แหวนปริศนา กำเนิดนิกายสรวงสวรรค์

    บทที่ 9 คนพิเศษในความทรงจำ

    นอกจากนี้ยังมีทักษะการควบคุมน้ำแข็งระดับบรรลุด้วย ตามที่รู้กันว่าเหล่าเซียนมักจะหยิบยืม แบ่งปันและขอพลังจากธรรมชาติมาเพิ่มระดับและความแข็งแกร่งให้กับพวกเขาแต่ละคนจะมีธาตุที่แตกต่างกันออกไปแล้วแต่คนตะเลือกฝึกและบางธาตุก็ไม่สามารถฝึกร่วมกันได้ ซึ่งหลักความชำนาญและความสามารถในการควบคุมธาตุจะถูกแบ่งออกเป็น 3 ระดับได้แก่ 1 เชี่ยวชาญธาตุ ควบคุมธาตุได้ในระดับหนึ่ง 2 ควบคุมธาตุ  สามารถควบคุมได้ดังใจนึก 3 บรรลุธาตุ สามารถเปลี่ยนร่างกายให้เป็นสสารของธาตุนั้นๆได้ หากไม่ใช่ธาตุที่แพ้ทางหรือเจอกับผู้ที่บรรลุธาตุเหมือนกันก็ยากที่จะชนะ เสมือนเขาเป็นอมตะ!! เขาเก็บพวกมันลงแหวนด้วยความสุขแล้วสวมแว่นก่อนที่ตรวจของที่ได้จากขุนพลเหมันตร์[ชุดเกราะขุนพลน้ำแข็ง  ระดับ C ชั้นดี X1][ผ้าไหมน้ำแข็ง ไอเท็มวัตถุดิบ ระดับ C ชั้นยอด X4][กระดูกน้ำแข็งของขุนพลเหมันต์ ไอเท็มวัตถุดิบ ระดับ C ชั้นดี X18][สมุนไพร ดอกผลึกน้ำแข็งบริสุทธิ์ ไอเท็มวัตถุดิบ ระดับ C ชั้นดี X5][แร่เกล็ดน้ำแข็งบริสุทธิ์ ไอเท็มวัตถุดิบ ระดับ C ม่วงชั้นดี X12][สูตรยา บรรจบเหมันต์][แบบแปลน หน้ากากหยกน้ำแข็ง ระดับ C ชั้นยอด]ไป๋เซี่ยเห็นของพวกนั้นก็ยิ้มออกมา น่าจะขายราคาดี หรือว่าจะเอาไปให้ช่างศาสตราสร้างอาวุธให้ดี น่าสน! ไป๋เซี่ยคิดพร้อมกับเอาปืนออกมายิงพวกนักรบพฤกษาที่อยู่ใกล้ๆตลอดคืนจนกระทั่งเช้า ก่อนที่จะออกล่าสัตว์ในป่าเขตกลางและใน และล่าขุนพลเหมันต์อีกครั้ง และหลังจากเช้าแล้วเขาก็เดินทางกลับไปที่เมืองและยืนรออยู่หน้าประตูเมือง เหล่าคนที่ยังจำเขาได้ต่างก็ยืนมองเขาดูอยู่ห่างๆ นอกจากกลุ่มผู้เล่นทั่วไปแล้วยังมีกลุ่มกิลด์ต่างๆที่ยืนแบ่งเขตกันอย่างชัดเจนจนกระทั่งคนที่รับภารกิจปรากฏตัวขึ้น พร้อมกับกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งที่เดินตามกลุ่มคนที่รับภารกิจเข้ามาด้วย เขาปล่อยให้ผู้เล่นที่รับภารกิจเดินมาส่งภารกิจแล้วยืนรออยู่ห่างๆ“ผู้อาวุโส พวกเรารวบรวมสมุนไพรมาได้ครบตามที่ผู้อาวุโสต้องการแล้วครับ”ชายที่เป็นหัวหน้ากลุ่มคนเดิมพูดขึ้น พร้อมกับเอาถุงที่ใส่สมุนไพรออกมาจากช่องเก็บของ“โอ้ ขอบใจพวกเจ้ามา แล้วคนที่ตามพวกเจ้ามานี่คือ”เขารับถุงสมุนไพรมาตรวจสอบก่อนที่จะเอ่ยถามขึ้นพร้อมกับข้อความที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าของชายหัวหน้ากลุ่มและหญิงผมขาวกับเพื่อนๆของเธอ[ท่านได้ทำให้ชายปริศนาประทับใจในการที่ทำภารกิจของเขาจนสำเร็จชายปริศนา Lv???