Gustonya Undodead ราชันจอมเขมือบ

ดินแดนย่อยพิเศษ

            ผลลัพธ์ของการดื่มน้ำผึ้งทองคำทำให้อิจิโกะเปลี่ยนจากเด็กสาวกลายเป็นหญิงสาวเต็มตัวในที่สุด รูปร่างของเธอเปลี่ยนเป็นอวบอิ่มเต็มไปด้วยความสาวโดยเฉพาะหน้าอกคู่งามที่แทบจะสามารถประชันกับบราวนี่และซีต้าได้เลยทีเดียว

            ในจุดนี้มันเรียกสายตาของกัสมากเป็นพิเศษจนทำให้อิจิโกะเขินอย่างบอกไม่ถูกแต่ในขณะเดียวกันเธอก็ภาคภูมิใจในความเปลี่ยนแปลงของเธอมากทีเดียว

            “เจ้า..โตแล้วสินะ..งดงามมาก อิจิโกะของข้า..”

            กัสยิ้มออกมาด้วยความยินดีพลางเชยชมเรือนร่างของอิจิโกะที่งดงามและยั่วยวนใจเขาอย่างมาก

            พร้อมๆกับการเชยชมความปรารถนาของกัสก็เพิ่มสูงขึ้นไปอีกจนเขาอดใจได้ไหวเลยจัดหนักกับอิจิโกะไปอีกชุดใหญ่จนหญิงสาวได้แต่ส่งเสียงครางกระเส่าออกมาด้วยความสุขสม

            อิจิโกะนั้นแม้จะเปลี่ยนไปมากทว่านิสัยของเธอก็ไม่เคยเปลี่ยนเธอตอบสนองต่อความต้องการของกัสทั้งหมดด้วยความเต็มใจจนทำให้พวกเขาสองคนเริงรักกันต่อเนื่องไปอีกนานนับชั่วโมงกว่าอิจิโกะจะหมดแรงและทำให้กัสจำต้องหยุดพักเอาไว้

            หลังจากหยุดพักกัสถึงได้รู้สึกตัวว่าวันนี้เขาใช้เวลากับอิจิโกะมากไปหน่อยแต่เมื่อเห็นว่ายังมีเวลาเหลือ เขาก็เลยบอกให้เธอเรียกนิโกะเข้ามาต่อ

            เมื่ออิจิโกะจากไปพร้อมกับรอยยิ้มหวานและคำขอบคุณไม่นานนักนิโกะก็เดินเข้ามาพร้อมกับสีหน้าตื่นเต้นยินดีราวกับรู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอต่อจากนี้คืออะไร

            เรื่องนี้ก็ไม่น่าแปลกใจอะไรนักเพราะอิจิโกะที่ออกไปเรียกพวกเธอเป็นคำอธิบายที่ดีที่สุดแล้วนิโกะเองพอเข้ามาก็แทบจะไม่รอช้าเธอพาตัวเองเข้าไปในอ้อมกอดของกัสทันทีทำให้เขาทั้งเอ็นดูและรักใคร่เธอไม่น้อยไปกว่าใคร

            ต่อจากนั้นศึกรักที่เร่าร้อนก็เกิดขึ้นอีกครั้งก่อนจะจบลงหลังจากทั้งสองจูงมือกันไปถึงจุดสุดยอดอย่างที่วาดหวัง

            จากนั้นกัสก็เริ่มฝึกร่วมกับนิโกะต่อด้วยวิธีเดียวกับที่ทำกับอิจิโกะและทำให้นิโกะสร้างช่องว่างขึ้นภายในร่างกายได้สำเร็จภายในครึ่งชั่วโมงพร้อมกับผลลัพธ์ที่ไม่ต่างจากอิจิโกะเท่าใดนัก

            หยาดน้ำผึ้งทองคำปรากฏขึ้นหลังจากที่ช่องว่างก่อตัวขึ้นอย่างสมบูรณ์ต่อจากนั้นนิโกะก็ทำแบบเดียวกับอิจิโกะเธอมอบจูบให้กับกัสด้วยความขอบคุณพร้อมกับแบ่งปันหยาดน้ำผึ้งทองคำกับเขาและทำให้เขาฟื้นฟูความอ่อนล้ากลับคืนมาได้อย่างรวดเร็ว

