คลื่นพลังงานสีแดงเข้มที่อัดแน่นไปด้วยเจตจำนงแห่งการทำลายล้างจากกระบวนท่า "อัคคีผลาญวิญญาณ" ของชายในอาภรณ์สีดำ พุ่งตรงไปยังพื้นศิลาใจกลางห้องโถงใต้ดิน สถานที่ซึ่ง "ต้นไม้ผลึกศิลา" หยั่งรากตั้งตระหง่าน! เจี้ยนหลิน (剑林) เบิกตากว้าง สองมือกำกระบี่ไม้แน่นจนข้อนิ้วขาวซีด
‘มัน...มันต้องการจะทำลายต้นไม้ผลึกศิลา!’ ความคิดนั้นแล่นผ่านสมองราวกับสายฟ้าฟาด!
ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตายนั้น เจี้ยนหลินมิได้มีเวลาแม้แต่จะคิดถึงการหลบหนีหรือโจมตีสวนกลับ เป้าหมายเดียวของเขาในตอนนี้คือการปกป้องต้นไม้ผลึกศิลาและ "เมล็ดสีทอง" ที่เพิ่งจะหยั่งราก! สิ่งเหล่านี้คือความหวัง คือโอกาส คือความลับที่เขายังไม่ได้ไข!
"ไม่ยอม!" เสียงคำรามไร้สำเนียงดังขึ้นจากส่วนลึกในใจของเขา!
พลังปราณทั้งหมดในร่างถูกโคจรจนถึงขีดสุด เส้นชีพจรที่กว้างใหญ่กว่าคนทั่วไปของเขาสั่นสะเทือนราวกับจะปริแตก พลังธาตุพฤกษา (草木之力) ที่เข้มข้นถูกปลดปล่อยออกมาอย่างบ้าคลั่งยิ่งกว่าครั้งใดๆ!
เขามิได้พยายามจะสร้างปราการขึ้นต้านรับโดยตรง เพราะรู้ดีว่าพลังระดับหลอมรวมลมปราณขั้นเจ็ดของตน แม้จะมีเส้นชีพจรพิเศษช่วยเสริม แต่ก็มิอาจต้านทานพลังทำลายล้างระดับสร้างรากฐานที่ทุ่มสุดตัวเช่นนี้ได้แน่
แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้!
เจี้ยนหลินใช้ "การหยั่งรู้ถึงพฤกษา" (草木之触) เชื่อมโยงจิตสำนึกของตนเข้ากับ "รากไม้โบราณ" ทุกเส้นที่ชอนไชอยู่ในห้องโถงใต้ดินแห่งนี้อย่างเต็มกำลัง! เขาสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตอันยิ่งใหญ่ที่หลับใหลอยู่ภายในพวกมัน!
"จงช่วยเหลือข้า!" เขาส่งเจตจำนงอันแรงกล้าออกไป!
ราวกับตอบรับคำวิงวอนจากส่วนลึกของจิตวิญญาณ! รากไม้โบราณที่เคยช่วยเขาต่อสู้ก่อนหน้านี้ และรากไม้อีกนับไม่ถ้วนที่ซ่อนอยู่ใต้พื้นศิลาและตามผนังของห้องโถงใต้ดิน พลันส่องประกายแสงสีเขียวมรกตจางๆ ขึ้นพร้อมกัน! พวกมันเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและพร้อมเพรียงราวกับมีชีวิตจิตใจ!
มิใช่การพุ่งเข้าโจมตี แต่เป็นการ "รวมพลัง" และ "ก่อรูป"!
รากไม้จำนวนมหาศาลพุ่งทะยานขึ้นมาจากพื้นดินรอบๆ โคนต้นไม้ผลึกศิลา พวกมันสอดประสานกันอย่างซับซ้อนและแน่นหนา กลายเป็น "โดมรากไม้" (根须穹顶) ขนาดมหึมาที่หนาทึบหลายชั้น ปกคลุมต้นไม้ผลึกศิลาและบริเวณโดยรอบเอาไว้อย่างมิดชิด! ผิวของโดมรากไม้นั้นส่องประกายแสงสีเขียวอ่อนระเรื่อ แฝงไว้ด้วยพลังชีวิตอันเข้มข้น!
