เส้นทางอสนีบาต - The Road Lightning

        เช้ง!

        ใบดาบใหญ่ที่แจ๊คใช้เลือดของเขาทาเรืองแสงขึ้นพร้อมกับแตกขยับออกจากกันเล็กน้อยคล้ายข้อต่อของกระดูกโดยใบดาบในตอนนี้ดูเหมือนว่าได้แบ่งออกเป็นท่อนๆถึงเก้าส่วน

        “ย๊ะ!!!”

        แจ๊คสะบัดดาบของเขาอย่างแรงส่งผลให้ชิ้นส่วนดาบที่แยกออกเมื่อครู่พุ่งหมุนกระจัดกระจายออกไป ในมือของเขาตอนนี้เหลือเพียงแค่แกนกลางของดาบเท่านั้นซึ่งมันเป็นเหมือนดาบอีกเล่มที่ซ่อนอยู่ในดาบใหญ่ ลักษณะเป็นดาบยาวคมสีเขียวครามสลับไล่เฉดสีกันยามเมื่อต้องแสงจะเป็นประกายแวววับสวยงามดั่งไข่มุกล้ำค่าตลอดเวลาที่ฝึกมาด้วยกันร่วมปีกว่า แม้แต่แกรนด์กับเซย์ร่าเองก็ยังไม่เคยเห็นแกนกลางของดาบใหญ่เล่มนี้มาก่อนแน่นอนว่าตั้งแต่สร้างมันขึ้นมา แจ๊คเคยปลดปล่อยดาบของเขาเพียงแค่สองครั้งเท่านั้นครั้งแรกคือทดลองดาบคราที่ได้รับมันมาจากมือของนักสร้างอาวุธบนเกาะโดดเดี่ยวโพ้นทะเลครั้งสองคือตอนนี้!และลูเซียสกับแอสเทรียคือคู่ต่อสู้รายแรกที่แจ๊คใช้การปลดปล่อยดาบ!

        “เฮ้ยๆดูนั่น!”

        เหล่าผู้ชมส่งเสียงอื้ออึงบ้างชี้ไปบนอากาศเรียกสติให้คนที่จดจ้องความงดงามของดาบยาวเล่มนั้นได้เห็นอีกสิ่งที่น่าตกใจไม่แพ้กันนั่นคือใบดาบใหญ่ที่แยกออกเป็นเก้าส่วนและแจ๊คสะบัดออกไปนั้นมันไม่ได้ตกหายไปไหนหากแต่หมุนตัดไปมากลางอากาศดั่งมีชีวิต และเมื่อแจ๊คสะบัดดาบยาวไปด้านข้าง

        เฟี๊ยว!

        เช้ง! เช้ง! เช้ง! เช้ง! เช้ง! เช้ง! เช้ง! เช้ง! เช้ง!

        ชิ้นส่วนดาบที่บินว่อนอยู่บนท้องฟ้าพลันหมุนกลับมาต่อประกอบเป็นดาบใหญ่ดังเดิมนี่คือดาบใหญ่บาซิลิสก์อาวุธคู่กายของแจ๊คที่ถูกสร้างขึ้นจากแกนกระดูกสันหลังของนาคาเกล็ดมรกต ซึ่งชิ้นส่วนทั้งเก้าที่นำมาเรียงร้อยต่อกันเป็นดาบคือแกนกระดูกส่วนคอที่ว่ากันว่าเป็นส่วนที่แข็งแกร่งที่สุดและดาบยาวที่ใช้เป็นแกนกลางสร้างขึ้นจากเขี้ยวส่วนหน้าท้องสองซี่ตีผสานกันจนหลอมรวมเป็นแท่งเดียวการปลดปล่อยดาบทำได้โดยการใช้เลือดสัตว์อสูรเผ่านาคาที่อยู่ในระดับสัตว์อสูรเทวะขึ้นไปทาไปที่ใบดาบหากแต่แจ๊คคือผู้ครอบครองสายเลือดแห่งเทพไฮดร้า ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของเหล่านาคาทั้งปวงดังนั้นแจ๊คจึงใช้เลือดของเขาปลดล็อคเงื่อนไขนี้ได้ไม่เพียงแต่เป็นอาวุธที่ทรงพลังเท่านั้น ยามใดที่ดาบถูกปลดปล่อย กลิ่นอายของนาคาจะแผ่กระจายออกมาด้วยซึ่งมันสามารถข่มขวัญศัตรูทั้งยังใช้สะกดควบคุมเหล่าสัตว์อสูรทะเลบางประเภทได้อีกด้วย

