ผู้ร่วงหล่น

แสงปกคลุมพื้นที่บริเวณนั้นทั้งหมด จนทำให้ชาวบ้านรู้สึกเหมือนกับมีดวงอาทิตย์ขนาดเล็กอยู่กลางเมือง

แจ๊คเห็นดังนั้นจึงยิ้มขึ้นมาเล็กน้อยพลังของการียะโซในตอนนี้แข็งแกร่งกว่าครั้งล่าสุดมาก การียะโซสามารถควบคุมพลังของอัศวินมนตราได้คล่องแคล่วมากเดิม

ผ่านไปสักพักหนึ่งแสงรอบตัวการียะโซและนกอสูรได้ดับลงพร้อมกับมีชุดเกราะโบราณสีเทาผสมทองปรากฏขึ้นในร่างกายของการียะโซ ดาบไฟในมือและโล่สามเหลี่ยมสีน้ำตาล

ส่วนนกอสูรตอนนี้ถูกปกคลุมไปด้วยลวดลายต่าง ๆ ที่ดูน่ากลัวมากมันมีรูปนกอสูรขนาดใหญ่จำนวนมากปรากฏขึ้นในร่างกาย ดวงตาและกรงเล็บ

ลวดลายนั้นราวกับมีชีวิตเพราะมันเคลื่อนไหว บินและโจมตีราวกับกำลังเล่าเรื่องต่าง ๆ ผ่านทางร่างกายของนกอสูรตัวนี้

การียะโซไม่ได้พูดอะไรมากชี้ดาบมาทางแจ๊คก่อนจะกระโดดขึ้นไปบนหลังของนกอสูรทันที นกอสูรในตอนนี้ไม่ได้มีสายตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น

มีแต่ความสงบภายในดวงตาเท่านั้น แจ๊คมองและรู้ได้ทันทีว่าการียะโซและนกอสูรได้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน

“ไหนวิชาของเจ้าจะดีแค่ไหนกัน”

แจ๊คพูดขึ้นก่อนจะต่อยหมัดออกไปหมัดหนึ่งอย่างรุนแรงจนเกิดเป็นคลื่นหมัดและทำให้อากาศสั่นสะเทือน การียะโซและนกอสูรเห็นการโจมตีของแจ๊คไม่ได้ตอบโต้

เมื่อเห็นการียะโซยังนิ่งสงบทำให้แจ๊คขมวดคิ้วเล็กน้อย เพราะเขาต้องการดูว่าการียะโซพัฒนาไปได้ไกลแค่ไหน

คลื่นหมัดได้กวาดล้างทุกสิ่งทุกอย่างจนพังทลาย พอคลื่นหมัดกำลังจะมาถึงการียะโซและนกอสูร

ทันทีนั้นนกอสูรได้กางปีกทั้ง 2 ข้างก่อนจะกระพือปีกเล็กน้อยและสิ่งที่น่าตกใจคือทั้งคู่ได้หายไป

ปัง ปัง ตูม ตูม ตูม

คลื่นหมัดได้ไปทำลายบ้านเรือนจนเสียหาย แจ๊คเห็นการียะโซหายไปทำให้เขารู้สึกตกใจมันไม่ได้เป็นความเร็วเพราะแจ๊คไม่เห็นอะไรนอกจากความว่างเปล่า

สมองและการตอบสนองของแจ๊ครวดเร็วมาก ๆ ถ้าการียะโซมีความว่องไวสูงเขายังเห็นเงาหรือการเคลื่อนไหว

แต่นี้แจ๊คไม่เห็นอะไรแม้แต่นิดเดียว เขาพยายามหันซ้ายและขวาก่อนจะเร่งจิตสัมผัสเพื่อดูว่าการียะโซหลบซ่อนตัวที่ไหน

ไม่ว่าจะค้นหายังไงเขาก็ไม่พบร่องรอยของการียะโซและนกอสูรแม้แต่นิดเดียว ระหว่างที่แจ๊คกำลังหาการียะโซเขาสัมผัสได้ถึงอันตรายมาจากด้านหลัง