            ทว่าครั้งนี้ไม่มีผลลัพธ์เช่นเดียวกับครั้งแรกอีกเขาไม่ได้พบกับจุดเปลี่ยนหรือการชำระร่างกายและวิญญาณแต่อย่างใดทว่ามันก็ให้ประโยชน์กับกัสมากทีเดียว

            นิโกะเองก็ได้ประโยชน์ไปแบบเดียวกันทว่าตัวเธอนั้นเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางที่ต่างจากอิจิโกะอย่างเห็นได้ชัด

            แทนที่นิโกะจะสูงขึ้นเหมือนอิจิโกะเธอกลับมีรูปร่างที่กระชับขึ้น ร่างกายไม่ได้หดเล็กลงแต่อวบอิ่มขึ้น หน้าอก เอวสะโพก ทุกสัดส่วนของสตรีล้วนครบถ้วนสมบูรณ์ในส่วนสูงที่ไม่เปลี่ยนแปลง

            ผลลัพธ์ที่ได้เปลี่ยนให้นิโกะกลายเป็นหญิงสาวร่างเล็กที่น่ารักมากกว่างดงามซึ่งมันก็เป็นเสน่ห์ที่น่าหลงใหลไปอีกแบบสำหรับกัส

            ทว่ารอบนี้กัสหยุดตัวเองเอาไว้ทันเพราะเขารู้ดีว่าหากเขาเผลอตัวจัดหนักกับนิโกะอีกรอบซันโกะอาจจะต้องรอถึงพรุ่งนี้ถึงจะได้รับการฝึกฝนจากกัส

            ด้วยเหตุนี้นิโกะที่ฝึกจนเสร็จก็ยิ้มหวานก่อนจะวิ่งออกไปและทิ้งคราบน้ำสีขาวขุ่นเอาไว้เป็นทาง

            กัสที่มองภาพนี้ก็ยิ้มขำๆกับความเร่งรีบของนิโกะจนลืมที่จะร่ายเวทชำระล้างร่างกายของตัวเองจนทำให้น้ำกามของเขาไหลออกมาจากร่องรักของเธอแบบนั้น

            ไม่นานนักซันโกะก็มาถึงและเริ่มต้นศึกรักที่เร่าร้อนแบบเดียวกันจนพากันเสร็จสมไปอีกครั้งหนึ่งพอเป็นพิธีจากนั้นก็เริ่มการฝึกฝนด้วยระยะเวลาที่พอๆกัน ครึ่งชั่วโมงต่อมาช่องว่างก็ก่อตัวขึ้นโดยสมบูรณ์พร้อมกับหยาดน้ำผึ้งทองคำ

            และก็เป็นอีกครั้งที่กัสได้รับของตอบแทนร่างกายของเขาฟื้นฟูขึ้นมา ทว่าน้อยกว่าครั้งที่สองอยู่หลายส่วนจนตระหนักว่าการใช้งานหยาดน้ำผึ้งทองคำนั้นก็มีข้อจำกัดเหมือนกัน

            ส่วนซันโกะเธอเองก็เปลี่ยนแปลงไปในทิศทางที่ต่างจากอิจิโกะกับนิโกะเช่นกันส่วนสูงของเธอเพิ่มมากขึ้นเป็นพิเศษ โดยเฉพาะช่วงขาที่ยาวขึ้นอย่างเห็นได้ชัดจนทำให้ซันโกะกลายเป็นหญิงสาวร่างสูงที่มีช่วงขาเรียวยาวและงดงามเป็นพิเศษ

            เสน่ห์ในจุดนี้ก็น่าสนใจไม่น้อยสำหรับกัสและตอนนี้เขาช่วยทุกคนฝึกฝนจนครบแล้วกัสก็เลยไม่มีเหตุที่ต้องปฏิเสธความต้องการของตัวเขาอีกเขาเลยเรียกนิโกะกับอิจิโกะกลับเข้ามาก่อนจะเปิดศึกรักที่เร่าร้อนกับสามสาวเป็นการฉลองให้พวกเธอที่ประสบความสำเร็จ

            ทั้งฉลองให้กับตัวเขาที่ค้นพบวิธีการใหม่และฉลองรับร่างกายใหม่ที่เปลี่ยนแปลงไปจนน่าหลงใหลมากกว่าเดิม

