ผู้คนจากเขตหัวเมืองตะวันออกจะรู้ไหมว่า ฝนที่ตกนอกฤดูฝนรอบนี้ มันแปลกแตกต่างออกไปมากๆเลยน่ะ???? แต่ก็คงจะไม่มีใครในเขตหัวเมืองตะวันออก หรือทั่วทั้งเมืองใหญ่เฉิงหลงจะสังเกตหรอก
เพราะเพียงแค่ฝนตกก็เพียงพอแล้ว ความตื่นเต้นดีใจของทุกๆคนในเมืองเฉิงลงไม่ว่าจะอยู่ในเขตเมืองหลวงหรือเขตหัวเมืองอื่นๆ ต่างก็มีความสุขที่ได้เห็นฝนตกในครั้งนี้ ความแปลกประหลาดใดๆเลยไม่เห็นกัน แค่กำลังคิดว่าฝนรอบนี้จะตกกี่ชั่วโมง??? ตกกี่วัน??? ปริมาณน้ำฝนจะมีเยอะมากแค่ไหน???? เพียงเท่านั้นเองที่ทุกๆคนในเมืองเฉิงหลงคิดอยู่ในตอนนี้
ผิดกับคนที่อยู่เขตหัวเมืองตะวันออก หมู่บ้านไฉ่หง ที่เป็ต้นเื่ทำให้เกิดฝนตกในครั้งนี้ ที่ต่างเห็นความแปลกประหลาดของฝนตกในรอบนี้ ด้วยการออกแบบที่พิเศษสุดๆสำหรับทุกๆคนที่หมั่นโถวน้อยเต็มใจมอบให้!!!
“ฤดูฝนในแบบฉบับหมั่นโถวน้อย”
ณ หมู่บ้านไฉ่หง
ในตอนนี้ทางหมู่บ้านไฉ่หงเองก็ส่งสัญญาณให้คนในหมู่บ้านมาประชุมกันแล้ว และเื่ที่พูดในที่ประชุมก็คงหนีไม่พ้นเื่ของในที่ตกในวันนี้นั่นแหละ
“ตัวแทนจากทุกๆบ้านมากันครบหมดแล้วใช่หรือไม่???”หัวหน้าหมู่บ้านแซ่เถา
“มากันครบแล้วหัวหน้าหมู่บ้าน”คนในหมู่บ้าน
“เอาล่ะ ถ้างั้นพวกเรามาพูดคุยเื่การกักเก็บน้ำเพิ่มเติมในหมู่บ้านไฉ่หงของพวกเราดีกว่านะ”หัวหน้าหมู่บ้านเถา
“ตกลง”ทุกๆคนในหมู่บ้านในที่ประชุม
บางบ้านก็มากันครบทุกคนเลย แต่บางบ้านก็ไม่ได้มากันหมดทุกๆคน เพราะมัวแต่ยุ่งวุ่นวายกับการหาภาชนะต่างๆมากักเก็บน้ำฝนกันอยู่
อย่างบ้านตระกูลสวี ตระกูลเซียวก็เช่นกันมีแต่ปู่ ตา พ่อ และอาผู้ชายทั้งสองคนที่ไปเท่านั้นเอง ส่วนคนอื่นๆยังคงอยู่ตรงที่เดิม เพราะว่าหมั่นโถวน้อยยังคงจะต้องฝึกการสั่งฝนตกอยู่นั่นเอง
และเพื่อหลีกเลี่ยงการที่ให้หมั่นโถวน้อยพบปะผู้คนจำนวนมากๆ เพราะเื่สีผมที่เปลี่ยนไปอีกด้วย ถ้าไม่จำเป็จริงๆพวกผู้ใหญ่เองก็ไม่อยากพาหมั่นโถวน้อยไปเจอคนจำนวนเยอะมากจนเกินไปนัก
“หมั่นโถวน้อย ถ้าหนูเหนื่อยก็หยุดพักบ้างนะลูก”แม่
“ไม่เหนื่อยเลยค่ะแม่ สนุกมาเลยไม่ต้องห่วงค่ะ”หมั่นโถวน้อย