ในขณะเดียวกัน ต้นไม้ผลึกศิลาเองก็คล้ายจะรับรู้ถึงอันตรายถึงชีวิต! ผลึกศิลาสีมรกตทุกชิ้นบนกิ่งก้านของมันพลันส่องแสงสว่างวาบขึ้นพร้อมกัน! พลังชีวิตอันบริสุทธิ์และเย็นสบายระลอกแล้วระลอกเล่าแผ่ซ่านออกมาจากตัวต้นไม้ หลอมรวมเข้ากับโดมรากไม้ที่เจี้ยนหลินสร้างขึ้น ทำให้มันยิ่งแข็งแกร่งและมั่นคงยิ่งขึ้นไปอีก!
"ตูมมมมมมมมมมม!"
คลื่นอัคคีสีแดงเข้มจากกระบวนท่า "อัคคีผลาญวิญญาณ" ปะทะเข้ากับโดมรากไม้ที่ส่องประกายแสงสีเขียวอย่างจัง!
เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวยิ่งกว่าครั้งใดๆ ห้องโถงใต้ดินทั้งห้องสั่นสะเทือนราวกับจะถล่มทลาย! ผนังห้องโถงปริแตกเป็นทางยาว เศษหินและผลึกศิลาขนาดเล็กจำนวนนับไม่ถ้วนร่วงหล่นลงมาดุจห่าฝน!
เปลวเพลิงอันร้อนแรงโหมกระหน่ำเข้าใส่โดมรากไม้ เผาไหม้จนเกิดควันสีดำหนาทึบและกลิ่นไหม้คละคลุ้งไปทั่ว! แสงสีแดงฉานของเปลวอัคคีและแสงสีเขียวมรกตของพลังพฤกษาปะทะกันอย่างดุเดือด สาดส่องสลับกันไปมาจนแสบตา!
เจี้ยนหลินยืนหยัดอยู่หน้าโดมรากไม้ สองมือกำกระบี่ไม้แน่น ร่างกายสั่นสะท้านจากแรงปะทะอันรุนแรงที่ส่งผ่านมา แม้เขาจะไม่ได้เป็นผู้รับการโจมตีโดยตรง แต่การควบคุมรากไม้จำนวนมหาศาลและการเชื่อมโยงพลังกับต้นไม้ผลึกศิลา ก็ทำให้เขาต้องสูญเสียพลังปราณไปอย่างมหาศาล! โลหิตสายหนึ่งไหลซึมออกมาจากมุมปากของเขา แต่แววตาของเขายังคงเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว!
"ขาวน้อย" ที่เกาะอยู่บนไหล่ของเขา ส่งเสียงร้อง "คิกๆๆ!" อย่างร้อนรนและเป็นห่วง มันปล่อยแสงสีขาวนวลออกมาจากร่างเล็กๆ พยายามจะช่วยเสริมพลังให้กับเจี้ยนหลิน แต่ก็เป็นเพียงส่วนน้อยนิดเมื่อเทียบกับพลังงานที่กำลังปะทะกันอยู่
โดมรากไม้เริ่มปรากฏรอยไหม้เกรียมและปริแตกออกเป็นหลายแห่ง เปลวเพลิงบางส่วนเริ่มจะแทรกซึมเข้าไปด้านในได้!
‘ไม่ไหว...ต้านไม่ไหวแน่!’ เสียงในใจของเจี้ยนหลินเริ่มสิ้นหวัง แม้เขาจะทุ่มเทพลังทั้งหมดที่มี และได้รับการช่วยเหลือจากต้นไม้ผลึกศิลาแล้ว แต่พลังทำลายล้างของศัตรูที่อยู่ในระดับสร้างรากฐานนั้นมันรุนแรงเกินไป!