        “ยืนนิ่งๆนะคุณชายขยับไปมาเดี๋ยวแผลมันจะไม่สวย เหอะๆ”

        พูดจบแจ๊คก็สะบัดดาบออกอีกครั้งชิ้นส่วนใบดาบใหญ่ทั้งเก้าพุ่งมาที่ลูเซียสเป็นเป้าหมายเดียว มันหมุนด้วยความเร็วสูงจนเหมือนและที่คมนั้นถูกเคลือบด้วยวารีแห่งเทพความคมและความเร็วในการหมุนของกงจักรสังหารนี้คล้ายจะตัดผ่าได้ทุกสิ่งอย่าง ตั้งแต่คมของมันยังไปไม่ถึงวัตถุเป้าหมายเสียด้วยซ้ำ

        “หงส์ฟ้าเริงระบำ”

        ลูเซียสโบกสะบัดมือทั้งสองข้างของเขาออกไปบอลธาตุน้ำและธาตุลมพลันควบรวมกันและก่อเกิดจำแลงเป็นหงส์ฟ้าสง่างามโบกสะบัดปีกและหางปัดป้องกงจักรของแจ๊คออก

        “อินทรีวายุอสนี”

        ขณะที่ปัดป้องกงจักรของแจ๊คอยู่ลูเซียสก็พลันโจมตีสวนกลับไปอย่างองอาจ บอลธาตุลมกับธาตุสายฟ้าควบรวมจำแลงเป็นอินทรีตัวใหญ่สยายปีกพุ่งเข้าใส่เป้าหมายอย่างรวดเร็วความรุนแรงของสองธาตุควบรวมนับว่าเหนือกว่าการโจมตีเพียงธาตุเดียวที่ลูเซียสใช้ในคราแรกเป็นอย่างมากและแน่นอนว่ามันสูบกลืนพลังผู้ใช้มากกว่าใช้เพียงธาตุเดียวเพียวๆแต่หากไม่ตอบโต้ด้วยพลังระดับนี้ ลูเซียสรู้ดีว่าตัวเขาเองคงหยุดแจ๊คไว้ไม่ได้อย่างแน่นอน

        “เลิกเล่นแล้วงัดเอาของจริงออกมาโชว์สักทีสิวะ!”

        แจ๊คแผดเสียงก้องพร้อมกับซัดดาบยาวของเขาออกไปทันทีที่ดาบพ้นมือก็มีน้ำห่อหุ้มและปรากฏภาพร่างนาคาอ้าปากพุ่งเข้าขย้ำอินทรีวายุอสนีของลูเซียสผลคือนาคาของแจ๊คพุ่งทำลายอินทรีอย่างง่ายดายและตรงดิ่งเข้าหาลูเซียสขณะเดียวกันแจ๊คก็กางแขนทั้งสองข้างออกและโบกเข้าหากันกงจักรทั้งเก้าที่บินว่อนอยู่กลางอากาศพลันพุ่งเข้าหาลูเซียสเป็นเป้าหมายเดียว

        “วิหคทมิฬวายุคลั่ง!”

        คราวนี้บอลธาตุทั้งสามที่หมุนรอบตอนลูเซียสควบรวมกันกลายเป็นบอลสีดำทมิฬที่หมุนอย่างรุนแรงนกลายเป็นพายุและสูบกลืนทุกสรรพสิ่งรอบข้างพายุใหญ่ลูกนี้ได้สูบเอาทั้งน้ำจากพื้นเบื้องล่าง รวมทั้งสายฟ้าจากเมฆเบื้องบนกลายเป็นพายุไซโคลนสีดำที่สามารถสั่นสะเทือนได้ทั้งสนาม โดยใจกลางพายุลูกนี้มีอีกาตัวใหญ่ควบคุมอยู่พายุไซโคลนที่พัดกระหน่ำอย่างรุนแรงได้ดูดกลืนทั้งกงจักรและดาบของแจ๊คให้หายเข้าไปในตัวมัน

        บรึ้มมมมมมมมมมมมม!!!