“เอ่อจ้ะ…ลูกรัก!!!”แม่
“ไม่น่าถามเลยนะคะพี่กุ้ยฮวา เ้าตัวเล็กน่ะเหรอดูเหนื่อย??? กลับดูมีชีวิตชีวตาตลอดเวลาเลยจริงๆค่ะ”อาสะใภ้เจียนตุย
“ใช่ๆ ดูแล้วคงจะคึกคักกันตลอดวันแน่นอนเลยด้วยนะคะเนี่ย”อาสะใภ้ต้งฝู่
“จริงๆพี่ก็รู้ล่ะว่าหมั่นโถวน้อยกับพวกพี่ๆเขาคงไม่มีทางเหนื่อยกันง่ายๆหรอก ออกจะดูมีพลังกันเต็มเปี่ยมตลอดแบบนั้น แต่ที่ถามก็นะ อยากจะให้หยุดเรียกฟ้าเรียกฝนเล่นๆแบบนั้นน่ะสิ!!!”แม่
“คิดเหมือนกันเลยค่ะพี่กุ้ยฮวา!!!”อาสะใภ้ทั้งสองคนเองก็อยากบอกหมั่นโถวน้อยแบบพี่สะใภ้กุ้ยฮวาเช่นกัน แต่ดูเหมือนถ้าจะพูดไปแล้วพวกเด็กๆคงจะไม่ฟังหรอก
“แม่ว่าคอยดูอยู่ห่างๆก็ละกันนะ ถ้าหมั่นโถวน้อยใช้พลังของเขาแปลกๆไปก็ค่อยๆเรียกมาสอน เรียกมาคุยกันใหม่”ยาย
“ใช่แล้วล่ะ ตอนนี้ก็ยังถือว่าพอรับได้อยู่ล่ะนะ!!!”ย่า
“ค่ะแม่”แม่
“เดี๋ยวถ้าใกล้จะถึงอาหารกลางวันพวกเราค่อยเรียกพวกเด็กๆกลับบ้านก็แล้วกันนะ”ยาย
“ใช่ๆปล่อยให้เล่นกันไปก่อนเถอะ”ย่า
“ค่ะ”แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน
ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคนคอยดูหมั่นโถวน้อยแบบไม่ให้คลาดสายตากันเลยทีเดียว เพราะหวาดระแวง และกังวลว่าเ้าตัวเล็กจะเล่นอะไรแผลงๆเข้าอีกน่ะสิ !!!
“เหมือนจะลืมอะไรไปนะใน่ฤดูฝนเนี่ยนะ????อือ…”หมั่นโถวน้อย
“ตอนฝนตกจะมีอะไรอีกเหรอน้องหมั่นโถวน้อย..???”พี่สาวเปาจื่อ
“มันน่าจะมีอะไรอีกนะพี่เปาจื่อ แต่นึกไม่ออกน่ะ”หมั่นโถวน้อย
“แล้วจะมีอะไรอีกล่ะ??? อือ….”พี่สาวเปาจื่อ
สองสาวน้อยของเราเลยพากันครุ่นคิดว่าตอนเข้าสู่ฤดูฝนนั้นมันควรจะมีอะไรบ้างกันนะ????
“......????”พวกพี่ชายเอง ก็ช่วยกันคิดแบบเงียบๆเช่นกันเมื่อได้ยินน้องสาวทั้งสองคนพูดคุยสนทนาเกี่ยวกับเื่ธรรมชาติของฤดูฝนที่เกิดขึ้นนั้นควรจะมีอะไรบ้าง???
“นึกออกแล้ว..!!!”หมั่นโถวน้อย
“อะไรเหรอน้องหมั่นโถวน้อย…!!???”พี่สาวเปาจื่อ ถามด้วยสีหน้าอันตื่นเต้นไปด้วย
“..............??”พวกพี่ชาย ก็พากันหน้าตาตื่นด้วยเช่นกันและพากันลุ้นกันแบบสุดๆไปเลยว่าน้องหมั่นโถวน้อยนึกอะไรออกกันนะ???
