[จบบริบูรณ์]ฉันมีระบบไลฟ์สตรีมจักรวาล

    40 ทำลายทุกๆอย่าง

    โฮ !!!!


    เสียงทุ้มต่ำส่งผ่านลำคอที่น่าจะมีขนาดใหญ่ไม่ต่างจากอุโมงค์ใต้เมือง มันเป็นเสียงที่ทำให้มอนสเตอร์ที่รอดจากการล่วงตกลงไปในรอยแยกกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว


    แต่ละตัวที่อยู่รอบๆรอยแยกพยายามวิ่งหนีไปให้ไกลจากเขต 3 ที่หายไปแล้วหลายส่วนจากการตบเพียงหนึ่งครั้ง


    ทันใดนั้นมืออีกข้างของมันได้ชูขึ้นไปบนฟ้าสูง เผยให้เห็นแขนที่มีความยาวไม่ต่างกัน


    “ มันกำลังจะโจมตีอีกแล้ว! ”  หว่องร้

    องตะโกนบอกเพื่อน พลางหันมองหน้ายอร์ช  สกิลล็อกเป้ายังคงเปิดทำงานอยู่ หมายความว่าพวกเขามีโอกาสรอดจากรอยแยกที่กำลังจะเคลื่อนตัวออกมาอีก


    ทันทีที่มือของสัตว์ประหลาดตบลงไปยังขอบของรอยแยก  ทะเลทรายรอบข้างของพวกเขาต่างก็แยกตัวออกเผยให้เห็นรอยแยกสีฟ้าขนาดใหญ่ มันเป็นรอยแยกเดียวกันกับที่สัตว์ประหลาดโผล่ออกมา


    เมื่อแขนทั้งสองข้างของมันตบลงไปยังขอบของรอยแยกสีฟ้า แขนทั้งสองที่วางเอาไว้ในท่าที่เหมาะสมค่อยๆพยุงร่างที่อยู่ก้นลึกของรอยแยกให้โผล่ขึ้น


    ศีรษะสีแดงเต็มไปด้วยใบหน้ามากมายไม่ว่าจะเป็นมอนสเตอร์หรือมนุษย์ค่อยๆโผล่ขึ้นมาสัมผัสกับอากาศ  ดวงตาและปากของมันไม่มีให้เห็น   บนใบหน้าของมันมีเพียงแค่จมูกไร้รู ไม่สามารถใช้หายใจได้ บนศีรษะไม่มีเส้นผม นอกจากผิวหนังสีแดงที่เต็มไปด้วยใบหน้ามอนสเตอร์มากมายแล้ว กลางหน้าผากของมันมีเขาสีดำงอกออกมา 1 เขา


    โฮ!


    เสียงร้องส่งออกมาจากลำคอผ่านแรงสั่นสะเทือนที่สร้างขึ้น ต่อให้จะไม่มีปากมันยังสามารถส่งเสียงออกมาได้


    เด็กทั้ง 5 ที่เห็นร่างกายสูงใหญ่โผล่ขึ้นมาครึ่งร่างถึงขั้นแข้งขาอ่อน  มอนสเตอร์ที่ปรากฎตัวไม่สามารถตรวจสอบเลเวลได้ หมายความว่ามันอาจจะเป็นระดับ A หรือไม่ก็ระดับ S ที่ถูกระบุว่าเป็นภัยพิบัติของมนุษย์


    “ มันเกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย มันจะไม่ให้เรามีโอกาสรอดเลยงั้นเหรอ ”


    หว่องพูดด้วยท่าทางหมดหวัง ต่อให้เขาจะเป็นเลเวล 9 และทำลายสถิติเลเวลสูงสุดของคนที่รอดออกไปจากที่นี่ได้ก็ตาม  สิ่งที่ปรากฎตัวออกมาสามารถฉีกกระชากทำลายทุกอย่าง ต่อให้สกิลของยอร์ชจะสามารถหลบหนีนกน้ำแข็งได้ก็ตาม แต่หากสิ่งที่โผล่มาสามารถทำลายได้ทั้งอเวคเคนโซน  การทำลายพื้นที่ทั้งหมด ต่อให้ยอร์ชจะหลบได้ เขาก็คงไม่มีทางหลบพ้นพลังยิ่งใหญ่ของมัน