แจ๊คได้กระโดดหลบไปด้านหน้าทันที

ฟิ้ว ปัง

ด้านหลังของแจ๊คมีใบดาบสีแดงปรากฏขึ้นพร้อมกับร่างกายของการียะโซและนกอสูร การียะโซเห็นว่าไม่สามารถสังหารแจ๊คได้จึงหายตัวไปอีกครั้งหนึ่ง

แจ๊คมีสีหน้าที่ตึงเครียดเพราะเมื่อสักครู่นี้มันเหมือนกับวิชาก้าวเท้าสู่มิติ แต่มันไม่ใช่มิติเพราะแจ๊คสัมผัสถึงมิติได้ถ้าการียะโซเปิด

คราวนี้เจอวิชาที่เหมือนกับมิติทำให้แจ๊คทำอะไรไม่ถูกเพราะเขาไม่กล้าจะเดินเข้าไปในมิติ

เหมือนกับว่าการียะโซสามารถอยู่ในช่องว่างนั้นมากกว่าแจ๊คที่อยู่ในมิติ ทำให้แจ๊คไม่กล้าเดินข้ามมิติเพราะถ้าเขาปรากฏตัวขึ้นและไม่พบศัตรูจะทำให้เขาเสียเปรียบอย่างมาก

แจ๊คกระทืบเท้าลงพื้นและมีแสง 5 สีปรากฏขึ้นล้อมรอบแจ๊คจนกลายเป็นกำแพงป้องกันตัวเองจากภายนอกทั้งหมด

การียะโซปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งและเห็นกำแพงป้องกันล้อมรอบตัวแจ๊คทำให้การียะโซสั่งให้นกอสูรบินขึ้นไปบนท้องฟ้า

แจ๊คเห็นการียะโซปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งเขาได้อัดอากาศให้กลายเป็นนกอสูรจำนวนมาก นกอสูรที่แจ๊คสร้างมาขนาดที่เล็กเท่ากับนกกระจอกแต่เพราะความที่มันตัวเล็ก

ทำให้กรงเล็กและปากของมันส่องประกายจนน่ากลัว นกอสูรที่แจ๊คสร้างได้คำรามก่อนจะบินไปหาการียะโซ

นกอสูรของการียะโซเห็นนกอสูรที่แจ๊คสร้างจึงมีสีหน้าที่ดูถูกเล็กน้อยก่อนจะเปิดปากเพื่อสูบลมภายในอากาศเข้าไปในปอดก่อนจะคำรามออกมา

ตูม ตูม

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เสียงคำรามของนกอสูรใต้เท้าการียะโซเสียงดังมากจนทำให้ชาวบ้านส่งเสียงกรีดร้องออกมาอย่างทรมาน นกอสูรที่แจ๊คสร้างได้หยุดลงกลางอากาศ

แจ๊คมองท่าคำรามของนกอสูรจึงอดสงสัยไม่ได้เพราะเสียงคำรามนี้ในตอนแรกได้หยุดหอกที่เขาขว้างไปเพราะแจ๊คไม่ได้สนใจหอกมาก

ทำให้ไม่ได้วิเคราะห์ว่านกอสูรตัวนี้มันอะไร ระหว่างที่แจ๊คกำลังสงสัยการียะโซได้ยกดาบในมือขึ้นก่อนจะพูดว่า

“ฉันจะแสดงให้แกเห็นว่าหลังจากที่ฉันผสานร่างกายเข้ากับสัตว์อสูรของฉันว่าเป็นยังไง”

“หรือ”

แจ๊คประชดการียะโซกลับไปเพราะแค่มีวิชาเล็กน้อยยังทำเป็นปากดี แจ๊คต้องการดูว่าวิชาใหม่ของการียะโซคืออะไรจึงไม่ได้โจมตีไป

เพราะเขารู้สึกเหมือนกับมีอะไรบางอย่างที่สามารถฆ่าเขาได้จากตัวการียะโซ แจ๊คเชื่อในสัญชาตญาณของตนเอง

แต่เขาเห็นว่าแค่วิชาเหมือนเดินข้ามมิติจะสามารถฆ่าเขาได้หรือ มันเป็นไปไม่ได้

นกอสูรใต้เท้าของการียะโซได้ปล่อยลำแสงออกจากปากของมัน ลำแสงสีเทาปรากฏขึ้นกลางอากาศและลำแสงนั้นไม่ได้ยิงตรงมาทางแจ๊ค

