“คัมภีร์เต๋าเหนือโลกันตร์”

เสียงระฆังแห่งนครเมฆครามยังคงดังก้องไปทั่วทั้งเมือง

ผู้คนจำนวนมหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่ลานประลองกลางนคร

วันนี้คือวันเริ่มต้นการคัดเลือกศิษย์พิเศษแห่งนครเมฆครามอย่างเป็นทางการ

ผู้เข้าร่วมหลายพันคนยืนรวมตัวกันแน่นขนัด

บางคนมาจากสำนักต่าง ๆ

บางคนเป็นศิษย์ตระกูลใหญ่

บางคนเป็นผู้ฝึกตนอิสระ

และบางคนเดินทางมาจากดินแดนห่างไกลนับหมื่นลี้

หลินเซวียนยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน

พลางมองไปรอบด้าน

ผู้ฝึกตนที่นี่แข็งแกร่งกว่าที่เขาคาดไว้มาก

เพียงกวาดสายตามอง

ก็พบผู้ฝึกตนขั้นหลอมกายเต๋าจำนวนมาก

แม้แต่ผู้ฝึกตนขั้นสร้างชีพจรมรรคาก็มีไม่น้อย

ทำให้เขาเริ่มเข้าใจ

ว่าตนเองยังเป็นเพียงผู้เริ่มต้นบนเส้นทางแห่งการฝึกตน

ทันใดนั้น

เสียงหนึ่งพลันดังขึ้นจากเบื้องบน

"เงียบ!"

ตูม!

คลื่นพลังมหาศาลกดทับลงมา

ทั่วทั้งลานประลองตกอยู่ในความเงียบ

บนแท่นสูงกลางลาน

ชายชราผู้หนึ่งยืนอยู่

ชุดคลุมสีทองสะบัดพลิ้ว

ดวงตาเฉียบคมราวกับมองทะลุจิตใจผู้คน

"ข้าคือผู้อาวุโสจ้าวเหวิน"

"ผู้รับผิดชอบการคัดเลือกครั้งนี้"

"การคัดเลือกแบ่งออกเป็นสามรอบ"

"รอบแรก..."

"วัดจิตมรรคา"

ทันทีที่กล่าวจบ

ลานประลองเริ่มสั่นสะเทือน

ครืนนน!

พื้นหินขนาดมหึมาค่อย ๆ แยกออก

แท่นศิลาสีดำจำนวนหนึ่งร้อยแท่นผุดขึ้นจากใต้ดิน

บนผิวแท่นเต็มไปด้วยอักขระโบราณ

"ผู้เข้าสอบแต่ละคน"

"จงขึ้นไปบนแท่น"

"ผู้ที่ทนแรงกดดันของจิตมรรคาไม่ได้"

"จะถูกคัดออกทันที"

สิ้นเสียง

ผู้เข้าสอบจำนวนมากเริ่มเคลื่อนไหว

หลินเซวียนเดินขึ้นไปบนแท่นหมายเลขหกสิบสาม

ทันทีที่เท้าแตะพื้น

แรงกดดันมหาศาลพลันพุ่งเข้าสู่จิตใจ

ภาพลวงตานับไม่ถ้วนปรากฏขึ้น

เสียงกรีดร้อง

เสียงร้องไห้

เสียงโหยหวนของวิญญาณ

ภาพความตาย

ภาพความสิ้นหวัง

ทุกสิ่งถาโถมเข้ามาพร้อมกัน

ผู้เข้าสอบจำนวนมากเริ่มหน้าซีด

บางคนกระอักเลือด

บางคนหมดสติทันที

แต่สำหรับหลินเซวียน

ภาพเหล่านี้กลับไม่ใช่เรื่องแปลก

เพราะตั้งแต่ได้รับดวงตาแห่งกรรม

เขาเห็นสิ่งเหล่านี้มานานแล้ว

วิญญาณที่เต็มไปด้วยความทุกข์

เส้นกรรมแห่งความตาย

ชะตากรรมของผู้คน

เขาเคยเห็นมาหมดแล้ว

หลินเซวียนจึงค่อย ๆ หลับตาลง

รักษาจิตใจให้สงบนิ่ง

เวลาผ่านไป

ผู้เข้าสอบกว่าครึ่งถูกคัดออก

แต่เขายังคงยืนอยู่

อย่างมั่นคง

บนแท่นสูง

จ้าวเหวินหรี่ตาลง

สายตามองมาทางหลินเซวียน

"เด็กคนนี้..."

"น่าสนใจ"

ในเวลาเดียวกัน

บนอาคารสูงด้านข้างลานประลอง

เซียวอวี่เฟิงกำลังมองเหตุการณ์ทั้งหมด

สีหน้าเย็นชา

"ขั้นเปิดประตูมรรคา"

"แต่กลับผ่านการทดสอบจิตมรรคาได้ง่ายดาย"

"เจ้าซ่อนอะไรเอาไว้กันแน่"

ข้างกายเขา

ชายหนุ่มชุดครามเข้มจากบทก่อนเผยรอยยิ้มบาง

"ไม่ต้องรีบ"

"อีกไม่นานก็จะได้รู้"

เวลาผ่านไปหนึ่งก้านธูป

เสียงของจ้าวเหวินดังขึ้นอีกครั้ง

"จบการทดสอบ!"

ทันทีที่กล่าวจบ

แท่นศิลาทั้งหมดหยุดทำงาน

ผู้เข้าสอบกว่าสองพันคน

เหลือเพียงหกร้อยคนเท่านั้น

รอบแรกจบลง

แต่ทันใดนั้นเอง

ดวงตาแห่งกรรมของหลินเซวียนกลับเปิดขึ้นเอง

เขาเห็นเส้นกรรมสีดำสายหนึ่ง

พาดผ่านผู้เข้าสอบจำนวนมาก

มุ่งตรงไปยังบุคคลปริศนาที่ซ่อนตัวอยู่ในฝูงชน

ชายคนนั้นสวมผ้าคลุมสีเทา

ปกปิดใบหน้า

แต่เส้นกรรมที่เชื่อมโยงกับเขา

กลับเต็มไปด้วยกลิ่นอายประหลาด

คล้ายกับ...

คนชุดดำใต้ภูเขาผนึก

หัวใจของหลินเซวียนเต้นแรงขึ้นทันที

หรือว่าคนกลุ่มนั้น

จะตามมาถึงนครเมฆครามแล้ว

และก่อนที่เขาจะทันได้คิดอะไรต่อ

ชายปริศนาคนนั้นกลับเงยหน้าขึ้น

ราวกับรับรู้ได้ว่ากำลังถูกมอง

แม้มองเห็นเพียงดวงตา

แต่หลินเซวียนสัมผัสได้ทันที

อีกฝ่ายกำลังมองตอบกลับมา

รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นใต้ผ้าคลุม

ก่อนที่ชายคนนั้นจะหายไปในฝูงชน

ราวกับไม่เคยปรากฏตัวมาก่อน

หลินเซวียนกำหมัดแน่น

เขารู้สึกได้อย่างชัดเจน

ว่าการคัดเลือกครั้งนี้

อาจไม่ใช่เพียงการแข่งขันธรรมดา

และเงาของความลับจากใต้ภูเขา

กำลังตามเขามาถึงนครเมฆครามแล้ว

"รอบแรกเพิ่งสิ้นสุด"

"แต่เกมที่แท้จริง..."

"กำลังจะเริ่มต้นขึ้น"