แต่กำลังรอคำตอบจากน้องหมั่นโถวน้อยได้ไม่นาน ท่าทางที่เห็นล่าสุดนี้ เล่นเอาพวกพี่ชายรู้สึกว่ามันแปลกๆเสียแล้ว เหมือนกับว่าจะไม่ปลอดภัยอย่างไรอย่างนั้นเลยน่ะสิ!!!
“นี่เลย………..(ขอสายลมพัดแบบระดับเบาๆๆหน่อยจ้า)”หมั่นโถวน้อย รอบนี้ไม่ได้พูดเอ่ยออกมาเป็คำพูดแต่อย่างใด แต่ใช้นึกเอาเป็คำสั่งสายลมออกมา!!!
“ฟี้ว…..ฟี้ว……”เสียงลมกรรโชกพัดใต้ต้นไม้ที่หมั่นโถวน้อยกับพวกพี่ๆ ย่า ยาย แม่ และอาสะใภ้ทั้งสองคนอยู่นั่นเอง
“.............!!!”พวกพี่ชาย
“...........!!!”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน
“ลมใช่ไหมน้องหมั่นโถวน้อย???!!! น่าตื่นเต้นจังเลย”พี่สาวเปาจื่อ
“ใช่แล้วล่ะพี่สาวเปาจื่อ ฤดูฝนไม่ใช่มีเพียงฝนตกเปาะแปะ… เมฆสีดำๆ ฟ้าร้องครืน….ครืน….. ฟ้าผ่า เปรี้ยงงง….เปรี้ยงงง….เท่านั้นนะ จะต้องมีลมพัดด้วยถึงจะเหมือนหน้าฝนตกหน่อย ดูสิฝนตกแบบต้นไม้ไม่ไหวติงเลยมันก็ดูแปลกมากล่ะ”หมั่นโถวน้อย
“อ้า…จริงด้วยสิพี่เปาจื่อเองก็ไม่ได้ทันสังเกตลมที่พัดต้นไม้ด้วยล่ะ พวกเราลืมไปได้อย่างไรเนอะๆ ลมที่พัดเบาๆ พัดแรงๆแล้วแต่ธรรมชาติจะให้มาล่ะ”พี่สาวเปาจื่อ
“แต่ลมของหมั่นโถวจะไม่เป็อันตรายกับทุกๆคนนะ จะมีแค่เป็พิธีการว่าฝนตก ลมพัดนะอะไรแบบนี้น่ะ”หมั่นโถวน้อย
“ใช่ๆ น้องหมั่นโถวน้อย เพราะพี่สาวเปาจื่อเองก็ได้ยินพวกผู้ใหญ่เคยเล่าให้ฟังนะตอนฤดูฝนที่ตกแรงๆน่ะ ลมจะน่ากลัวมากๆเลย สามารถทำให้ต้นไม้ต้นใหญ่ๆล้มหักลงมาได้ด้วยนะ หลังคาบ้านคนก็พัดปลิวไปตามลมด้วยล่ะ น่ากลัวมากๆเลยนะ”พี่สาวเปาจื่อ
“ก็ใช่น่ะสิพี่สาวเปาจื่อ เผลอๆลมแรงมากๆคนที่เดินตามถนนหนทางก็อาจจะปลิวไปพร้อมกับสายลมได้เลยนะ มันอันตรายมากๆล่ะ”หมั่นโถวน้อย
“น่ากลัวจริงๆเลยเนอะลมแรงๆตอนหน้าฝนน่ะ”พี่สาวเปาจื่อ
“คราวนี้พวกเราจะได้เห็นกันแบบของจริงอย่างไรล่ะพี่สาวเปาจื่อ”หมั่นโถวน้อย
“............!!!”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน ที่ได้ยินแม่สองสาวน้อยของบ้านพากันพูดคุยเื่เกี่ยวกับฤดูฝนแบบใจคอไม่ค่อยดีเลยจริงๆ มันฟังดูแล้วแปลกๆชอบกล!!
