล้วก็มีเสียงในใจชื่นชมว่าเท่ห์บ้าง  บ้าบ้าง  โง่บ้างเหอๆ

มาดูผมกับไอ้เรนดีกว่า

           “ฉันว่านาย”ผมยังเถียงไม่หยุด

           “นายต่างหาก”ไอ้เรนเถียงกลับ  แล้วเราก็เถียงกันไปมาอย่างนี้เรื่อยๆ สุดท้ายก็ได้ข้อสรุปว่า

           “เป็นเพราะพวกแก ไอ้มังกรบ้า/ไอ้หมาเกร็ดขาว”ผมกับไอ้เรนหันไปยังมังกรสองตัวที่อยู่คนละด้านกันส่วนมังกรเมื่อได้ยินดังนั้น มันก็สั่นใหญ่เลย

           “เอาล่ะ เราได้ข้อสรุปแล้วไอ้เรน มังกรพวกนี้ผิด”เหอๆๆโยนให้คนอื่นว่างั้น

           “เออๆ ไปอาบน้ำแล้วนอนต่อดีกว่า”ไอ้เรนพูดออกมาแล้วเดินไปทันที

           “อ๊ะ  จริงด้วย  เมื่อคืนลืมอาบน้ำ(มันไม่ลืมหรอกครับ แต่มันไม่อาบต่างหาก)ไปๆๆ”ผมก็เดินตามไอ้เรนทันที

           สรุปได้ว่า พวกเราไม่สนใจกิจกรรมนี้เลยสักนิด อืมข้าวก็ยังไม่ได้กินแฮะ หรือว่าอารมณ์เมื่อกี้เป็นเพราะโมโหหิวหว่าแต่ก็ช่างเถอะครับ กลับดีกว่า

           เมื่อมังกรเห็นผมกับไอ้เรนเดินออกไป มันก็หดตัวลง เหลือขนาดเท่าตุ๊กตาตัวเล็กๆตัวหนึ่ง  เท่าฝ่ามือได้มั้ง แล้ววิ่งมาหมอบหน้าพวกผมทันที  ตัวสีดำหมอบตรงหน้าไอ้เรน  ตัวสีขาวหมอบตรงหน้าผม

           “อะไรวะนั่น  อยากไปด้วยเหรอไง เกรดขาว”ผมเป็นคนพูดก่อน

           อิ๋ง  อิ๋ง   มันร้องครางเล็กๆแล้วกระดิกหาง แต่ยังไม่กล้าจ้องตาผมแฮะ

           เห็นแก่มันน่ารัก ผมเลยอุ้มมันมาวางไว้บนไหล่  ส่วนไอ้เรนเหรอ มันเห็นผมทำมันก็ทำบ้าง  แล้วเราก็เดินออกไปท่ามกลางสายตาตะลึงของคนทั้งโรงเรียน  ส่วนเวทย์ที่จะส่งมันกลับนะเหรอไม่สามารถแสดงผลได้ เพราะมังกรสองตัวยอมรับพวกผมนะสิ

           และแล้วเหตุการณ์นี้ก็ผ่านพ้นไปด้วยความงงงวยของแต่ละคน พวกผมเดินออกสนามมาได้สักพัก  ก็มองหน้ากัน

            “แล้วหอพักเรามันอยู่ไหนนั่น”

........................................................