อ้อนรักท่านประธานหล่อ

<อิงฟ้า>

ฉันยืนตัวสั่นอยู่ตรงหน้าประตูบ้านของพี่ธีม คฤหาสน์สุดหรูราคาหลายร้อยล้าน ไม่กล้าแม้จะเหยียบเข้าไป ที่นี่มันไม่เหมาะที่คนอย่างฉันจะเข้าไป ไม่มีอะไรเหมาะสมกันสักนิด ฉันนั่งคิดมาตลอดทางไม่มีอะไรที่พวกเราเหมาะสมกันเลย ถอยตอนนี้ทันมั้ย TT

"ทำไมหน้าซีดแบบนั้นอิงฟ้า"

พี่ธีมเดิมมาจับมือฉันไว้ก่อนจะกันขวับมามองหน้าฉันอย่าง๻๷ใ๯

"ทำไมมือเย็นเฉียบแบบนั้น ไม่สบายเหรอ"

ฉันส่ายหน้าเบาๆพยายามจะจะไม่ตื่นเต้นแต่มันอดไม่ได้จริงๆ ไม่มาเป็๲ฉันไม่รู้หรอกถึงจะเคยอยู่คฤหาสน์สุดหรูมาก่อนที่บ้านของพ่อแม่บุญธรรมนั้นก็คือคุณพริมากับคุณชาติ คุณพ่อคุณแม่ของเจ๊บิวที่อุปการะฉันแต่มันก็ตื่นเต้นอยู่ดี

"ปะ..เปล่าค่ะ หนูกลับตอนนี้ทันมั้ยคะ? คือหนูไม่พร้อมหนูกลัว คือหนู"

ฉันพูดตะกุกตะกักจนพี่ธีมรีบดึงฉันเข้าไปกอดแน่น ฉันกอดเขากลับเช่นกันมันทำให้ฉันอบอุ่นแปลกๆ ไม่ได้ตื่นเต้นเหมือนตอนลงจากรถมา

"ใจเย็นๆนะไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นเลยสักนิด แม่พี่ใจดีมากๆ พี่เชื่อว่าท่านจะชอบหนู"

ฉันผละออกมองหน้าพี่ธีมดูเขามั่นใจมากเลยนะว่าแม่เขาจะชอบฉัน 

"โกหกหนูรึเปล่าคะ"

"ใครจะทำแบบนั้นกันพร้อมนะเดี๋ยวพี่พาไป"

เขาจับมือฉันไว้แน่นมองสบตากับฉันยิ้มๆ ฉันพยักหน้าเบาไปแล้วเดินตามเขาเข้าไป อะไรทำให้ฉันเชื่อใจเขามากขนาดนี้ก็ไม่รู้ รู้แค่ว่าทุกอย่างมันจะง่ายถ้ามีเขาอยู่

"อ่าว คุณธีม กลับมาแล้วเหรอคะ"

เสียงคนมีอายุคนหนึ่งเอ่ยทัก ฉันไม่รู้หรอกว่าเป็๲ใครแต่ท่านเป็๲ผู้ใหญ่ฉันก็ควรจะทักทายก้วยคงามเคารพ

"สวัสดีค่ะ "

ฉันยกมือไหว้ป้าเขา ท่านมองฉันยิ้มๆก่อนจะหันไปมองหน้าพี่ธีม

"พาเด็กที่ไหนมาคะเนี้ย น่ารักเชียวมารยาทก็งาม"

"แฟนผมครับนมแจ่ม ชื่ออิงฟ้า ผมพามาเจอคุณแม่นะ"

ผู้หญิงที่ชื่อนมแจ่มทำหน้า๻๠ใ๽เอามือทาบอก

"ตายจริง!! คุณธีมมีแฟนแล้วเหรอคะเนี้ย งั้นเชิญทางนี้เลยค่ะคุณผู้หญิงกำลังจัดดอกไม้อยู่"

พี่ธีมหันมามองฉันยิ้มๆก่อนจะพาฉันเดินตามเขาไปชั้นไหนก็ไม่รู้ บ้านหรือโรงแรมทำไมห้องมันเยอะแบบนี้ @.@ ตาลายหมดแล้วฉัน

"คุณผู้หญิงคะ คุณธีมมาค่ะ"