“ใช่ๆน้องหมั่นโถว พวกเราเกิดมาไม่ทันเห็นฤดูฝนแบบนั้นเลยนะ พี่สาวเปาจื่อเองก็ความจำดีมากๆนะและไม่เคยเห็นลมแรงๆมาก่อนเลยล่ะ”พี่สาวเปาจื่อ
“เดี๋ยวหมั่นโถวจะทำให้ดูนะใช้ต้นไม้ต้นไหนทดลองดีนะ???”หมั่นโถวน้อย
“ต้นไม้ทางด้านโน้นเลยลูก/หลานสาว/น้องสาว!!!!”
จากที่คุยกันแค่สองสาวพี่น้อง แต่พอตอนจบกลับกลายเป็ว่าไม่ใช่พี่สาวเปาจื่อตอบช่วยแต่อย่างใด เป็พวกพี่ชาย ย่า ยาย แม่ และอาสะใภ้ทั้งสองรีบตอบแบบอย่างรวดเร็วทันทีทันใดเลย แทบจะเรียกได้ว่าไม่ต้องคิดกันให้นานแต่อย่างใดเลย!!!!
“เอ๋……????”หมั่นโถวน้อย หันมามองทุกๆคน และมองตามไปที่ต้นไม้ที่ พี่ชาย ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคนชี้ไปแบบในทิศทางเดียวกันเลย
“ต้นไม้ต้นไหนกันคะ???”หมั่นโถวน้อย
“ต้นไม้ทางฟากโน้นเลยค่ะหมั่นโถวน้อย!!!”แม่ รีบตอบแบบชัดเจนให้เ้าตัวเล็กได้ฟัง
“โอ้….ไกลเหมือนกันนะเนี่ย แต่ไม่เป็ไรเลือกต้นใหญ่ๆหน่อยละกันจะได้เห็นชัดๆหน่อย”หมั่นโถวน้อย
“สายลมจ๋ามาพัดเบาๆก่อนที่ต้นไม้ใหญ่ต้นนั้นน่ะ”หมั่นโถวน้อย
“ฟี้ว……ฟี้ว……”ลมพัดตามคำสั่งทันทีเลย
“ว้าว…สุดยอดไปเลยน้องหมั่นโถวน้อย”พี่สาวเปาจื่อ
“ขอแรงกว่านั้นอีกนิดหนึ่งจ้าสายลมจ๋าาาา…”หมั่นโถวน้อย
“ฟี้ว……ฟี้ว……”
“แรงแบบ 10 เท่าตัวจ้าสายลมจ๋าาาา…”หมั่นโถวน้อย
“ฟี้ว……ฟี้ว……”
“..............!!!!”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน และพวกพี่ชาย
“โอ้….ต้นไม้เอนไหวไปมากว่าเดิมแล้วสุดยอดไปเลย”พี่สาวเปาจื่อ
“ขอแบบว่าให้กิ่งไม้ต้นไม้ต้นนี้โน้มเอียงลงมาเลยได้ไหมจ๊ะ???สายลมจ๋า แต่ไม่ต้องถึงกับโค่นล้มนะแล้วก็เบาลงทันทีเลย”หมั่นโถวน้อย พูดกับสายลมที่ตัวเองสร้างแบบสองคำสั่งเลย!!!
“ฟี้วววว………ฟี้ววววว……..”
“ล้ม??? ไม่ล้ม????? ว้าว..น่าตื่นเต้นจริงๆเลย!!”พี่สาวเปาจื่อ
“.............!!!!”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน และพวกพี่ชาย
“รับรองเลยว่าไม่โค่นล้มลงมาแน่นอนพี่สาวเปาจื่อ เพราะต้นไม้ต้นนั้นใหญ่มากถ้าหักโค่นลงมามันน่าเสียดายมากๆเลย พวกเราจะต้องรักษาต้นไม้เอาไว้เยอะๆนะ”หมั่นโถวน้อย
“ใช่ๆน้องหมั่นโถวน้อย ต้องมีต้นไม้เยอะๆ”พี่สาวเปาจื่อ
“ฟู่……ฟู่……..”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน และพวกพี่ชาย พากันเป่าปากแบบโล่งอกโล่งใจกันไปเลยนึกว่าเ้าหมั่นโถวน้อยจะเล่นโค่นต้นไม้ใหญ่ต้นนั้นจริงๆเสียแล้ว!!!