        พายุไซโคลนระเบิดออกพร้อมกับปลดปล่อยทุกสิ่งที่มันดูดกลืนเข้ามาให้กระจัดกระจายไปทั่วทั้งบริเวณในตอนนี้ใจกลางสนามป่าดงดิบคิดเป็นพื้นที่ราวๆหนึ่งในห้าได้เปลี่ยนจากป่าทึบกลายเป็นทะเลสาบโคลนโล่งๆไปแล้วดาบยาวและชิ้นส่วนทั้งเก้าก็เช่นกัน มันกระจัดกระจายไปทั่วสนามตามแรงระเบิดจนไม่อาจหาพบได้ว่าอยู่ตรงไหน

        “โฮ่ปล่อยของระดับนี้แหละที่ข้าต้องการ”

        แจ๊คเอ่ยขึ้นพร้อมกับยิ้มที่มุมปากอย่างยินดีแต่ยังไม่ทันจะได้เอ่ยสิ่งใดขึ้นมาอีกแจ๊คพลันรู้สึกว่าร่างกายของเขาถูกรัดตรึงไว้ด้วยบางสิ่งหากแต่เมื่อก้มหน้าลงไปมองกลับไม่พบเห็นสิ่งใดแล้วอะไรล่ะที่พันธนาการร่างของเขาเอาไว้?

        “อย่าบอกนะว่าลืมข้าไปแล้ว?”

        แอสเทรียเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ตั้งแต่ลงสนามมาในสายตาของชายผู้นี้มองว่าคู่ต่อสู้ของเขามีเพียงแค่ลูเซียสเท่านั้นนี่เองที่ทำให้แอสเทรียไม่ชอบใจเป็นอย่างมาก

        “ของแค่นี้!..”

        แจ๊คกัดฟันเกร็งกล้ามเนื้ออย่างสุดกำลังหมายจะดิ้นทำลายพันธนาการที่มองไม่เห็นนี้

        ‘ฉิบหาย..ไม่หลุด!’

        ภายในใจของแจ๊คร้องครวญออกมาอย่างตื่นตระหนกเจ้าสิ่งนี้มันแน่นกว่าที่เขาคิดไว้มาก!

        “จมธรณีไปซะ!”

        แอสเทรียควบคุมหินขนาดใหญ่หลายสิบก้อนที่ลอยอยู่กลางอากาศให้ก่อตัวกันเป็นเท้าหินยักษ์ก่อนจะให้มันพุ่งลงมาเหยียบร่างของแจ๊คที่ถูกมัดตรึงอยู่กลางอากาศ

        ตู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!!!!!!!!

        เท้าหินยักษ์เหยียบลงมายังร่างของแจ๊คพร้อมกับพุ่งตกลงมากระแทกพื้นสนามบริเวณบ่อโคลนเบื้องล่างการตกลงมาของมันส่งผลให้เกิดแผ่นดินไหวไปทั่วทั้งสนาม และเกิดคลื่นโคลนระลอกใหญ่ซัดสาดกระจายไปทั่วความรุนแรงของมันถึงกับทำให้ผู้ชมกว่าค่อนสนามรู้สึกสั่นสะท้านจนต้องเกร็งขาภาพที่พวกเขาเห็นไม่ต่างจากการที่เอาเท้าบดขยี้แมลงอ่อนแอไปกับพื้น แต่ที่ถูกกระทำในตอนนี้เป็นชายผู้หนึ่งและเขาเป็นถึงผู้เข้าแข่งขันมากความสามารถที่ผู้คนทั้งสนามจับตามอง เป็นถึงผู้ที่ถูกแบนไม่นับคะแนนที่เขาทำได้ในรอบนี้แน่นอนว่าผู้ชมทุกคนย่อมคิดไปในทิศทางเดียวกันว่าชายคนนี้ไม่ตายจากการโจมตีนี้แน่นอนหากแต่เขาจะรอดกลับมาได้อย่างไร? ประเด็นนี้ต่างหากที่ทุกผู้คนอยากรู้แต่โดนการโจมตีที่หนักหน่วงขนาดนี้ ถึงรอดมาได้ไม่เสียพลังไปมากจากการป้องกันตัวก็คงอยู่ในสภาพบาดเจ็บปางตาย!

        “หืม?ทำไมยังเงียบอยู่ล่ะ?”

        ผู้ชมเริ่มหันหน้ามองกันไปมาเมื่อการโจมตีผ่านมากว่าครึ่งนาทีแล้วแต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าแจ๊คจะปรากฏตัวออกมาและเท้าหินยักษ์ที่แอสเทรียสร้างขึ้นก็ยังตั้งตระหง่านอยู่กลางบ่อโคลนไม่ขยับเลยแม้แต่น้อยถึงขนาดว่าลูเซียสกับแอสเทรียยังขมวดคิ้วอย่างแปลกใจ

        “เจ้านี่มันจะมาไม้ไหนอีก?”

        ลูเซียสเอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจแต่ก็ยังคงระวังตัวไม่เปิดช่องว่างใดๆเพราะเขารู้ว่าแจ๊คนั้นเหลี่ยมจัดแค่ไหนแต่น่าแปลกว่าออร่าพลังรุนแรงที่แผ่ออกมาจากร่างของแจ๊คในตอนที่ต่อสู้กันตอนนี้เขากลับไม่รู้สึกถึงมันเลยหลบได้อย่างนั้นหรือ? ไม่มีทางเป็นไปได้ เพราะเมื่อครู่ลูเซียสแน่ใจว่าเห็นหมอนั่นถูกเหยียบลงไปกับตา

        “เจ้านั่นมันถูกฝังอยู่ใต้หินนั่นแหละ”

        แอสเทรียเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงมั่นใจแต่ในใจของเธอก็ยังเต็มไปด้วยความสงสัยไม่ต่างจากลูเซียส เธอจับสัมผัสร่างของแจ๊คได้จากเวทย์ที่ไหลเวียนอยู่ในหินที่บังคับอยู่แน่นอนว่าแจ๊คยังไม่หมดสภาพจนถึงขนาดถูกเวทย์เคลื่อนย้ายส่งออกไปนอกสนาม แล้วทำไมมันถึงไม่พังหินออกมา?แต่จากพลังที่สัมผัสได้แจ๊คในตอนนี้เหมือนจะอ่อนโทรมลงไปมาก หรือเจ้านี่มันใกล้หมดสภาพไปจริงๆแล้ว?

        “เล่นแรงจริงนะนิสัยเหมือนเจ้าไม่มีผิด”

        ปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์นิโคลาสฉีกยิ้มเล็กน้อยก่อนจะหันไปพูดกับปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ไอลีน

        “เด็กคนนี้ออมมือไม่เป็นหรอก”

        ปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ไอลีนยิ้มรับก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจแอสเทรียคือศิษย์ของเธอเอง และเธอก็ต้องการที่จะดันให้เด็กคนนี้ก้าวข้ามตนเองไปให้ได้ด้วยการให้แอสเทรียเข้าแข่งขันเพื่อชิงตำแหน่งศิษย์แห่งเทพสงครามคุณสมบัติของแอสเทรียไม่ได้ด้อยไปกว่าลูเซียสซึ่งเป็นผู้ถือครองสมบัติจักรพรรดิเทพนภาหญิงสาวคนนี้เกิดมาพร้อมกับพลังจิตเคลื่อนย้ายที่กล้าแข็งอย่างที่สุด เป็นคุณสมบัติหายากชนิดที่ว่าหลายร้อยปีจะมีผู้ที่เกิดมาแบบนี้สักคนเธอสามารถใช้พลังจิตผลักสิ่งของได้ก่อนจะเริ่มคลานเสียอีก และด้วยความสามารถที่พิเศษนี้เองทำให้ปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ไอลีนรับแอสทรียมาอยู่ที่ปราสาทด้วยตั้งแต่เธอยังเป็นเด็กแม้แต่ในสายตาของเหล่าเชื้อพระวงศ์เองยังมองว่าสถานะของแอสเทรียนั้นน่าอิจฉาเป็นอย่างยิ่ง

        คลืนนนนนนน!

        แอสเทรียใช้พลังจิตของเธอยกเท้าหินขึ้นมาเพื่อตรวจสอบดูว่าคู่ต่อสู้เป็นอย่างไรบ้างปรากฏว่ายังไม่ถึงสองวินาทีก็มีร่างของชายที่ผู้ชมทั่วทั้งสนามมองหาค่อยๆใช้มือดันพื้นเพื่อลุกขึ้นมาปากของเขาพ่นโคลนที่ปนไปด้วยเลือดออกมาทั่วทั้งร่างถูกเคลือบไปด้วยโคลนจนดูไม่ออกว่านี่ใช่คนเดียวกันกับก่อนหน้านี้หรือ?สภาพของแจ๊คตอนนี้สิ้นรัศมีความองอาจ ดูแล้วค่อนไปทางน่าสังเวชเสียมากกว่า โดยแขนข้างหนึ่งของเขาดูเหมือนว่าจะถูกทับจนหักและบิดงอเสียรูปไปแล้วด้วย

        “เฮ้อ..ปล่อยให้นอนจมใต้โคลนตั้งนานแต่ก็ขอบคุณที่ยกไอ้หินหนักๆนี่ออกให้ล่ะนะ”