            สามพี่น้องที่ถูกจัดหนักติดต่อกันแทบไม่ได้พักท้ายที่สุดก็หมดแรงหลับไปบนเตียงนอนของกัสซึ่งพอทุกคนหมดแรงเขาก็พอใจก่อนจะหลับไปโดยมีสามสาวนอนอยู่เคียงข้าง

            เมื่อเช้าของวันใหม่มาถึงอีกครั้งกัสก็ได้รับการปลุกด้วยสัมผัสที่อ่อนนุ่มจากหน้าอกคู่งามของอิจิโกะที่ตอนนี้กลายเป็นของโปรดหมายเลขสามของเขาไปเป็นที่เรียบร้อยเขาเล่นกับหน้าอกของเธออยู่ครู่หนึ่งจนอิจิโกะแทบจะทนไม่ไหวจากนั้นก็รับอรุณด้วยการเริงรักที่ร้อนแรงครั้งหนึ่งจนเสร็จสมไปหนึ่งน้ำ

            จากนั้นอิจิโกะจึงช่วยกัสแต่งตัวและพากันออกไปเตรียมงานด้านนอก

            ถึงตอนนี้รูปร่างใหม่ของอิจิโกะกับน้องก็ปรากฏขึ้นสู่สายตาของทุกคนในดินแดนและทำให้ทุกคนตื่นตกใจและชื่นชมไปตามๆกัน

            โดยเฉพาะเหล่าผู้อาวุโสที่มีประสบการณ์มากอย่างซีต้าและสการ์เล็ตต์ที่พอจะคาดเดาสิ่งที่เกิดขึ้นได้และมองไปทางกัสแบบทึ่งๆที่เขาสามารถทำในสิ่งที่เรียกได้ว่าเป็นปาฏิหาริย์ได้แบบนี้

            หลังจบมื้อเช้าอิจิโกะกับน้องก็ถูกกัสสั่งให้ไปหาแมงมุมสาวทั้งสามเพื่อตัดชุดใหม่สำหรับพวกเธอเพราะว่าตอนนี้พวกเธอเปลี่ยนไปมากเสื้อผ้าชุดเดิมย่อมใส่ไม่พอดีตัวอีก

            ซึ่งหลังจากนั้นไม่นานสามสาวก็กลับมาในภาพลักษณ์ใหม่อิจิโกะที่มาพร้อมกับชุดเดรสเปิดอกที่เผยให้เห็นเนินอกขาวเนียนกับร่องอกที่น่าหลงใหลของเธอนิโกะมาพร้อมกับชุดเดรสที่กระโปรงยาวเพียงหัวเข่ากับภาพลักษณ์ที่ดูหวานราวกับเด็กสาวสุดท้ายคือซันโกะที่มาพร้อมกับชุดเดรสที่ผ่าสูงจนสะโพกที่อวดขาที่เรียวยาวของเธอได้อย่างงดงาม

            เรียกได้ว่าสามสาวกลายเป็นหญิงสาวเต็มตัวก็ตอนนี้เองมันเป็นความเปลี่ยนแปลงที่ทำให้น้องสาวคนโตกับคนรองยังนึกอิจฉา

            อิจิโกะกับน้องพาตัวกันมาอวดโฉมให้กัสดูครั้งหนึ่งซึ่งพอได้เห็นความพึงพอใจในสายตาของกัสพวกเธอสามคนก็ดีใจและขอตัวกลับไปทำงานต่อด้วยความมุ่งมั่นที่มากยิ่งกว่าเดิมหลายเท่า

            ส่วนตัวกัสนั้นเนื่องจากเขาฟื้นฟูความสามารถในการเคลื่อนไหวกลับมาจนเกือบจะสมบูรณ์แล้วเขาก็เลยกลับไปทำงานของเขาเหมือนทุกวันจนแล้วเสร็จในตอนบ่าย

            หลังจากเสร็จงานกัสก็แวะไปหาบลูอายเหมือนทุกทีทว่าครั้งนี้เขามีจุดประสงค์ที่มากกว่าการเข้าไปเล่นสนุกกับบลูอายนั่นก็คือการปรึกษาเพื่อแก้ปัญหาใหม่ที่เกิดขึ้นหลังจากค้นพบวิธีการใหม่ของเขา

            ภายในห้องทำงานทันทีที่กัสเดินเข้ามาบลูอายก็เงยหน้าขึ้นมามองเขาทันที พร้อมกับสายตาดุๆ ที่ราวกับกำลังเตือนเขาว่าวันนี้ห้ามรบกวนเธอ