แต่หยุดอยู่ตรงหน้าการียะโซ การียะโซมองแจ๊คด้วยสายตาที่น่าสมเพชและหัวเราะขึ้นก่อนจะเหวี่ยงดาบไฟในมือไปสุดแรง

“ดาบว่างเปล่า”

คลื่นดาบในมือของการียะโซได้หลอมรวมกับลำแสงสีเทาทำให้คลื่นดาบของการียะโซหายไปราวกับถูกลำแสงสีเทากลืนหายไป

เมื่อเห็นดังนั้นแจ๊คขมวดคิ้วก่อนจะมีสีหน้าตกใจและกระโดดขึ้นเพราะหลบการโจมตีของการียะโซ

ทว่าไม่ทันการ

ฉัวะ ปัง ตูม ตูม

มีเรื่องแปลกประหลาดเกิดขึ้น เมื่อแจ๊คได้กระโดดขึ้นไปบนท้องฟ้า อยู่ ๆ ทั้งกำแพงป้องกัน 5 สีและร่างกายของเขาถูกตัดขาดเป็น 2 ท่อน ด้านหลังของแจ๊คปรากฏคลื่นดาบขนาดใหญ่

และมีเปลวไฟปรากฏขึ้นพร้อมกับรอยดาบด้านหลัง ร่างกายของแจ๊คที่ถูกตัดขาดลอยอยู่กลางอากาศสีหน้าของแจ๊คดูตกใจและเข้าใจในเวลาเดียวกัน

ก่อนจะตกลงมาใต้เศษไม้ เศษดิน เศษทรายภายในอาคารบ้านเรือนของชาวบ้าน

ตูม ตูม

การียะโซมองไปใต้เศษไม้ที่แจ๊คกำลังนอนอยู่อย่างดีใจเพราะเขาสามารถฆ่าผู้นำพาแห่งความมืดได้แล้ว แต่มีเรื่องหนึ่งที่การียะโซไม่ได้สังเกตคือร่างกายของแจ๊คที่ถูกตัดขาดไม่ได้มีเลือดไหลออกมาแม้แต่นิดเดียว

เพราะความดีใจทำให้การียะโซหลงลืมเรื่องนี้ไป

แจ๊คที่นอนอยู่ใต้เศษไม้บ้านเรือนได้พูดขึ้นมาว่า

“หู่เสวียนกอสูรนั้นคืออสูรบรรพกาลใช่ไหม”

หู่เสวียที่อยู่ภายในมิติชุดแห่งความว่างเปล่าได้พูดขึ้นมาแม้ว่าเธอจะมีสีหน้าที่ตกใจเล็กน้อยก็ตาม

“ใช่ วิหคแห่งความว่างเปล่า อสูรบรรพกาล”

เฮะ---------------------!!!!!

แจ๊คถอนหายใจเพราะเขาไม่คิดว่าจะเจอสัตว์อสูรบรรพกาลเช่นนี้ ในสมาคมต้นไม้ 3 ยอดนั้นแจ๊คได้ไปเจอหนังสือเล่มหนึ่งที่จดบันทึกความฝันของแผนกวิจัยแห่งนี้

ความฝันสูงสุดของแผนกวิจัยสร้างสิ่งมีชีวิตคือการสร้างสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งเทียบเท่าหรือมากกว่าสัตว์อสูรบรรพกาล

แต่มันเป็นไปไม่ได้เพราะปัจจัยหลายอย่าง อันนี้แจ๊คไม่รู้ว่าเพราะอะไรในหนังสือไม่ได้เขียนเอาไว้ หนังสือเล่มนี้ทำให้แจ๊คเริ่มสนใจสัตว์อสูรบรรพกาลมากยิ่งขึ้น

สมาคมต้นไม้ 3 ยอดเป็นสมาคมเทพและสมาคมเทพที่มีความฝันอยากจะสร้างสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งเทียบเท่าสัตว์อสูรบรรพกาล