“ค่อยยังชั่วหน่อยนะคะนึกว่าเ้าตัวแสบจะโค่นต้นไม้ต้นนั้นมาจริงๆเสียแล้วสิคะ!!!”อาสะใภ้เจียนตุย
“จริงค่ะ เล่นเอาใจคอไม่ดีเลยลุ้นแทบแย่เลยด้วย!!!”อาสะใภ้ต้งฝู่
“พี่เองก็กะว่าจะรีบบอกให้หมั่นโถวน้อยหยุดทำสายลมพวกนั้นด้วย!!! ยังดีที่เ้าตัวเล็กยังรักต้นไม้ไม่ใช่เล่นซนอย่างเดียว!!”แม่
“นี่ล่ะ ต่อจากนี้ไปนะห้ามปล่อยสองสาวน้อยให้คลาดสายตาอย่างเด็ดขาดเลยนะ!!”ยาย
“ได้ค่ะแม่!!”แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน
“นี่ขนาดพวกเราอยู่ด้วยยังพากันซน พากันปั่นป่วนได้ขนาดนี้เลย!!! ต้องระมัดระวังกันนะ”ย่า
“ค่ะ..!!”แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน
“นี่ไม่รู้ว่าจะคิดอะไรออกอีกนะคะเนี่ย เล่นเอาพวกเราใจเต้นรัวๆ บ่อยมากจริงๆั้แ่ฝึกหัดเรียกฟ้า เรียกฝนตกแบบนี้น่ะค่ะ”แม่
“ใช่…!!!”ย่า ยาย อาสะใภ้ทั้งสองคน
“นี่คงจะต้องให้พวกพี่ชายคอยเฝ้าระวังพวกน้องสาวให้มากกว่าเดิมเสียแล้วล่ะค่ะ อย่างน้อยๆก็ช่วยเป็หูเป็ตา และคอยดูแลระหว่างที่พวกเราไม่อยู่นะคะ”แม่
“ใช่ๆ…!!”ย่า ยาย อาสะใภ้ทั้งสองคน
“แต่อย่าได้คิดอะไรออกอีกเลยค่ะ แค่นี้ก็เกินจะเหมือนจริงๆแล้วสำหรับฤดูฝนในแบบหมั่นโถวน้อยนี่น่ากลัวกว่า การเกิดฤดูฝนตามธรรมชาติอีกนะคะ??”แม่
“ใช่ๆ…!!!”ย่า ยาย อาสะใภ้ทั้งสองคน
สองสาวน้อยของบ้าน มีท่าทางสนุกสนานครึกครื้นกันอยู่แค่สองคนจริงๆ ไม่เหมือนกับพวกพี่ชาย ย่า ยาย แม่ และอาสะใภ้เลย ยิ่งตอนแรกที่เรียกสายลมพัดมาเล่นๆแบบไม่ออกเสียงด้วย แล้วดันมาลองต้นไม้ที่ทุกๆคนอยู่นี่ด้วยอีกต่างหาก!!! ทำเอาทุกๆคนลุกพรวดพราดเตรียมตัวจะวิ่งออกจากใต้ต้นไม้เสียด้วยซ้ำไป!!!
************
ฤดูฝนที่จัดโดยหมั่นโถวน้อยนี่เล่นเอา พี่ชาย ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้หัวใจวายกันไปหมดเลยจริงๆ แทบยังมีการทำแบบไม่ส่งเสียงออกมาอีกต่างหาก!!! พวกท่านอยากจะให้หมั่นโถวน้อยเบื่อการฝึกเรียกฟ้า เรียกฝนแล้วจริงๆ แต่ดูเหมือนจะยากแล้วน่ะสิ!!!
14K