            กัสเองก็ทราบดีว่าเมื่อวานนั้นเขาทำความผิดลงไปเขาเลยยกมือทั้งสองข้างขึ้นเป็นเชิงยอมแพ้ซึ่งทำให้บลูอายพึงพอใจอยู่บ้างเล็กน้อยจนยิ้มออกมา

            “อายข้ามีเรื่องจะปรึกษาหน่อย”

            หลังจากนั่งลงกัสก็เปิดประเด็นทันทีทำให้บลูอายที่เพิ่งจะละความสนใจจากเขาต้องหันกลับมาหาเขาอีกรอบด้วยสีหน้าท่าทางที่เปลี่ยนไป

            “เรื่องสำคัญสินะ..ว่ามาสิ”

            กัสพยักหน้าจากนั้นก็อธิบายผลกระทบจากการใช้วิธีการใหม่ในการสนับสนุนพวกเธอออกมาซึ่งก็ทำให้บลูอายเข้าใจได้และตระหนักว่าเรื่องนี้ใหญ่กว่าที่เธอคิด

            “อาหารจากดินแดนของโกลเด้นเทลไม่พอแล้วหรอ”

            “ยังหรอก มันยังพอ แต่ก็แค่ตอนนี้เท่านั้นเจ้าคิดดูนะอายเมื่อวันก่อนข้าทำกับเจ้าและช่วยให้เจ้าก้าวไปถึงระดับกลางของร่างวิหคได้เจ้ารู้ไหมว่าข้าใช้พลังไปมากขนาดไหน”

            ใบหน้าของบลูอายแดงขึ้นมาเล็กน้อยเพราะตัวอย่างที่กัสยกขึ้นมาพูดนั้นคือศึกรักที่เร่าร้อนของเขาและเธอแต่หลังจากคิดทบทวนอยู่อึดใจ บลูอายก็เปลี่ยนสีหน้าไป

            “ข้าไม่รู้..แต่ข้ารู้สึกว่าเจ้าส่งพลังมาให้ข้ามากกว่าปกติมาก..แถมยังส่งเข้ามาแทบไม่หยุดเลยด้วย”

            ขณะที่พูดพวงแก้มของบลูอายก็ยังมีสีแดงระเรื่อเพราะยิ่งคิดถึงตอนที่กัสส่งพลังงานมาให้เธอบลูอายก็นึกไปถึงความเสียวที่ทำให้เธอแทบจะขาดสติขึ้นมาความเสียวที่ได้รับจากการไหลผ่านของพลังงานนั้นมันรุนแรงมากจริงๆมันทำให้เธอเสร็จสมไปกี่ครั้งก็ไม่รู้ ทั้งยังทำให้เธอตั้งสติได้ลำบากเอามากๆอีกด้วย

            พอคิดถึงจุดนี้บลูอายก็นึกอยากจะค้อนใส่กัสสักรอบทว่าเธอก็เข้าใจว่าเขาไม่ได้ตั้งใจแกล้งแต่กระบวนการฝึกฝนที่รวดเร็วอย่างก้าวกระโดดนั้นเผาผลาญพลังงานของเธอมากจริงๆทำให้กัสจำต้องส่งพลังงานมาให้เธอตลอดเวลา

            “พลังที่ข้าส่งให้เจ้าเมื่อวันก่อน..เทียบได้กับเนื้อของราชาอสูร3 ตัวเลยละ”

            “3 ตัว!!”

            บลูอายอุทานออกมาด้วยความตกใจเพราะปริมาณเนื้อของราชาอสูร 3 ตัวนั้นหากให้เธอกินเองก็ไม่รู้ว่าต้องใช้เวลาสักกี่ปีถึงจะกินลงไปได้หมด

            แต่สำหรับกัสเขาสามารถกินมันลงไปได้ใน1 มื้อได้เลยหากเขาต้องการซึ่งนับได้ว่าเป็นความต่างระหว่างตัวเขาที่มีพรศักดิ์สิทธิ์แห่งการกลืนกินกับคนธรรมดาโดยเฉพาะเด็กสาวอย่างบลูอายที่กินได้น้อยกว่าผู้ใหญ่

