อย่าขัดใจท่าน
ชัยพาแก้วเดินลัดเลาะมาที่เรือนคนงานด้านหลังของตึกใหญ่ซึ่งเป็นลักษณะเรือนแถวคล้ายห้องเช่า จำนวนห้องนั้นมีด้วยกัน 3 ห้อง โดยชัยแนะนำว่า ห้องที่ 1 นั้นเป็นห้องของแก ห้องที่ 2 นั้นเป็นของ ‘หวาน’ ซึ่งเป็นแม่บ้าน และห้องที่ 3 นั้นก็คือห้องเก่าของพ่อ“อยู่ได้มั้ยแก้ว ข้าวของเครื่องใช้พวกนั้นก็เป็นของเก่าของพ่อเรานั่นแหละ ลองดูก่อนละกันว่าอันไหนใช้ได้บ้าง ถ้าอะไรไม่พอก็ไปบอกน้า หรือจะบอกนังหวานมันก็ได้ ให้มันหาให้ อีกเดี๋ยวก็คงมาแล้วล่ะ”“เดี๋ยวฉันดูก่อนจ้ะ ฉันขอบคุณน้าชัยมากๆ เลยนะ ทั้งไปช่วยงานพ่อและช่วยดูแลฉัน”“ไม่เป็นไร อยู่ที่นี่เจ้านายท่านใจดี ทั้งท่านทั้งคุณตรีก็ดีกับคนงานทุกคน ขอเพียงเอ็งซื่อสัตย์และอย่า ‘ขัดใจ’ ท่านเท่านั้น มีอะไรท่านก็ช่วยทุกอย่าง เอาล่ะมาเหนื่อยๆ อาบน้ำอาบท่าซะก่อน เดี๋ยวน้าจะไปเตรียมกับข้าวให้ ออกไปนี่เลี้ยวซ้ายก็เจอห้องครัวนะ”แก้วรับคำพลางพนมมือไหว้ชัยอีกครั้ง ก่อนจะสำรวจตรวจตราห้องหับที่พ่อเคยอยู่ พ่อมาทำงานอยู่ที่นี่ตั้งแต่เขาเรียนอยู่ชั้นประถม และจะส่งเงินกลับไปให้แม่ใช้สอยได้ไม่ขาดมือ ทุกครั้งที่พ่อกลับไปเยี่ยมบ้าน หากมีโอกาสได้เจอกัน พ่อก็มักจะเอ่ยชมท่านนายพลให้ฟังอยู่เสมอ แต่ก็ไม่คิดว่าพ่อจะทำบุญมาเพียงเท่านี้ เขาหวังเพียงว่าการตัดสินใจมาทำงานแทนหน้าที่ของพ่อ จะทำให้เขาโชคดีมีความสุขกับหน้าที่การงาน และท่านนายพลกับคุณตรีก็คงจะเมตตาเขาไม่ต่างจากที่เคยเมตตาพ่อ แก้วยิ้มก่อนจะถอดเสื้อผ้าที่ชื้นเหงื่อออก เผยให้เห็นผิวกายสีดำแดงตึงแน่นไปด้วยมัดกล้ามของชายฉกรรจ์ มือคว้าผ้าขาวม้าขึ้นมาพันกายท่อนล่างพร้อมทั้งค่อยๆ รูดเอากางเกงทั้งนอกและในออกไปพร้อมๆ กัน ก่อนจะก้าวเท้าข้ามกองกางเกงเดินเข้าไปสู่ห้องน้ำ การเริ่มต้นงานในวันนี้เขาต้องทำให้เนื้อตัวสะอาดและสดชื่นอย่างที่สุด เพราะอยากให้คุณตรีประทับใจ แม้จะเป็นเพียงคนสวนแต่เขาก็รู้จักมารยาททางสังคมดี จะไม่ทำเนื้อตัวให้สกปรกไม่น่าดู จนเจ้านายไม่กล้าเข้าใกล้แน่ แก้วนึกถึงใบหน้าของ ‘คุณตรี’ น้องชายคนเดียวและเป็นทายาทเพียงคนเดียวของท่านนายพลด้วย ท่านนายพลเป็นพ่อม่ายเมียตาย ไม่มีลูก คุณตรีจึงถือว่าเป็นทายาทโดยชอบธรรม