เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่หนึ่งร้อยสิบเอ็ด The Grand Warlock

มีคำกล่าวของทางเอ็กโซซิสม์ศาสนาคริสต์ว่า

ไม่มีใครใช้เวทย์ได้พวกที่เห็นว่าใช้ได้นั้นคือใช้ให้ปีศาจทำงานแทนปาฏิหาริย์ทั้งหมดมาจากพระเจ้าเท่านั้น

พวกเขากล่าวถูกต้องแล้วหรือกล่าวถูกเป็นส่วนใหญ่

แนวคิดแบบเดียวกับ Warlcok ที่ทำสัญญากับปีศาจไม่ว่าจะโดยการขายวิญญาณหรือการบูชายัญสิ่งต่างๆ

เช่นการตัดกุ๊กกู๋ที่วารีสแห่งมหาสงครามชิงบัลลังก์โดนตัดกุ๋กกู๋ไปบูชาในกองไฟเพื่อวอร์ล็อคต่างๆนั้นจะได้พลังอำนาจมา

เวทย์คือสิ่งที่ลึกลับยากเข้าใจสำหรับใครที่คิดจะฝึกมันเมหือนดั่งดาบที่ไร้ด้ามจับSword without a hilt อย่างที่กล่าวกันไว้

อย่างอาจารย์คงจะใช้บริการขี่คอโหงพรายในการเดินทางข้ามจังหวัดมากกว่าจะเหาะเหินเดินอากาศไปเอง

เพราะการใช้งานปีศาจหรือวิญญาณนั้นง่ายกว่าการที่เราลงมือด้วยตนเอง

การใช้กุมารทองก็สามารถใช้งานได้คล่องแคล่วทำเรื่องราวต่างๆได้ดีกว่าตัวของขุนแผนเองที่ยังมีร่างกายเป็นมนุษย์อยู่ที่มีข้อจำกัดของร่างมนุษย์ที่ร่างวิญญาณอย่างอย่างกุมารทองจะทำเรื่องต่างๆได้ดีกว่า

การเอาโหงพรายไปทำงานแทนนับว่าเป็นอะไรที่ใช้ผีโหงพรายต่างๆไปทำนั้นสะดวกกว่าการทำด้วยตนเองอย่างเห็นได้ชัด

ว่าเราเน้นการเป็นสายซัมมอนเนอร์และสายคราฟท์ของเสียเป็นส่วนใหญ่ในภูมิภาคนี้

มีตำนานเรื่องราวของหมอผีที่พยายามล่าแม่นาค

เพื่อแย่งชิงกระดูกหน้าผากของแม่นาคกันเพื่อจะได้ผีที่มีฤทธิ์มากมาคอยรับใช้แบบเดียวกับการแย่งชิงLegendary Pokemon กันก็ก็มิปาน

แต่อย่างที่เรารู้กันจากโปเกมอนนั่นล่ะ

เทรนเนอร์ตัวประกอบที่คิดจะจับระดับมิวน่ะแพ้กันหมดนั่นล่ะ

แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะมีหลายคนไม่มีความพยายามที่จะจับผีที่มีฤทธิ์มากมาคอยเป็นทาสรับใช้

ผมดูนางตะเคียนทองที่ส่งยิ้มหวานเยิ้มมาให้ผม..ท่าทางหลายคนที่ไม่รู้ความจริงคงคิดว่าผมเป็นแนวหมอผีหนุ่มที่จับผีสาวๆมาเป็นทาสกามแน่นอน

ไม่รู้ด้วยเหตุผลอะไรคนคิดว่า “นอนกับผี”นี่เป็นอะไรที่ดีกว่าการช่วยตนเองที่ปลอดภัยกว่ามหาศาล

แต่มันเป็นวิชาที่ง่ายมากระดับเด็กเกรียนวัยรุ่นหนุ่มคะนองก็ทำได้ในการไปนอนกับผี

ไม่ใช่วิชาที่ยากแต่ประการใดทำเอาผมอยากจะเอาหน้าโขกผนังไปหลายวันเมื่ออาจารย์คงบอกวิชาอาคมและข้อห้ามหากผมต้องการปลุกผีขึ้นมานอนด้วย

แต่ใครจะไปทำอย่างนั้นฟะ?

ตูหื่นแต่ไม่หื่นขนาดนั้นเฟ้ย

มันเกิดระดับความหื่นไปถึงขั้นเหมือนกับนอนกับระบิดเนิวเคลียร์ที่นอนนานไปจะตายอนาถไหลตายในตอนเช้าแล้ว

รพินทร์ไพรวัลย์มองว่าบางครั้งเจอปีศาจหรือของดีต่างๆแค่ต่างคนต่างอยู่ก็ดีแล้ว

แต่ผมมองว่าทำไมเราต้องทำแค่นั้นด้วย?

เมื่อผีไอ้ฉ่อยมันอยู่ในหมู่บ้านแล้วเราเลี่ยงมันไม่พ้นทำไมเราไม่จัดการกับมันด้วยวิธีบางประการ

“ชั้นจะทำสัญญากับพวกไอ้ฉ่อยและพวกวิญญาณผีตายโหงต่างๆน่ะจ๊ะว่าจะอุทิศบุญให้มันและให้พวกมันทำบุญสร้างถนน สร้างสะพาน สร้างเจดีย์ถวายวัด เพื่อเป็นกุศาลต่อไปในภพหน้า”

เมื่อเรามีเงินมากพอปัญหาทุกอย่างที่เราพบเจอจะเป็นเพียงแค่เรื่องของการจัดสรรทรัพยากร

อาจารย์คงมองผมอย่างงยินดีและพยักหน้าอย่างพอใจกล่าวว่า

“มันต้องอย่างนี้สิวะ ลูกศิษย์อาจารย์คงจะไม่เลี้ยงผีแค่ตัวสองตัวผีทั้งป่าช้าต้องมาเป็นลูกน้องของศิษย์ข้า ฮา ฮา ฮา”

อ้าวตกลงตูกลายเป็นคนเลี้ยงผีไปแล้วหรือนี่?

ผมก้าวสู่หนทางของ Grand Warlock ไปโดยไม่รู้ตัวอย่างที่ศาสนาคริสต์ว่าไว้การเล่นกับเวทย์นั้นInsidious ซ้อนเร้นอำพราง เราจะเริ่มถลำลึกไปโดยไม่รู้ตัว

จากที่เราแค่ต้องการเรียนรู้เวทย์ธรรมดารู้ตัวอีกทีเราอาจจะเลี้ยงผีไว้หลายสิบตัวแล้ว