            “คิดว่าไงละอาย..แค่จากขั้นต้นไปขั้นกลางก็ใช้พลังงานมากขนาดนี้แล้ว..แล้วหลังจากนี้ละ จากขั้นกลางไปขั้นสูงเจ้าคิดว่าต้องใช้พลังงานมากขนาดไหน”

            กัสพูดยิ้มๆ ขณะที่คิดทบทวนถึงความสามารถในการผลิตอาหารของดินแดนในขณะนี้ทั้งจากดินแดนของเขาและดินแดนของโกลเด้นเทล

            “เรื่องแบบนั้น..ข้าคิดไม่ออกเลยจริงๆ ไม่สิข้าไม่อยากจะคิดมากกว่า”

            พูดแล้วบลูอายก็ถอนหายใจออกมาครั้งหนึ่งเพราะปริมาณที่น่ากลัวซึ่งเกิดขึ้นในหัวของเธอนั้นมีมากเกินไปบ้างจริงๆและถ้าคิดคำนวณปริมาณที่คนอื่นๆ ต้องการด้วยแล้วละก็ มันก็ยิ่งมีมากขึ้นไปอีก

            ไหนจะจากขั้นสูงไปถึงขั้นสมบูรณ์อีกปริมาณของมันคงเพิ่มขึ้นจนตัวเธอในตอนนี้จินตนาการไม่ได้เลยทีเดียว

            “ทีนี้เจ้าคงเข้าใจแล้วสินะว่าทำไมข้าถึงได้มาหาเจ้าในตอนนี้..พวกเราต้องวางแผนแล้วละไม่เช่นนั้นละก็พัฒนาการของพวกเราจะถูกจำกัดในตอนหลัง”

            “ข้าเข้าใจแล้ว..เอาเป็นว่าข้าจะหาวิธีเพิ่มประสิทธิภาพในการผลิตอาหารให้ก็แล้วกันนะกัส”

            “อืม..ฝากด้วยนะอาย ส่วนตอนนี้ ข้าว่าจะซื้อดินแดนย่อยพิเศษวันนี้เลยเจ้าคงไม่มีปัญหาสินะ”

            บลูอายนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่พลางคิดทบทวนถึงเหตุผลของกัสก่อนจะพยักหน้าเพราะเธอเข้าใจเขาดีว่าตอนนี้เขากำลังต้องการอะไร

            “ขอบใจมากนะอาย ลำบากเจ้าอีกแล้วนะ”

            “ไม่ลำบากหรอกกัส ยังไงเสียอาทิตย์นี้เจ้าก็ตั้งใจจะซื้ออยู่แล้วนี่ซื้อเร็วไปวันสองวันไม่มีปัญหาหรอก แผนการที่ข้าวางเอาไว้มันไม่บีบขนาดนั้นแล้ว”

            ได้ยินแบบนั้นกัสก็เบาใจก่อนจะดึงตัวบลูอายมาจูบเบาๆพร้อมกับพลังวิญญาณจำนวนหนึ่งที่ทำให้บลูอายครางออกมาเบาๆ อย่างมีความสุข

            “ข้าไปก่อนนะ”

            พูดแล้วกัสก็ตรงไปโต๊ะควบคุมแล้วจัดการซื้อดินแดนย่อยพิเศษในทันที

            แสงสว่างสายหนึ่งก็พุ่งวาบลงมายังดินแดนทำให้ทุกคนที่ทำงานอยู่ในดินแดนหลักต้องเงยหน้าขึ้นด้วยความแปลกใจก่อนจะสังเกตเห็นประตูมิติบานใหม่ที่ปรากฏขึ้นบริเวณลานกว้างจากนั้นมันก็ถูกเคลื่อนย้ายหายไปไหนก็ไม่ทราบ

            คนที่รู้ก็มีเพียงกัสกับบลูอายเนื่องจากประตูมิติที่เขาเคลื่อนย้ายมานั้น มันถูกส่งมาไว้ในห้องทำงานของบลูอายพอดี

            “เอาไว้ที่นี่ก็แล้วกัน จะได้ไม่มีใครเผลอเดินเข้าไปเล่นฝากเตือนทุกคนด้วยนะอาย”

            “อือ..เจ้าเองก็ระวังด้วยล่ะ ภายในนั้นเป็นยังไงก็ไม่รู้”

            กัสพยักหน้ารับพลางคิดในใจว่าดินแดนย่อยพิเศษนี้มีราคาแพงกว่าที่เขาคิดเอาไว้เพราะมันมีมูลค่าถึง10 ล้าน DP เลยทีเดียว