ฉันเดินตามนมแจ่มมาถึงหน้าห้องๆหนึ่ง ก็เจอผู้หญิงคนหนึ่งดูมีอายุ สวยมาก ดูน่าเกรงขามสุดๆจนฉันเกร็งไปทั้งตัว

"อ่าวตาธีมเมื่อคืนทำไมไม่กลับบ้านหละลูก"

"ผมเลิกดึกก็เลยค้างที่คอนโดครับ นี่แม่พี่คุณหญิงดารา นี่อิงฟ้าครับแม่แฟนผมเอง"

ฉันยกมือไหว้ท่านแล้วยิ้มหวานให้ท่าน

"สวัสดีค่ะคุณหญิง หนูชื่ออิงฟ้าค่ะ"

ท่านมองหน้าฉันนิ่งๆก่อนจะหันไปมองหน้าลูกชายของตัวเอง

"ลูกไปมีแฟนตอนไหนกัน วันก่อนยังบอกแม่ว่าโสดอยู่เลย ไปจับเด็กที่ไหนมาหลอกแม่รึเปล่า"

ท่านมองเราสองคนสลับกันไปมาอย่างจับผิด ฉันค่อยๆคลานตามพี่ธีมไปใกล้ๆท่าน พออยู่ใกล้ฉันก็ยิ่งเกร็งไปหมด

"แฟนผมจริงๆครับ เธอเป็๞คนธรรมดาที่ผมถูกใจ ผมชอบที่อิงฟ้าเป็๞แบบนี้ ไม่ใช่คนที่คุณแม่พยายามหามาให้บอกตรงๆไม่ถูกใจผมสักคน"

แม่ลูกคุยกันส่วนฉันนั่งนิ่งๆไม่รู้จะพูดอะไร ก็เขาไม่ได้ถามนี่เนาะฉันควรจะนั่งฟังเฉยๆ

"แล้วคนนี้ถูกใจเหรอ ถึงเลือกเอง"

"ครับ "

เขาหันมามองหน้าฉันแล้วก็ส่งยิ้มมาให้ เขาหันไปสบตากันแม่ของเขาที่ตอนนี้กำลังมองหน้าฉันอยู่

"คนนี้ผมถูกใจ "

ฉันจะเขินก็เขินไม่ออกเพราะเกร็งแม่เขามากกว่า ฮือออออ อึดอัดชะมัดเลย TT

"แล้วหนูเป็๲ลูกเต้าเหล่าใครแล้วเจอกันได้ยังไง"

คุณแม่ของเขาหันมาถามฉัน พี่ธีมเหมือนจะพูดอะไรแต่ฉันจับมือเขาไว้ เขาหันมามองหน้าฉันอย่างไม่เข้าใจว่าฉันจะห้ามเขาทำไม ฉันส่ายหน้ายิ้มๆก่อนจะหันไปสบตากับคุณแม่ของเขา

"คุณพ่อกับคุณแม่หนูเสียไป๻ั้๫แ๻่มัธยมแล้วค่ะ ตอนนั้นหนูเหลือตัวคนเดียวญาติพี่น้องก็ไม่มี วันนั้นมีงานมอบทุนการศึกษาทำให้หนูได้เจอกับครอบครัวผู้มีพระคุณ พวกเขารับอุปการะหนูจนหนูได้มีชีวิตที่ดีอย่างทุกวันนี้ค่ะ"

"จะบอกว่าหนูเป็๞เด็กกำพร้าเหรอ"

ฉันพยักหน้ายิ้มๆ

"จะว่าแบบนั้นก็ได้ค่ะ มันเป็๲ความจริงของหนู แต่หนูแค่โชคดีที่มีคนดีๆช่วยเอาไว้ หนูรักพวกเขาเหมือนครอบครัวค่ะ พวกเขาดีกับหนูมากๆเลยค่ะ "

ท่านมองหน้าฉันแล้วยิ้มออกมา

"เสียใจมั้ยที่ไม่ได้มีครอบครัวที่สมบูรณ์เหมือนคนอื่นๆ"

ฉันกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลก่อนจะฝืนยิ้มออกมา

"เสียใจสิค่ะ แต่พวกเขาเติมเต็มคำว่าครอบครัวให้หนูตลอดเกือบสิบปีที่ผ่านมา พวกเขาเป็๲กำลังให้หนูได้มีจนถึงทุกวันนี้ "

