ณ กระท่อมกลางสวน
ไม่ทันที่ร่างเล็กจะขอตัวกลับบ้าน พายุฝนลูกใหญ่ก็สาดลงมาจนมองไม่เห็นหนทางใดๆทั้งสิ้น จิณณ์ไม่สามารถปฏิเสธเครื่องดื่มของชายวัยกลางคนได้เช่นกัน ลุงพลพาเพื่อนสนิทลูกสาววิ่งผ่าฝนไปยังกระท่อมเล็กๆกลางสวนที่แข็งแรงพอตัว ในนั้นมีเสื่อปูรอไว้อยู่แล้ว กระติกน้ำแข็งและเบียร์หนึ่งลังถูกเปิดใส่แก้วและยกดื่มด้วยความเอร็ดอร่อย
“อาา ขอบใจที่มาช่วยลุงทำสวนนะ”
“ไม่เป็ไรครับ”
“ลุงไม่ได้ใช้งานเราหนักไปใช่มั้ย”
“ไม่เลยครับ ผมแทบจะไม่ได้ช่วยอะไรเลยด้วยซ้ำ”
ระหว่างที่สนทนา ลุงพลก็รินเบียร์ใส่แก้วให้เด็กหนุ่มเรื่อยๆ
ชายวัยกลางคนยังคงสวมกางเกงบอลขากว้างตัวเดิม ตามิัสีแทนมีเม็ดเหงื่อและหยดฝนเกาะเต็มตัว จิณณ์ยกแก้วเบียร์ขึ้นจิบและชำเลืองมองกล้ามหน้าอกและกล้ามหน้าท้องของพ่อเพื่อนไปด้วย แต่ในจังหวะที่ลุงพลนั่งชันเข่า ปลายหัวของงูเหลือมั์ก็โผล่ออกมาจากเป้าเบ่งบานสีเข้มอีกรอบ!
“แคก แคก แคก”
“ค่อยๆดื่มสิ ยังเหลืออีกตั้งหลายขวด”
“ค…ครับ”
“ลุงขอสูบบุหรี่หน่อยนะ”
“ต…ตามสบายเลยครับ”
จิณณ์พยายามควบคุมสติ
พ่อเพื่อนกล้ามใหญ่คนนี้ยังคงไม่ระวังตัวเช่นเดิม ลุงพลมักจะเดินเหินโดยไม่ใส่กางเกงในใดๆ รูปร่างและสัดส่วนของเขาเป็อาหารตาของสาวน้อยสาวใหญ่ในหมู่บ้าน เหตุผลที่จิณณ์รู้ดีทุกอย่างก็เพราะว่าเพื่อนสาวคนสนิทมักจะเอาเื่ที่พ่อแม่ทะเลาะกันมาปรึกษาบ่อยๆ
ยิ่งแก่อายุมากขึ้นเท่าไหร่ ดูเหมือนผู้เป็พ่อจะมีสาวๆมาให้ท่าซะเยอะ เื่นั้นจิณณ์เห็นด้วยอย่างมาก แต่เขาก็ไม่ได้พูดกับเพื่อนสนิทไปตรงๆว่าพ่อของเธอนั้นมาน่ากินแค่ไหน!
“เอาสักมวนมั้ย” ใบหน้าคมเข้มหันมาถาม
“ผมไม่สูบบุหรี่ครับ”
“ดีแล้ว”
ลุงพลยิ้มมุมปาก จากนั้นจึงเปลี่ยนท่าชันเข่ารูปใหม่ ตอนนี้ปลายหัวถอกสีเข้มได้มุดกลับเข้าไป แต่พวงเงาะลูกใหญ่ขนดกกลับปลิ้นออกมาแทน จิณณ์ใช้จังหวะที่ใบหน้าของพ่อเพื่อนหันไปพ่นควันบุหี่จ้องมองเข้าไปกลางเป้า ไข่แฝดสองลูกที่ย้อยลงมา มันใหญ่เท่าๆไข่ห่านและดูมีน้ำหนักเสียเหลือเกิน
“จิณณ์…ไม่เปลี่ยนไปเลยนะ”
“อ…อะไรนะครับ”
“ลุงหมายถึง รูปร่าง หน้าตาน่ะ เห็นมาั้แ่เด็กๆ ยังเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน”
“ครับ ผมน่าจะโตช้า”
มือเรียวรีบยกแก้วเบียร์ขึ้นมาดับไฟกระหาย
วันนี้เขาโดนพ่อเพื่อนแตะเนื้อต้องตัวมากกว่าเกินไปจนทำอะไรไม่เป็ชิ้นเป็อันสักอย่าง มิหนำซ้ำลุงพลยังชอบหนังถ่างขาและเอามือมาััใบหน้าของเขาบ่อยๆ ถ้าเกิดว่าเป็คนอื่น เด็กหนุ่มคงคิดว่าชายรุ่นใหญ่คนนี้กำลังอ่อยอยู่แน่ๆ แต่พอเป็ลุงพลพ่อลูกสามผู้ไม่ค่อยชอบบุคคลที่มีท่าทางลักษณะตุ้งติ้ง มันเลยทำให้จิณณ์คิดว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเป็เพราะในหัวของเขากำลังจัดการกับอารมณ์พลุกพล่านของตัวเองไม่ได้!
“ผิวเนียนจังเลยนะ”
“….ครับ?”
“ดูสิ ผิวขาวยิ่งกว่าผู้หญิงอีก”
“ล…ลุงพล”
“ท่าครีมด้วยหรอ ดูแลตัวเองดีจัง”
“ก็…ประมาณหนึ่งครับ ไม่ได้มากอะไร”
“นุ่มดี”
ไม่เพียงแค่พูด ฝ่ามือหยาบๆยังเอื้อมมาลูบแก้มของอีกฝ่ายอีกด้วย สายตาคมคายใต้คิ้วเข้มจ้องมองและยิ้มมุมปากทำเอาเด็กหนุ่มขนลุกเป็ตุ่ม ตอนนี้จิณณ์กำลังนั่งดื่มอยู่ในกระท่อมกลางสวนกับพ่อเพื่อนสองต่อสอง ข้างกายมีเบียร์เย็นๆหลายขวดเป็ตัวย้อมอารมณ์เป็ลัง ส่วนบรรยากาศเย็นะเืจากพายุฝนนั้นก็เป็ตัวเร่งให้คิดอะไรเป็อย่างอื่นไปไม่ได้อีกแล้ว!