            พอคิดถึงDP ที่ต้องเสียกัสก็รู้สึกเหมือนถูกกระตุ้นจนต้องรีบเข้าไปในดินแดนย่อยพิเศษในทันที

            วินาทีที่เขาผ่านเข้าไปกัสก็มองเห็นโลกที่ต่างออกไปจากดินแดนอื่นๆดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นทีละน้อยก่อนจะอุทานออกมาเบาๆเมื่อพบว่าดินแดนแห่งนี้มีขนาดใหญ่ผิดจากที่เขาคิดเอาไว้

            “ใหญ่มาก!! นี่มันใหญ่กว่าดินแดนหลักอีกนะเนี่ย”

            กัสมองไปรอบๆ อย่างทึ่งๆก่อนจะตระหนักว่าตัวเขานั้นยืนอยู่บนแท่นหินรูปทรงประหลาดที่ดูคล้ายแท่นบูชาจากนั้นก็มองออกไปรอบๆ จนพบกับธรรมชาติที่มีภูมิประเทศที่หลากหลาย

            บางจุดก็เป็นทุ่งหญ้าบ้างก็เป็นหนองบึง บ้างก็เป็นทะเลสาบ บ้างก็เป็นทะเลทรายไหนจะหุบเขาที่ทอดยาวเป็นเส้นตรงนั่นอีก

            “สุดยอดไปเลยแฮะ..นี่มันใหญ่กว่าดินแดนหลักจริงๆด้วยสิเนี่ย ราวๆ 2 เท่างั้นหรือ 1 หมื่น 6 พันไร่!!”

            ดินแดนของในตอนนี้มีขนาดอยู่ที่ 8 พันไร่เช่นเดิมเพราะ DP ของอาทิตย์นี้ถูกใช้ไปกับการซื้อดินแดนย่อยพิเศษจนแทบจะหมดสิ้นจนไม่เหลือไปขยายดินแดนอีก

            อาจจะต้องหวังว่ารายรับก้อนโตที่จะได้ในวันสุดท้ายนี้สักหน่อยหากมากพอเขาก็อาจจะเพิ่มขนาดของดินแดนให้แตะระดับหมื่นไร่ได้สำเร็จ

            คิดแล้วกัสก็ถอนหายใจออกมาเบาๆเพราะถ้าเขารู้เรื่องนี้บางทีเขาอาจจะไม่รีบก็ได้ แต่เมื่อทำไปแล้วเขาก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้อีก

            กัสเดินลงไปอย่างแท่นบูชาทีละก้าวๆพลางมองออกไปรอบๆ พร้อมกับใช้สัมผัสวิญญาณตรวจสอบ

            อาณาเขตของสัมผัสวิญญาณขยายตัวออกไปมากกว่า9 ร้อยเมตรก่อนจะถูกยืดขยายออกไปมากขึ้นอีกจนครอบคลุมดินแดนย่อยเอาไว้จนหมดและได้รับรู้ขนาดจริงๆของดินแดนแห่งนี้ที่ใหญ่พอๆ กับที่เขาคิด

            ‘ใหญ่เป็นสองเท่าของดินแดนหลักจริงๆแบบนี้ก็ไม่เลว..แถมจำนวนสัตว์อสูรยัง มีเยอะมากด้วย’

            กัสยิ้มกว้างออกมาในทันทีก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อลองตรวจสอบพลังชีวิตที่อยู่ใกล้ที่สุดเขามองเห็นกระต่ายตัวหนึ่งกระโดดไปมาอยู่ในป่าขนาดของมันใหญ่เพียงฝ่ามือของเขาเท่านั้นเองทำให้กัสนึกแปลกใจ

            ‘มันเล็กเกินไป..อ่อนแอเกินไป ทำไมละ!!’

