ธรณีคลั่ง(ใหม่)

    ตอนที่60 ดันเจี้ยนสีขาว2

        เมื่อภูมิกำลังจะถอยหลังเพื่อออกห่างจากมัน มันก็ได้หันหน้ามายางเขาและมันก็ได้เปิดฉากต่อสู้เมื่อเขากำลังจะวิ่ง ด้วยการสร้างสายลมพัดเข้าหาเขาจากนั้นสายลมนั้นก็ได้กลายเป็นพายุคมมีดซึ่งมันเร็วเป็นอย่างมากจนภูมิแทบจะกระโดดออกจากตรงนั้นไม่ทันแต่ทว่าตรงจุดที่เขากระโดดหลบออกไปนั้นกลับกลายเป็นหลุมลึกที่มีหนามดินอันแหลมคนอยู่ด้านล่าง ยังดีที่ภูมินั้นมีปีกเขาจึงได้บินหลบขึ้นไปบนกิ่งไม่ที่เป็นพุ่มเพื่อหลบหนี

       ภูมิได้สร้างเปลวไฟขึ้นรอบตัวของมันในทันทีเมื่อบินขึ้นไป แต่ทว่ามันกลับพุ่งผ่านไฟของเขาไปง่ายและได้ใช้เขาที่เหมือนคีมของมันหวังจะหนีบภูมิ 

       เมื่อเขี้ยวที่เหมือนก้ามปูพุ่งเขามาหนีบที่ลำตัวพร้อมๆ กับพาร่างของภูมิลอยไปตามมันด้วยแรงผลักที่มีมหาศาล เขี้ยวอันใหญ่ของมันนั้นมีความยาวของปลายเขี้ยวจนถึงโคนเขี้ยวมันมีขนาดเกือบๆ 2เมตรนั้น มันสามารถตัดเข้าที่เอวของเขาจนเป็นแผลขนาด

       ภูมิได้ใช้เท้าขวาของเขาเตะเข้าไปที่ใต้คางของมันเพื่อหวังจะให้มันปล่อย แต่มันก็ได้เหวี่ยงร่างของเขาไปซ้ายทีขวาที และมันตั้งใจกระแทกต้นไม้ใหญ่ด้วยเพื่อที่จะเพิ่มแรงบีบให้มากขึ้น

       สายลมที่พัดผ่านร่างกายที่อยู่กลางอากาศตามการพุ่งบินของมัน แต่กลับไม่ได้มีแค่สายลมเอื่อยๆ เย็นๆ มันกลับมีสายลมที่คมกริบผสมอยู่ด้วยร่างกายของภูมิจึงอาบไปด้วยเลือดของตัวของเขาเอง ภูมิต้องออกแรงจากแขนทั้งสองจนเส้นเลือดปูดโปนขึ้นมาเพื่อที่จะดันเขี้ยวทั้งสองให้ออกจากตัวเขาเอง ด้วยแรงของทั้งสองที่มีเกือบจะเท่ากันทำให้ภูมิง้างออกได้แค่นิดหน่อยแต่ก็โดนมันเอาฟาดใส่ต้นไม้อีกครั้ง

        และเปลวไฟที่ห่อหุ้มร่างกายเขาเอาไว้ก็ไม่สามารถเผ่าเขี้ยวของมันได้ ภูมิจึงได้สร้างขวานตัดฟืนจากไฟอันใหญ่เท่าแขนขึ้นมา แล้วสับเข้าไปที่กลางหน้าผากของมันอย่างแรง เมื่อทั้งสองได้ปะทะกันกลับเป็นขวานไฟของเขาเองที่แตกสลายกลายเป็นกลุ่มไฟเล็กที่ลอยไปตามลมด้านหลัง

       ภูมิที่เห็นท่าไม่ดีก็ได้สร้างมีดไฟพุ่งเข้าใส่ตาที่อยู่ด้านข้างของมันแต่ทว่าด้วยการบินที่รวดเร็วของมันเลยทำไฟการโจมตีของเขาคลาดเคลื่อนออกไป กลายเป็นโดนเขาที่หัวแข็งๆ ที่เหมือนเหล็กของมันแทน

