โฮ !!!!
เสียงทุ้มต่ำส่งผ่านลำคอที่น่าจะมีขนาดใหญ่ไม่ต่างจากอุโมงค์ใต้เมือง มันเป็นเสียงที่ทำให้มอนสเตอร์ที่รอดจากการล่วงตกลงไปในรอยแยกกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว
แต่ละตัวที่อยู่รอบๆรอยแยกพยายามวิ่งหนีไปให้ไกลจากเขต 3 ที่หายไปแล้วหลายส่วนจากการตบเพียงหนึ่งครั้ง
ทันใดนั้นมืออีกข้างของมันได้ชูขึ้นไปบนฟ้าสูง เผยให้เห็นแขนที่มีความยาวไม่ต่างกัน
“ มันกำลังจะโจมตีอีกแล้ว! ” หว่องร้
องตะโกนบอกเพื่อน พลางหันมองหน้ายอร์ช สกิลล็อกเป้ายังคงเปิดทำงานอยู่ หมายความว่าพวกเขามีโอกาสรอดจากรอยแยกที่กำลังจะเคลื่อนตัวออกมาอีก
ทันทีที่มือของสัตว์ประหลาดตบลงไปยังขอบของรอยแยก ทะเลทรายรอบข้างของพวกเขาต่างก็แยกตัวออกเผยให้เห็นรอยแยกสีฟ้าขนาดใหญ่ มันเป็นรอยแยกเดียวกันกับที่สัตว์ประหลาดโผล่ออกมา
เมื่อแขนทั้งสองข้างของมันตบลงไปยังขอบของรอยแยกสีฟ้า แขนทั้งสองที่วางเอาไว้ในท่าที่เหมาะสมค่อยๆพยุงร่างที่อยู่ก้นลึกของรอยแยกให้โผล่ขึ้น
ศีรษะสีแดงเต็มไปด้วยใบหน้ามากมายไม่ว่าจะเป็นมอนสเตอร์หรือมนุษย์ค่อยๆโผล่ขึ้นมาสัมผัสกับอากาศ ดวงตาและปากของมันไม่มีให้เห็น บนใบหน้าของมันมีเพียงแค่จมูกไร้รู ไม่สามารถใช้หายใจได้ บนศีรษะไม่มีเส้นผม นอกจากผิวหนังสีแดงที่เต็มไปด้วยใบหน้ามอนสเตอร์มากมายแล้ว กลางหน้าผากของมันมีเขาสีดำงอกออกมา 1 เขา
โฮ!
เสียงร้องส่งออกมาจากลำคอผ่านแรงสั่นสะเทือนที่สร้างขึ้น ต่อให้จะไม่มีปากมันยังสามารถส่งเสียงออกมาได้
เด็กทั้ง 5 ที่เห็นร่างกายสูงใหญ่โผล่ขึ้นมาครึ่งร่างถึงขั้นแข้งขาอ่อน มอนสเตอร์ที่ปรากฎตัวไม่สามารถตรวจสอบเลเวลได้ หมายความว่ามันอาจจะเป็นระดับ A หรือไม่ก็ระดับ S ที่ถูกระบุว่าเป็นภัยพิบัติของมนุษย์
“ มันเกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย มันจะไม่ให้เรามีโอกาสรอดเลยงั้นเหรอ ”
หว่องพูดด้วยท่าทางหมดหวัง ต่อให้เขาจะเป็นเลเวล 9 และทำลายสถิติเลเวลสูงสุดของคนที่รอดออกไปจากที่นี่ได้ก็ตาม สิ่งที่ปรากฎตัวออกมาสามารถฉีกกระชากทำลายทุกอย่าง ต่อให้สกิลของยอร์ชจะสามารถหลบหนีนกน้ำแข็งได้ก็ตาม แต่หากสิ่งที่โผล่มาสามารถทำลายได้ทั้งอเวคเคนโซน การทำลายพื้นที่ทั้งหมด ต่อให้ยอร์ชจะหลบได้ เขาก็คงไม่มีทางหลบพ้นพลังยิ่งใหญ่ของมัน
“ มันจะทำอะไรอีก ”