ชายในอาภรณ์สีดำหัวร่อออกมาอย่างบ้าคลั่ง ใบหน้าของมันซีดขาวราวกับกระดาษ แต่ดวงตาเต็มไปด้วยความสะใจ
"ฮ่าๆๆ! ต่อให้เจ้ามีพลังพฤกษาที่แปลกประหลาดเพียงใด ก็มิอาจต้านทานพลังอัคคีผลาญวิญญาณของข้าได้! ตาย! ตายให้หมดทั้งคนทั้งต้นไม้!"
แต่แล้ว ในจังหวะที่โดมรากไม้กำลังจะพังทลายลง และเปลวเพลิงกำลังจะกลืนกินทุกสิ่ง!
พลันบังเกิดเหตุการณ์ที่ไม่มีผู้ใดคาดคิด!
"เมล็ดพันธุ์รากวิญญาณ" สีดำที่อยู่ในถุงผ้าข้างเอวของเจี้ยนหลิน ซึ่งเคยสงบนิ่งมาตลอดหลังจากเหตุการณ์ที่มันพยายามดูดกลืนพลังงานก่อนหน้านี้ บัดนี้มันกลับสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง! แสงสีเทาเงินอันลึกลับและเย็นเยียบสายหนึ่งพลันพุ่งออกมาจากถุงผ้า!
แสงนั้นมิได้พุ่งเข้าปะทะกับเปลวเพลิงโดยตรง แต่กลับพุ่งทะลุผ่านร่างของเจี้ยนหลิน (โดยที่เขาไม่ทันได้รู้สึกตัว) แล้วตรงไปยัง "เมล็ดสีทอง" ที่เพิ่งจะหยั่งรากอยู่ใต้พื้นดินใกล้กับโคนต้นไม้ผลึกศิลา!
ทันทีที่แสงสีเทาเงินนั้นสัมผัสกับเมล็ดสีทอง!
"วูมมมมม!"
เมล็ดสีทองที่กำลังพยายามจะส่งพลังชีวิตไปช่วยต้นไม้ผลึกศิลาอยู่นั้น พลันส่องแสงสีทองเจิดจ้าขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน! รากสีทองเล็กๆ ของมันที่เพิ่งจะชอนไชลงไปในดิน พลันขยายขนาดใหญ่ขึ้นหลายสิบเท่าในพริบตา! พวกมันมิได้กลายเป็นรากไม้ธรรมดา แต่กลับกลายเป็น "รากผลึกสีทอง" (金晶之根) ที่ส่องประกายระยิบระยับ!
รากผลึกสีทองเหล่านี้พุ่งทะยานขึ้นมาจากพื้นดินด้วยความเร็วที่น่าสะพรึงกลัว พวกมันมิได้มุ่งโจมตี แต่กลับสอดประสานเข้ากับโดมรากไม้โบราณที่กำลังจะพังทลายอย่างรวดเร็ว!
พลังงานอันแปลกประหลาดและ "บริสุทธิ์" อย่างที่สุดสายหนึ่งแผ่ออกมาจากรากผลึกสีทองเหล่านี้ มันมิใช่พลังชีวิตแบบเดียวกับพลังพฤกษาของเจี้ยนหลินหรือต้นไม้ผลึกศิลา แต่เป็นพลังงานที่ "สูงส่ง" และ "เก่าแก่" ยิ่งกว่า! นี่มิใช่เพียงพลังป้องกันธรรมดา แต่มันให้ความรู้สึกราวกับว่าผืนปฐพีทั้งผืน หรืออาจกล่าวได้ว่าโลกทั้งใบกำลังรวมพลังเพื่อปกป้องต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ต้นนี้!
เมื่อรากผลึกสีทองเหล่านี้ผสานเข้ากับโดมรากไม้ มันได้สร้าง "ชั้นป้องกัน" ใหม่ขึ้นมาอีกชั้นหนึ่ง! ชั้นป้องกันนี้เป็นสีทองอร่ามโปร่งแสง มันมิได้แข็งกระด้าง แต่กลับมีความสามารถในการ "ดูดซับ" และ "สลาย" พลังงานธาตุไฟได้อย่างน่าอัศจรรย์!