"บอกฉันได้มั้ยครอบครัวที่อุปการะหนูเป็๲ใคร"

ท่านถามมาอีกครั้งฉันเงยหน้าสบตากับท่านแล้วก็ตอบกลับไป

"คุณพริมากับคุณชาติค่ะ "

"อ่อ หนูเองสินะลูกสาวบุญธรรมของคุณพริมา ชื่ออิงฟ้านี่เอง เห็นพวกเขาพูดถึงบ่อยๆกว่ามีลูกสาวอีกคน "

ฉันฟังท่านพูดอย่างงงๆ พวกท่านพูดถึงฉันบ่อยๆด้วยเหรอฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลย 

"พวกท่านพูดถึงหนูด้วยเหรอคะ"

"จ๊ะ สามเดือนก่อนฉันกับคุณพริมาจับคู่หนูบิวตี้กับลูกชายฉันให้นัดดูตัวกัน แต่คงจะล่ม เพราะลูกชายฉันไม่ได้ชอบพอกับหนูบิว ตอนนั้นคุณพริมาพูดว่ายังมีลูกสาวอีกคนด้วยฉันก็ยังงงๆนิดหน่อยแต่ตอนนี้กระจ่างแล้วหละ หนูอิงฟ้า...."

"คะ"

ฉันมองหน้าท่านรอฟังว่าท่านจะถามอะไรฉัน พี่ธีมเขานั่งฟังเราสองคนคุยกับเงียบๆ แต่มือเขายังจับมือฉันแน่นมันทำให้ฉันลดอาการเกร็งลงไปได้เยอะเลย

"รักลูกชายฉันจริงๆเหรอ"

ฉัน๻๠ใ๽กับคำถามเพราะไม่คิดว่าจะถูกถามคำถามนี้ ถ้าบอกว่ารักมันจะไวไปใช่รึเปล่ากับคนที่ยังไม่รู้จักกันมากพอแบบนั้น

"คือหนู คือหนูไม่รู้ว่ารักหรือเปล่า แต่หนูรู้สึกอบอุ่นทุกครั้งที่อยู่ใกล้เขา หนูมีความสุขทุกครั้งที่เขามาทักมาคุยกับหนู ถึงจะอยู่ในฐานะลูกน้องกับเ๽้านายแต่หนูรู้สึกดีมากๆเลยค่ะที่มีเขาอยู่ มันรู้สึกปลอดภัยดีแล้วก็เวลาคุยกันมันสบายใจมากๆเลยค่ะ"

ฉันพูดไปตามความรู้สึกที่คิด พี่ธีมบีบมือฉันแน่นเขาหัยมายิ้มให้กับฉัน

"ลูกรักหนูคนนี้จริงเหรอตาธีม"

"ไม่รู้สิครับ รู้แค่สบายใจเวลาได้เห็นรอยยิ้ม ได้คุยกันแล้วผมรู้สึกมีความสุข ๻ั้๫แ๻่ผมเจอเธอผมแทบจะไม่มีสมาธิทำงานเลยครับ ในหัวมีแต่อิงฟ้า แม่ว่าผมรักเธอหรือเปล่าครับ "

และนั้นทำให้แม่ของเขาหัวเราะออกมาทันที ฉันก็ยิ้มแห้งๆไม่รู้ว่าท่านกำลังขำอะไรนี่นา 

"ลูกไม่เคยพูดแบบนี้กับแม่เลยนะตาธีม สงสัยจะรักจริง เอาเถอะแม่ไม่ขัดหรอกนะถ้าเราสองคนจะคบกัน จะคบกันไปเรื่อยๆหรืออยากใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันหละ??"

ฉันอ้าปากค้างทันที ใช้ชีวิตอะไรกันไวไปไหน ฉันติดว่าเราสองคนควรจะคบหากันไปอีกหลายปียังไงก็ทัน

"คือหนู..."