    “ มันจะทำอะไรอีก ”


    ไม่มีการเอ่ยสิ่งใด มีเพียงส่งเสียงโฮผ่านลำคอ ทันใดนั้นร่างสูงใหญ่ของมอนสเตอร์ที่นั่งอยู่ในรอยแยกได้ชูมือขึ้นฟ้าสูง ราวกับว่ามันกำลังชูมือรับบางสิ่งบางอย่างที่กำลังร่วงตกลงมา


    ทุกคนที่มองดูไลฟ์สดพยายามดูว่ามันกำลังทำสิ่งใด


    ขณะที่ทุกสายตามองไปยังมือของมอนสเตอร์ตัวใหญ่ สิ่งต่อไปที่พวกเขาเห็นคือลูกบอลสีแดงเลือดขนาดเล็กค่อยๆก่อตัวขึ้นระหว่างมือของมัน


    การชูมือขึ้นไปบนท้องฟ้าคือการรวบรวมพลัง  ภายใต้พลังงานที่ค่อยๆขยายตัวใหญ่ขึ้นมันได้เปลี่ยนท้องฟ้าให้กลายเป็นสีแดงฉาน ไม่ว่าจะมองไปทิศทางใดก็ตามสถานที่แห่งนี้ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นสีแดงไปทั้งหมดแล้ว


    “ ยอร์ช! ”  ทุกคนเรียกยอร์ช เขาเป็นคนเดียวที่น่าจะหยุดสิ่งนี้ได้  เจ้าของชื่อกลับเคลื่อนไหวก่อนที่ทุกคนจะเรียก


    กล้องที่ลอยอยู่บนท้องฟ้ากระพริบถี่รัวจากการใช้สกิลแคปเชอร์  ลูกบอลที่ลอยอยู่ภายในมือของมอนสเตอร์หายไปในพริบตา  นับว่าโชคดีที่ขนาดของมันยังไม่ได้ใหญ่เกินกว่าที่จะเก็บ  


    ในขณะที่ทุกคนแสดงท่าทางโล่งใจเพราะคิดว่าเก็บการโจมตีเอาไว้ได้แล้ว  มือที่ชูขึ้นไปบนฟ้ากลับยังไม่เก็บลงมา มันยังคงชูมือขึ้นไปบนฟ้าก่อนจะปรากฎบอลพลังงานสีแดงย้อมพื้นที่อเวคเคนโซนให้กลายเป็นสีแดงอีกครั้งหนึ่ง


    ยอร์ชจึงตัดสินใจปลดปล่อยลูกบอลพลังงานสีแดงออกมาจากรูปถ่าย  บอลพลังงานที่หลุดออกจากการควบคุมได้ระเบิดกลืนร่างมอนสเตอร์ตัวใหญ่จนหายไป


    แรงระเบิดของมันน่ากลัวเป็นอย่างมากเพราะกลืนกินพื้นที่เขต 3 ได้ง่ายๆ  ยอร์ชที่เห็นพลังทำลายถึงขั้นกลืนน้ำลายลงคอ


    เพียงแต่ว่าเขายังไม่ได้รับแจ้งเตือนถึงส่วนแบ่งค่าประสบการณ์ ดังนั้นแล้วจึงรีบมองเข้าไปในกลุ่มก้อนพลังงานที่กำลังกลืนกินทุกๆอย่าง ทันใดนั้นเขาก็พบว่ามอนสเตอร์ตัวใหญ่ยังคงรวบรวมพลังงานเช่นเดิม ไม่สนใจการระเบิดที่เกิดขึ้นเลยสักนิด เขาจึงเก็บลูกบอลพลังงานของมันแล้วปล่อยใส่เจ้าของเดิมอีกครั้งจนทำให้เกิดระเบิดขึ้นอีกลูก