เปลวเพลิงจากท่า "อัคคีผลาญวิญญาณ" ที่เคยรุนแรงจนแทบจะทำลายทุกสิ่ง เมื่อปะทะเข้ากับชั้นป้องกันสีทองนี้ กลับถูกดูดกลืนและอ่อนกำลังลงอย่างรวดเร็ว! ราวกับน้ำมันที่ถูกราดลงบนฟองน้ำ!
ความร้อนแรงที่แผดเผาพลันลดลงอย่างฮวบฮาบ! คลื่นพลังงานทำลายล้างที่เคยถาโถมเข้าใส่ บัดนี้กลับกลายเป็นเพียงลมร้อนที่พัดผ่าน!
ชายในอาภรณ์สีดำเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงจนแทบสิ้นสติ! "มะ...เป็นไปไม่ได้! พลังของข้า...เหตุใดจึง..."
มันยังพูดไม่ทันจบ ร่างกายที่บอบช้ำและสูญเสียพลังงานไปจนหมดสิ้นก็มิอาจทานทนได้อีกต่อไป มันกระอักโลหิตคำใหญ่ออกมา ก่อนที่ร่างจะทรุดฮวบลงกับพื้น หมดสติไปในทันที!
ห้องโถงใต้ดินพลันกลับคืนสู่ความเงียบงันอีกครั้ง เหลือเพียงเสียงหอบหายใจอย่างหนักของเจี้ยนหลิน และแสงสีทองอร่ามจากรากผลึกที่ยังคงปกป้องต้นไม้ผลึกศิลาเอาไว้
เจี้ยนหลินทรุดตัวลงนั่งกับพื้นอย่างหมดแรง เขามองภาพเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกที่ทั้งสับสน ตกตะลึง และโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก
‘เมื่อครู่...มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? เมล็ดพันธุ์รากวิญญาณ...เมล็ดสีทอง...พวกมัน...’
สตรีปริศนาและพรรคพวกอีกสองคนที่เหลือ (คนใช้ดาบยาวและคนใช้กระบี่คู่ที่บาดเจ็บ) ซึ่งรอดชีวิตจากการปะทะมาได้ ก็ยืนตัวแข็งทื่อด้วยความหวาดกลัวและไม่อยากจะเชื่อสายตา พวกมันมองไปยังรากผลึกสีทองที่ส่องประกายเจิดจ้าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความละโมบและความหวาดหวั่นในเวลาเดียวกัน
สมบัติ! นี่มันต้องเป็นสมบัติล้ำค่าระดับตำนานอย่างแน่นอน!
แต่ก่อนที่พวกมันจะทันได้ตัดสินใจทำอะไรต่อไป!
"ครืด...ครืด...แครกกก!"
เสียงปริแตกดังขึ้นมาจาก "เมล็ดพันธุ์รากวิญญาณ" สีดำที่อยู่ในถุงผ้าของเจี้ยนหลินอีกครั้ง! คราวนี้มันมิได้ปล่อยแสงสีเทาเงินออกมา แต่กลับมี "ไอสีดำ"จางๆ ลอยออกมาจากรอยแตกนั้น!
พร้อมกันนั้น รากผลึกสีทองที่กำลังปกป้องต้นไม้ผลึกศิลาอยู่ ก็พลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง! แสงสีทองของมันเริ่มจะ "ริบหรี่" ลงอย่างรวดเร็ว! ราวกับว่าพลังงานของมันกำลังจะถูก "บางสิ่งบางอย่าง" ดูดกลืนไป!
เจี้ยนหลินรู้สึกได้ถึงลางร้าย! ‘หรือว่า...ไอ้เมล็ดบ้านั่น...มันยังไม่จบสิ้นอีกรึ!’
(จบตอนที่ 107)
![[นิยายแปล] อภินิหาร หนึ่งราชันหมื่นอัตลักษณ์ Absolute Resonance](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1737518715_77529948.webp)
2.77M