"ผมอยากแต่งงานครับแม่ ผมอายุมากแล้วผมอยากมีครอบครัว ^^"

ฉันหันไปมองหน้าเขาทันที นี่เขากำลังจะทำอะไรของเขาเนี้ย 

"งั้นก็แต่งเลยสิ เดี๋ยวแม่ไปคุยกับคุณพริมาให้ น่าจะคุยไม่ยาก แม่ก็ถูกใจแม่หนูอิงฟ้านะ เธอเป็๲คนซื่อๆคิดอะไรก็พูดออกมาแบบนั้น เป็๲คนจิตใจดี ไม่คิดร้ายว่าใคร คนแบบนี้แหละที่จะเหมาะเป็๲คู่ชีวิตลูก"

"เห็นมั้ยบอกแล้วว่าแม่พี่ต้องชอบหนู "

"พี่ธีมคะ!!! พูดอะไรเนี้ย "

ฉันยิ้มเขินๆ ท่านมองเราสองคนยิ้มๆก่อนจะหันมาคุยกับฉัน

"หนูอิงฟ้า แต่งงานกับตาธีมแล้วมีหลานให้แม่เลยได้มั้ย"

ฉันทำหน้าลำบากใจสุดๆ มันต้องไม่ใช่แบบนี้สิ

"ไม่อยากแต่งเหรออิงฟ้า"

พี่ธีมถามย้ำ ฉันส่ายหน้ายิ้มๆ

"มันไม่ใช่ไม่อยากแต่งค่ะ แต่หนูยังไม่ได้ทำตามความฝันของตัวเองเลย หนูอยากเป็๞นักแสดงที่ประสบความสำเร็จ ขอเวลาหนูทำตามความฝันก่อนได้มั้ยคะ รอหนูก่อนได้มั้ย? หนูอยากจะยืนเคียงข้างพี่ธีมโดยที่ไม่มีใครว่าให้ได้ว่าท่านประธานBEM ไปคว้าใครไม่รู้มาเป็๞คู่ชีวิต"

เขากำลังจะพูดอะไรแต่แม่เขาขัดขึ้นซะก่อน

"หนูอยากนักแสดงเหรอลูก"

ท่านหันมาถามฉัน

"ค่ะคุณหญิง คือมันเป็๞ความฝันของหนูค่ะ"

"เรียกแม่เหมือนตาธีมก็ได้ ใช่สิหนูยังดูเด็กอยู่เลยอายุคงยังไม่มาก คงอยากทำงานคงยังไม่อยากมีคู่ชีวิตตอนนี้ จริงมั้ย"

"มะ..ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะหนูแค่ไม่อยากให้คนอื่นว่าเอาได้ว่าหนูอยากจะมาเกาะพี่ธีม หนูอยากรวยทางลัดหรืออะไรก็แล้วแต่หนูบอกตรงๆหนูไม่สบายใจเลยค่ะ"

ฉันเอ่ยออกไปด้วยสีหน้าที่ลำบากใจ ฉันอยากมีเขาอยู่ในชีวิตนะ แต่ถ้าฉันยังเป็๲อิงฟ้าที่ต่ำต้อยแบบนี้ฉันคงจะภูมิใจในตัวเองไม่ได้จริงๆ

"ตาธีมแม่ว่าลูกเลือกผู้หญิงไม่ผิดหรอก หนูอิงฟ้าเนี้ยแหละเหมาะสมกับการจะเป็๲สะใภ้แม่ที่สุด เอาเถอะเราจะให้เวลาหนูในการพิสูจน์ความสามารถและทำตามความฝันของตัวเอง แต่เพื่อความสบายใจของลูกชายแม่ หนูต้องจดทะเบียนสมรสเป็๲ภรรยาของตาธีม แล้วหนูจะทำอะไรต่อจากนี้เราจะไม่ห้าม ตกลงมั้ย"

ฉันหันไปมองหน้าพี่ธีมอย่างขอความเห็น เขาพยักหน้ายิ้มๆ

"เอาแบบนี้นะ พี่กลัวจะเสียหนูไป เกิดเป็๞ดาราดังขึ้นมาแล้วทิ้งพี่ พี่จะทำไงอ่ะ"

เขาทำหน้างออย่างกับเด็กๆที่แท้ก็กลัวฉันดังแล้วจะหนีเขานี่เอง ฮ่าๆๆ ฉันยิ้มขำๆก่อนจะมองหน้าเขาสองคนสลับกัน

"ตกลงค่ะ หนูจะทำตามที่คุณแม่บอกค่ะ"

"ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัวของ เกียรติกูลนะ หนูอิงฟ้า "