ขอเป็นสามีของคุณ

        กัญญาภัคมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกอุ่นวาบในใจน้ำใสรักพ่อ แต่พอคิดว่าลูกรักคณินมากกว่าก็เริ่มน้อยใจอีกครั้ง ตอนเธออาบน้ำให้น้ำใสยังไม่ว่าง่ายแบบนี้เลย ร้องไห้จนตัวแดง น้ำใสเพิ่งเจอเขาไม่นานก็รักหลงเขาเสียแล้ว

        “คุณกั้งให้ลูกใส่ชุดไหน”

        “ชุดนี้ค่ะแต่เดี๋ยวใส่แพมเพิร์สก่อนค่ะ” กัญญาภัคดึงสติกลับมาแล้วจัดการใส่แพมเพิร์สให้ลูก จากนั้นหยิบชุดเด็กสีขาวลายจุดชมพูที่ทำจากผ้าเนื้อดีมาสวมใส่ให้คณินช่วยจับประคองลูกน้อย สองคนช่วยกันใส่ไม่นานก็เสร็จ

        น้ำใสยกไม้ยกมือมองไปทางพ่อตลอดเวลา“จะหาพ่อหรือครับ” คณินก้มไปหยอก เอาจมูกโด่งๆ ไปซุกไซ้พุงน้อยๆ จนน้ำใสหัวเราะเอิ๊กดังลั่นเพราะแพ้ทางคณินเลยหัวเราะตาม ไล้มือไปตามพวงแก้มลูก แต่ว่าน้ำใสคงจะหิวเพราะมือเขาที่ปัดผ่านปากเล็กน้ำใสก็อ้าปากไล่งับจะกินนม

        “สงสัยแกจะหิวแล้วค่ะ”กัญญาภัคพูด “คุณเล่นกับแกก่อนนะคะ ฉันไปชงนมก่อน”กัญญาภัคหายไปไม่นานก็กลับมาพร้อมขวดนม คุณแม่คนสวยอุ้มลูกมานอนกินนมที่เปล แล้วเริ่มถามเขาเธออึ้งจริงๆ ที่เขาทำได้อย่างที่ปากพูด

        “คุณอาบน้ำให้น้ำใสได้จริงๆว่าแต่ไปเรียนมาใช่ไหม”

        “คุณคิดว่าไงล่ะ”เขาถาม พลางมองแขนเสื้อที่แม้จะถลกขึ้นมาถึงข้อศอกแล้ว แต่ยังเปียกน้ำไปหมด แต่ไม่เป็นไรเขาไม่ได้ไปไหน ตั้งใจว่ามาหาลูกแล้วก็จะกลับบ้านเลย ชายหนุ่มนั่งลงที่โซฟาเดี่ยวตัวเล็กน่ารักเดาว่าคงเป็นที่นั่งของเธอสำหรับให้นมลูก เพราะมันมีหมอนหลายใบวางอยู่ เขาจำได้จากที่เปิดยูทูปมันคือหมอนสำหรับรองให้นมเพื่อคุณแม่จะได้ให้นมลูกได้สะดวกสบายมากขึ้น จะว่าไปการเป็นคุณแม่นั้นยากลำบากมากเขาเห็นใจคนที่เป็นแม่ทุกคน นึกแล้วก็รักมารดาและแม่ของลูกมากขึ้นไปอีก

        เขายิ้ม นั่งมองเธอรู้สึกสงบและอบอุ่นอยากให้สิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้เป็นแบบนี้ในทุกวันๆ และตลอดไปให้เขาได้ดูแลสองคนนี้ในฐานะพ่อของลูกและสามีจริงๆ ที่ถูกต้อง

        “ก็คิดว่าคุณไปเรียนมาถ้าไม่เรียนจะทำเป็นหรือคะ”

        “ผมอาจจะเคยมีลูกมาก่อนล่ะมั้ง”คณินแสร้งตอบกวนๆ

        “เชื่อนะคะว่าคุณอาจจะมีจริงๆประวัติที่ผ่านมาของคุณธรรมดาซะที่ไหน น้ำใสคงไม่ใช่ลูกคนแรก”

        “เอาใหม่จะว่าไปผมก็ไม่เคยยกใครเป็นเมียสักคน คุณสนใจไหมล่ะ ส่วนลูกเพิ่งเคยมีคนแรกกับคุณ”

        “อยากอวดว่าตัวเองเสน่ห์แรงมีสาวเยอะว่างั้น”

