Ragnarok Academy League

ตอนที่ 8
เสียงเรียกจากความมืด

ลมเย็นพัดผ่าน Outer Field อย่างรุนแรง ขณะที่ Gate สีแดงกลางทุ่งหญ้ายังคงสั่นสะเทือนต่อเนื่อง
พลังงานสีดำเริ่มไหลออกมาจากรอยแยกมากขึ้นเรื่อยๆ จนแม้แต่ท้องฟ้ายามค่ำยังดูมืดลงอย่างผิดปกติ

Hunter รอบด้านเริ่มถอยออกห่างโดยสัญชาตญาณ

เพราะพวกเขาสัมผัสได้ชัดเจนว่า
สิ่งที่กำลังจะออกมาจาก Gate นั้น อันตรายกว่าทุกอย่างก่อนหน้านี้

Mutant Ogre ยังคงคำรามคลุ้มคลั่งอยู่กลางสนามรบ ขณะที่คริสตัลสีดำกลางอกแตกออกบางส่วนจากการโจมตีของเรน

พลังสีแดงรอบตัวมันเริ่มไม่เสถียร
แต่ในขณะเดียวกัน ความบ้าคลั่งของมันกลับเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ลูคัสหรี่ตามองสถานการณ์ตรงหน้าเงียบๆ

แม้เขาจะไม่รู้ว่าเด็กไร้คลาสคนนั้นทำอะไร
แต่เห็นได้ชัดว่า มันส่งผลกับคริสตัลสีดำโดยตรง

“ทุกคนถอยไปแนวหลัง”
ลูคัสพูดเสียงต่ำ

“ฉันจะจัดการมันเอง”

Rune สีทองรอบตัวเขาเริ่มส่องสว่างอีกครั้ง ขณะที่หอกในมือปล่อยแรงกดดันหนักขึ้นเรื่อยๆ

อัศวินของ Prontera หลายคนรีบลากผู้บาดเจ็บออกจากสนาม ขณะที่ Priest เริ่มใช้เวทรักษาอย่างต่อเนื่อง

เรนเองก็พยายามลุกขึ้นช้าๆ

อาการบาดเจ็บทั่วร่างยังคงหนัก
แต่พลังบางอย่างในตัวกลับตื่นตัวมากกว่าเดิม

เขามองแขนซ้ายของตัวเองเงียบๆ

เส้นสีดำจางๆ เริ่มปรากฏขึ้นใต้ผิวหนัง ราวกับพลังของ Void กำลังค่อยๆ ฝังรากลึกลงในร่างกายของเขา

[เจ้าดูดซับพลังมากเกินไป]

เสียงของ Void Rune ดังขึ้นช้าๆ

[ร่างกายมนุษย์ธรรมดายังรับพลังของข้าไม่ได้ทั้งหมด]

เรนขมวดคิ้ว

“…ถ้าฝืนต่อจะเป็นยังไง”

ความเงียบกินเวลาอยู่ครู่หนึ่ง

ก่อนเสียงเรียบเย็นจะตอบกลับมา

[เจ้าจะถูกกลืน]

เรนนิ่งไปเล็กน้อย

แต่ยังไม่ทันได้คิดต่อ—

Mutant Ogre ก็พุ่งเข้าใส่ลูคัสอีกครั้ง

ครั้งนี้เร็วกว่าเดิม

กรงเล็บยักษ์ฟาดลงมารัวต่อเนื่องจนเกิดเสียงระเบิดกลางอากาศ ลูคัสใช้หอกปัดการโจมตีอย่างแม่นยำ แต่แรงปะทะมหาศาลก็ยังทำให้พื้นดินรอบตัวแตกกระจาย

Hunter หลายคนมองการต่อสู้นั้นด้วยสายตาตื่นตะลึง

นี่คือระดับของนักเรียนอันดับต้นๆ จาก Izlude Academy

ต่อให้ยังไม่จบการศึกษา
ก็แข็งแกร่งเหนือ Hunter ทั่วไปไปแล้ว

ทันใดนั้น—

ลูคัสหมุนตัวหนึ่งรอบ ก่อนแทงหอกเข้าใส่คริสตัลสีดำกลางอกของ Mutant Ogre ตรงๆ

ฉัวะ!

