MoneySystem:ระบบเงินตรา

กำหนดการต่อยเวทีแรกนั้นคือต้นเดือนหน้าซึ้งเหลือเวลาเตรียมตัวอีกเพียง1อาทิตย์เท่านั้นซึ่งค่อนข้างกระชั้นชิดไปหน่อยสำหรับเขา แต่โม่หลินก็ทำอะไรไม่ได้แล้วนอกจากที่เขาจะต้องซ้อมหนักขึ้นเพื่อนเตรียมตัวให้พร้อมขึ้นชกเพื่อทำภารกิจให้สำเร็จลุล่วง

"คงมีแต่พวกแข็งแกร่งผิดมนุษย์สินะ"โม่หลินพึมพัมเบาๆถึงตอนนี้เขาจะไม่สามารถเพิ่มค่าสถานะได้แต่อย่างน้อยเขาก็ยังคงสามารถเพิ่มระดับของทักษะการต่อสู้ของเขาได้่เช่นกัน

หลังจากที่ได้รับกำหนดการมาโม่หลินก็เริ่มซ้อมหนักมากขึ้นซึ่งบางวันเขาก็ไม่ได้ไปแม้แต่ทำงานที่บริษัทถึงจะโดนเยว่ปิงบ่นจนหูชาไปหลายครั้งแล้วก็ตาม

ผ่านไป4วันหลังจากที่เขาได้รับใบกำหนดการจัดงานของสังเวียนเดือดซึ่งเหลือเพียงแค่3วันเท่านั้นก่อนที่งานจะเริ่มซึ่งผลของการฝึกทั้ง4วันของเขานั้นก็ประสบผลสำเร็จตอนนี้ทักษะการต่อสูของเขานั้นขึ้นไปอยู่ในระดับสูงเป็นที่เรียบร้อยแล้วด้วย เรียกได้ว่าเป็นทักษะแรกของเขาเลยทีเดียว

ทักษะการต่อสู้ LV.31 (0.22%)

ในวันนี้โม่หลินได้เข้าไปที่บริษัทเพื่อเตรียมยื่นใบลาแต่เขาก็ดันถูกมอบหมายงานจากเยว่ปิง

"ชั้นมีงานให้นายทำ ถ้าทำออกมาได้ไม่ดีเตรียมตัวถูกไล่ออกได้เลย"เยว่ปิงกล่าวบอกโม่หลินตอนนี้เธอสุดจะทนกับลูกน้องของเธอคนนี้แล้ว เพราะอีกฝ่ายถึงจะตั้งใจเวลาทำงานแต่ก็หยุดบ่อยจนแม้แต่เธอก็ยังโดนเบื้องบนต่อว่ามาเหมือนกัน

"ครับผม"โม่หลินกล่าวรับคำก่อนที่จะดูงานที่เยว่ปิงมอบหมายมาให้ซึ่งก็ไม่ใช่งานยากอะไรเพียงแค่ให้เขาไปถ่ายภาพให้กับทางแบรนด์สินค้าแบรนด์หนึ่ง

ซึ่งโม่หลินนั้นก็ใช้เวลาไม่นานในการทำงานจนได้รูปภาพที่ลูกค้าพอใจ ซึ่งหลังจากที่ทำงานเสร็จโม่หลินก็กลับมาที่บริษัทอีกครั้งและได้แอบวางใบลาไว้บนโต๊ะทำงานเยว่ปิงและรีบออกมาจากตึกสำนักงานทันที เพราะถ้าอยู่ต่อแล้วเยว่ปิงเข้ามาเห็นพอดีเขาจะโดนบ่นจนหูชาเอา ถึงตอนหลังจะโทรมาตามเขาเขาแค่ไม่รับโทรศัพท์ก็พอแล้ว

หลังจากที่เขายื่นใบลาเสร็จโม่หลินก็ใช้เวลาที่ยื่นหยุดไปเตรียมตัวโดยเขายื่นขอหยุดไปทั้งสิ้น7วันแน่นอนมันเป็นการหยุดที่ยาวนานมาโดยการแข่งขันครั้งนี้จะมีกำหนดการอยู่ที่5วัน ดังนั้นถ้าเฉลี่ยแล้วใน1วันเขาต้องขึ้นชกถึง2ครั้งเรียกได้ว่าเป็นอะไรที่โหดหินเป็นอย่างมากนักมวยธรรมดาทั่วๆไปคงไม่สามารถทำได้ด้วยสภาพร่างกายของคนธรรมดา

เวลาหยุดทั้งสิ้น7วัน เวลางาน5วันเท่ากับว่าเขามีเวลาเหลือในการเตรียมตัว2วันวึ่งครูเอกได้โทรมาบอกเขาว่าให้มาที่ค่ายมวยเพื่อเดิมทางไปก่อนล่วงหน้าที่งานจะเริ่ม2วัน

"มาแล้วหรอเดี๋ยวรอแปปนึงก็จะมีคนมารับเราไปสถานที่จัดงาน"ครูเอกกล่าวบอกโม่หลินเล็กน้อยพร้อมกับยืนรอบริเวณหน้าค่ายมวย

