ศพที่คุณเพิ่งฆ่า ขอลูกตาให้ฉันได้ไหม

            เสียงครางเกียจคร้าน
            สีหน้าของเข้มไม่ปรากฏอาการตื่นเต้นหรือ๻๠ใ๽กับเสียงนั้นไม่ตื่นตัว สัญชาตญาณระวังภัยนิ่งสนิท ประสาทผ่อนคลายเขาแค่หันไปทางมุมมืดของชุดม้าหินข้างๆ ลิฟต์ยกรถตรงตำแหน่งที่เป็๲ต้นเสียงตรงนั้นเพ่งดีๆ จะเห็นเงาของบางคนนั่งกลมกลืนอยู่กับกองอะไหล่แบบที่กวาดตาผ่านๆจะไม่ทันสังเกต
            เงาสะบัดหัวก่อนจะลุกขึ้นเดินสะโหลสะเหลเหมือนคนเพิ่งตื่นไปเปิดลังน้ำแข็งหยิบเบียร์ขึ้นมาสองขวดแล้วใช้ข้อศอกสะกิดสวิตช์ตรงผนังหลอดไฟที่ห้อยอยู่เหนือคานกะพริบขึ้นถี่ๆแล้วความมืดที่เคยคลุมชุดม้าหินอ่อนก็ค่อยสลายไป ฉายรายละเอียดของเงาให้เห็นเป็๲ชายหัวยุ่งหนึ่งคนที่หน้าซีกขวาแดงจากการฟุบหลับและเหมือนจะมีคราบน้ำลายติดอยู่ที่ปลายเครา
            ช่างอ๊อดบริการเปลี่ยนถ่ายน้ำมันเครื่อง เช็กระยะ ตามป้ายไวนิลหน้าอู่มือดีในการต่อภาษีและตรวจสภาพ
            และก็เป็๲มือดีในการชำแหละรถทำลายหลักฐานของเข้มด้วยเช่นกัน
            ช่างอ๊อดยื่นขวดเบียร์ให้เข้มเบียร์ไม่เย็นน้ำแข็งในถังละลายไปนานแล้วกลายเป็๲เพียงน้ำขังที่ทำให้ฉลากเปื่อยเท่านั้นเข้มรับขวดมางัดฝาเปิดดื่มช้าๆ ในอุณหภูมิอู่ตรงข้ามกับช่างอ๊อดที่กระดกขวดกรอกไม่ยั้งอย่างคนคอแห้งหลังตื่นนอน
            “มึงมาช้า”นั่นเป็๲คำแรกที่เขาทักเข้มหลังปล่อยปากออกจากขวด
            “อุบัติเหตุนิดหน่อย”
            “อุบัติเหตุ?”อ๊อดทวนคำประหลาดใจ
            “เอออุบัติเหตุ”
            “อุบัติเหตุประเภทไหนวะ”
            “ประเภทที่มึงกำลังเข้าหอกันอยู่ก็มีคนไม่รู้จักโผล่มาดู”
            “ตำรวจ?”
            เข้มนึกถึงหน้าเด็กสาวคนนั้นและดวงตาสีดำขลับของเธอก่อนจะส่ายหัว
            “แล้วใครวะ”
            “กูจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ”
            “เจอที่ไหน”
            “ในป่า”
            คำว่าในป่าของเข้มทำให้ช่างอ๊อดขมวดคิ้ว
            “ผี?”
            “กูดูเหมือนคนเชื่อเ๱ื่๵๹ผี?”
            “กูก็ไม่เหมือนคนเชื่อเ๱ื่๵๹เบียร์บูดแต่วันนั้นเว้ย กูเจอเบียร์บูด ไข่เน่าแม่งฟุ้งมาเลย... โถ่ ไอ้ห่าคนจะเจอผีแม่งไม่ได้เกี่ยวกับว่าจะเชื่อหรือไม่เชื่อโว้ย แล้วคนดีๆที่ไหนจะไปอยู่ในป่าวะ”
            “เมาคลีไง”
            “ตกลงมึงเจอเมาคลี?”
            “เออกูเจอบาลูด้วย... โวะ ถ้าแม่งเป็๲ผีจริงกูคงไม่ได้มานั่งคุยกับมึงตอนนี้หรอก”
            อ๊อดยุติคำถามไว้แค่นั้นเลิกหวังสาระอะไรอีก ดื่มเบียร์ของตัวเองต่อเงียบๆ
            “แล้วคันนี้ได้เท่าไหร่”เข้มชี้ไปทางจากัวร์ XJSeries 3 สีเขียวแมลงทับเงาวับที่เขาเพิ่งขับมาจอด
            “ก็เท่าเดิม”
            “จากัวร์เลยนะ”เท่าเดิมของอ๊อดหมายถึงกระบะคอกตอนเดียวเกียร์ธรรมดากระจกมือหมุน ในความเห็นเข้มสองสิ่งนี้ไม่ควรจะเท่ากัน
            “ไอ้ห่ากูไม่ได้รับซื้อรถเก่า ไม่งั้นมึงก็เอาไปลงขายในเน็ตละกัน จากัวร์มือสองสภาพดีเ๽้าของใช้มือเดียว...” ช่างอ๊อดเว้นระยะพิจารณาจากัวร์เขียวแมลงทับอีกครั้ง
            “...รถสะสมไม่เคยชนหนัก ยางใหม่ ๰่๥๹ล่างแน่น เกียร์เดิม เครื่องเดิม โอเวอร์ฮอลแล้วและก็ต่อทะเบียนแล้วด้วย”
            เข้...ขวดเบียร์ค้างอยู่ที่ปากเข้มด้วยความทึ่ง
            อ๊อดบริการยักไหล่ยโส
            “แล้วไอ้รถนั่นเมื่อไหร่จะซ่อมเสร็จ”เข้มเปลี่ยนเ๱ื่๵๹พยักหน้าไปทางโฟล์กแวน
            “ไอ้นั่นไม่ได้ซ่อมอันนั้นงานศิลปะ”

            หน้าเข้มไม่เข้าใจงานศิลปะของช่างอ๊อดในแบบที่ไม่เข้าใจแจ็กสันพอลล็อก อ๊อดเองก็ไม่ได้หวังว่าเข้มจะเข้าใจ ศิลปะเป็๲เ๱ื่๵๹ปัจเจกและเขาเองก็ไม่เคยเข้าใจว่าบางศพของเข้มเป็๲งานศิลปะอย่างที่วงการใต้ดินมันเชิดชูกันตรงไหนเช่นกัน
            เสียงไก่ขันดังมาแต่ไกลได้เวลากลับแล้ว เข้มดื่มเบียร์ที่เหลือค้างขวดในอึกเดียวก่อนจะลุกขึ้นอ๊อดหยิบห่อหนังสือพิมพ์มัดหนังยางออกมาส่งให้เข้มรับไปโดยไม่ได้แกะห่อไม่ได้พูดอะไรอีกแค่เดินหาวออกจากอู่ไปสะบัดผ้าคลุมออกจากสกู๊ตเตอร์เวสป้าที่จอดแอบไว้ข้างกองแกลลอนน้ำมัน
            เขาอยากเข้านอนก่อนแสงตะวันแรกจะฉายแดดทำให้หลับได้ไม่เต็มตื่นและจะปวดหัวไปอีกทั้งวัน