แจ๊คจึงไปถามหู่เสวียเกี่ยวกับสัตว์อสูรบรรพกาล หู่เสวียบอกว่าสัตว์อสูรบรรพกาลในตอนนี้มีอยู่น้อยมาก ๆ เมื่อเทียบกับสัตว์อสูรทั่วไป

แต่ความแข็งแกร่งนั้นเยอะกว่าสัตว์อสูรทั่วไปมากนัก และสัตว์อสูรบรรพกาลแต่ละตระกูลมีความสามารถที่แตกต่างกัน

เช่น วิหคแห่งความว่างเปล่าความสามารถของมันคือการเข้าไปในโลกว่างเปล่า การโจมตีที่ว่างเปล่า การป้องกันที่ว่างเปล่า จิตสัมผัสที่ว่างเปล่าและรู้แจ้งว่างเปล่าต่าง ๆ มากมาย

ทั่งหู่เสวียและแจ๊คไม่คิดว่านกอสูรกระจอก ๆ ที่เขาฆ่าเพื่อความสนุกจะมีเชื้อสายของวิหคแห่งความว่างเปล่า

เฟรยาผู้ที่มีความรู้เกี่ยวกับสัตว์อสูรบรรพกาลน้อยที่สุดเป็นห่วงแจ๊คจึงถามขึ้นมาว่า

“อย่างนี้นายท่านก็ไม่สามารถต่อสู้กับการียะโซได้นะสิ”

เมื่อได้ยินคำพูดของเฟรยาทำให้แจ๊คหัวเราะขึ้นมา ทำให้เฟรยาตกใจไม่รู้ว่านายท่านของตนหัวเราะเรื่องอะไร

“ไม่หรอก เพราะมันพึ่งจะปลุกพลังของสายเลือดได้อีกอย่างหนึ่งพลังของความว่างเปล่าเป็นอะไรที่น่าสนใจมาก ๆ การเจอศัตรูที่พัฒนาตนเองและมีความสามารถแปลกใหม่ มันทำให้ฉันตื่นเต้นมาก ๆ”

สิ้นสุดเสียงของแจ๊คร่างกายส่วนบนและร่างกายส่วนร่างได้มีเลือดที่ถักร้อยเป็นเชือกจำนวนมากและเชื่อมต่อร่างกายเข้าไปกัน

การียะโซขมวดคิ้วเล็กน้อยเพราะว่าไม่มีการแจ้งเตือนว่าเขาได้ฆ่าผู้นำพาแห่งความมืดไปได้แล้ว

แสดงว่าผู้นำพาแห่งความมืดยังไม่ตาย การียะโซหันหลังกลับไปมองเศษไม้ที่ทับถมกันอยู่ ก่อนจะตะโกนขึ้นมาสุดแรง

“ออกมาผู้นำพาแห่งความมืดฉันรู้ว่าแกยังไม่ตาย”

ตูม ตูม

สิ้นสุดเสียงของการียะโซ เศษไม้ที่ทับถมกันได้ระเบิดขึ้นก่อนจะมีอะไรบางอย่างกระโดดออกมาจากใต้ล่างนั้น

เมื่อการียะโซเห็นดังนั้นจึงมีสีหน้าตกใจและหวาดกลัวเพราะร่างกายของแจ๊คนั้นดูเหมือนกับคนที่ไม่ได้ถึงถูกตัดขาดเป็น 2 ท่อนแม้แต่นิดเดียว

แจ๊คเห็นสีหน้าของการียะโซจึงหัวเราะขึ้นมา เพราะตอนแรกที่การียะโซต่อสู้กับแจ๊คนั้นแผลแรกที่การียะโซทำได้คือตอนที่ให้วิญญาณระดับจอมนักรบสิงร่าง

การต่อสู้ในครั้งนั้นเกิดขึ้นแค่ 3 วินาทีเท่านั้นและการฟื้นฟูตัวเองของแจ๊คในตอนนั้นยังไม่มากพอเหมือนกันตอนนี้

“เป็นอะไรไป การียะโซแค่เห็นร่างกายของฉันกลับมาเหมือนเดิมเจ้าก็เสียกำลังใจในการต่อสู้แล้วหรือไง”

...........................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................