เสียงแตกร้าวดังขึ้นอีกครั้ง

คริสตัลเริ่มร้าวหนักกว่าเดิมทันที

Mutant Ogre ส่งเสียงคำรามเจ็บปวด ก่อนพลังสีแดงรอบตัวมันจะระเบิดออกอย่างควบคุมไม่ได้

ตู้มมม!

แรงระเบิดซัดทุกคนรอบด้านกระเด็นทันที

เรนรีบยกแขนขึ้นบังหน้า ขณะสัมผัสได้ถึงพลังงานสีดำจำนวนมหาศาลกำลังกระจายออกมาจากร่างของมอนสเตอร์

และในวินาทีนั้นเอง—

เสียงบางอย่างก็ดังขึ้นจากด้านใน Gate

ครืนนนน…

เสียงต่ำหนักราวกับสัตว์ร้ายขนาดมหึมากำลังหายใจ

ทั่วสนามเงียบลงทันที

แม้แต่ Mutant Ogre ยังหยุดเคลื่อนไหวชั่วครู่

ดวงตาสีแดงของมันหันกลับไปทาง Gate อย่างหวาดกลัว

เรนหรี่ตาลง

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็น “มอนสเตอร์” กลัวอะไรบางอย่าง

ทันใดนั้น—

มือสีดำขนาดใหญ่ก็ค่อยๆ วางลงบนขอบ Gate จากด้านใน

ใหญ่กว่า Mutant Ogre หลายเท่า

พื้นดินเริ่มสั่นรุนแรงขึ้นอีกครั้ง ขณะที่แรงกดดันบางอย่างแผ่ออกมาจน Hunter หลายคนถึงกับทรุดลงกับพื้น

หนึ่งใน Priest ของ Prontera หน้าเริ่มซีด

“ระดับนี้…”
“เป็นไปไม่ได้…”

ลูคัสเองก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นครั้งแรก

เขากำหอกแน่น ขณะมองรอยแยกตรงหน้าโดยไม่ละสายตา

“ทุกคน…”
“…เตรียมหนี”

คำพูดนั้นทำให้หลายคนหน้าชาทันที

เพราะคนอย่างลูคัสไม่ใช่คนที่จะพูดแบบนั้นง่ายๆ

ทันใดนั้น—

เงาร่างขนาดมหึมาก็ค่อยๆ โผล่ออกมาจาก Gate

หัวของมันเกือบสูงเท่ากำแพงเมืองด้านนอก
ทั่วร่างเต็มไปด้วยเกราะสีดำคล้ายหิน และมีคริสตัลสีแดงฝังอยู่ตามร่างกายหลายจุด

ดวงตาสีแดงเข้มของมันค่อยๆ กวาดมองสนามรบอย่างช้าๆ

เพียงมันก้าวออกมา—

Mutant Ogre ก็ทรุดลงกับพื้นทันที

เหมือนสัตว์ชั้นต่ำที่กำลังหวาดกลัวราชาของตัวเอง

Hunter รอบด้านเริ่มตัวสั่น

“มะ…มอนสเตอร์ระดับ Boss…”
“ไม่สิ…”
“นี่มันระดับ Disaster แล้ว!”

เสียงของ Void Rune เงียบไปพักหนึ่ง

ก่อนมันจะพูดออกมาช้าๆ

[เจอแล้ว…]

เรนขมวดคิ้วทันที

“…อะไร”

น้ำเสียงของ Void Rune เย็นลงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

[หนึ่งในพวกที่เคยถูกสร้างจาก ‘เศษชิ้นส่วนของข้า’]