        แจ๊คเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เหมือนไม่ได้เดือดร้อนกับสภาพที่เป็นอยู่เขาใช้เวทย์ไล่โคลนที่เคลือบร่างกายออกเผยให้เห็นสภาพที่แท้จริง แขนซ้ายหักเป็นสามท่อนบิดงอเสียรูปอย่างน่ากลัวหน้าอกยุบลงไปเล็กน้อยเหมือนกับว่าซี่โครงหักไปบางส่วนเหนือคิ้วซ้ายมีแผลปริแตกจนเลือดไหลลงมาเป็นทาง สภาพดูแล้วถ้าเป็นคนปกติไม่น่าจะต่อสู้ได้แล้วและในวินาทีนั้นเอง สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาถึงกับทำให้ผู้ชมทั่วทั้งทวีปต้องตกตะลึงจนกรามแทบค้างสิ่งที่พวกเขาได้เห็นอยู่ตรงหน้าคือสุดยอดการฟื้นฟูร่างกายที่เกินความตรรกะความเข้าใจของมนุษย์กระดูกที่แขนหักและบิดงออยู่หมุนกลับเข้าที่และประสานกันเองกระดูกซี่โครงก็เช่นกัน แผลแตกที่หน้าผากและรอยแผลเล็กๆน้อยๆตามร่างกายผสานและหายไปอย่างรวดเร็วเหมือนว่าไม่เคยเกิดขึ้นการฟื้นฟูของแจ๊คถึงกับเร็วยิ่งกว่าสกิลฮีลใดๆที่มีบนโลกแทบทั้งหมดสภาพปางตายฟื้นฟูกลับมาเป็นปกติได้ในชั่วพริบตา!

        วึ้ดๆๆๆๆๆ

        ควับ!

        เช้ง! เช้ง! เช้ง! เช้ง! เช้ง! เช้ง! เช้ง! เช้ง! เช้ง!

        แจ๊คยื่นมือขวาออกไปด้านข้างพลันดาบยาวที่ปักอยู่บนซากต้นไม้ห่างออกไปก็หมุนคว้างและพุ่งมาเข้ามือ ชิ้นส่วนดาบทั้งเก้าเองก็หมุนเข้ามาประกอบกับดาบยาวที่เป็นแกนกลางดังเดิม

        วูบ!

        สายตาของแจ๊คจากขี้เล่นเปลี่ยนเป็นจริงจังก่อนจะระเบิดพลังชั่วพริบตาและเปิดโหมดวอริเออร์ฟอร์ซของเขาขึ้นกลุ่มโจรสลัดเก้ากะโหลกเมื่อเห็นท่าทีที่เปลี่ยนไปของแจ๊คก็รู้ได้ในทันทีว่ากัปตันของพวกเขาเอาจริงเข้าแล้วธงสัญลักณ์ของกลุ่มเตรียมมาก็ถูกชักชึ้นโบกสะบัดพร้อมส่งเสียงเชียร์อย่างฮึกเหิม

        “การทักทายเมื่อครู่ทำเอาข้าประทับใจมากจริงๆจะขอตอบแทนให้สาสมก็แล้วกันนะ”

        วึ๊งงงงงง!!!

        ทันทีที่แจ๊คพูดจบดาบของเขาก็เรืองแสงและส่งเสียงออกมาเขาชูดาบใหญ่ขึ้นเหนือหัว ชิ้นส่วนทั้งเก้าก็พุ่งออกจนเหลือแต่แกนที่เป็นดาบยาวแต่ครั้งนี้มันไม่ได้บินว่อนไปบนอากาศอย่างที่เคย ชิ้นส่วนทั้งเก้าหมุนและลอยนิ่งเป็นวงกลมซึ่งมีแจ๊คเป็นศูนย์กลาง

        ฉึก

        บึ้มมมมมมมมมม!!!

        แจ๊คเสียบดาบยาวของเขาลงพื้นมวลน้ำมหาศาลพุ่งขึ้นมากพื้นดิน ชิ้นส่วนทั้งเก้าดูดกลืนน้ำที่พุ่งขึ้นมาเข้าไปน้ำนั้นก่อเกิดจำแลงเป็นรูปทรงนาคาเก้าตัวกู่ร้องคำรามอย่างเกรี้ยวกราด

        “ทักษะที่มีจิตวิญญาณเป็นของตัวเองงั้นเหรอ?น่าสนใจจริงๆ”

        ขุนพลสมุทรแห่งเผ่าเงือกเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงใครรู้ปนประหลาดใจเจ้าสิ่งนี้มิใช่ทักษะในการปลุกปั้นน้ำให้เป็นรูปทรงเฉกเช่นเวทย์ธรรมดาที่ผู้คนทั่วไปใช้กันดาษดื่นหากแต่พวกมันมีจิตวิญญาณของสัตว์อสูรเผ่านาคาจริงๆ!

        “ค่ายกลนาคาเก้าเศียร!!!”