เมื่อฉันย้อนเวลามาเป็นวัยรุ่นยุค90

"โอยปวดหัวจัง...เมื่อคืน..ฝันบ้าอะไรไม่รู้น่าอายชะมัดฝันว่าจูบกับเขาอย่างดูดดื่มถึงจะเป็นแค่ฝันแต่ความรู้สึกดีจัง คริคริคริ...ปากหายบวมแล้ว ขาก็หายเจ็บแล้วแต่ก็เดินไม่สะดวกเพราะเฝือกมันหนัก ป่านนี้แม่กับพ่อคงตามหาเราให้วุ่นแล้ว ฉันเดินไปกินอาหารเช้าที่ล็อบบี้เห็นดิวนั่งอยู่ก่อนแล้ว"อ้าว..คุณ..เป็นไงบ้าง...ฉันปวดหัวมากต่อไปจะไม่กินอีกแล้ว..ตอนกินก็สนุก..ตื่นมาทุกข์เลย แล้วดรีมล่ะ?""ยังไม่ตื่น..คออ่อนกันทั้งคู่แล้วก็ทำเก่งแข่งกันดื่มสมควรและ..ว่าแต่เธอเป็นยังไงบ้าง..จำอะไรได้มั๊ย?""หึ..จำไม่ได้เลย..จำได้แต่ฝัน""ฝันอะไร..?"
"ไม่มีอะไรช่างเถอะ"
ใครจะกล้าบอกเล่าว่าฉันฝันว่าจูบกับคุณน่ะแค่นึกถึงตัวก็ร้อนหน้าก็ร้อนแล้วถ้าเป็นเรื่องจริงฉันก็ละลายคาจูบคุณไปแล้ว"นี่เธอเป็นอะไรรึเปล่าเนี่ย...หน้าแดงหูแดงเชียวมีไข้หรือเปล่าทีหลังห้ามดื่มแล้วนะ..."
เขาเอามือมาแตะที่แก้มแล้วก็หน้าผาก บ้าเอ๋ย...ฉันจะละลายให้ได้ตรงนี้ อาการแบบนี้เขาเรียกว่าความรักใช่หรือเปล่าหนอ..."ตัวก็ไม่ร้อนสักหน่อยสงสัยเมาค้าง..กินข้าวต้มร้อนๆแล้วกันเดี๋ยวชั้นไปตักให้"อะไรมันจะดีขนาดนี้มีผู้มาคอยเทคแคร์เราทั้งคู่กินอาหารเช้าเสร็จแล้วก็ไปเดินเล่นชายหาดพึ่งรู้ว่าทะเลตอนเช้าสวยขนาดนี้หรือว่าเป็นเพราะมี เขาเดินอยู่ข้างๆรู้สึกดีจังคนอะไรหล่อได้ตลอดดูดีได้ตลอด หยุดหล่อสักวันเถอะ คนที่อยู่ใกล้จะไม่ไหวแล้ว...ใจจะละลาย"นี่มึง..ออกมาก็ไม่ชวนเลย""ดรีม...มึงส่างเมาแล้วเหรอ?""อืมมม...กูไม่ได้คออ่อนขนาดนั้นหรอก""แต่ดิว..คงครั้งแรกที่ดื่มแหละมั้งเห็นยังหน้าแดงตัวแดง อยู่เลย"ดิว..หืมอะไรมึง..มึงหาชื่อใหม่ให้เขาเถอะกูงงแล้วนู้นก็ ดิวนี่ก็ดิว""บ้าเหรออยู่ดีๆไปเปลี่ยนชื่อที่แม่เขาตั้งให้""ดิว...มึงว่าสวยมั๊ยดิวน่ะ..?""อืม...สวย.....""ดิวมึงชอบดิวเหรอ?""อะไร..มึงถามว่าอะไรสวย...กูหมายถึงทะเลตอนเช้าสวย""แต่กูเห็นมึงยืนมองเขาตลอดไม่ละสายตาเลยขนาดกูเดินมาใกล้จนจะเข้าสิงมึงอยู่แล้วมึงยังไม่รู้ตัวเลย มึงหวั่นไหวแล้ว กูว่ามึงรักเขาแล้วล่ะ""รู้ดี..เคยรึไงเคยมีคนรักรึไง?""ไม่เคยแค่สัมผัสได้...กับอาการของมึงน่ะ"เขาคุยอะไรกันกระหนุงกระหนิง หรือว่าสองคนนี้มีซัมติงกัน ไม่ได้นะ..