    “ ไม่ได้ผลเลยยอร์ช ” ซินดี้ยังคงมองเห็นมอนสเตอร์ชูมือเช่นเดิม ยอร์ชจึงเก็บพลังที่มันพยายามรวบรวมอีกครั้ง แล้วก็อีกครั้ง หลังจากเก็บเขาจะปลดปล่อยมันออกมาเพื่อสังหารร่างของมอนสเตอร์ตัวนี้


    ทว่าการระเบิดกลับไม่สามารถทำอันตรายมันได้ราวกับพลังที่มันใช้เป็นเพียงเศษเสี้ยวพลังเล็กๆที่ไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับมัน


    ขณะที่ทุกคนวิตกมากยิ่งขึ้นกว่าเดิมนั้น ยอร์ชพบว่านกน้ำแข็งในเขต 4 บินออกมาจากเขตของมันด้วยท่าทางหวาดกลัวราวกับต้องการจะหนีจากพื้นที่แห่งนี้ไปให้ได้ เขาจึงเก็บพลังแล้วปลดปล่อยมันอีกครั้งส่งผลให้นกน้ำแข็งที่กำลังบินผ่านร่างของมอนสเตอร์ตัวใหญ่หายไป


    การทำลายของลูกบอลพลังงานทำให้เขาตกใจเพราะแม้แต่เลเวล 19 ยังกลายเป็นฝุ่นโดยไม่สามารถตอบโต้


    บู้มบู้มบู้มบู้มบู้ม!


    การระเบิดเกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า  คนดูที่มองภาพถ่ายทอดสดเริ่มหน้าถอดสี  สิ่งที่ปรากฎตัวน่ากลัวยิ่งกว่านกน้ำแข็งที่ล่าเด็กทั้ง 5 คนที่พยายามวิ่งหนีมัน  ทันใดนั้นร่างขนาดใหญ่ที่กำลังรวบรวมพลังงานได้หันมองมายังทางที่ยอร์ชกำลังยืนจนทำให้ทุกคนเห็นภาพเด็กทั้ง 5 ตัวสั่น


    การจ้องมองของมอนสเตอร์ที่ไม่รู้จักทำให้เด็กชะงักราวกับถูกไฟช็อต 


    “ ยอร์ช! ”


    “ ขยับไม่ได้ ” ยอร์ชร้องตะโกนบอกเพื่อน เขาขยับตัวไม่ได้ ทันใดนั้นกล้องทั้ง 10 ถูกทำลายจนจับภาพไม่ได้อีก เมื่อทุกคนรู้ว่าหายนะได้มาเยือนของจริง ต่างคนต่างหันมองหน้ากันก่อนจะมองไปยังบอลพลังงานสีแดงในมือของยักษ์

     

    “  บ้าเอ้ย อีกแค่ 2 วันแท้ๆ ” หว่องพูดด้วยท่าทางน้อยใจ อีกเพียง 2 วันเขาก็จะได้ออกจากโลกบ้าๆนี้แล้วแต่กลับต้องมาตาย


    “ ลาก่อน ขอบคุณมาก นับว่าฉันได้เพื่อนที่ดีไม่น้อยเลยล่ะ ” อาวุธภายในมือของฮาโมนี่หล่นลงพื้น ไม่จำเป็นต้องดิ้นรนอีกต่อไปแล้ว เธอขยับร่างกายไม่ได้ ความหวังจากยอร์ชถูกทำลายเพราะเขาก็เอาชนะสิ่งที่ปรากฎตัวจากรอยแยกไม่ได้เช่นกัน


    ซินดี้ร้องไห้แต่ก็ยิ้มสั่งลา การได้มาเจอทุกคนนับว่าสนุกและตื่นเต้นไปในเวลาเดียวกัน เธอไม่เคยแสดงอารมณ์มากมายขนาดนี้มาก่อน ทั้งหวาดกลัว หวาดวิตก แล้วก็มีความหวัง


    หว่องเป็นอีกคนที่ร้องไห้เพียงแต่ว่าสิ่งที่เขาร้องออกมาทำให้เพื่อนหัวเราะเสียงดัง เนื่องจากเขาจะออกไปจีบผู้หญิงเป็นพันๆคนถ้ามีชีวิตรอด