ไม่มีการเอ่ยสิ่งใด มีเพียงส่งเสียงโฮผ่านลำคอ ทันใดนั้นร่างสูงใหญ่ของมอนสเตอร์ที่นั่งอยู่ในรอยแยกได้ชูมือขึ้นฟ้าสูง ราวกับว่ามันกำลังชูมือรับบางสิ่งบางอย่างที่กำลังร่วงตกลงมา
ทุกคนที่มองดูไลฟ์สดพยายามดูว่ามันกำลังทำสิ่งใด
ขณะที่ทุกสายตามองไปยังมือของมอนสเตอร์ตัวใหญ่ สิ่งต่อไปที่พวกเขาเห็นคือลูกบอลสีแดงเลือดขนาดเล็กค่อยๆก่อตัวขึ้นระหว่างมือของมัน
การชูมือขึ้นไปบนท้องฟ้าคือการรวบรวมพลัง ภายใต้พลังงานที่ค่อยๆขยายตัวใหญ่ขึ้นมันได้เปลี่ยนท้องฟ้าให้กลายเป็นสีแดงฉาน ไม่ว่าจะมองไปทิศทางใดก็ตามสถานที่แห่งนี้ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นสีแดงไปทั้งหมดแล้ว
“ ยอร์ช! ” ทุกคนเรียกยอร์ช เขาเป็นคนเดียวที่น่าจะหยุดสิ่งนี้ได้ เจ้าของชื่อกลับเคลื่อนไหวก่อนที่ทุกคนจะเรียก
กล้องที่ลอยอยู่บนท้องฟ้ากระพริบถี่รัวจากการใช้สกิลแคปเชอร์ ลูกบอลที่ลอยอยู่ภายในมือของมอนสเตอร์หายไปในพริบตา นับว่าโชคดีที่ขนาดของมันยังไม่ได้ใหญ่เกินกว่าที่จะเก็บ
ในขณะที่ทุกคนแสดงท่าทางโล่งใจเพราะคิดว่าเก็บการโจมตีเอาไว้ได้แล้ว มือที่ชูขึ้นไปบนฟ้ากลับยังไม่เก็บลงมา มันยังคงชูมือขึ้นไปบนฟ้าก่อนจะปรากฎบอลพลังงานสีแดงย้อมพื้นที่อเวคเคนโซนให้กลายเป็นสีแดงอีกครั้งหนึ่ง
ยอร์ชจึงตัดสินใจปลดปล่อยลูกบอลพลังงานสีแดงออกมาจากรูปถ่าย บอลพลังงานที่หลุดออกจากการควบคุมได้ระเบิดกลืนร่างมอนสเตอร์ตัวใหญ่จนหายไป
แรงระเบิดของมันน่ากลัวเป็นอย่างมากเพราะกลืนกินพื้นที่เขต 3 ได้ง่ายๆ ยอร์ชที่เห็นพลังทำลายถึงขั้นกลืนน้ำลายลงคอ
เพียงแต่ว่าเขายังไม่ได้รับแจ้งเตือนถึงส่วนแบ่งค่าประสบการณ์ ดังนั้นแล้วจึงรีบมองเข้าไปในกลุ่มก้อนพลังงานที่กำลังกลืนกินทุกๆอย่าง ทันใดนั้นเขาก็พบว่ามอนสเตอร์ตัวใหญ่ยังคงรวบรวมพลังงานเช่นเดิม ไม่สนใจการระเบิดที่เกิดขึ้นเลยสักนิด เขาจึงเก็บลูกบอลพลังงานของมันแล้วปล่อยใส่เจ้าของเดิมอีกครั้งจนทำให้เกิดระเบิดขึ้นอีกลูก
“ ไม่ได้ผลเลยยอร์ช ” ซินดี้ยังคงมองเห็นมอนสเตอร์ชูมือเช่นเดิม ยอร์ชจึงเก็บพลังที่มันพยายามรวบรวมอีกครั้ง แล้วก็อีกครั้ง หลังจากเก็บเขาจะปลดปล่อยมันออกมาเพื่อสังหารร่างของมอนสเตอร์ตัวนี้
ทว่าการระเบิดกลับไม่สามารถทำอันตรายมันได้ราวกับพลังที่มันใช้เป็นเพียงเศษเสี้ยวพลังเล็กๆที่ไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับมัน
ขณะที่ทุกคนวิตกมากยิ่งขึ้นกว่าเดิมนั้น ยอร์ชพบว่านกน้ำแข็งในเขต 4 บินออกมาจากเขตของมันด้วยท่าทางหวาดกลัวราวกับต้องการจะหนีจากพื้นที่แห่งนี้ไปให้ได้ เขาจึงเก็บพลังแล้วปลดปล่อยมันอีกครั้งส่งผลให้นกน้ำแข็งที่กำลังบินผ่านร่างของมอนสเตอร์ตัวใหญ่หายไป
การทำลายของลูกบอลพลังงานทำให้เขาตกใจเพราะแม้แต่เลเวล 19 ยังกลายเป็นฝุ่นโดยไม่สามารถตอบโต้
บู้มบู้มบู้มบู้มบู้ม!
การระเบิดเกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า คนดูที่มองภาพถ่ายทอดสดเริ่มหน้าถอดสี สิ่งที่ปรากฎตัวน่ากลัวยิ่งกว่านกน้ำแข็งที่ล่าเด็กทั้ง 5 คนที่พยายามวิ่งหนีมัน ทันใดนั้นร่างขนาดใหญ่ที่กำลังรวบรวมพลังงานได้หันมองมายังทางที่ยอร์ชกำลังยืนจนทำให้ทุกคนเห็นภาพเด็กทั้ง 5 ตัวสั่น
การจ้องมองของมอนสเตอร์ที่ไม่รู้จักทำให้เด็กชะงักราวกับถูกไฟช็อต
“ ยอร์ช! ”
“ ขยับไม่ได้ ” ยอร์ชร้องตะโกนบอกเพื่อน เขาขยับตัวไม่ได้ ทันใดนั้นกล้องทั้ง 10 ถูกทำลายจนจับภาพไม่ได้อีก เมื่อทุกคนรู้ว่าหายนะได้มาเยือนของจริง ต่างคนต่างหันมองหน้ากันก่อนจะมองไปยังบอลพลังงานสีแดงในมือของยักษ์
“ บ้าเอ้ย อีกแค่ 2 วันแท้ๆ ” หว่องพูดด้วยท่าทางน้อยใจ อีกเพียง 2 วันเขาก็จะได้ออกจากโลกบ้าๆนี้แล้วแต่กลับต้องมาตาย
“ ลาก่อน ขอบคุณมาก นับว่าฉันได้เพื่อนที่ดีไม่น้อยเลยล่ะ ” อาวุธภายในมือของฮาโมนี่หล่นลงพื้น ไม่จำเป็นต้องดิ้นรนอีกต่อไปแล้ว เธอขยับร่างกายไม่ได้ ความหวังจากยอร์ชถูกทำลายเพราะเขาก็เอาชนะสิ่งที่ปรากฎตัวจากรอยแยกไม่ได้เช่นกัน
ซินดี้ร้องไห้แต่ก็ยิ้มสั่งลา การได้มาเจอทุกคนนับว่าสนุกและตื่นเต้นไปในเวลาเดียวกัน เธอไม่เคยแสดงอารมณ์มากมายขนาดนี้มาก่อน ทั้งหวาดกลัว หวาดวิตก แล้วก็มีความหวัง
หว่องเป็นอีกคนที่ร้องไห้เพียงแต่ว่าสิ่งที่เขาร้องออกมาทำให้เพื่อนหัวเราะเสียงดัง เนื่องจากเขาจะออกไปจีบผู้หญิงเป็นพันๆคนถ้ามีชีวิตรอด
ทอมสันทำใจได้แล้วร้องตะโกนด่าพ่อสัตว์ประหลาดจากนั้นจึงหันมาขอบคุณเพื่อนทั้งหมดที่กำลังจะตายพร้อมๆกัน
“ เฮ่อ อย่าน้อยเราก็ตายเพราะของประหลาดๆที่หลายประเทศไม่เคยเห็น ในอนาคตคงมีคนพูดถึงเราแน่เลยถ้ามอนสเตอร์ตัวนี้โผล่ออกมาอีก ว่าไหม ”
ยอร์ชยิ้มให้กับเพื่อนแล้วมองไปยังลูกบอลที่มีขนาดใหญ่กว่า 1,000 เมตร มันไม่ขยายไปมากกว่านี้แล้วเพราะสิ่งที่รวบรวมพลังกำลังจะทุ่มกลุ่มก้อนพลังงานนี้ลงไปที่ด้านหน้าของมัน
โฮ !