เสียดายของอย่านะ ทรัพยากรผู้ชายยิ่งมีไม่พอใช้งานอยู่ ฉันเดินไปที่สองคนนี้ อยากเผือกแหละไม่มีไร"ขอเผือกด้วยคนดิ""เผือกอะไร..อยากกินเผือกหรือ..เธอนี่หาแต่ของกินตลอด""เออๆ..ขี้เกียจะอธิยาย..""เธอมีรอยสักที่ไหล่ด้วยหรือ?""อิอิ..ฉันพึ่งไปเพ้นมาเกร๋ปะ""อะไรเกร๋..""ก็สวยนั่นแหละ ศัพท์ใหม่ ในยุคฉันพูดไม่เหมือนยุคนี้หรอก""แล้วไปเพ้นตรงไหนเนี่ย เพ้นบ้าง..เพ้นบ้าง..จ๊าบมาก""สายแล้วเข้าห้องพักเถอะอยากนอนแล้ว..ไปฉันจะไปส่งที่ห้อง""อ้าว..มาเที่ยวทั้งทีอยู่แต่ในห้องน่าเบื่อจะตาย""มึงก็ไปสิรถก็มีอยากไปเที่ยวไหนก็ไป...แต่ว่ากูอยากนอน..เธอก็ต้องพักผ่อนเมื่อเช้ายังหน้าแดงอยู่เลย..คงยังไม่ส่าง...""เออกูไปคนเดียวก็ได้...เชอะ""ฉันอยากไปกับดรีมน่ะขอไปด้วยนะ""ไม่ได้เธอยังขาเจ็บอยู่""ฉันไม่เจ็บแล้ว..นี่ไงไม่ต้องใช้ไม้เท้าก็เดินได้นะนะอยากไป""อืมก็ได้...งั้นฉันไปด้วย""อ้าวไหนบอกอยากนอน..มึงนะกูรู้นะว่าคิดอะไร..หวงก้าง..หวงก้าง..หวง..อุ๊บ.อะ""ถ้าไม่หยุดพูด..กูจะเอาทรายยัดใส่ปากมึง""ใจร้าย..คนใจร้าย""เออคุณสองคนมีซัมติงกันเหรอ?..บางทีสนิทกันอาจเกิดความผูกพันธ์แบบไม่รู้ตัวก็ได้""พูดอะไรไม่เข้าใจ.."
"ช่างเถอะ...ไปกันเถอะ..อยากเที่ยว..อยากเที่ยว"
ดรีมขับรถพาฉันกับดิวเที่ยวไปทั่วไปตลาดปลามีของทะเลเยอะแยะ ดรีมบอกว่าจะพาไปเที่ยวตลาดไนท์พราซ่าของกินเพียบแค่คิดก็ตื่นเต้น กลับมานอนพักที่ห้องแล้วก็ตื่นมาอีกทีตอนเย็น ฉันอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมตัวหาของกินตอนเย็น สุขใดๆก็ไม่เท่าหาของกิน
"เธอนี่สวยนะ..""อืม..ยอมรับ..""แต่กินมูมมามเลอะเทอะสวยไปก็ไม่ช่วยอะไรหรอก""ฉันไม่สน...แล้วแต่ใครไม่ชอบก็ช่างฉันเป็นแบบนี้รับได้ก็รับรับไม่ได้ก็แล้วแต่""งั้น..เตรียมตัวนั่งรออยู่บนคานได้เลย""ช่างเดี๋ยวฉันก็รวยแล้ว..รวยแล้วทำอะไรก็ได้""คุณๆ ดรีมๆฉันเห็นใครไม่รู้แอบเดินตาเรามา""โอย..คนเดินเยอะแยะเดินไปทางเดียวกันหมดเขาไม่ได้ตามเราหรอก""ฉันมั่นใจว่าเขาตามมาจริงๆ""คงเป็นแฟนคลับน่ะแหละ..เขาอาจจะจำเราได้""กลัวจะเป็นซาแซงน่ะสิ""อะไร..คือซาแซง" พูดพร้อมกันอย่างสงสัย"ก็เป็นติ่งที่คลั่งไคล้ดาราที่ตัวเองชอบมากแล้วก็ตามติดจนดาราคนนั้นไม่มีพื้นที่สวนตัวเลยร้ายกว้านั้นคือบางคนส่งของแปลกๆมาให้..น่ากลัวจะตาย""เธอรู้ได้ไง แล้วอะไรคือติ่ง ""โอย...ติ่งก็คือแฟนคลับที่เป็นมากกว่าแฟนคลับ..จะสะสมของที่เป็นของดาราที่ชอบ...แค่ชอบสะสมของ แต่ไม่ร้ายเหมือนซาแซง..แล้วก็ที่รู้ก็เพราะว่าข่าวออกเยอะแยะดูข่าวไง"