        “ผมเป็นคนตรงๆถามมาก็ตอบ จะให้ผมหลอกคุณไหมล่ะ ว่าผมไม่เคยนอนกับใคร เจอคุณก็หลงรักคุณคนแรกเลยคุณฟังแล้วจะได้ประทับใจ คุณก็จะได้ยอมผมง่ายขึ้นด้วยแต่สำหรับคุณผมไม่เคยมีความคิดอยากหลอกลวง ทุกอย่างเป็นความจริงใจทั้งหมด”

        กัญญาภัคขอบตาร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีที่ฟังจบเพราะทุกคำที่คณินพูดออกมานั้นช่างแทงใจดำเธอเหลือเกินชนินทร์แฟนเก่าเคยพูดกับเธอแบบนี้

        “กั้ง ผมรักคุณตั้งแต่แรกเจอผมรักคุณคนเดียว จะรักตลอดไป เราจะสร้างครอบครัวด้วยกัน บลาๆ”

        แล้วไงล่ะพอเขารู้ว่าบ้านเธอใกล้จะล้มละลาย เขาก็ชิ่งหนีไปแต่งงานกับผู้หญิงที่ร่ำรวยทำให้เขาสบาย

        “คุณกั้งเป็นอะไรไปร้องไห้ทำไม”

        “เปล่าค่ะ”เธอปาดน้ำตาออก โมโหที่น้ำตาก็รื้นขึ้นมา ไม่ใช่เสียใจแต่แค้นใจที่รักคนผิด

        “คุณไม่บอกก็ไม่เป็นไรแต่ผมว่าเราเปลี่ยนเรื่องคุยเถอะ ผมรู้สึกเหมือนคุณกำลังคิดถึงเรื่องเก่าๆ”

        “มันเป็นอดีตไปแล้วฉันไม่สนใจหรอกค่ะ”

        “อย่าบอกนะว่าคิดถึงแฟนเก่าผมหึงนะ”

        “ฉันเกลียดเขามากคุณไม่ต้องหึงหรอก” กัญญาภัคตอบ แต่ว่าเมื่อกี้เขาบอกหึงเหรอทำไมเขาพูดให้ใจเต้นแรงอีกแล้ว

        “ผมดีใจที่คุณเกลียดเขาถ้าเขาทำให้คุณเสียใจน่ะนะ เพราะผมสัญญาว่าผมจะเป็นผมแบบนี้ตลอดไป ไม่ดีไปกว่านี้และไม่เลวไปกว่านี้แน่นอนถ้าบอกว่าไม่มีผู้หญิงคนอื่นก็คือไม่มี แต่คุณต้องมีผมคนเดียวเหมือนกัน”

        “คุณทำได้จริงหรือคะ”

        “ผมพร้อมจะหยุดถ้าหากเจอคนที่ชอบแล้วผมก็จะยกย่องเธอคนนั้นคนเดียว ผมก็มีจุดอิ่มตัวนะคุณ” เขาพูดหยอดไว้แค่นี้แล้วมองกลีบปากอิ่มที่น่าจูบของเธอเมื่อไรจะได้จูบอีก แม่น้ำใสเป็นแม่มด ไม่รู้แอบร่ายมนตร์อะไรถึงทำให้เขาอยากทำอะไรต่อมิอะไรมากเหลือเกิน

        คณินส่ายหน้าไปมาแล้วเปลี่ยนเรื่อง“เมื่อกี้คุณน่าจะชมผมมากกว่านะที่ผมอาบน้ำลูกได้เก่ง หรือจริงๆแล้วคุณแอบชมผมในใจ”

        “ค่ะคุณเก่ง อาบน้ำลูกเก่งมากๆ”

        “ผมจะมาช่วยเลี้ยงอีกคุณไม่ว่าอะไรใช่ไหม”

        กัญญาภัคอยากบอกเขาว่าไม่ต้องมาบ่อยๆเพราะเธอจะชอบเขามากขึ้นอีก แต่ว่าก็ดูเหมือนเธอกีดกันเขา “อยากมาก็มาสิคะ ตามใจ”

        “ตกลงขอบคุณนะครับที่ให้ผมทำหน้าที่พ่อ แล้วอีกหน้าที่หนึ่งผมก็รออยู่”

        “หน้าที่เดียวก็พอแล้วค่ะแค่พ่อน้ำใส”

        “ผมจะทำอะไรได้นอกจากรอไม่เป็นไร เราค่อยๆ จีบกันไปนะคุณ ผมไม่เลิกล้มความตั้งใจง่ายๆ หรอก”

        “จีบฉัน”

        “อ้าวนี่คุณไม่รู้เหรอว่าผมจีบคุณอยู่ ผมชอบคุณ”