            สัตว์อสูรตัวแรกที่พบเจอนั้นอ่อนแอจนน่าผิดหวังทว่ากัสก็ยังเดินเข้าไปหามันอย่างช้าๆ จนกระทั่งกระต่ายตัวดังกล่าวมองเห็นกัส

            ชั่วขณะนั้นมันเงยหน้ามองเขามองดูอยู่เงียบๆพลางกระดิกหูไปมาด้วยท่าทางที่ดูเหมือนกำลังสนใจเขาก่อนจะกระโดดจากไป

            เห็นแบบนั้นกัสก็อึ้งไปก่อนจะถอนหายใจยาวๆด้วยความผิดหวังแล้วยกมือขึ้นเตรียมตัวที่จะฆ่ากระต่ายเพื่อทดสอบว่าผลลัพธ์จากการฆ่าสัตว์อสูรตัวนี้จะเป็นยังไง

            ทว่าวินาทีที่เขาคิดจะฆ่ามันดวงตาสีแดงเลือดของกระต่ายก็ทอประกายดุร้ายออกมาทันทีและวินาทีนั้นจากกระต่ายขนาดเท่าฝ่ามือที่สูงเพียงหนึ่งฟุตก็ขยายใหญ่ขึ้นกลายเป็นกระต่ายยักษ์ที่สูงกว่าสิบเมตรในทันที

            มันเปลี่ยนจากกระต่ายที่เดินสองเท้ากลายเป็นมนุษย์กระต่ายร่างยักษ์ที่มีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ โดยเฉพาะขาที่มีกล้ามเนื้อปูดโปนที่เต็มไปด้วยพลัง

            กัสนิ่งอึ้งไปชั่วขณะจนถูกกระต่ายพุ่งชนด้วยความเร็วสูงกระต่ายที่ราวกับกลุ่มเมฆสีขาวพุ่งตรงใส่กัสราวกับลำแสงทว่าสัญชาตญาณของกัสก็ยังเร็วกว่าเขาตอบสนองกลับไปโดยไม่รู้ตัวทำให้หัวสิงโตสีดำปรากฏขึ้นมาป้องกันตัวเขาเอาไว้ได้

            การปะทะครั้งแรกทำให้กัสประเมินพลังของกระต่ายยักษ์ได้ในทันทีว่ามันมีพลังในระดับเดียวกับเขาไม่มีผิดมันอยู่ในระดับเตรียมเทพอสูรเช่นเดียวกับเขาทั้งยังมีพลังวิญญาณไม่น้อยไปกว่าเขาเลยด้วย

            หลังจากปะทะกันครั้งหนึ่งกัสก็ได้สติและตอบโต้กลับไปด้วยความเร็วที่สูงยิ่งกว่าหัวสิงโตสีดำฝูงใหญ่บินออกไปโอบล้อมกระต่ายยักษ์เอาไว้ทันทีจากนั้นมันก็รุมกัดกินพลังวิญญาณของกระต่ายยักษ์จนหมดสิ้นไป

            วินาทีต่อจากนั้นกระต่ายยักษ์ก็สูญสลายหายไปโดยทิ้งไว้เพียงผลึกเวทระดับสูงก้อนหนึ่งกับหนังกระต่ายสีขาวผืนใหญ่ผืนหนึ่ง

            กัสมองดูผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นแบบอึ้งๆพลางคิดในใจว่าน่าเสียดายเพราะเขาเลือกกินพลังวิญญาณก็เพราะอยากได้เนื้อของมัน

            ทว่ากระต่ายยักษ์ตัวนี้กลับสลายหายไปหลังจากที่ตายเสียอย่างนั้นทำให้เขาพลาดไปอย่างน่าเสียดายที่ไม่ดูดกลืนพลังชีวิตของมันด้วย

            แต่กัสก็ไม่ได้คิดนานนักเขามองดูของที่เหลืออยู่แล้วเก็บไปจากนั้นก็เดินต่อไปจนไปเจอกับหมูป่าตัวหนึ่งที่มีขนาดราวๆ ครึ่งเมตร

            คราวนี้ปฏิกิริยาตอบสนองของมันต่างออกไปจากกระต่ายเพราะมันไม่มีทีท่าว่าจะหลบหนีทั้งยังมีท่าทีข่มขู่คุกคามเขาอย่างเห็นได้ชัด

            แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นมันก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะกลายร่างอย่างที่ควรจะเป็น

            ขณะที่กำลังสงสัยกัสก็ยกมือขึ้นเตรียมจะฆ่ามันซึ่งทันทีที่เขาคิดจะฆ่าหมูป่าตรงหน้าก็ราวกับตระหนักว่าเขาคือศัตรูของมันอย่างแท้จริง มันจึงกลายร่างในทันทีกลายเป็นราชาอสูรระดับเตรียมเทพอสูร