"งั้นกลับกันเถอะ...ดรีม..ไปกลับห้อง นี่ก็มืดแล้วฉันกลับมาถึงห้องก็อาบน้ำนอนเลยเพราะเพลียมากจากการเที่ยววันนี้ ฉันหลับไป..สะดุ้งตื่นมาเพราะได้ยินเสียงคนเคาะกระจกหน้าต่าง
"ก๊อกๆก๊อกๆ..."
"กรี๊ดดดด...ผะผะผะผี...."ฉันหลับตาลงแล้วลืมตาขึ้นมาก็ไม่เห็นสงสัยตาฝาดไปฉันจึงนอนแต่ไม่หลับเพราะกลัวผี "ก๊อกๆๆ" ฉันเดินไปเปิดประตู ไม่มีใครตอนแรกนึกว่าสองหนุ่มนั่นมา ฉันจึงกลับไปนอนอีก "ก๊อกๆๆ" อีกแล้วคราวนี้ที่หน้าต่าง แล้วเงาดำๆก็วิ่งผ่านหน้าต่างไปโดนแล้วฉันโดนแล้วห้องนี้อาจมีประวัติเหมือนในหนังผีทุกเรื่อง ห้องนี้อาจเคยมีการฆ่ากันตายหรือไม่ก็หญิงสาวช้ำรักมาผูกคออยู่ห้องนี้ก็ได้ "ก๊อกๆๆ ก๊อกๆๆ ก๊อกๆๆ"คราวนี้ประตู เคาะนานแล้วจ้างให้ก็ไม่เปิดไม่ได้กินกูหรอกเดี๋ยวมึงก็ไปเคาะหน้าต่างอีกกูรู้ทันน่า
"ก๊อกๆๆ ก๊อกๆ ๆ..นี่เธอเป็นอะไรหรือปล่าว""อ้าว..เสียงดิวนี่นา" ฉันเดินไปเปิดประตู"คุณมาทำไม?""มีคนแจ้งว่าห้องเธอทำเสียงดังเดี๋ยวเคาะหน้าต่างเคาะประตูมีเสียงกรีดร้องด้วย ทางฟร้อนเขาโทมาไม่ติดเขาเลยโทรมาห้องชั้น""เอ่อ..ฉันโดนผีหลอก..น่ากลัวมากเลย คุณอยู่เป็นเพื่อนฉันหน่อยนะ นอนที่นี่ก็ได้ นอนเลยนอนบนเตียงเลย ฉันนอนโซฟาเอง""ไม่ได้ ผู้หญิงกับผู้ชายอยู่ด้วยกันไม่ได้..เขาถือ""ฉันไม่ถือ .อยู่เถอะ..""งั้นชั้นจะเฝ้าจนกว่าเธอจะหลับแล้วกัน"
ขณะที่ฉันนอนอยู่นั้น เงามาอีกแล้วฉันเห็นมันค่อยๆเข้ามาใกล้ๆ ยังไม่ทันที่ฉันจะบอกดิวเขาก็ค่อยๆคลานไปใกล้หน้าต่างเขาค่อยๆเปิดกลอนหน้าต่าง โดยนั่งแอบในมุมมืด มันใกล้เข้ามา...ใกล้เข้ามา จนติดกับหน้าต่างเขาเลื่อนหน้าต่างออกอย่างเร็วแล้วก็คว้าตัวเจ้าเงาไว้ได้ทันที"เด็กผู้หญิงนี่""มาแกล้งพี่ทำไม?""ก็พี่มาใกล้ดิวดรีมหนูทำไม?""พี่อย่าเอาเรื่องหนูเลยนะ""ไม่ได้หรอกถึงพี่ไม่เอาเรื่องแต่ทางโรงแรมเขาไม่ยอม"เด็กหญิงเงามืดร้องไห้..สงสารอยู่แต่ก็ทำฉันแสบมากโดนสั่งสอนบ้างก็ดี..ติดคุกสักคืนนึงแล้วกันจะได้จำ"เดี๋ยวพี่จะคุยกับโรงแรมให้นะแต่น้องต้องสัญญาว่าจะไม่ทำแบบนี้อีก""หนูสัญญาค่ะ..ขอโทษค่ะ"