ความสัมพันธ์เพิ่มขึ้น 100/500ท่านได้ทำธุรกิจรวมกัน หากเจอกันครั้งหน้าเขาอาจจะให้ภารกิจท่านสถานะ พันธมิตร]“พวกเขาเป็นสหายของพวกเราเองครับ เราก็ได้รับความช่วยเหลือจากพวกเขาส่วนหนึ่งในการรวบรวมสมุนไพร”ชายหัวหน้ากลุ่มตอบด้วยรอยยิ้ม“โอ้ ขอบใจพวกเจ้าพวกนะ”ไป่เซี่ยพยักหน้าให้พร้อมกับคิดภายในใจว่า น่าจะเป็นกิลด์ใหญ่ซักกิลด์ที่ดึงตัวทั้งห้าคนไว้ได้สำเร็จสินะ[ท่านได้ช่วยเหลือในการทำภารกิจของชายปริศนาเล็กน้อยชายปริศนา Lv???ความสัมพันธ์เพิ่มขึ้น 10/500เขายังจำท่านไม่ได้สถานะ -]เหล่าคนที่เดินตามมาล้วนแล้วแต่ได้รับข้อความเหล่านี้พวกเขาก็พอใจในระดับหนึ่ง แต่ก็แอบสมเพชตัวเองอยู่เหมือนกัน“เกือบลืมไปว่าต้องให้ของตอบแทนพวกเจ้า พวกเจ้าทั้งห้าเชิญเลือกไปได้คนละหนึ่งเล่ม”ไป๋เซี่ยพูดจบเขาเตรียมหนังสือทักษะระดับ E-Cที่ดรอปซ้ำหันให้พวกเขาเลือก หลังจากที่เขาพูดจบก็มีข้อความที่เป็นชื่อทักษะและบอกระดับเอาไว้ทั้งหมดเด้งขึ้นไปที่หน้าของทั้งห้าคน“คะ..คนละหนึ่งทักษะเหรอครับ!!”ทั้งกลุ่มพูดออกมาเสียงดังลั่นด้วยความตกใจและตื่นเต้น คนที่อยู่รอบๆต่างก็จ้องมองไปกลุ่มพวกเขาด้วยดวงตาที่เบิกกว้างจนแทบจะถลนออกมาด้วยความอิจฉา กลุ่มคนที่ตามมาด้านหลังเองก็เช่นกัน แต่พวกเขาก็ยังสบายใจได้เพราะคนทั้งห้าคนนี้ได้ทำข้อตกลงบางอย่างกับพวกเขาแล้ว“โอ้ใช่แล้ว ดูเหมือนว่ารอบที่เจอกันคราวก่อนคำพูดของข้าคงจะทำให้พวกเจ้าไม่ค่อยเข้าใจกันสินะ คนแก่ก็แบบนี้แหละอย่าสาเลยฮ่าฮ่า”ไป๋เซี่ยที่กำลังดัดเสียงเป็นคนแก่ก็โบกมืออย่างไม่ใส่ใจ ซึ่งพวกเขาก็ปรึกษากันก่อนที่จะเลือกกันไปคนละหนึ่งทักษะ“เอาละข้าต้องไปแล้วนะ”ไป๋เซี่ยโบกมือหลังจากที่เห็นว่าพวกเขาเลือกทักษะได้แล้ว ก่อนที่จะหันหลังแล้วเดินจากไป รอยยิ้มปรากฏขึ้นมาที่มุมปากภายใต้หน้ากากของเขา ทุกๆคนย่อมมีความโลภอยู่ในตัว“ปู่จะไปไหนเหรอคะ แล้วเราจะได้เจอกันอีกไหมคะ”หญิงสาวผมขาวที่เห็นชายชราเดินจากไปก็ถามขึ้นด้วยความกระตืนรือร้นเพราะว่าเธออยากจะรับภารกิจของเขาอีก( TT_TT )“เจ้าชื่ออะไรหนูน้อย”ไป๋เซี่ยประหลาดใจมากที่เจ้าตัวเล็กเป็นคนถามเอง? เพราะเขาคิดว่าหากไม่ใช่หัวหน้ากลุ่มก็คงเป็นคนอื่น เขาแสร้งชะงักพร้อมกับทำตัวสั่นเทาจนทุกๆคนสังเกตเห็นก่อนที่จะหันหลับมาแล้วเดินเข้าไปหาหญิงผมขาวก่อนที่จะถามชื่อด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูอ่อนโยนกว่าปกติเล็กน้อย“หนูชื่อ หลินหลินคะแล้วคุณปู่ชื่ออะไรเหรอคะ”หลินหลินตอบกลับมาด้วยความดีใจที่ชายชรายอมพูดกับตนก่อนที่จะยิ้มออกมาด้วยร้อยยิ้มที่สดใส“ปู่เหรอ?ปู่ชื่อเฒ่าไป๋ เมื่อกี้เจ้าถามว่าปู่จะไปไหนใช่ไหม ปู่กำลังจะไปเมืองขนาดกลาง และถ้าหากเจ้าอยากเจอลุงหลังจากที่ไปถึงเมืองขนาดกลางแล้วก็ให้ไปหาลุงที่หอสมุดภายในเมืองขนาดกลางได้เลย ถ้าลุงยังอยู่ที่เมืองขนาดกลางเราก็จะได้เจอกันอีก”ไป๋เซี่ยพูดนัดแนะสถานที่พบกันครั้งต่อไปเรียบร้อย[ผู้เฒ่าไป๋ชอบในนิสัยที่ร่าเริงของท่านผู้เฒ่าไป๋ Lv???