            วินาทีต่อจากนั้นมันก็พุ่งเข้าใส่แต่ก็ถูกกัสตอบโต้กลับไปอย่างรวดเร็วจนไม่อาจเข้าถึงตัวเขาได้ก็ต้องกลายเป็นซากศพแห้งกรังซากหนึ่งล้มลงกับพื้นจากนั้นมันก็แตกสลายกลายเป็นผลึกเวทก้อนหนึ่งและเขี้ยวข้างหนึ่งของหมูป่ายักษ์

            กัสมองดูภาพนี้พลางพยักหน้าน้อยๆเพราะเขาเริ่มเข้าใจกลไกของดินแดนแห่งนี้มากขึ้นแล้ว จากนั้นก็หลับตาลงตรวจสอบพลังชีวิตที่ดูดกลืนมาได้ที่มีมากพอสมควรขณะที่พลังวิญญาณนั้นมีน้อยจนน่าเศร้า

            ‘หากข้ามาพร้อมกับท่านหญิงผลลัพธ์จะเป็นเช่นเดียวกับการปลูกผลไม้วิเศษหรือไม่นะ’

            เมื่อเทียบกับพลังชีวิตที่ดูดกลืนออกมาได้ กับพลังวิญญาณแล้วพลังวิญญาณที่กัสได้นั้นมีน้อยกว่ามากจริงๆ เพราะทั้งหมดนี้มันเอาพลังวิญญาณของเขาเป็นตัวตั้งพลังวิญญาณของราชาอสูรตรงหน้าจึงไม่ถึงระดับเตรียมครึ่งเทพ

            ต่างกับพลังชีวิตที่แตะระดับเตรียมเทพอสูรแล้วทว่ามันก็ยังน้อยกว่าเล็กน้อยหากเทียบกับตอนที่เขากลืนกินพลังชีวิตของราชาอสูรที่เกิดจากการปลูกผลไม้วิเศษร่วมกับทุกคน

            ในตอนที่คิดแบบนั้นกัสก็หันไปมองรอบด้านจากนั้นก็เดินต่อ ล่าสัตว์อสูรไปทีละตัวๆมองพวกมันกลายร่างแล้วดูดกลืนทั้งพลังชีวิตและพลังวิญญาณ

            ยิ่งล่ากัสก็ยิ่งคล่องเขาพบว่าตัวเขาสามารถจัดการกับศัตรูพวกนี้ได้อย่างง่ายดายและไม่จำเป็นต้องไปเจอหน้ามันก็ได้เพียงส่งหัวสิงโตสีดำออกไป ส่งเสียงขู่และจู่โจมเข้าใส่ สัตว์อสูรตัวน้อย แมลงอสูรไปจนถึงสัตว์น้ำดุร้าย ทั้งหมดก็จะตอบสนองกลายร่างเป็นราชาอสูรทั้งหมด

            ความหลากหลายของพวกมันทำให้กัสต้องพยักหน้าด้วยความทึ่งเพราะมันมีความหลากหลายมากกว่าที่เขาเคยเจอไม่รู้กี่เท่าต่อกี่เท่า

            ไม่ว่าจะเป็นปลาปู กุ้ง หอย หมูป่า หมาป่า นกใหญ่น้อย ไปจนถึงแมลงปีกแข็งและแมลงจำพวกหนอน มีแม้กระทั่งรังผึ้งขนาดใหญ่ที่ตอนกลายร่างนั้นทำให้กัสแอบตกใจเนื่องจากจำนวนของพวกมันมีมากจนไม่น่าเชื่อ

            เมื่อวัดจากพลังชีวิตที่ได้เขาก็พบว่ามันน้อยนิดหากเทียบกับราชาอสูรทั่วๆ ไป แต่พอรวมพลังชีวิตจากผึ้งทั้งรังก็จะได้พอๆ กับราชาอสูรที่อยู่ตัวเดียว จึงพอเข้าใจหลักเกณฑ์ของมันได้ในระดับหนึ่ง

            ส่วนของที่ได้รับนั้นกลับด้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัดผลึกเวทที่ได้เป็นผลึกเวทระดับกลางเท่านั้น แต่จำนวนที่ได้มีมากกว่าหนึ่ง ของอื่นๆก็มีไม่น้อย ทั้งชิ้นส่วนไปจนถึงน้ำหวานในขวดกระเบื้อง