ดิวไปคุยกับทางโรงแรมให้ปล่อยเด็กหญิงเงามืดไปทางโรงแรมเห็นว่าดิวไม่เอาเรื่องจึงปล่อยไป เขาเดินมาส่งฉันที่ห้อง แล้วก็กำลังจะกลับห้องแต่ฉันดึงชายเสื้อเขาไว้"มีอะไร?""นอนกับฉันนะ""จะบ้าเหรอเป็นผู้หญิงมาชวนผู้ชายนอนด้วยได้ไง""ฉันว่า..สิ่งที่น่ากลัวกว่าผีก็คือแฟนคลับคลั่งของศิลปินนี่แหละ..ถ้ามีอีกล่ะช่วงนี้คุณฮอตมากนี่คนคลั่งคุณเยอะฉันมาพัวพันกับพวกคุณ ฉันว่าฉันไม่ปรอดภัย..""อืมงั้นก็ได้"เขาเข้ามาแล้วนอนโซฟาตื่นเต้นจนนอนไม่หลับแอบมองเขาตลอดเลยละสายตาจากเขาไม่ได้เลยพอเขามองมาก็แกล้งหลับพอเขาหลับตาเราก็ตื่นมองว๊าย...ว๊าย..ตื่นเต้นชะมัดแต่ว่ายิ่งดึกยิ่งหนาวเขาหนาวนอนขดตัวเชียวคงหลับแล้วหละ ฉันค่อยไปย่องเอาผ้าห่มสำรองไปห่มให้เขา อุ๊ย..อิอิ เหมือนในซีรีส์เลยอ่ะ...
"ว๊าย..!""ผมทนไม่ไหวแล้วนะ"เปลี่ยนสัพนามจากชั้นมาเป็นผม คือไร..คือไร พูดไปพลางจับตัวฉันนอนลงบนโซฟา หัวใจหนอมันช่างเลี้ยงไม่เชื่องเสียจริงเต้นตูมตามจนจะหลุดออกมาแล้วเขาทับลงมาบนร่างของฉันเบาๆ ริมฝีปากเรียวบางสัมผัสกับริมฝีปากของฉันเบาๆจุ่มพิตค่อยๆทวีควาลุ่มลึกมากขึ้นเรื่อยๆ เขาถอดถอนจุ่มพิตออกแล้วก็อุ้มฉันมาที่เตียงนอน...แล้วเขาก็...ห่มผ้าให้ฉัน..อ้าวแค่นี้เหรอ...เสียดายจังเขากระซิบข้างหูฉันเบาๆว่า "2ครั้งแล้วนะอย่ามาให้ท่าอีก ถ้ามีครั้งหน้าจะไม่ทนอีกนะ"
ฉันเขิลคลุมโปงหนีเลยดีกว่าฉันไม่ได้ให้ท่าสักหน่อยแค่เห็นเขาหนาว งั้น2ครั้งก็คือไม่ได้ฝันสิ ฉันจูบเขาก่อนตายละ...อยากวิ่งเอาหัวชนกำแพงตายให้รู้แล้วรู้รอดไป"นี่ๆ..ตาเป็นหมีแพนด้าเลยเป็นอะไรทั้งคู่เลยแอบทำอะไรกัน..กูเผลอหลับไปนี่ไม่ได้เลยนะย่องไปหาเขาตลอดเลยอยู่ที่บ้านทำบ่อยน่ะสิตอน แรกปฏิเสธชอบอยู่คนเดียว ตอนนี้อะไร ?"
"ไม่มีอะไร...เมื่อคืนเกิดเรื่องเดี๋ยวเล่าให้ฟัง"

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

จูบ

นิยายแนะนำ

เมื่อฉันย้อนเวลามาเป็นวัยรุ่นยุค90

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

จูบ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้