ความสัมพันธ์เพิ่มขึ้น 200/500เมื่อเจอกันทุกครั้งเขาจะมีภารกิจให้ท่านเสมอสถานะ พันธมิตร]การพูดคุยระหว่างหลินหลินและไป๋เซี่ยเกิดขึ้นต่อหน้าทั้งคนและกลิด์ใหญ่ๆจำนวนมาก ตอนแรกพวกเขาก็พยายามจะห้ามหลินหลินที่ไปเอ่ยถามเซ้าซี้ เพราะNPC พิเศษบางคนมักจะมีอารมณ์ร้ายหรือขี้รำคาญโดยเฉพาะคนแก่หากทำให้เขาไม่พอใจอาจจะมีปัญญาตามมามากมาย แต่เมื่อเพื่อนๆที่ยืนด้านข้างเห็นข้อความ ดวงตาของพวกเขาก็โตจนแทบถลนออกมาจากเบ้าตา อะไรกันเนี่ยยยยย!!“หนูได้ยินเพื่อนหนูบอกว่า คุณปู่ช่วยปกป้องเพื่อนหนูและคนของหนูเอาไว้ขอบคุณมากนะคะ”หลินหลินก้มหัวขอบคุณด้วยความนอบน้อมอย่างจริงใจ“เจ้าช่างคล้ายคลึงกันเสียเหลือเกิน”ไป๋เซี่ยเริ่มการแสดงของเขาทันที เขาค่อยๆยื่นสั่นขึ้นไปลูบหัวสีขาวของยัยหลินหลินตัวเล็กตรงหน้าแล้วพูดออกมาด้วยเสียงที่สั่นเครือเจือด้วยความเศร้าและเคล้าน้ำตานิดๆ[ท่านเหมือนกับคนในความทรงจำของผู้เฒ่าไป๋ผู้เฒ่าไป๋ Lv???ความสัมพันธ์เพิ่มขึ้น 300/500หากท่านมีปัญหาอะไรขอเพียงเอ่ยปากผู้เฒ่าไป๋จะช่วยเหลือท่านทุกเรื่องที่เขาช่วยได้สถานะ คนพิเศษในความทรงจำ]หลังจากที่กลุ่มเพื่อนที่อยู่ใกล้เห็นข้อความนี้พวกเขาก็แทบจะกระอักเลือด การจะเพิ่มความสัมพันธ์กับNPCไม่ใช่เรื่องง่ายยิ่งเป็นNPCแล้วยิ่งไปกันใหญ่ คุยกันแค่นี้ระดับความสัมพันธ์ก็ขึ้นปรี๊ดขึ้นปรี๊ด มันจะน่าอิจฉาเกินไปแล้วแต่เมื่อเห็นการแสดงของชายชราในรอบถัดมาเหล่าคนที่ผ่านการเล่นเกมอย่างยาวนานและโชคโชนก็เหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง NPC พิเศษทุกตัวมักจะมีเรื่องราวในอดีตที่พิเศษหรือไม่ก็ผิดเพี้ยนจนหักมุมอย่างไม่น่าเชื่อและหลินหลินผู้เพิ่งหัดเล่นเกมครั้งแรกคนนี้ก็เหมือนจะมีอะไรบางอย่างที่คล้ายหรือเหมือนใครซักคนในเรื่องราวของNPC พิเศษตัวนี้แน่นอน เรื่องที่เกิดขึ้นนี่มันเป็นโชคล้วนๆ เมื่อคิดรวมกับเรื่องราวในเมืองที่NPCมอบภารกิจให้สาวหลินหลินคนนี้แถมยังจ้างคนคุ้มกันให้อีก ทุกๆอย่างมันไม่ใช่เรื่องบังเอิญแต่ทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะสาวผมขาวคนนี้คนเดียว พวกกิลด์ใหญ่ที่ตามมาด้านหลังก็เต็มไปด้วยความสุขพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้า ผิดกับกิลด์ใหญ่หลายๆกลุ่มที่อยู่รอบๆ พวกเขารู้สึกเสียดายทันที ที่ไม่ได้ทุ่มทรัพยากรทั้งหมดของพวกเขาในการดึงตัวคนกลุ่มทั้งห้าคนหรือผู้หญิงคนนั้นไว้“ว๊าว คุณปู่ใจดีจัง!!ว่าแต่หนูเหมือนใครเหรอคะ?”หลินหลินดีใจมากที่เห็นข้อความนี้ ก่อนที่จะเอ่ยถามต่อด้วยความสับสน แต่ไป๋เซี่ยก็ไม่ได้ตอบคำถามเธอ แต่เลือกที่จะหยิบของบางอย่างออกมจากแหวนของเขาแทน“รับไป ข้าได้ยินมาว่าพวกเจ้าสามารถเรียนรู้มันได้ในทันทีโดยการซึมซับทักษะตำราลงไปใช่หรือไม่?เรียนรู้มันสิข้าอยากเห็น”