เสียงคำรามส่งออกมาจากมอนสเตอร์เป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่มันจะกระแทกก้อนพลังงานที่รวบรวมไปที่ด้านหน้าของมัน ลูกบอลพลังงานภายในมือกลับกระแทกบางสิ่งที่อยู่บนอากาศ ราวกับว่ามีกระจกโปร่งใสปรากฎขึ้นมา ถึงอย่างนั้นทุกคนไม่ได้สนใจเลยว่าสิ่งๆนี้คืออะไร พวกเขารู้เพียงแค่ว่าตอนนี้ลูกบอลพลังงานได้กระจายพลังทำลายออกมาแล้ว
“ ยังไงก็จะตายแล้ว ทุกคนมาร้องแข่งกันเถอะ สาม สอง หนึ่ง ไอ้หัวโล้น!!! ”
แต่ละคนร้องตะโกนด้วยคำที่ต่างกัน ทุกคำพูดล้วนแล้วเป็นการสาปแช่งมอนสเตอร์ประหลาด ทันใดนั้นพวกเขาก็ถูกพลังงานกลืนกินร่างไปพร้อมกับทุกอย่างรอบๆตัว
“ บ้าจริง มีใครเชื่อมต่อกับอเวคเคนโซนได้อีกไหม ”
“ สมาคมว่ายังไงบ้าง ”
“ มีใครเจอช่องอื่นที่ถ่ายทอดแบบนี้ได้อีกไหม ช่วยส่งให้ฉันที ”
เหล่าผู้ชมล้วนพากันตามหาช่องต่างๆที่ทำให้พวกเขาเห็นว่าเกิดสิ่งใดขึ้นในอเวคเคนโซน มอนสเตอร์ตัวสีแดงที่ปรากฎคือสิ่งใดถูกค้นหาในอินเทอร์เน็ต
ขณะที่ผู้คนหลายแสนพยายามตามหาเด็กทั้ง 5 ที่หายไปจากไลฟ์สด พวกเขากลับได้ยินเสียงร้องตะโกนจากผู้คนที่อยู่บนถนน หลายคนจึงเลือกที่จะเดินออกมาดู
เมื่อเห็นว่ามีคนจำนวนไม่น้อยกำลังมองขึ้นไปบนท้องฟ้าจึงเงยหน้าขึ้นไปดูก่อนจะตกใจเมื่อพบว่าสิ่งที่หายไปเมื่อหลายสิบปีก่อนกลับมาแล้ว
“ ทำไมมันกลับมา ”
“ มันกลับมาทำไม ”
“ ทำไมนางฟ้าถึงกลับมา เกิดอะไรขึ้น!!! ”
ผู้คนที่เห็นนางฟ้าล้วนแล้วกรีดร้อง มันคือสัญลักษณ์ของหายนะเมื่อหลายสิบปีก่อน รอยแยกที่ทิ้งเอาไว้หลังจากหายไปคือผลงานของมัน.