        มันยังคงพาภูมิบินต่อไปเรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็น บินเป็นวงกลมบ้า บินฉะวัดเฉวียงบ้าง หรือบินตรงแบบปกติแต่กลับไม่ยอมปล่อยให้เขาขยับตัวได้เลย และยังคงพยายามหนีบเขามากกว่าเดิมเหมือนมันตั้งใจจะให้เขาขาดเป็นสองท่อนอย่างไงอย่างงั่น แล้วด้วยการบินที่ไม่ค่อยปกของเจ้าด้วงตัวใหญ่นี้น ทำให้การต่อสู้ของเขาสู้กับมันได้ยากพอสมควรไม่ต่างจากการเล่นเครื่องเล่นในสวนสนุกถ้ามันไม่พยายามหนีบเขาให้ขาดเป็นสองท่อนอะนะ และเริ่มลำบากมากขึ้นเมื่อมันโจมตีด้วยคมมีดสายลมจากด้านหลังของเขา

       ภูมิที่ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อไปดีก็ทำได้เพียงใช้แขนทั้งสองดันเขี้ยวของมันเอาไว้กับใช้มิเนอร่าป้องกันด้านหลังให้มากขึ้นซึ่งตอนนี้แรงของเขาก็เริ่มจะหมดลงทุกที ภูมิได้จ้องมองไปที่ตาลองมัน

        ภูมิได้เปิดหน้าต่างระบบพร้อมกันเรียกขวานหอกออกมาแล้วได้แทงเข้าไปที่ตาของมันอย่างจัง ตาของมันมีเลือดไหลออกมาไม่หยุดมันได้สะบัดเหวี่ยงเขาทิ้งลงมายังพื้นดินอย่างรวดเร็วพร้อมกับกรีดล้องจนแสบแก้วหู

        เมื่อเขาหลุดออกมาได้ภูมิก็ได้กางปีกออกบิน หลบเขี้ยวคู่ที่ตามมาจากด้านหลัง ภูมิได้บินหลบออกด้านข้างของมันแล้วจับที่ปีกของแล้วบิดตัวขึ้นไปอยู่บนหลังเจ้าด้วงตัวใหญ่ มันได้บินบิดหมุนตัวไปมาเพื่อที่จะให้เขาลุกออกจากหลังของมัน แต่เขากลับที่ซอกคอของมันเอาไว้แน่น มันจึงได้พุ่งเข้าใส่กิ่งไม้ที่มีขนาดใหญ่ที่อยู่ด้านหน้า

        เมื่อเห็นดังนั้นภูมิก็ได้บิดตัวเพื่อที่จะมาเกาะใต้ท้องของมันแทนแต่ทว่าเจ้าด้วงยักษ์กลับบิดตัวเอาท้องขึ้นอย่างรวดเร็วจนภูมิต้องจำใจปล่อยมือแล้วกระโดดออกจากตัวของมันเมื่อระยะของพวกเขากับกิ่งไม้เหลือเพียงไม่กี่เมตร

        เขาได้ค่อยๆ ร่อนลงมายืนบนพื้นดินอย่างแผ่วเบาราวกับขนนกที่กำลังร่อนลงพื้น เจ้าด้วงก็ได้บินตีโค้งกลับคืนมาหันมาหาเขา ในเวลาเดียวกันกับที่เท้าของภูมิแตะถึงพื้นมันได้บินพุ่มเข้ามาหาเขาดูเหมือนว่ามันจะหนีบเขาอีกรอบ ภูมิก็ไม่รอช้ากระโดดพุ่งหลาวออกด้านข้างในทันทีที่มันห่างจากเขาเพียงสองเมตร

        แต่ทว่าเรื่องที่แปลกประหลาดกับได้เกิดขึ้นเมื่อตัวของมันได้เกิดบางอย่างขึ้นมิเนอร่ารอบๆ ตัวมันเริ่มปรากฏออกมาอีกครั้งแล้วตัวของมันก็ได้หยุดอยู่กับที่และในครั้งนี้มิเนอร่าของมันมีพร้อมๆ กันทั้งสีเขียวที่เป็นสายละและสีน้ำตาลที่เป็นเหมือนเศษฝุ่นดินแล้วต่อมาก็เหมือนว่าพวกมันทั้งสองเหมือนจะกำลังพยายามรวมตัวกันกลายเป็นหนึ่งเดียว

        ภูมิที่เห็นท่าไม่ดีแล้วเขาก็ได้หันหลังออกบินในทันทีเขาได้บินหลบไปมาตามต้นไม้ขนาดใหญ่ เมื่อหันกลับหลังก็เห็นมันกำลังยืนนิ่งอยู่แต่เขาก็ไม่ได้เบาใจเลยสักนิดเพราะเขารู้ว่ามันต้องไม่ใช่เรื่องดีสำหรับเขาแน่ๆ ในใจของภูมิในตอนนี้เขาต้องการที่จะบินหนีให้เรากว่านี้อีกแต่ว่ามันกลับทำได้แค่นี้