"ไม่คิดว่าจะมีมารับเลยนะครับ"โม่หลินกล่าวถามครูเอกขึ้นเบาๆ

"ถ้าไปกันเองก็คงไปไม่ถูกเพราะจะเปลี่ยนที่จัดงานทุกๆปีหน่ะ"ครูเอกกล่าวอธิบายให้โม่หลินฟัง ซึ่งโม่หลินก็คิดในใจว่ามันค่อนข้างลึกลับเลยทีเดียว

หลังจากนั้นไม่นานก็มีรถสีดำ4ประตูคันหนึ่งเข้ามาจอดเทียบซึ่งครูเอกก็เดินไปแสดงแผ่นกระดาษบางอย่างที่ดูเหมือนว่าจะเป็นบัตรเชิญให้คนขับรถดู หลังจากนั้นครูเอกก็กวักมือเรียกให้โม่หลินขึ้นมาบนรถ

เมื่อขึ้นรถไปแล้วรถก็ค่อยๆออกตัวช้าๆซึ่งโม่หลินก็ไม่รู้จะพูดอะไรจึงได้แต่นั่งเงียบไปตลอดทางซึ่งเขาก็ได้แต่มองดูข้างทางว่าผ่านไปทางไหนบ้าง เมื่อขับไปสักพักโม่หลินก็ก้มมองดูเวลาในโทรศัพท์ของตัวเองและเงยหน้ามองรอบๆก่อนที่เขาจะเต็มไปด้วยความงงงวยว่าตอนนี้เขาอยุ่ที่ไหนแล้วเพียงแค่ละสายตาไปแปปเดียวเท่านั้นก็เหมือนหลุดมาอยู่อีกที่ๆหนึ่งทันที

ด้านข้างนอกเหนือจากรถของเขาแล้วเขาก็ยังเห็นรถคันอื่นๆอีกมากที่มีลักษณะคล้ายๆกัน ซึ่งถ้าคิดจากอัตราส่วนของโม่หลินแล้ว แข่งขัน10รอบ ถ้าคำนวนดูดีๆแล้วต้องมีคนเข้าร่วมงานไม่ต่ำกว่า 2,746คนอย่างแน่นอน (2+4+8+16+32+64+128+356+712+1424)

หลังจากนั้นรถทุกๆคันก็ถูกพาไปจอดบริเวณด้านหน้าของตึกแห่งหนึ่งก่อนที่ครูเอกจะเดินนำโม่หลินลงจากรถและเดินเข้าไปในตึกดังกล่าว ก่อนที่จะพาเขาไปลงทะเบียนที่บรเวณเคาท์เตอร์

"ห้องอยู่ที่ชั้น15 หมายเลขห้อง 1515 เอ็งไปก่อนเลยข้ามีเรื่องต้องทำ อ่อ ชั้นที่2-5นั้นเป็นชั้นพักผ่นอมีสระว่ายน้ำมีโรงฝึกและอื่นๆเองอยากรู้อะไรก็ลองเดินๆหาดูก็แล้วกัน ตั้งแต่ชั้น6ขึ้นไปจะเป็นห้องพักทั้งหมด"ครูเอกกล่าวบอกโม่หลินก่อนที่จะเดินแยกจากไปทันทีทิ้งแต่โม่หลินเอาไว้ตรงนั้น ซึ่งเขาก้ได้แต่มองคีย์การ์ดในมือไปมาก่อนที่จะตัดสินใจเดินขึ้นลิฟท์และกดไปที่ชั้น15

โม่หลินเดินตามหาห้องพักของตัวเอง เมื่อเจอห้องพักของตัวเองก็เข้าไปทันทีเพื่อทำการพักผ่อน แน่นอนว่าเขาไม่ลืมที่จะเปิดโทรศัพท์ของเขาและลองค้นหาตำแหน่งที่เขาอยู่ด้วยGPS แต่นั่นก็ต้องทำให้เขาตกตลึงเพราะตำแหน่งที่เขาอยูานั้นมันกลับแสดงเป็นกลางป่าบริเวณภาคเหนือ ซึ่งห่างจากค่ายมวยของเขาไม่ต่ำกว่า400-500กิโลเมตร ดังนั้นไม่มีทางที่จะเดินทางมาถึงได้ใน2-3ชั่วโมงแน่ๆ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเขาใช้เวลาเดินทางเพียง30นาทีเท่านั้น

"ชักจะกังวลแล้วสิ"โม่หลินพึมพัมเขาไม่คิดว่าโลกในปัจจุบันจะมีอะไรที่ลึกลับแบบนี้ทั้งเหล่าเหนือมนุษย์และการเดินทางที่เหมือนกับข้ามมิติแบบนี้ ถ้าเขาไม่ได้รับระบบมาคงไม่ได้มีโอกาสสัมผัสกับเรื่องแบบนี้แน่นอน

จบ

ชดเชยๆ