    ทอมสันทำใจได้แล้วร้องตะโกนด่าพ่อสัตว์ประหลาดจากนั้นจึงหันมาขอบคุณเพื่อนทั้งหมดที่กำลังจะตายพร้อมๆกัน


    “  เฮ่อ อย่าน้อยเราก็ตายเพราะของประหลาดๆที่หลายประเทศไม่เคยเห็น ในอนาคตคงมีคนพูดถึงเราแน่เลยถ้ามอนสเตอร์ตัวนี้โผล่ออกมาอีก ว่าไหม ”


    ยอร์ชยิ้มให้กับเพื่อนแล้วมองไปยังลูกบอลที่มีขนาดใหญ่กว่า  1,000  เมตร มันไม่ขยายไปมากกว่านี้แล้วเพราะสิ่งที่รวบรวมพลังกำลังจะทุ่มกลุ่มก้อนพลังงานนี้ลงไปที่ด้านหน้าของมัน


    โฮ !


    เสียงคำรามส่งออกมาจากมอนสเตอร์เป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่มันจะกระแทกก้อนพลังงานที่รวบรวมไปที่ด้านหน้าของมัน  ลูกบอลพลังงานภายในมือกลับกระแทกบางสิ่งที่อยู่บนอากาศ ราวกับว่ามีกระจกโปร่งใสปรากฎขึ้นมา  ถึงอย่างนั้นทุกคนไม่ได้สนใจเลยว่าสิ่งๆนี้คืออะไร พวกเขารู้เพียงแค่ว่าตอนนี้ลูกบอลพลังงานได้กระจายพลังทำลายออกมาแล้ว


    “ ยังไงก็จะตายแล้ว ทุกคนมาร้องแข่งกันเถอะ  สาม สอง หนึ่ง ไอ้หัวโล้น!!! ”


    แต่ละคนร้องตะโกนด้วยคำที่ต่างกัน ทุกคำพูดล้วนแล้วเป็นการสาปแช่งมอนสเตอร์ประหลาด ทันใดนั้นพวกเขาก็ถูกพลังงานกลืนกินร่างไปพร้อมกับทุกอย่างรอบๆตัว


    “ บ้าจริง มีใครเชื่อมต่อกับอเวคเคนโซนได้อีกไหม ”


    “ สมาคมว่ายังไงบ้าง ”


    “ มีใครเจอช่องอื่นที่ถ่ายทอดแบบนี้ได้อีกไหม ช่วยส่งให้ฉันที ”


    เหล่าผู้ชมล้วนพากันตามหาช่องต่างๆที่ทำให้พวกเขาเห็นว่าเกิดสิ่งใดขึ้นในอเวคเคนโซน  มอนสเตอร์ตัวสีแดงที่ปรากฎคือสิ่งใดถูกค้นหาในอินเทอร์เน็ต


    ขณะที่ผู้คนหลายแสนพยายามตามหาเด็กทั้ง 5 ที่หายไปจากไลฟ์สด พวกเขากลับได้ยินเสียงร้องตะโกนจากผู้คนที่อยู่บนถนน หลายคนจึงเลือกที่จะเดินออกมาดู


    เมื่อเห็นว่ามีคนจำนวนไม่น้อยกำลังมองขึ้นไปบนท้องฟ้าจึงเงยหน้าขึ้นไปดูก่อนจะตกใจเมื่อพบว่าสิ่งที่หายไปเมื่อหลายสิบปีก่อนกลับมาแล้ว


    “ ทำไมมันกลับมา ”


    “ มันกลับมาทำไม ”


    “ ทำไมนางฟ้าถึงกลับมา เกิดอะไรขึ้น!!! ”  


    ผู้คนที่เห็นนางฟ้าล้วนแล้วกรีดร้อง มันคือสัญลักษณ์ของหายนะเมื่อหลายสิบปีก่อน  รอยแยกที่ทิ้งเอาไว้หลังจากหายไปคือผลงานของมัน.








     



    คล้ายกับเรื่อง[จบบริบูรณ์]ฉันมีระบบไลฟ์สตรีมจักรวาล ที่คุณอ่าน